III SA/Łd 792/04

Dnia 19 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi J.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 146 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99 z 2004 r. poz. 1001) w związku z art. 37j ust. l pkt 1, oraz ust. 2, 3, 4 i art. 37l ust.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 6 poz. 56 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania J.P. z dnia 15 lutego 2004 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego. W sprawie ustalono, iż J.P. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. w dniu 4 września 2001 r.. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 37k ust. 1 i 6 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, przyznał J.P. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 5 września 2001 r. wypłacając je, do czasu otrzymania decyzji organu rentowego ustalającej wysokość emerytury, w kwocie zaliczkowej. Po otrzymaniu decyzji organu rentowego z dnia [...] o odmowie ustalenia wysokości emerytury w celu ustalenia świadczenia przedemerytalnego wobec niespełnienia warunku posiadania 40 letniego stażu pracy (nieuwzględnieniu okresu pracy w gospodarstwie rolnym) Starosta [...] wznowił postępowanie w sprawie świadczenia przedemerytalnego (decyzja z dnia [...]). W jego wyniku uchylił decyzję o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego w wysokości zaliczkowej i przyznał prawo do zasiłku przedemerytalnego (decyzja z dnia [...]). Po rozpatrzeniu odwołania J.P. od tej decyzji organ II instancji utrzymał ją w mocy (decyzja z dnia [...]). J.P. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 27 listopada 2003 r., w sprawie sygn. akt II S.A./Łd 126/02, uchylił decyzje organów obu instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na naruszenie zasad wznowienia postępowania administracyjnego oraz nie ustosunkowanie się organów administracji do wszystkich zarzutów skarżącego. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Starosta [...], decyzją z dnia [...] nr [...]uchylił decyzję z dnia [...] nr [...], dotyczącą świadczenia przedemerytalnego oraz umorzył postępowanie w sprawie przyznania J.P. prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia 05 września 2001 r. jako bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 15 lutego 2004 r. J.P. odwołał się od decyzji z dnia [...] nr [...] podnosząc, że w jej uzasadnieniu przywołano te same argumenty z uwagi na które Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone wcześniej decyzje. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] zawiesił postępowanie w sprawie świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu orzeczenia organ wyjaśnił, że powodem zawieszenia było wystąpienie J.P. na drogę sądową przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w sprawie odmowy ustalenia wysokości emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego. Wojewoda [...] stwierdził, że kwestia ustalenia wysokości emerytury w celu ustalenia wysokości świadczenia przedemerytalnego ( w szczególności ustalenie okresu uprawniającego do emerytury), stanowi w przedmiotowej sprawie zagadnienie wstępne i ma istotne znaczenie dla oceny prawidłowości decyzji organu l instancji. Na powyższe postanowienie J.P. złożył zażalenie do Ministra Gospodarki i Pracy. Minister utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, bowiem J.P. nie wykazał że postępowanie przed sądem powszechnym zostało zakończone (postanowienie z dnia [...] nr [...]). Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 146 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. nr 99 z 2004 r. poz. 1001) w związku z art. 37 j ust. l pkt 1 i ust. 2, 3, 4 oraz art. 37l ust.2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. nr 6 poz. 56 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania z dnia 15 lutego 2004 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy przedstawił cały przebieg sprawy J. P.. Wskazał ponadto, iż decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta [...] przyznał J. P. prawo do zasiłku przedemerytalnego od dnia 5 września 2001 r. w wysokości 572,10 zł., a J. P. odwołał się od tej decyzji. Powołał się również na postanowienie z dnia [...] nr [...], którym Wojewoda [...] podjął zawieszone postępowanie w sprawie zasiłku przedemerytalnego. Jednakże te dokumenty nie zostały załączone do akt administracyjnych. W konkluzji swojego uzasadnienia Wojewoda [...] stwierdził iż J. P. spełnia wszystkie warunki wymienione w art. 37j ust 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, dające podstawę do przyznania zasiłku przedemerytalnego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. P. W uzasadnieniu skargi podał, że pomimo upływu 3 lat od dnia złożenia dokumentów o przyznanie świadczenia przedemerytalnego nie otrzymał od organów merytorycznej odpowiedzi. W piśmie z dnia 15 października 2004 roku skarżący powtórzył powyższy zarzut. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona decyzja z dnia[...] utrzymała w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] dotyczącą świadczenia przedemerytalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przeprowadzając taką kontrolę, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Może zatem dokonać oceny zaskarżonej decyzji także w innym zakresie niż zakres, w jakim zakwestionowała decyzję strona skarżąca. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 z późn. zm.), które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 7 kpa organy administracji państwowej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepis art. 77 § 1 kpa nakłada na organy administracyjne obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Wojewoda [...] przy załatwianiu prawy skarżącego uchybił tym obowiązkom. Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych wynika, że Wojewoda [...] wydając zaskarżoną decyzję mylnie przyjął, iż skarżący w swoim odwołaniu z dnia 15 lutego 2004 roku kwestionował decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] dotyczącą zasiłku przedemerytalnego. Z treści odwołania bowiem wynika, że dotyczyło ono decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...], wydanej w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego. Chyba, że Wojewoda rozpoznawał inne odwołanie skarżącego z dnia 15 lutego 2004 r. dotyczące decyzji Starosty [...] z dnia [...]nr [...]. A jeżeli tak to niezałączenie do akt administracyjnych tego odwołania oraz decyzji z dnia [...] dotyczącej zasiłku przedemerytalnego uniemożliwia Sądowi przeprowadzenie kontroli zaskarżonej decyzji. Zwłaszcza, że w odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wskazuje, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego, czyli tę która znajduje się w aktach sprawy i której dotyczy załączone odwołanie z dnia 15 lutego 2004 r.. Odpowiedź na skargę nie może jednak sanować faktycznego braku rozpoznania i rozstrzygnięcia w formie decyzji kwestii prawa skarżącego do świadczenia przedemerytalnego, którego dotyczy złożone odwołanie z dnia 15 lutego 2004 r.. Z akt administracyjnych wynika, że odwołanie to nie zostało rozpoznane. Powyższe wskazuje, iż zebrany i przedstawiony Sądowi materiał dowodowy jest niekompletny, nie zawiera bowiem utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] dotyczącej zasiłku przedemerytalnego, odwołania od tej decyzji J. P. oraz decyzji Wojewody [...] o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie świadczenia przedemerytalnego, a także decyzji z dnia [...] o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie zasiłku przedemerytalnego (którą powołuje Wojewoda, chociaż nie wspomina aby postępowanie w sprawie zasiłku przedemerytalnego było zawieszane). Brak jest też decyzji wydanej w wyniku rozpoznania odwołania z dnia 15 lutego 2004 r. w sprawie świadczenia przedemerytalnego, opisanej w odpowiedzi na skargę jako decyzja z dnia [...]. Brak powyższej dokumentacji w aktach sprawy uniemożliwia Sądowi weryfikację legalności podjętego rozstrzygnięcia. Reasumując, z przedstawionych przez organ administracyjny akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] orzekł w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego, rozpoznając odwołanie wniesione przez skarżącego na decyzję Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego. W tym stanie rzeczy racje ma skarżący, iż organ odwoławczy w żaden sposób nie ustosunkował się do jego zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia 15 lutego 2004 r., a dotyczących prawa do świadczenia przedemerytalnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do treści art. 152 cyt. ustawy Sąd stwierdził, iż z uwagi na brak przymiotu wykonalności – orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji było w tym przypadku bezprzedmiotowe