III SA/Łd 782/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia pełnomocnika skarżącego na zawarte w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lutego 2019 r., III SA/Łd 782/18 postanowienie wydane w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za czerwiec, lipiec, wrzesień, listopada i grudzień 2013 r. p o s t a n a w i a: 1. na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylić postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 lutego 2019 r., III SA/Łd 782/18; 2. przyznać radcy prawnemu M.S. - [...] Kancelaria Radców Prawnych w [...] przy [...] lok. [...], kwotę 2.952 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złote obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu A.S. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę radcy prawnemu M. S. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] 3. zwrócić radcy prawnemu M. S. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, zaksięgowaną w dniu 11 marca 2019 r., pod poz. 915. ab/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 7 lutego 2019 r., III SA/Łd 782/18 oddalił skargę A.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] nr [...] wydaną w przedmiocie określenia opłaty paliwowej za czerwiec, lipiec, wrzesień, listopada i grudzień 2013 r. Jednocześnie w pkt 2 wydanego wyroku Sąd orzekł w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, przez radcę prawnego M. S. W powyższym zakresie, Sąd na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2019 r. poz. 68), przyznał wyznaczonemu pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 295, 20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) zł, obejmujące należny podatek VAT. Odpis powyższego wyroku wraz ze sporządzonym na wniosek strony skarżącej uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 marca 2019 r. W dniu 11 marca 2019 r. radca prawny M. S. wniósł zażalenie na zawarte w pkt 2 w/w wyroku z 7 lutego 2019 r. postanowienie w przedmiocie przyznanych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W ocenie żalącego, Sąd rozstrzygając w zakresie należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia w sposób nieprawidłowy orzekł na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia z 3 października 2016 r., gdyż przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna. Tym samym ustalając wysokość należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia Sąd winien zastosować przepis § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw z § 8 pkt 5 rozporządzenia z 3 października 2016 r. i przyznać je w kwocie 2.400 zł powiększonej o należny podatek VAT. Z powyższych względów wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia w prawidłowej wysokości. Jednocześnie odwołując się do art. 195 § 2 p.p.s.a. wniósł o uwzględnienie zażalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, bez przekazywania akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Od wniesionego zażalenia strona uiściła wpis sądowy w kwocie 100 (sto) zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu podniesione w treści złożonego zażalenia okoliczności, przemawiają za jego uwzględnieniem. Jak już bowiem wcześniej wskazano przedmiotem wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi A. S. uczynił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] określającą wysokość należnej opłaty paliwowej za czerwiec, lipiec, wrzesień, listopada i grudzień 2013 r. Bezspornym pozostaje zatem, że przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, co potwierdza także kwota należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi, określona zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 10 września 2018 r., na podstawie §1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2013 r. Nr 221 poz. 2193). Tym samym, jak słusznie wskazuje pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. S., przyznane mu wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, winno zostać ustalone na podstawie §21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu i stanowić kwotę 2.952 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złote, obejmującą podatek VAT. Tymczasem Sąd orzekając w dniu 7 lutego 2019 r. w przedmiocie powyższych kosztów niewłaściwie zastosował regulację, o której mowa w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c. powołanego wyżej rozporządzenia z 3 października 2016 r., przyznając pełnomocnikowi tytułem wynagrodzenia kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) zł. Wskazać również należy, iż stosownie do treści art. 227 § 1 p.p.s.a zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego, co do istoty sprawy. Od zażaleń, o których mowa w § 1, nie pobiera się opłat sądowych (art. 227 § 2 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 225 p.p.s.a opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz równicę między kasztami pobranymi a kosztami należnymi , a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W niniejszej sprawie przedmiotem zażalenia pozostaje zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2019 r., III SA/Łd 782/18 rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania, a tym samym stosownie do treści art. 227 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniesione zażalenie wolne jest od opłat sądowych. Powyższe oznacza, iż uiszczona przez pełnomocnika skarżącego kwota 100 (sto) zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia, jako nienależna podlega zwrotowi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a w zw. z art. 250 p.p.s.a. w zw. z §21 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowił jak w pkt 1 i pkt 2 niniejszego postanowienia. O orzeczonym w pkt 3 postanowienia zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od zażalenia, Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a. ab/