III SA/Łd 771/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2011 r. sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu oddala skargę. UZASASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...], nr [...]wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U z 2005 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej Kpa.; art. 17 § 1, art. 18, art. 33 § 1 pkt 1, art. 34 § 4 w zw. z art. 34§ 1a, art. 166b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.) – dalej u.p.e.a., Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i orzekł o oddaleniu zarzutu R. O. przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r., zgłoszonego w piśmie z dnia 12 stycznia 2011 r. , z uwagi na jego niedopuszczalność. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny: Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzjami z dnia[...], nr [...] do [...] dokonał zabezpieczenia na majątku R. O. przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r. W oparciu o powyższe decyzje w dniu [...] wydane zostały zarządzenia zabezpieczenia o nr [...] od [...] do[...]. W dniu 17 stycznia 2011 r. R. O. wniósł zarzuty na zarządzenia zabezpieczenia z dnia[...] ( pismo z dnia12 stycznia 2011 r. zatytułowane zarzuty). Uzasadniając zobowiązany podniósł, iż zgodnie z treścią art. 70 § 6 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) – dalej o.p., bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem doręczenia postanowienia o przyjęciu zabezpieczenia, o którym mowa w art. 33d § 2 o.p. lub doręczenia zarządzenia zabezpieczenia w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W niniejszej sprawie doręczenie zarządzenia zabezpieczenia nastąpiło dopiero w dniu[...], tj. po upływie terminu przedawnienia. Ponadto zdaniem zobowiązanego w myśl art. 70 § 4 o.p. bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. W jego sprawie zastosowanie środka egzekucyjnego i powiadomienie o jego zastosowaniu nastąpiło po upływie terminu przedawnienia, tj. w dniu 10 stycznia 2011 r. W dniu 17 stycznia 2011 do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wpłynęły odwołania zobowiązanego od decyzji z dnia[...], nr [...] do [...] zabezpieczających na majątku R. O. przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r. Uzasadniając powyższe odwołania pełnomocnik skarżącego powołał się na uregulowania art. 70 o.p. Postanowieniem z dnia[...], nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. oddalił zarzut przedawnienia zobowiązania. Uzasadniając organ egzekucyjny wskazał, iż w niniejszej sprawie nastąpiło zawieszenie biegu przedawnienia wskutek wydania w dniu [...] postanowienia o przedstawieniu zarzutów z art. 60 § 2 i art. 62 § 3 w zw. z art. 7§ 1 ustawy Kodeks karno skarbowy- dalej k.k.s. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. G. wniósł o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania egzekucyjnego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wniósł także o załączenie do akt sprawy akt sprawy karnej skarbowej. Uzasadniając ponowił argumentację przedstawioną w piśmie zawierającym zarzuty na postępowanie zabezpieczające. Podniósł, iż postępowanie w sprawie wszczęte postanowieniem z dnia [...] trwa już ponad trzy miesiące i nie przedstawiono mu żadnych zarzutów. Zgodnie z treścią art. 153 § 1 i § 3 k.k.s. winno zostać zakończone w terminie 3 miesięcy. W razie niezakończenia we wskazanym terminie postępowanie może zostać przedłużone przez właściwy organ. W jego sprawie postępowanie karno skarbowe nie zostało zakończone. Nie zostało też przedłużone. W związku z powyższym pozostaje bez wpływu na zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. i orzekł o oddaleniu zarzutu R. O. przedawnienia zobowiązań w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r., zgłoszonego w piśmie z dnia 12 stycznia 2011 r.,z uwagi na jego niedopuszczalność. Uzasadniając organ odwoławczy wskazał, iż z zebranego materiału dowodowego wynika, że strona wnosząc w dniu 17 stycznia 2011 r. zarzuty na zarządzenia zabezpieczenia, wniosła jednocześnie odwołania od decyzji z dnia [...] wydanych w przedmiocie zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r. W uzasadnieniu odwołań pełnomocnik skarżącego powołał się na uregulowania art. 70 o.p. Organ odwoławczy ustalił, że postępowania w sprawie odwołań nie zostały zakończone i pozostają nadal w toku przed organem odwoławczym. Dokonując analizy złożonych odwołań organ odwoławczy stwierdził, że głównym zarzutem podniesionym przez pełnomocnika strony jest zarzut przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towaru i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r. W ocenie organu odwoławczego zarzut strony dotyczący przedawnienia zobowiązania podatkowego, zgłoszony w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym na podstawie zarządzenia zabezpieczenia, które wydane zostało w związku z decyzją o zabezpieczeniu, nie może wywołać bezpośrednich skutków w tym postępowaniu bez uprzedniego ocenienia go w toku postępowania merytorycznego dotyczącego decyzji o zabezpieczeniu. Stąd zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. do podniesionego przez zobowiązanego zarzutu znajdzie zastosowanie przepis art. 34 § 1 a u.p.e.a. W myśl powołanego przepisu wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów, jeżeli zarzut był lub jest przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia. W niniejszej sprawie występuje tożsamość wierzyciela i organu egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze organ pierwszej instancji nie powinien rozpoznawać zarzutu zobowiązanego lecz wydać postanowienie o jego oddaleniu jako niedopuszczalnego. Z powyższych względów Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł co do meritum sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R. O. zarzucił naruszenie art. 34 § 4 w zw. z art. 34 § 1a u.p.e.a. poprzez przyjęcie, że zgłoszenie zarzutu przedawnienia było niedopuszczalne oraz naruszenie art. 120 o.p. poprzez naruszenie zasady praworządności. Wniósł o uchylenia zaskarżonego postanowienia w części, dotyczącej oddalenia zarzutu przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do listopada 2005 r. z uwagi na jego niedopuszczalność oraz załączenie do akt sprawy pozostałych akt sprawy dotyczącej powyżej określonego zobowiązania oraz akt postępowania karno skarbowego. Uzasadniając skarżący ponowił argumentację przedstawioną w piśmie z dnia 17 stycznia 2011 r. oraz w odwołaniu od postanowienia organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, o następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 p. p. s. a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Natomiast przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej skargi nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę prawną zaskarżonego do Sądu postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] stanowił przepis art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm) – dalej u.p.e.a. W myśl art. 34 § 1a u.p.e.a. jeżeli zarzut był lub jest przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów. Powołany powyżej przepis pozbawia organ egzekucyjny możliwości merytorycznego badania zarzutu wniesionego w postępowaniu zabezpieczającym (egzekucyjnym), jeśli kwestia ta jest lub była już przedmiotem rozpoznania w innym postępowaniu dotyczącym tego samego obowiązku. Stwierdzenie przez organ egzekucyjny wystąpienia takiej okoliczności obliguje ten organ do wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. Powyższe uregulowanie wprowadza zasadę niekonkurencyjności środków prawnych. Ma ono na celu wyeliminowanie sytuacji, w której kwestia mogąca być podstawą do sformułowania zarzutu w postępowaniu zabezpieczającym (egzekucyjnym), byłaby rozstrzygana w tym postępowaniu, pomimo, że jest lub już była rozstrzygana w innym, wskazanym w art. 34 § 1a u.p.e.a. postępowaniu (podob. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 207/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie bezsporne pozostaje, że R. O. wnosząc zarzut przedawnienia zobowiązania w zarzutach z dnia [...] ( pismo z dnia 12 stycznia 2011 r.) na zarządzenia o zabezpieczeniu z dnia 28 grudnia 2010 r., wniósł jednocześnie odwołanie od decyzji zabezpieczających z dnia [...]. Uzasadniając wniesione odwołania podniósł zarzut przedawnienia zobowiązania, na podstawie art. 70 o.p. Jak wynika z akt sprawy odwołania te do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie zostały rozpoznane. Poza sporem pozostaje również fakt, iż w sprawie zachodzi tożsamość wierzyciela i organu egzekucyjnego. Z powyższych względów w ocenie Sądu organ egzekucyjny nie miał możliwości merytorycznego rozpoznawania wniesionego zarzutu. Zasadnie zatem uchylił postanowienie organu pierwszej instancji i oddalił zarzut jako niedopuszczalny. Wskazać również należy, że pomimo niedopuszczalności zarzutu przedawnienia zobowiązań w niniejszym postępowaniu skarżący nie został pozbawiony możliwości obrony swojego stanowiska w przedmiocie przedawnienia zobowiązań w toku postępowań odwoławczych od decyzji z dnia[...]. Rozpoznając skargę Sąd nie dopatrzył się naruszania przez organy egzekucyjne wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego, jak również przepisów prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.