III SA/Łd 797/05

Dnia 24 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Asesor WSA Ewa Alberciak, Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella, po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2006 roku na rozprawie sprawy ze skargi M.J. i J.J. A spółki cywilnej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz M.J. i J.J. A spółki cywilnej kwotę 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Łd 797/05 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. i M.J. – właścicieli P.W. A S.C. z siedzibą w Ł. przy ul. A 64, od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia na w/w kary pieniężnej w wysokości 23.275 zł za samowolne zajęcie powierzchni 93,10 m kw pasa drogowego drogi powiatowej - ulicy A 64/66 pod ogródek gastronomiczny dla lokalu restauracji B w okresie od dnia 25 kwietnia 2005 r. do dnia 19 maja 2005 r., na podstawie art. 134 w zw. z art. 57 § 1 kpa oraz art. 1 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tj. Dz.U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, iż decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] właściciele P.W. A S.C. otrzymali w dniu 27 maja 2005 r. ( dowód: zwrotne poświadczenie odbioru załączone do akt sprawy). Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 57 § 1 kpa jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. W rozpatrywanym przypadku bieg 14 dniowego terminu do złożenia odwołania rozpoczął się 28 maja 2005 r. i upłynął 11 czerwca 2005 roku. Odwołanie od decyzji organu I instancji strona wniosła w dniu 18 sierpnia 2005 r. tj. uchybiła terminowi do jego wniesienia. Ze względu na to, że strona pouczona w decyzji o złożeniu odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia, nie wykazała zgodnie z art. 58 kpa, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy ani też nie złożyła wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu Kolegium postanowiło jak w sentencji. Kolegium dodało także, iż rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony stanowi rażące naruszenie prawa oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu decyzji ostatecznej, a zatem decyzji która korzysta z ochrony trwałości. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżących J. i M.J. - adwokat A.D., wnosząc o uchylenie skarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. Pełnomocnik skarżących zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania , w szczególności: - art. 134 kpa , poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione w terminie, -art. 7 i 77 kpa polegające na nieprzeprowadzeniu przez organ odwoławczy postępowania wstępnego w sposób, który pozwoliłby stwierdzić, że pismo z dnia 3 czerwca 2005 r. i jest w istocie odwołaniem wniesionym w terminie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, iż odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] skarżący wnieśli w terminie. Powyższa decyzja została doręczona skarżącym w dniu 27 maja 2005 r. Tym samym 14-dniowy termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg w dniu 28 maja 2005 r. , a ostatni dzień terminu upłynął w dniu 11 czerwca 2005 r. Skarżący złożyli odwołanie osobiście w dniu 3 czerwca 2005 r. w Zarządzie Dróg i Transportu w Ł., a więc wtedy kiedy nie upłynął jeszcze termin do złożenia odwołania. W piśmie z dnia 3 czerwca 2005 r. , wniesionym w związku z otrzymaniem decyzji załączonej do pisma [...] skarżący wskazali, iż nie zgadzają się na poniesienie naliczonej przez organ w decyzji kary finansowej za samowolne zajęcie pasa drogowego ul. A pod ogródek gastronomiczny i wnoszą o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z treści w/w pisma wynikało zatem, ze skarżący nie byli zadowoleni z faktu obciążenia ich karą finansową. Pełnomocnik skarżących podkreślił, iż pismo to organ powinien był zatem uznać za wniesione odwołanie, ponieważ zgodnie z art. 128 kpa, odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, ze strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Ponadto przy ocenie czy wniesione przez stronę pismo jest odwołaniem należy się kierować treścią pisma oraz tym czy pismo to zostało wniesione w terminie do złożenia odwołania. Pełnomocnik skarżących podkreślił ponadto, iż z uwagi na fakt, że skarżący na etapie postępowania administracyjnego nie byli reprezentowani przez fachowego pełnomocnika działali w zaufaniu do organu administracyjnego, że organ zgodnie z przepisami załatwi ich sprawę. Organ natomiast bez przeprowadzania postępowania wyjaśniającego uznał, iż przedmiotowe pismo nie było odwołaniem. Zatem w ocenie skarżących postępowanie organów obu instancji w sposób istotny naruszyło podstawowe zasady prawa administracyjnego, w szczególności art. 7 i 77 kpa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium wskazało, iż brak jest podstawy prawnej do uznania pisma z dnia 3 czerwca 2005 r. złożonego w organie pierwszej instancji przez skarżących za odwołanie od decyzji z dnia [...] nr [...]. Pismo to jest odpowiedzią strony na korespondencję przesłaną jej przez organ I instancji pismem z dnia 20 maja 2005 r. którą została poinformowana , że w oparciu o pismo Zarządu z dnia 29 kwietnia 2005 r. zostało wydane postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] zawieszające postępowanie z wniosku skarżących w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu ogródka gastronomicznego w pasie drogowym ulicy A w rejonie posesji Nr 64/66. Sprawa ta została przekazana do rozpatrzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego(...). Kolegium wyjaśniło, iż o powyższym świadczy nie tylko treść pisma, ale także numer sprawy, na którą strona się powołuje- ZDiT [...]. Kolegium dodało ponadto, ze decyzja z dnia [...] znak ZDiT [...] oznaczona jest numerem [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzje lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W świetle art. 128 kpa odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania. W przedmiotowej sprawie decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 23.275 zł za samowolne zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej, ulicy A 64/66 pod ogródek gastronomiczny w okresie od 25 kwietnia 2005r. do dnia 19 maja 2005r. została doręczona stronie wraz z pismem przewodnim nr ZDiT [...] jedną przesyłką w dniu 27 maja 2005r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji. W dniu 3 czerwca 2005r. skarżący powołując się na wskazany numer złożyli osobiście pismo w Zarządzie Dróg i Transportu w Ł., w którym napisali, iż nie zgadzają się na poniesienie naliczonej przez organ w decyzji kary finansowej za całą powierzchnię ogródka w związku z czym wnoszą o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z treści pisma wynikało więc jednoznacznie, że skarżący nie byli zadowoleni z faktu obciążenia ich karą finansową. W ocenie Sądu pismo to organ mógł uznać za odwołanie, ponieważ w świetle zacytowanego wyżej art. 128 kpa odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia, wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Jeżeli organ miał wątpliwości co do charakteru złożonego pisma winien w pierwszej kolejności wyjaśnić tę kwestię. O tym jaki charakter ma pismo strony decyduje sama strona. Jeśli charakter wniesionego pisma budzi wątpliwości organ administracji ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Tymczasem organ w żaden sposób nie odniósł się do złożonego pisma i nie uznał, iż jest to odwołanie strony. W tym miejscu należy podnieść, że organy administracji publicznej prowadzące postępowanie administracyjne obowiązuje zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 k.p.a. Przepis ten nakłada na organy prowadzące postępowanie obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Ponadto organy administracyjne zobowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli (art. 8 k.p.a.). W świetle powyższych zasad skarżący mieli prawo oczekiwać, że organ załatwi ich sprawę zgodnie z przepisami prawa. Tymczasem organ bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego uznał, że przedmiotowe pismo z dnia 3 czerwca 2005r. nie jest odwołaniem i w żaden sposób się do niego nie odniósł. W tej sytuacji po otrzymaniu kolejnej decyzji z dnia [...], będącej kontynuacją poprzedniej decyzji z dnia [...] skarżący odwołując się jeszcze raz podnieśli, że nie zgadzają się na poniesienie kary finansowej wynikającej z decyzji z dnia [...] Dopiero to pismo zostało uwzględnione jak odwołanie od decyzji z dnia [...], co skutkowało wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...]. W opinii Sądu organ, który przed wydaniem postanowienia w trybie art. 134 nie przeprowadza postępowania wyjaśniającego co do faktu , czy odwołujący przekroczył termin określony w art. 129 § 2 kpa narusza art. 7 i art. 77 kpa. Jak wykazano wyżej taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Sąd nie uwzględnił argumentów organu odwoławczego zawartych w odpowiedzi na skargę, że brak było podstaw do uznania pisma z dnia 3 czerwca 2005r. jak odwołania od decyzji z dnia [...] bowiem świadczy o tym zarówno treść jak i numer sprawy na którą powołuje się strona - ZDiT [...], gdy tymczasem decyzja została opatrzona numerem [...]. W opinii Sądu, biorąc pod uwagę fakt, iż z pisma z dnia 3 czerwca 2005roku wynika niezadowolenie strony z faktu naliczenia kary finansowej za całą powierzchnię ogródka gastronomicznego, że zawiera ono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz, że wpłynęło w terminie przewidzianym do wniesienia odwołania, nie ma znaczenia okoliczność, na jaki numer sprawy powołali się skarżący, tym bardziej, że decyzja z dnia [...] była załącznikiem do pisma o podanym wyżej numerze i została doręczona w tej samej przesyłce. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Mając na uwadze treść art. 152 cytowanej ustawy, Sąd stwierdza, że wobec braku przymiotu wykonalności zaskarżonego postanowienia orzekanie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe.