III SA/Łd 780/17

Dnia 29 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Referent stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2017 roku sprawy ze skargi Gminy Rogów na czynność Zarządu Województwa Łódzkiego z dnia 17 maja 2017 r. nr UM05-65150-UM0500096/17 FRI.432.5.97.2016.MSz w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę. W dniu 17 maja 2017 r., Zarząd Województwa [...] działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 349 ze zm.) oraz § 14 ust. 3 - 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na Iata 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 1182), odmówił Gminie R. przyznania pomocy finansowej w wysokości 1 999 765,00 zł na realizację operacji: "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w gminie R. poprzez budowę systemu kanalizacji i rozbudowę sieci wodociągowej", zgodnie z wnioskiem złożonym w dniu 5 stycznia 2017 r. Jako przyczynę odmowy przyznania prawa pomocy wskazano fakt, że wnioskodawca, w wyznaczonym 14-dniowym terminie od dnia doręczenia ponownego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku, nie usunął pozostałych braków tego wniosku - opisanych w wezwaniu z dnia 7 kwietnia 2017 r., co zgodnie z § 14 ust. 3 - 5 rozporządzenia z 14 lipca 2016 r., skutkuje odmową przyznania pomocy. Zarząd WŁ wskazał, że z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej wynika, iż Gmina R. odebrała ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy w dniu 13 kwietnia 2017 r. Przytoczony termin odbioru wezwania obligował wnioskodawcę do usunięcia braków we wniosku aplikacyjnym - dostarczenia określonych pismem dokumentów osobiście lub przez osobę upoważnioną lub też ich nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego, do dnia 27 kwietnia 2017 r. Wnioskodawca przygotowaną w sprawie dokumentację przedłożył osobiście w Departamencie Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w dniu 28 kwietnia 2017 r., przekraczając tym samym określony w/w rozporządzeniem dopuszczalny termin uzupełnienia braków. Na powyższą czynność Zarządu Województwa [...] z dnia 17 maja 2017 r. Gmina R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, zarzucając organowi: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: - § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez jego zastosowanie do nieudzielenia w terminie odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy w sytuacji, gdy z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że znajduje on zastosowanie jedynie w przypadku nieudzielenia w terminie odpowiedzi na pierwsze wezwanie do uzupełnienia braków we wniosku o przyznanie pomocy, o którym mowa w § 14 ust. 3 rozporządzenia; - art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez odmowę przyznania pomocy w sytuacji, gdy zostały spełnione warunki do jej przyznania; II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: - art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. poprzez odmowę przyznania pomocy z uwagi na uchybienie terminowi do udzielenia odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy w sytuacji, gdy żaden przepis prawa nie daje organowi podstawy do odmowy przyznania pomocy z tej przyczyny, - art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. poprzez nierozpatrzenie całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Mając na względzie wskazane zarzuty, Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że wskazane przez Samorząd Województwa [...] przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. nie pozwalają właściwemu organowi na odmowę udzielenia pomocy wyłącznie z powodu uchybienia przez wnioskodawcę terminowi do udzielenia odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy. Regulacja tego rozporządzenia wyraźnie bowiem przewiduje sankcję odmowy udzielenia pomocy wyłącznie w przypadku nieudzielenia w terminie odpowiedzi na pierwsze wezwanie do usunięcia braków we wniosku o przyznanie pomocy, o którym mowa w § 14 ust. 3 rozporządzenia. W zaistniałej sytuacji właściwy organ powinien, zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r., przeprowadzić kontrolę administracyjną wniosku w zakresie spełnienia warunków przyznania pomocy, o których mowa w § 4 rozporządzenia oraz w zakresie danych w nim zawartych lub dokumentów niezbędnych do przyznania pomocy, których wykaz zawiera formularz, o którym mowa w § 9 ust. 2 rozporządzenia. Przy czym kontrola taka winna zostać dokonana przy uwzględnieniu całości dokumentów znajdujących się w posiadaniu właściwego organu na dzień jej przeprowadzenia, w tym również dokumentów złożonych po terminie określonym w ponownym wezwaniu do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy, ponieważ § 14 rozporządzenia nie przewiduje możliwości wyłączenia spod kontroli administracyjnej wniosku dokumentów wniesionych po terminie. Pełnomocnik Gminy wskazał, iż po bezskutecznym upływie terminu określonego w ponownym wezwaniu właściwy organ jest zatem uprawniony do zakończenia kontroli administracyjnej wniosku i - w przypadku, gdy wynika to wynika z analizy całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - albo do wpisania wniosku na zaktualizowaną listę, o której mowa w § 15 rozporządzenia, jako spełniającego warunki przyznania pomocy oraz mieszczącego się w limicie środków przewidzianych na operacje typu gospodarka wodno-ściekowa albo do odmowy przyznania pomocy. W takiej sytuacji jednak odmowa przyznania pomocy może nastąpić wyłącznie z powodu niespełnienia warunków przyznania pomocy, nie zaś z powodu nieudzielenia w terminie odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy. W ocenie Gminy R. brak wprowadzenia do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. sankcji za nieudzielenie w terminie odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy uznać należy za celowe działanie prawodawcy, a nie efekt niedopatrzenia w procesie stanowienia prawa. Na powyższe wskazuje nie tylko, wyraźnie odniesienie w § 14 ust. 5 rozporządzenia do "wezwania, którym mowa w ust. 3" a nie do "wezwań, o których mowa w ust. 3 i 4", jak również odmienność regulacji tego rozporządzenia dotyczących uzupełniania braków we wniosku o udzielenie pomocy na tle pozostałych rozporządzeń wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. Skarżąca podniosła, iż jej zdaniem zaskarżona czynność odmowy przyznania pomocy nastąpiła również z naruszeniem art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. poprzez odmowę przyznania pomocy w sytuacji, gdy zostały spełnione warunki do jej przyznania. Zgodnie z treścią tego przepisu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa wart. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W ocenie Gminy R., przy uwzględnieniu zarówno treści wniosku o przyznanie pomocy jak i złożonych wyjaśnień/uzupełnień w dniu 10 marca 2017 r. i 28 kwietnia 2017 r., Gmina spełniła warunki przyznania pomocy na operacje typu "gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Ponadto zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności. W ocenie Gminy R. z powyższego przepisu wynika dla organu prowadzącego postępowanie o przyznanie pomocy obowiązek działania na podstawie i w granicach przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie, podstawową przesłankę dokonania zaskarżonej czynności odmowy przyznania pomocy organ uznał uchybienie terminowi do wniesienia odpowiedzi na ponowne wezwanie. Tymczasem żaden przepis prawa mający zastosowanie w przedmiotowym postępowaniu o przyznanie pomocy nie przewiduje możliwości dokonania odmowy przyznania pomocy z tej przyczyny. Tym samym w ocenie Gminy, zaskarżona czynność została podjęta bez podstawy prawnej. Skarżąca podniosła również, że zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 lutego 2015 r. w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W niniejszej sprawie organ naruszył ww. przepis poprzez zaniechanie rozpatrzenia wyjaśnień/uzupełnień do wniosku złożonych przez Gminę R. w dniu 28 kwietnia 2017 r. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, iż bezspornym w sprawie jest to, że odpowiedź na ponowne wezwanie do usunięcia braków została złożona przez skarżącą z jednodniowym opóźnieniem. Podkreślił, iż wykładnia prowadząca do wniosku, że nieuzupełnienie w terminie braków wskazanych w ponownym wezwaniu pozostaje bez sankcji w postaci odmowy przyznania pomocy, jest niedopuszczalna. Treść omawianych przepisów nie jest bowiem wyrazem woli ustawodawcy, lecz oczywistym błędem legislacyjnym. Stosując tę wykładnię należałoby przyjąć, że w przypadku satysfakcjonującego organ prowadzący postępowanie uzupełnienia wniosku, powinien on - ignorując okoliczność uchybienia terminowi - dokonać ostatecznej oceny wniosku. Jednakże, w razie braku reakcji na wezwanie, jak i w przypadku złożenia w terminie albo po jego upływie odpowiedzi nieusuwającej wszystkich braków, postępowanie w sprawie wnioskodawcy pozostaje w faktycznym zawieszeniu. Brak jest bowiem podstaw zarówno do skierowania trzeciego wezwania do uzupełnienia, jak i możliwości podjęcia oceny spełniania warunków przyznania pomocy i weryfikacji pierwotnej oceny kryteriów wyboru. Prowadzi to do wstrzymania całego naboru wniosków. Zdaniem pełnomocnika Zarządu WŁ, z powyższych rozważań wynika, że zastosowanie wykładni językowej, może prowadzić nie tylko do wstrzymania naboru, lecz także może skutkować odmiennymi następstwami prawnymi dla wnioskodawców za naruszenie tego samego obowiązku. Językowy sens omawianego przepisu wypacza zatem cel zastosowania instytucji usuwania braków, która w założeniu ma umożliwić stronom postępowania szybkie naprawienie błędów formalnych pisma wszczynającego postępowanie, nie zaś służyć wydłużeniu postępowania, czy wręcz uniemożliwieniu jego zakończenia. Organ zaznaczył, iż nabór wniosków na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" jest postępowaniem konkursowym. Istotą tego konkursu, jest wybór do dofinansowania konkurujących ze sobą przedsięwzięć, przy czym jednym z faktycznych kryteriów oceny jest prawidłowość i solidność przygotowania wniosku o przyznanie pomocy. Niektórych bowiem jego braków, jak na przykład obowiązku załączenia jednej z wymaganych decyzji lub obszernej dokumentacji projektowej, w rzeczywistości nie można usunąć w terminach wskazanych w rozporządzeniu, a w każdym razie jest to mocno utrudnione. Podkreślił, iż zgodnie z art. 27 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 34 ust. 2 ustawy, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności. Z tej naczelnej zasady postępowania o przyznanie pomocy, która zresztą jest konsekwencją zasady wyrażonej wart. 2 Konstytucji R.P., wynika między innymi reguła równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. Ewentualne przyjęcie, że brak uzupełnienia wniosku w terminie wskazanym w ust. 4 omawianego przepisu, nie wywołuje żadnych skutków prawnych dla wezwanego, byłoby w oczywisty sposób krzywdzące dla tych ubiegających się o pomoc, którzy uzupełnili swoje wnioski w terminie lub przygotowali je w sposób nie wymagający uzupełnień. W ocenie pełnomocnika Zarządu, powyższe argumenty, to jest: niemożność zastosowania wykładni językowej z uwagi na rażąco niesłuszne i niesprawiedliwe jej skutki dla pozostałych uczestników naboru, nieracjonalne i niweczące ratio legis interpretowanego przepisu następstwa proceduralne takiej wykładni, pozwalają na przyjęcie, że dosłowna treść ust. 5 omawianego przepisu, stanowi oczywisty błąd legislacyjny. Sprawia to, że przepis ten należy stosować kierując się wykładnią systemową i celowościową. Zgodnie z taką wykładnią, organ prowadzący postępowanie w przypadku ujawnienia braku we wniosku wzywa do jego uzupełnienia. W przypadku niezłożenia w terminie odpowiedzi na to wezwanie lub nieusunięcia wszystkich braków, wzywa ponownie do uzupełnienia - w zależności od zachowania wezwanego - wszystkich lub pozostałych braków. Jeśli mimo powtórnego wezwania do usunięcia braków nie uzupełniono u w 14-dniowym terminie organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest odmówić przyznania pomocy. Oprócz wymienionych wyżej przyczyn o wspomnianym błędzie legislacyjnym świadczą, zdaniem organu, hipotetyczne następstwa dosłownego zastosowania wszystkich trzech przepisów dotyczących uzupełniania braków (§ 14 ust. 3-4 rozporządzenia). Przy takiej wykładni, w przypadku nieuzupełnienia wniosku w terminie na pierwsze wezwanie do usunięcia braków, o którym mowa w ust. 3, organ jest zobowiązany do wykonania jednocześnie dwóch niezgodnych ze sobą czynności, to jest: do ponownego wezwania do usunięcia braków (na podstawie ust. 4) i odmowy przyznania pomocy (w oparciu o literalne brzmienie ust. 5). Nielogiczność tę można usunąć jedynie poprzez przyjęcie, że w ust. 5 umieszczono błędne odesłanie do ust. 3, zamiast zamierzonego odesłania do ust. 4. Zarząd wskazał, iż na słuszność takiego rozumowania wskazuje również to, że w innym akcie prawnym dotyczących naboru na operacje innego typu, w którym ustawodawca zastosował instytucję podwójnego wezwania do usunięcia braków, przyjęto takie właśnie rozwiązanie (p. § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - Dz. U. z 2016, poz. 1230). Nadto, takie rozumowanie potwierdza również treść zapisów w pkt A. 7 - 8 na str. 1 instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Z zapisów tych wprost wynika, że odmowa przyznania pomocy nastąpi również wówczas, gdy nie zostaną uzupełnione braki wskazane w powtórnym wezwaniu. Instrukcja ta stanowi integralną część zatwierdzonego (na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy o wspieraniu) przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (to jest organu, który wydał przedmiotowe rozporządzenie) formularza wniosku o przyznanie pomocy na tego typu operacje. Gdyby celem tego organu było ukształtowanie instytucji "podwójnego wezwania do usunięcia braków" w sposób odmienny niż w innych wydanych przez niego aktach prawnych, nie zatwierdziłby instrukcji o takiej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Z kolei w myśl art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. W art. 3 § 2 p.p.s.a. określony został katalog spraw, w których działalność administracji publicznej poddana została kontroli sądowej. Przepis art. 3 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na tej właśnie podstawie ocenie Sądu poddane zostało zaskarżone w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie (czynność) Zarządu Województwa[...], które dotyczyło odmowy przyznania skarżącej Gminie R. pomocy finansowej na zrealizowanie inwestycji pt. "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w gminie R. poprzez budowę systemu kanalizacji i rozbudowę sieci wodociągowej" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 obejmującego wspieranie operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich". Zaskarżona czynność jest kontrolowana przez Sąd w zakresie oceny jej zgodności z przepisami ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 562), zwanej dalej też ustawą, oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2016, poz. 1182), zwanym dalej rozporządzeniem, które to akty stanowiły podstawę prawną jej podjęcia. Skarżąca Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. ustawy, tj. wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii. Zaskarżona czynność odmowy przyznania tej pomocy dokonana została na podstawie jej art. 35 ust. 1, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania przedmiotowej pomocy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z art. 35 ust. 2 - w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o nią przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca Gmina spełniła wskazane wymogi i skarga wniesiona została w terminie. Jednocześnie, przeprowadzona kontrola legalności zaskarżonej czynności o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach poddziałania objętego programem określonym w ustawie wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w jakimkolwiek stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. Sąd nie stwierdził nieprawidłowości, zarówno co do prowadzenia w sprawie postępowania, jak i w zakresie zastosowania do ustalonego stanu faktycznego przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z tego powodu Sąd uznał, że zaskarżona czynność - odmowa przyznania pomocy finansowej skarżącej Gminie, jest prawidłowa. Dokonując oceny legalności przeprowadzonego w sprawie postępowania należy mieć na uwadze szczególne uregulowania, jakie w tym zakresie zostały zawarte w art. 34 ustawy, a zawłaszcza w ust. 2 i ust. 3 tego przepisu, z których wynika, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach poddziałania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 7, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, a także, że przepisy art. 27 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, a właściwość miejscową organu ustala się według miejsca realizacji operacji. Zgodnie z zastrzeżeniem dotyczącym odpowiedniego stosowania przepisów art. 27 ust. 1 i ust. 2 ustawy, uwzględnienia też wymaga, że według tego przepisu, w postępowaniu o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie przed wydaniem decyzji administracyjnej umożliwia wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a także, że przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się, natomiast strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Na gruncie powyższych unormowań nie budzi wątpliwości, że w zakresie prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją odmienności w stosunku do regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego. Przede wszystkim ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 K.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nie nałożył natomiast na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Ograniczone zostały również zasada czynnego udziału stron w postępowaniu i zasada udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest do ich przestrzegania tylko na żądanie strony. Badając legalność zaskarżonej czynności wskazać w tym miejscu trzeba, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy, pomoc jest przyznawana w razie spełnienia warunków określonych nie tylko w wymienionych przepisach unijnych i w przepisach ustawy, ale również w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy. Na podstawie zawartej w ostatnio wskazanym przepisie delegacji ustawowej dla ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, wydane zostało wyżej wskazane rozporządzenie z dnia 14 lipca 2016 r., które określa szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy. Podkreślić należy, iż stan faktyczny rozpoznawanej sprawy nie jest sporny. W dniu 5 stycznia 2017 r. Gmina R. złożyła w Urzędzie Marszałkowskim Województwa [...] wniosek o przyznanie pomocy na operacje typu "gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Wniosek dotyczył operacji pt. "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w Gminie R". Pismem z dnia 20 lutego 2017 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Funduszu Rozwoju Obszarów Wiejskich, na podstawie § 14 ust. 3 rozporządzenia, skierował do Gminy R. "Wezwanie do usunięcia braków we wniosku o przyznanie pomocy". W terminie do udzielenia odpowiedzi na powyższe wezwanie, Gmina w dniu 10 marca 2017 r. złożyła wyjaśnienia/uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy, m.in. modyfikując tytuł operacji na "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w Gminie poprzez budowę systemu kanalizacji i rozbudowę sieci wodociągowej". Pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. (doręczonym 13 kwietnia 2017 r.), Urząd Marszałkowski skierował do Gminy R. ponowne wezwanie do usunięcia - w terminie 14 dni - pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy. W odpowiedzi na powyższe, w dn. 28 kwietnia 2017 r. Gmina R. złożyła wyjaśnienia/uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy. Uzupełnienie wniosku na skutek ponownego wezwania, nastąpiło zatem z uchybieniem 14 dniowego terminu, wyznaczonego w tym wezwaniu, a opartego na regulacji § 14 ust. 4 rozporządzenia. Kolejnym pismem z 17 maja 2017 r. (doręczonym w dniu 22 maja 2017 r.) Samorząd Województwa [...] poinformował Gminę R. o odmowie przyznania pomocy na realizację ww. operacji, w związku z nieusunięciem w wyznaczonym 14 dniowym terminie od dnia ponownego wezwania, pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy. Samorząd województwa powołał się w tym zakresie na § 14 ust. 3 - 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. Zgodnie z § 14 ust. 3 tego rozporządzenia, jeżeli w wyniku przeprowadzenia kontroli administracyjnej (...) okaże się, że wniosek o przyznanie pomocy zawiera braki, właściwy organ samorządu województwa wzywa w formie pisemnej podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy do usunięcia tych braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast ust. 4 tego przepisu, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy nie usunął wszystkich braków wzywa się go ponownie, w formie pisemnej do usunięcia pozostałych braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto, w myśl § 14 ust. 5 rozporządzenia, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3 nie usunął braków w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu województwa informuje w formie pisemnej podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, podając przyczyny odmowy przyznania pomocy. Kwestią sporną w niniejszej sprawie stała się interpretacja cytowanego wyżej przepisu § 14 ust 3 - 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ocenie Gminy R., wobec tego, że § 14 ust. 5 rozporządzenia przewiduje odmowę przyznania pomocy, jako konsekwencję nieuzupełnienia przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, braków wniosku w terminie, o jakim mowa w ust. 3 tego przepisu - czyli w terminie wyznaczonym przez organ w pierwszym wezwaniu do usunięcia braków wniosku, to okoliczność, iż wnioskodawca uchybił terminowi wyznaczonemu w kolejnym wezwaniu organu do uzupełnienia braków wniosku (o którym stanowi ust. 4 tego przepisu) nie może skutkować odmową przyznania pomocy. Przepisy rozporządzenia nie przewidują bowiem zastosowania sankcji dla przypadku nieudzielenia odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy, o którym mowa w § 14 ust. 4 tego aktu prawnego. Zdaniem Gminy, w sytuacji zatem uchybienia terminowi, wynikającemu z § 14 ust 4 rozporządzenia, organ powinien przeprowadzić kontrolę wniosku w zakresie spełnienia warunków przyznania pomocy, o których mowa w § 4 rozporządzenia, z uwzględnieniem dokumentów złożonych przez wnioskodawcę po terminie określonym w ponownym wezwaniu do usunięcia pozostałych braków wniosku. W ocenie Sądu, stanowisko Gminy uznać należy za nieprawidłowe. Nie sposób bowiem przyjąć, iż brak uzupełniana wniosku w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 4 rozporządzenia, nie wywołuje żadnych skutków prawnych dla wezwanego i obliguje organ do przeprowadzenia oceny wniosku uzupełnionego po terminie pod kątem spełniania warunków przyznania pomocy, w dodatku z uwzględnieniem wszystkich złożonych przez wnioskodawcę dokumentów, także tych dostarczonych organowi po terminie wynikającym z ponownego wezwania do uzupełnienia braków wniosku. Takie działanie organu, nie miałoby żadnego oparcia w przepisach prawa oraz byłoby niezgodne z istotą postępowania konkursowego, którego celem jest wybór do dofinansowania rywalizujących ze sobą przedsięwzięć - ocenianych między innymi pod kątem prawidłowości i solidności przygotowania wniosku o przyznanie pomocy. Naruszałoby również jedną z naczelnych reguł postępowania o przyznanie pomocy, która jest konsekwencją zapisu wyrażonego w art. 2 Konstytucji RP, tj. zasady równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. Przyjecie, iż brak uzupełnienia wniosku w terminie określonym w ponownym wezwaniu do jego uzupełnienia, nie wywołuje żadnych negatywnych konsekwencji, w oczywisty sposób byłoby krzywdzące dla podmiotów, którzy ubiegali się o pomoc finansową w tym samym naborze, a uzupełnili swoje wnioski w terminie lub przygotowali je w sposób niewymagający korekty. Zgodzić się należy z pełnomocnikiem Zarządu Województwa [...], że skoro w ustępie 4 § 14 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. legislator zawarł regulację, iż w przypadku nieusunięcia przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy wszystkich braków wniosku w terminie określonym w ust. 3, organ zobligowany jest do wystosowania ponownego wezwania do uzupełnienia braków wniosku, to nie mogło być intencją tego prawodawcy, aby w tym samym przypadku organ jednocześnie zobowiązany był do poinformowania tego podmiotu o odmowie przyznania pomocy (§ 14 ust. 5). Wobec tego, że wynikającą z rozporządzenia konsekwencją nieusunięcia przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy braków wniosku w terminie określonym w wezwaniu jest odmowa przyznania prawa pomocy, to oczywistym jest, że w sytuacji, gdy legislator przewidział możliwość (obowiązek) dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków wniosku, skutek związany z uchybieniem przez wnioskodawcę terminowi do uzupełnienia braków winien odnosić się do terminu określonego w ponownym (ostatecznym) wezwaniu. W przypadku, gdyby uwzględnić (jak wnioskuje skarżąca Gmina) literalne brzmienie § 14 ust. 5 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., to w rozpatrywanej sprawie organ samorządu województwa winien był poinformować Gminę R. o odmowie przyznania pomocy już po dniu 10 marca 2017 r., tj. po złożeniu przez nią pisma, będącego odpowiedzią na pierwsze wezwanie do uzupełnienia braków wniosku. Jak wynika bowiem z ponownego wezwania do uzupełnienia braków z dnia 7 kwietnia 2017 r., wniosek skarżącej (po uzupełnieniu pismem z 10.03.2017 r.) nadal zawierał braki, które zostały szczegółowo opisane w 14 punktach tego wezwania. Gmina R., pomimo otrzymania pierwszego wezwania, nie usunęła zatem w terminie, o którym mowa w ust. 3 braków wniosku, co dawało podstawę do zastosowania regulacji, o której mowa w § 14 ust. 5 rozporządzenia - odmowy przyznania pomocy. Zwrot użyty w tym przepisie: "jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 3 nie usunął braków wniosku" odnosi się bowiem zarówno do podmiotu, który w ogóle nie zareagował na wezwanie i nie uzupełnił wniosku, do podmiotu który uzupełnił braki wniosku ale po 14 dniowym terminie, jak również do podmiotu, który w terminie 14 dni uzupełnił braki wniosku, jednak nie w pełnym zakresie. W tym ostatnim przypadku - odnoszącym się do strony skarżącej, po terminowym udzieleniu odpowiedzi na pierwsze wezwanie, o którym mowa w ust. 3, jej wniosek nadal był wnioskiem z nieusuniętymi brakami. Skoro zatem przepis § 14 ust. 5 rozporządzenia dawał organowi podstawę prawną do odmowy przyznania skarżącej pomocy wobec nieusunięcia wszystkich braków wniosku w terminie określonym w pierwszym wezwaniu, to tym bardziej występowała (a wręcz nadal istniała) taka podstawa w sytuacji, gdy strona nie uzupełniła tego wniosku w terminie wyznaczonym ponownym wezwaniem, o którym mowa w § 14 ust. 4 rozporządzenia. Mając na uwadze brzmienie ustępów od 3 do 5 § 14 rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r. nie sposób nie zauważyć, iż pomimo pewnej niespójności omawianych regulacji prawnych, to organ niewątpliwie dokonał interpretacji tych zapisów w sposób korzystny dla skarżącej Gminy, jak również zgodny z wykładnią systemową i celowościową. Uwzględniając treść § 14 ust. 4 rozporządzenia organ wystosował bowiem do skarżącej ponowne wezwanie do usunięcia pozostałych braków wniosku, zakreślając przy tym kolejny 14 dniowy termin, z pouczeniem, że nieusunięcie braków we wniosku w tym terminie stanowi podstawę odmowy przyznania pomocy. Wobec tego, iż nie jest sporne, że Gmina R. uchybiła temu terminowi, gdyż złożyła wyjaśnienia/uzupełnienia do wniosku o przyznanie pomocy w dniu 28 kwietnia 2017 r., w sytuacji doręczenia jej ponownego wezwania w dniu 13 kwietnia 2017 r., jak również nie ulega wątpliwości, że nie uzupełniła w terminie wszystkich braków, po otrzymaniu wezwania, o którym mowa w § 14 ust. 3 rozporządzenia, to zasadnie organ wystosował do skarżącej informację o odmowie przyznania pomocy, z powołaniem na ust. 5 tego przepisu rozporządzenia. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż takie rozumowanie potwierdza również treść zapisów w pkt A.7-8 na str. 1 instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy. Z zapisów tych wprost wynika, że odmowa przyznania pomocy nastąpi również wówczas, gdy nie zostaną uzupełnione braki wskazane w powtórnym wezwaniu. Instrukcja ta stanowi integralną część zatwierdzonego (na podstawie art. 42 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy) przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi formularza wniosku o przyznanie pomocy na tego typu operacje. Nie można również zgodzić się ze skarżącą, iż odwołanie się przez prawodawcę w § 14 ust. 5 rozporządzenia wyłącznie do wezwania, o którym mowa w ust. 3 tego przepisu było celowe, a potwierdzeniem tego ma być odmienność regulacji rozporządzenia z dnia 14 lipca 2016 r., dotyczących uzupełnienia braków we wniosku o udzielenie pomocy, na tle pozostałych rozporządzeń wydawanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy. Gmina powołała przy tym dodatkowo zapisy trzech innych rozporządzeń tj. 1) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 772); 2) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętych Programem. Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 1230); 3) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małp infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 1414); Skarżąca podniosła, iż rozporządzenie ad. 1 przewiduje ponowne wezwanie do uzupełnienia braków, a w przypadku nieuzupełnienia braków w terminie przewiduje rozpatrzenie wniosku o płatność w zakresie, w jakim został wypełniony, oraz na podstawie dołączonych do niego i poprawnie sporządzonych dokumentów (§ 31 ust. 3). Rozporządzenie ad. 2 przewiduje ponowne wezwanie do uzupełnienia braków oraz wyraźnie przewiduje (w § 10 ust. 4) sankcję odmowy przyznania pomocy, jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, mimo ponownego wezwania, nie usunął w terminie braków we wniosku. Natomiast rozporządzenie ad. 3 w ogóle nie przewiduje ponownego wezwania do uzupełnienia braków we wniosku, a konsekwencją nieuzupełnienia braków wniosku po jednokrotnym wezwaniu jest odmowa przyznania pomocy (§ 10 ust. 3). W jej ocenie, powyższe potwierdza, że prawodawca przewidując trudności ze zgromadzeniem wymaganej dokumentacji, jakie mogą napotkać wnioskodawcy przy składaniu wniosków o przyznanie pomocy na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa", celowo uwzględnił w rozporządzeniu z 14 lipca 2016 r. zarówno instytucję ponownego wezwania do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy jak i brak sankcji odmowy udzielenia pomocy za niezłożenie w terminie odpowiedzi na ww. ponowne wezwanie. Analiza zapisów powołanych przez stronę rozporządzeń, jak również pozostałych kilkunastu aktów wykonawczych, dla których podstawę wydania stanowił art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, prowadzi zdaniem Sądu do wniosku, iż legislator w każdym z tych aktów wyraźnie wskazał, jakie są konsekwencje nieuzupełnienia w terminie braków we wniosku na wezwanie organu. Przewidziane w takim przypadku przez prawodawcę sankcje to: 1/ odmowa przyznania pomocy albo 2/ rozpatrzenie przez organ wniosku z brakami. Ponadto, w przypadku, gdy w rozporządzeniach, o których wyżej mowa, zawarta została regulacja odnosząca się do ponownego wezwania do uzupełnienia braków we wniosku, to w każdym przypadku negatywne skutki wynikające z niedochowania terminu do uzupełnienia braków (odmowa przyznania pomocy albo przeprowadzenie oceny wniosku z brakami) związane są z uchybieniem terminowi wyznaczonemu w powtórnym wezwaniu do uzupełnienia braków. W żadnym ze wskazanych przez stronę skarżącą rozporządzeń, jak również w żadnym z pozostałych aktów wykonawczych - wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy - legislator nie przewidział takich konsekwencji dla nieuzupełnienia w terminie braków we wniosku, jakie chciałaby w rozpatrywanej sytuacji uzyskać Gmina R., czyli aby mimo uchybienia terminowi na uzupełnienie braków, wniosek poddany został dalszej procedurze, w czasie której uwzględnione zostaną wszystkie dokumenty złożone przez podmiot starający się o pomoc - także te dostarczone do organu po terminie na uzupełnienie braków. W rozporządzeniu z dnia 14 lipca 2016 r., jak zaznaczono wyżej, jedyną sankcją za nieuzupełnienie braków we wniosku jest odmowa przyznania pomocy, a zatem nie ma podstaw do wprowadzania jakichkolwiek innych konsekwencji z tym związanych. Organ nie miał zatem w rozpatrywanej sprawie podstaw prawnych do tego, aby zakończyć kontrolę administracyjną nieuzupełnionego w terminie wniosku skarżącej w inny sposób niż poprzez poinformowanie w formie pisemnej o nieprzyznaniu pomocy (§ 14 ust. 5 rozporządzenia). Skoro, jak sama skarżąca podaje, rozporządzenie z dnia 14 lipca 2016 r. wyraźnie przewiduje sankcję odmowy udzielenia pomocy w przypadku nieudzielenia w terminie odpowiedzi na pierwsze wezwanie do usunięcia braków we wniosku o przyznanie pomocy, o którym mowa w § 14 ust. 3, to niewątpliwie Gmina R. w terminie, o którym mowa w § 14 ust. 3 rozporządzenia wszystkich braków swojego wniosku nie uzupełniła, a zatem organ miał podstawy do tego, aby odmówić przyznania pomocy. Twierdzeniu pełnomocnika Gminy, iż prawodawca przewidując trudności ze zgromadzeniem wymaganej dokumentacji, jakie mogą napotkać wnioskodawcy przy składaniu wniosków o przyznanie pomocy na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa", celowo uwzględnił w rozporządzeniu z 14 lipca 2016 r. zarówno instytucję ponownego wezwania do usunięcia pozostałych braków we wniosku o przyznanie pomocy jak i brak sankcji odmowy udzielenia pomocy za niezłożenie w terminie odpowiedzi na ponowne wezwanie, przeczy zapis § 14 ust. 5 rozporządzenia. Dlatego też w ocenie Sądu, zaskarżona przez Gminę R. czynność Zarządu Województwa [...] z dnia 17 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej w gminie R. poprzez budowę systemu kanalizacji i rozbudowę sieci wodociągowej" nie narusza § 14 ust. 3 - 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jak również innych wymienionych w skardze przepisów ustawy z 20 lutego 2015 r., których uchybienia skarżąca upatrywała, jako konsekwencję wadliwej interpretacji przez organ § 14 ww. rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, stąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. d.j.