III SA/Łd 777/12

Dnia 14 września 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S.K. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku potrzeby indywidualnego nauczania dla M.K. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – S.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi) S.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] w przedmiocie braku potrzeby indywidualnego nauczania dla jej syna – M.K.. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 200 zł skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżąca podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, 15-letnią córką N. oraz 10-letnim niepełnosprawnym synem M. Skarżąca wskazała przy tym, że jest osobą bezrobotną i nie osiąga żadnego dochodu. Natomiast jej mąż osiąga dochód miesięczny w wysokości 1.130 zł brutto. Ponadto z tytułu przyznanych zasiłków (pielęgnacyjnego, rodzinnego i rehabilitacyjnego) rodzina dysponuje dodatkowo kwotą ok. 963 zł. Skarżąca podkreśliła przy tym, że rodzina nie posiada żadnego majątku. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła dodatkowo, że nie posiada prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Oboje z mężem ponoszą w tym okresie wydatki związane z zakupem dla dzieci książek do szkoły. Podkreśliła, że dzieci często chorują i lekarstwa są drogie. Dodała przy tym, że obciążenie budżetu rodziny zwiększają wydatki związane z przyjazdem do Ł. na wizyty lekarskie. Koszty te wraz z wydatkami na utrzymanie i opłatami za podstawowe świadczenia zamykają się łącznie kwotą rzędu 2.160 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, 15-letnią córką N. oraz 10-letnim niepełnosprawnym synem M. Skarżąca jest osobą bezrobotną, nie posiada prawa do zasiłku. Dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę osiąga jednie jej mąż. Dochód ten łącznie z zasiłkami zamyka się kwotą 2.098 zł brutto. Obciążenie tak kształtującego się budżetu rodziny stanowią wydatki na utrzymanie, zakup książek i lekarstw dla dzieci oraz wyjazdy związane z wizytami lekarskimi. Wydatki te stanowią kwotę rzędu 2.160 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu przypadającą na każdą z osób pozostających wraz ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, że nie w jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. (MSi)