III SA/Łd 794/11

Dnia 30 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant sekr. sąd. Dominika Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011 roku sprawy ze skargi S. Z., M. F. i B. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie rejestracji mapy oddala skargę. W dniu [...] uprawniony geodeta P. P. zaewidencjonował w Oddziale Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego Starostwa Powiatowego w Z. za [...] mapę do celów prawnych. Mapa wykonana została na zlecenie Nadleśnictwa G., w celu złożenia wniosku do sądu w sprawie uzyskania prawa własności gruntu użytkowanego przez Nadleśnictwo przez zasiedzenie i miała za zadanie wskazać w jakich księgach hipotecznych znajdują się zapisy dotyczące gruntu składającego się na działkę nr [...]. Postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oraz postanowieniem z dnia z dnia [...] sygn. Akt [...] Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny stwierdził nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa w drodze zasiedzenia nieruchomości leśnych położonych w gminie Z. oznaczonych jako działki o nr [...],[...],[...],[...] i [...]. Pismem z dnia [...] S. Z., B. Z. i M. F. wystąpili do Starostwa Powiatowego w Z. z wnioskiem o wznowienie postępowania w zakresie decyzji o rejestracji mapy z dnia [...], nr [...]. W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta Z. pismem z dnia [...], nr [...] oraz z dnia [...] nr [...] odmówił wznowienia postępowania. W piśmie z dnia [...] skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. S. Z. wniósł odwołanie podnosząc, iż rozstrzygnięcie Starosty Z. w swej istocie jest decyzją i w takim trybie należało je rozpatrzeć. Decyzją z dnia [...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji uznając, że pismo Starosty Z. z dnia 7 [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozstrzyga sprawę co do jej istoty i ma charakter decyzji administracyjnej. Zgodnie natomiast z orzecznictwem sądów administracyjnych, to treść a nie forma przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną. Decyzją z dnia [...], nr [...] Starosta Z. umorzył postępowanie w sprawie rejestracji mapy sytuacyjnej prawnej dla celów sądowych, dla działki o nr [...] w obrębie U. gmina Z. zaewidencjonowanej w Oddziale Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego Starostwa Powiatowego w Z. za nr [...] w dniu [...]. Od powyższej decyzji w dniu [...] S. Z. wniósł odwołanie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy lub o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. uchylił zaskarżaną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia [...], nr [...] Starosta Z. umorzył postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie decyzji o rejestracji "mapy sytuacyjnej prawnej dla celów sądowych" dla działki [...] w obrębie U. Od powyższej decyzji S. Z., B. Z. i M. F. złożyli odwołanie, w którym wnieśli o uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...], nr [...] [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł po rozpatrzeniu odwołania, uchylił zaskarżaną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż zdaniem organu odwoławczego przyjęcie art.105 k.p.a jako podstawy prawnej decyzji Starosty było błędne. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Starosta Z. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie decyzji o rejestracji mapy do celów prawnych, sporządzonej dla działki [...] w obrębie U., przyjętej w dniu [...] do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w Z. za nr [...]. W uzasadnieniu organ wyjaśnił procedurę kontroli dokumentacji geodezyjnej zgłaszanej w celu przyjęcia jej do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego oraz wskazał przepisy prawa regulujące wskazana problematykę. Reasumując organ powołując się na orzecznictwo stwierdził, że analiza stanu prawnego i faktycznego sprawy prowadzi do wniosku, że przyjęcie dokumentacji geodezyjnej do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego jest czynnością ściśle techniczną i nie podlega przepisom Kpa., co oznacza, że nie skutkuje wydaniem przez organ decyzji administracyjnej w tym przedmiocie. Tym samym w sprawie brak jest podstaw do wznowienia postępowania ze względu na niedopuszczalność drogi administracyjnej w stosunku do czynności technicznej podejmowanej przez organ w ramach jego obowiązków. Od powyższej decyzji S. Z., B. Z. i M. F. wnieśli odwołanie. W odwołaniu podnieśli między innymi, że dokumentacja przyjęta do zasobu nie została wykonana przez osobę, która miała prawo działać w imieniu Nadleśnictwa G., strony nie brały udziału w postępowaniu prowadzącym do sporządzenie spornej mapy geodezyjnej i nie wydano koniecznej w sprawie podziału i scalenia decyzji w trybie art. 33 ustawy -Prawo geodezyjne i kartograficzne. W ocenie skarżących postępowanie w sprawie opracowania mapy dla celów prawnych zostało przeprowadzone z naruszenie obowiązujących przepisów gwarantujących udział wszystkich zainteresowanych, a nie tylko Nadleśnictwa G., co uzasadnia wniosek o wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Odwołujący zażądali wydania decyzji z pełnym merytorycznym uzasadnieniem odnoszącym się wyczerpująco do zgłaszanych żądań i argumentów wskazanych w licznej korespondencji, a odnoszących się do kwestii pominięcia stron w prowadzonym postępowaniu geodezyjnym. Decyzją z dnia [...], Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że zgłoszeniem z dnia [...] geodeta uprawniony P. P. zgłosił w Oddziale Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego Starostwa Powiatowego w Z. za nr kerg [...] pracę geodezyjną, polegającą na wykonaniu mapy do celów prawnych dla działki nr [...] położonej w obrębie Ustronie gm. Z. Z treści sprawozdania technicznego ( operat nr [...]) z wykonania prac na obiekcie, oraz wyjaśnień przekazanych WINGiK pismem z dnia [...] przez wykonawcę wynika, że zleceniodawcą pracy było Nadleśnictwo G., dla którego powyższe opracowanie było niezbędne do złożenia wniosku do sądu w sprawie uzyskania tytułu własności użytkowanego gruntu. Mapa miała wskazać w jakich księgach hipotecznych znajdują się zapisy dotyczące gruntu składającego się na działkę nr [...]. Rzeczona działka położona w obrębie ewidencyjnym Ustronie o powierzchni wykazanej w ewidencji gruntów wynoszącej 1283,5658 ha, której zgodnie z zapisami operatu ewidencji gruntów właścicielem był Skarb Państwa, powstała z gruntów przejętych przez nadleśnictwo w różnym czasie i na podstawie różnych dokumentów. Wykonawca na podstawie dokumentów, których pełny wykaz znajduje się w operacie technicznym z wykonania powyższej pracy, sporządził stosowne opracowanie które po przeprowadzeniu kontroli technicznej zostało zaewidencjonowane w zasobie geodezyjnym i kartograficznym w dniu [...] za nr [...]. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu w zakresie osoby wykonującej mapę prawną, organ administracji podniósł, iż zawarcie umowy pomiędzy zleceniodawcą, a wykonawcą pracy geodezyjnej regulują przepisy prawa cywilnego. Starosta natomiast jako organ odpowiedzialny za prowadzenie zasobu geodezyjnego i kartograficznego ( art. 7d ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ) nie ma obowiązku badania relacji pomiędzy zleceniodawcą a wykonawcą pracy geodezyjnej. Niezbędny i konieczny zakres informacji, przy zgłoszeniu pracy geodezyjnej wynika z treści § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 roku w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających baz danych... ( Dz. U. 78, póz. 837 z 2001 r. ). Zgłoszenie pracy geodezyjnej w części wypełnianej przez wykonawcę zawiera informację o wykonawcy, opis przedmiotu, miejsca i obszaru wykonywanej pracy oraz termin jej zakończenia, a części wypełnianej przez ośrodek: potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia oraz informacje o innych pracach realizowanych na obszarze zgłaszanej pracy. W związku z powyższym kontrola przez starostę umów byłaby sprzeczna z art. 19 k.p.a., zgodnie z którym każdy organ administracji państwowej ma obowiązek przestrzegać swej właściwości rzeczowej i miejscowej, co oznacza, iż brak jest podstaw do podejmowania przez niego czynności, do których nie jest upoważniony. Odnosząc się natomiast do kolejnego zarzutu dotyczącego braku decyzji, rozgraniczającej, organ odwoławczy stanął na stanowisku, że rozgraniczenie nieruchomości jest samodzielną instytucją prawną, dla której organem właściwym jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Zadania te wykonują jako własne zadania jednostki samorządu terytorialnego, w stosunku do którego organem wyższego stopnia jest samorządowe kolegium odwoławcze, a w razie sporu granicznego - sąd powszechny. W opisanej powyżej sprawie nie mają zastosowania przepisy dotyczące rozgraniczenia nieruchomości. W wyniku zleconej pracy geodezyjnej, powstała mapa, na której przedstawiono rozliczenia stanów prawnych, wynikających z przebadanych starych ksiąg hipotecznych i innych dokumentów, których zasięg zawierał się w działce nr [...]. W celu precyzyjnego przedstawienia sądowi zasięgu wynikającego z przebadanych dokumentów, geodeta każdemu odrębnemu stanowi prawnemu przyporządkował jej część, opisując ją odrębnym numerem. Przedstawiony sposób opisania stanów prawnych nie świadczył o podziale działki nr 900/1, lecz umożliwił Sądowi Rejonowemu w Z. wydać stosowne rozstrzygnięcie. Dopiero bowiem postanowienia Sądu, a nie sama mapa zaewidencjonowana w PODGiK za nr [...], stały się podstawą dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków polegających na wprowadzeniu nowych nr działek, których zasięg wynikał z rzeczonej mapy. Wynika to z kopii zawiadomienia o zmianie z dnia [...] prowadzącego ewidencję dla obrębu U. Urzędu Gminy w Z. Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ podkreślił, że podział nieruchomości to wydzielenie z jednej nieruchomości większej liczby działek ewidencyjnych, które następnie mogą być przedmiotem obrotu, w wyniku, którego staną się odrębnymi nieruchomościami. Wykonana natomiast przez geodetę mapa do celów prawnych dla działki nr [...] w sposób graficzny zilustrowała rozliczenia stanów prawnych, wynikających z przebadanych starych ksiąg hipotecznych i innych dokumentów, poprzez nadanie im odrębnych numerów. Podział nieruchomości jest więc czynnością tworzącą nowy stan prawny, natomiast mapa do celów prawnych tylko uwidacznia stan prawny wynikający z istniejących już dokumentów. Zmianę w operacie ewidencji gruntów i budynków polegającą na ujawnieniu w miejsce działki o nr [...] działek o nr od [...] do [...] wprowadzono na podstawie postanowień sądu o nr sygn. akt [...] z dnia [...] i nr sygn. akt [...], co jest zgodne z § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001r.,Nr 38 poz. 454). Powyższa mapa była dowodem w sprawie rozstrzygniętej w sądzie powszechnym i w wyniku tego rozstrzygnięcia stan wskazany na mapie nabrał mocy prawnej. Oznacza to, iż dowody zebrane w sprawie rozstrzygniętej przez sąd powszechny mogą być podważane jedynie w postępowaniu przed tym sądem. Podważenie zgodności z prawem dopuszczonych jako dowody w postępowaniu cywilnym dokumentów, które zostały uznane za sporządzone zgodnie z prawem, doprowadziłoby do zakwestionowania rozstrzygnięcia sądu cywilnego. Starosta Z. w swojej decyzji z dnia [...] nr [...] słusznie uznał, że operat techniczny nr [...] stanowi dokumentację techniczną, zawierającą materiały powstałe po wykonaniu prac geodezyjnych i kartograficznych przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą o której mowa w art. 11 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne. W świetle art. 12 powyższej ustawy wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany po wykonaniu prac przekazać całość materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Powyższy obowiązek wynika także z Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 roku w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych... (Dz. U. 78, poz. 837 ze zm.).W szczególności regulacja zawarta w § 9 rozporządzenia okresla zakres, w jakim dokumentacja podlega kontroli. Z przepisów cytowanego rozporządzenia wynika, że przyjmowanie materiałów do zasobu jest czynnością techniczną i nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa. Wydania decyzji w tym przedmiocie nie przewidują przepisy ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Odmowa wznowienia postępowania w sprawie rejestracji mapy geodezyjnej znajduje więc umocowanie w obowiązujących przepisach prawa. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podtrzymując dotychczasową argumentację dotyczącą nierozpatrzenia zarzutów kierowanych w licznej korespondencji w aspekcie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa., i niezapewnienia udziału stron w postępowaniu, wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W obszernym uzasadnieniu wykazali bezprawność działania organów polegającą na pominięciu skarżących jako stron postępowania w sprawie ustalania stanu prawnego spornej działki. Uznając skargę za uzasadnioną skarżący stwierdzili, że Starosta Z. swoim działaniem doprowadził do naruszenia ich praw, powinien więc postępowanie wznowić i przeprowadzić je od początku z ich udziałem. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – [zwanej dalej w skrócie – p.p.s.a.], sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny badając legalność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Na wstępie należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zostały wydane w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżących z dnia [...] "o wznowienie postępowania w zakresie decyzji o rejestracji mapy z dnia [...] nr [...]". W tym miejscu godzi się podnieść, że instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i 145a § 1 k.p.a. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania może zostać wszczęte z urzędu lub na wniosek strony. Obowiązkiem organu, do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania jest zbadanie w pierwszej kolejności, czy wniosek został wniesiony przez osobę będącą stroną, czy został on złożony w ustawowym terminie oraz czy wnoszący go podmiot powołuje się na przesłanki określone w art. 145 § 1 lub 145a k.p.a. Dopiero pozytywna weryfikacja wniosku pod względem ww. przesłanek może skutkować wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 149 § 2 k.p.a., a następnie przeprowadzeniem przez organ postępowania, co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W przypadku zaś niespełnienia którejkolwiek z przyczyn formalnych, o których mowa wyżej, organ na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 roku, tj. od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 3 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011r. Nr 6, poz. 18). zobowiązany jest wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły w stanie prawnym obowiązującym od dnia [...], a więc odmowa wznowienia postępowania administracyjnego powinna nastąpić w drodze postanowienia, na które służy zażalenie ( a nie decyzji, na która służy odwołanie). Okoliczność ta jednak pozostaje bez wpływu na wynik niniejszej sprawy, ponieważ skarżący w terminie otwartym do wniesienia zażalenia ( a więc przed upływem 7 dni od daty doręczenia im decyzji organu I instancji) wnieśli odwołanie. Zgodnie natomiast z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, o charakterze wydanego w sprawie aktu administracyjnego rozstrzyga nie jego nazwa, lecz treść merytoryczna, jaką ten akt zawiera. W konsekwencji powyższe uchybienie organów administracji pozostaje bez wpływu na wynik sprawy, a zatem nie mogło być podstawą do uwzględnienia skargi w świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. Przechodząc do analizy merytorycznej zaskarżonej decyzji podkreślić należy, że kwestią mającą zasadnicze znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest odpowiedź na pytanie, czy przyjęcie dokumentacji geodezyjnej po wykonaniu przez geodetę pracy geodezyjnej do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego następuje w drodze decyzji administracyjnej. Warunkiem bowiem wznowienia postępowania jak podniesiono wyżej jest istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji administracyjnej. Na tak postawione pytanie w świetle analizy obowiązujących w tej kwestii przepisów prawa należy udzielić odpowiedzi negatywnej. W niniejszej sprawie jest poza sporem, że złożone przez uprawnionego geodetę opracowanie geodezyjne zostało przyjęte do zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w Z. w dniu [...] za nr [...]. Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest również to, że postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oraz postanowieniem z dnia z dnia [...], sygn. Akt [...] Sąd Rejonowy w Z. I Wydział Cywilny stwierdził nabycie z mocy prawa przez Skarb Państwa w drodze zasiedzenia spornej nieruchomości leśnej położonej w gminie Z. W postępowaniu tym Sąd orzekał w oparciu o przedmiotową mapę. Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 193 poz. 1287 ze zm. – zwanej dalej ustawą), prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac. W myśl art. 12 ustawy, wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do organów, o których mowa w art. 40 ust. 3, prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wykonanie prawnych obowiązków wynikających z art. 12 ustawy uregulowane zostało szczegółowo w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia [...] w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837). Z aktu tego wynika, że dokumentacja przekazywana do zasobu podlega kontroli, według następujących kryteriów, wskazanych w § 9 ust. 1 i 2 tj.: przestrzegania zasad wykonywania prac; osiągnięcia wymaganych dokładności, zgodności opracowania ze standardami technicznymi dotyczącymi geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie; zgodności opracowania z indywidualnymi, pisemnymi ustaleniami dokonanymi przez właściwy ośrodek dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej z wykonawcą (kryterium to dotyczy wyłącznie "prac nietypowych"); spójności topologicznej informacji dostarczanej przez wykonawcę z informacjami uzyskanymi z ośrodka w trakcie realizacji pracy; kompletności przekazywanych materiałów, a w przypadku zmiany treści mapy zasadniczej kontrola obejmuje dodatkowo sprawdzenie prawidłowości wykonania kartowania i prac kreślarskich na mapie zasadniczej. Pozytywny wynik przeprowadzonej kontroli odnotowywany jest na wniosku o przyjęcie dokumentacji (§ 10 ust. 1), co stanowi podstawę włączenia dokumentacji do zasobu (§ 10 ust. 2). Natomiast w przypadku stwierdzenia wad, usterek lub nieprawidłowości przepisy przewidują obowiązek organu zawarcia w protokole kontroli m. in. wniosków końcowych wraz z uzasadnieniem. W razie odmowy włączenia dokumentacji do zasobu organ zwraca wykonawcy dokumentację wraz z protokołem, uzasadniając na piśmie prawne i techniczne przyczyny odmowy. Wykonawca może w takiej sytuacji złożyć do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego wniosek o zbadanie zasadności odmowy (§ 12 rozporządzenia). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Sąd w składzie orzekającym podziela stanowisko organów, że przyjęcie pracy geodezyjnej do zasobu geodezyjnego nie jest decyzją administracyjną, o czym świadczy analiza § 10 w/w rozporządzenia. Kwestionowana przez skarżących praca geodezyjna, sporządzona została przez uprawnionego geodetę, w ramach wykonywania działalności gospodarczej, jako materiał geodezyjny i kartograficzny podlegający przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W dniu [...] sporządzona praca została włączona do Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w Z. za nr [...] w trybie czynności materialno-technicznej, co oznacza, że nie mogła być przedmiotem postępowania prowadzonego w trybie wznowienia. Instytucja wznowienia postępowania ma bowiem na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 i 145a § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodziła, bowiem kwestionowane przez skarżących opracowanie geodezyjne nie zostało przyjęte do zasobu w drodze decyzji administracyjnej. Nie mają więc racji skarżący twierdząc, że w sprawie doszło do naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Skoro bowiem organ nie wydawał decyzji nie ma możliwości powoływania się na tę ( i żadną inną) podstawę wznowienia. Jednocześnie co należy podkreślić, nie istnieje żaden przepis prawa zobowiązujący organ administracji do wydania decyzji o włączeniu pracy geodezyjnej do zasobu geodezyjnego. Cytowany wyżej § 10 rozporządzenia wyraźnie wskazuje, że pozytywny wynik przeprowadzonej kontroli odnotowywany jest na wniosku o przyjęcie dokumentacji (§ 10 ust. 1), co stanowi podstawę włączenia dokumentacji do zasobu (§ 10 ust. 2). Normodawca nie przewidział formy decyzji administracyjnej jako aktu wieńczącego kontrolę zgłoszonej pracy geodezyjnej. Również fakt, że normodawca nie przewidział żadnych środków odwoławczych od wyników kontroli zgłoszonych prac geodezyjnych jest potwierdzeniem charakteru tej czynności jako czynności materialno-technicznej, a nie decyzji administracyjnej. Brak zatem przedmiotu postępowania z art. 145 k.p.a. obligował organy orzekające do odmowy wznowienia postępowania. W tym kontekście nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostałe argumenty skarżących odnoszące się zarówno do osoby wykonującej sporną mapę geodezyjną jak i zarzuty pominięcia skarżących w postępowaniu geodezyjnym. Badając bowiem legalność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji Sąd miał obowiązek zbadać, czy wydana decyzja nie narusza prawa materialnego i procesowego. Sąd skoncentrował się więc na ocenie czy istniały przesłanki do odmowy wznowienia postępowania z uwagi na brak w obrocie prawnym ostatecznej decyzji administracyjnej. Jak wykazano wyżej istotnie w sprawie nie zapadła decyzja administracyjna, a przyjęcia mapy geodezyjnej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Wydanie w tej sprawie decyzji administracyjnego jak tego chcą skarżący stanowiłoby wręcz rażące naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji. Aby organ mógł wydać decyzję musi mieć bowiem do tego umocowanie w przepisach prawa stanowiących podstawę prawną decyzji. Dopiero istnienie w obrocie prawnym ostatecznej decyzji stwarzałoby ewentualne podstawy do badania wskazanych przez skarżących przyczyn wznowienie opisanych w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Reasumując w przypadku, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Niedopuszczalność wznowienia z przyczyn przedmiotowych , będzie zaś miało miejsce, gdy strona żąda wznowienia postępowania w sprawie, w której organ działał w innej formie prawnej, np., umowy cywilnej, czynności materialno-technicznej, w formie zaświadczenia, gdy sytuacja jednostki kształtowana jest z mocy prawa (Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz B.Adamiak, J.Borkowski Wydanie 11, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2011 str. 575). W świetle przeprowadzonej analizy stanu normatywnego oraz stanu faktycznego w sprawie należy uznać, że rozstrzygnięcia organów administracji są prawidłowe i posiadają umocowanie w obowiązujących przepisach prawa. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę. b.a.