III SA/Łd 799/25

Dnia 11 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 5 września 2025 roku nr KO.484.143.2025 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do założenia wniosku o rejestrację pojazdu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Radomszczańskiego z dnia 1 sierpnia 2025 roku nr KT.5410.2.30.2025; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim na rzecz M. L. kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 5 września 2025 r. nr KO.484.143.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim - po rozpoznaniu zażalenia M. L. na postanowienie Starosty Radomszczańskiego z dnia 1 sierpnia 2025 r. nr KT.5410.2.30.2025 w przedmiocie odmowy przywrócenia uchybionego terminu w sprawie zarejestrowania pojazdu, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 5 72 ze zm.), dalej k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu i instancji. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Pismem z 16 kwietnia 2025 r. Starosta Radomszczański zawiadomił M. L. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia obowiązki rejestracji pojazdu marki Mercedes Benz E 400 CDI. Decyzją z 12 maja 2025 r. organ I instancji nałożył na skarżącego karę w wysokości 456 zł z tytułu naruszenia obowiązku zarejestrowania pojazdu na terytorium RP w terminie 180 dni od dnia jego sprowadzenia w dniu 22 grudnia 2020 roku. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym powołał się na chorobę nowotworową oraz okoliczność, że pojazd miał zatarty silnik. Do odwołania załączył kartę informacyjną ze Szpitala Powiatowego w R. z dnia 9 kwietnia 2021 r., potwierdzającą pobyt strony na Oddziale Dziennym Chemioterapii w dniu 9 kwietnia 2021 r. Ponadto strona załączyła opinię rzeczoznawcy z dnia 23 grudnia 2020 r. dotyczącą przedmiotowego pojazdu. M. L. wyjaśnił, że w okresie kiedy miał dokonać rejestracji pojazdu ciężko zachorował i nie mógł dokonać czynności. Ponadto z akt sprawy wynika, że strona sprzedała przedmiotowy pojazd w dniu 5 sierpnia 2023 r. na podstawie umowy kupna - sprzedaży pojazdu. Natomiast w dniu 7 sierpnia 2023 r. M. L. złożył oświadczenie skierowane do Starosty Radomszczańskiego, w którym oświadczył, że samochód marki Mercedes – Benz o nr VIN [...] został sprowadzony do kraju 22 grudnia 2020 r. Ponadto oświadczył, że jest bezpośrednim importerem pojazdu. Pojazd został sprowadzony bez tablic rejestracyjnych. Tablice zostały w kraju pierwszej rejestracji. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim decyzją z 2 lipca 2025 r. uchyliło w całości powyższą decyzję Starosty Radomszczańskiego z dnia 12 maja 2025 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi i instancji. SKO w Piotrkowie Trybunalskim stwierdziło, że przedwczesne jest odniesienie się do zarzutów odwołania. Dopiero jednoznaczne wykazanie, że skarżący co do zasady powinien ponieść odpowiedzialność naruszenia u.p.r.d. w kwestii nieterminowego zarejestrowania sprowadzonego pojazdu, pozwoli na dalsze rozważenie kwestii merytorycznych. Konieczne jest zatem, zgodnie z art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 otwarcie skarżącemu terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu z art. 71 ust. 7 u.p.r.d. i w przypadku złożenia takiego wniosku rozstrzygnięcie w sprawie przywrócenia terminu. Od złożenia takiego wniosku i wyniku jego rozpoznania zależy tok dalszego procedowania. Pismem z 18 lipca 2025 r. Starosta Radomszczański zawiadomił stronę o uchybieniu terminu (wynikającego z art. 71 ust. 7 u.p.r.d.), na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu marki Mercedes-Benz E 400 CDI nr VIN [...]. Jednocześnie zgodnie z art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 wyznaczył stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu na dokonanie ww. czynności. Zawiadomienie zostało doręczone stronie w dniu 21 lipca 2025 r. Wnioskiem z 28 lipca 2025 r. strona wystąpiła do organu o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o rejestrację ww. pojazdu. Organ I instancji postanowieniem z 1 sierpnia 2025 r. odmówił przywrócenia uchybionego terminu w sprawie zarejestrowania pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie nieprzekraczającym 180 dni od dnia jego sprowadzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że ustalono, że strona dokonała uchybienia terminu określonego w art. 71 ust. 7 (w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2024 r.) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 - Prawo o ruchu drogowym. Organ wyjaśnił, że jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organ odwołał się do treści art. 58 k.p.a. i podkreślił, że złożenie wniosku przez stronę o rejestrację ww. pojazdu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że nie jest on już właścicielem pojazdu od 5 sierpnia 2023 r. Zgodnie z art. 58 § 3 przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. M. L. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazało, że zgodnie z oświadczeniem strony z dnia 7 sierpnia 2023 r., sprowadzenie ww. samochodu marki Mercedes-Benz, z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej (Niemiec) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miało miejsce w dniu 22 grudnia 2020 r. Organ wyjaśnił, że na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r. poz. 340) stan epidemii został ogłoszony od 20 marca 2020 r. i trwał do 16 maja 2022 r. w związku z jego odwołaniem na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1027). Z uwagi na ogłoszony stan epidemii ustawodawca w ustawie COVID-19 dokonał uregulowań prawnych w zakresie możliwości przywrócenia terminów na dokonanie obowiązkowych czynności administracyjnych. SKO odwołało się do treści art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 i wyjaśniło, że z brzmienia art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID-19 wynika, że szczególny tryb przywrócenia terminu uregulowany w ustawie COVID-19 jest dodatkową ochroną prawną dla stron w postępowaniu administracyjnym w przypadku niedochowania przez nie terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego, zastrzeżoną dla terminów uchybionych w czasie trwania epidemii. Nie przewiduje on innych przesłanek przywrócenia terminu niż przewidziane w przepisach k.p.a. Wprowadza jedynie dodatkowy tryb zawiadomienia strony o uchybieniu i wydłuża - z siedmiu do trzydziestu dni - termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Pomimo, że z przepisu art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 nie wynika, według jakich zasad organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminów prawa administracyjnego, to jednak skoro ustawodawca nawiązał w ust. 3 tego przepisu wprost do art. 58 k.p.a., to należy przyjąć, że jego intencją było, aby wnioski tego rodzaju rozpatrywane były właśnie na podstawie przepisów k.p.a. Kolegium wskazało, że w myśl art. 58 § 1 i 2 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Kolegium zgodziło się z organem i instancji, że złożenie wniosku przez skarżącego o rejestrację ww. pojazdu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że nie jest on już właścicielem pojazdu od 5 sierpnia 2023 r. Wymuszenie na stronie złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, w sytuacji gdy nie jest już jego właścicielem skutkowałoby wyłącznie możliwością wydania decyzji o odmowie takiej rejestracji. Nie mniej jednak, Kolegium uchylając decyzję organu I instancji z dnia 12 maja 2025 r. nr KT.5410.2.30.2025 miało na uwadze, z jednej strony specyficzny stan faktyczny sprawy, a z drugiej strony zapewnienie stronie ochrony prawnej (możliwości wskazania, mimo niedopełnienia określonej czynności, okoliczności uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu). Organ podkreślił, że we wniosku z 28 lipca 2025 r. o przywrócenie terminu M. L. nie wskazał żadnych okoliczności i powodów, dla których nie dochował terminu na zarejestrowanie pojazdu. Również okoliczności podnoszone przez stronę w odwołaniu z 2 czerwca 2025 r., a dotyczące sprowadzenia pojazdu uszkodzonego i czasu koniecznego na jego naprawę nie wpisują się w strukturę przesłanek uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Skarżący kupując samochód był w pełni świadomy, w jakim stanie technicznym się on znajduje i w jakim czasie możliwa jest jego naprawa. W ocenie organu brak jest racjonalnych argumentów przemawiających za przyjęciem, że strona uprawdopodobniła, że uchybienie terminu w zarejestrowaniu pojazdu marki Mercedes-Benz E 400 CDI nastąpiło bez jej winy. W skardze M. L. wniósł o uchylenie postanowienia SKO oraz organu I instancji o odmowie przywrócenia terminu w całości, zobowiązanie organu do ponownego rozpatrzenia jego wniosku o przywrócenie terminu oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego od organu. Skarżący wyjaśnił, że w okresie, w którym powinien dokonać rejestracji pojazdu panowała pandemia COVID-19, a sam zachorował na poważną chorobę nowotworową. Okoliczności te miały bezpośredni wpływ na jego zdolność do załatwienia spraw urzędowych w ustawowym terminie. Organy nie uwzględniły tych nadzwyczajnych okoliczności, co stanowi naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. Odmowa przywrócenia terminu mimo tak poważnych i udokumentowanych przyczyn narusza również zasady pogłębionego zaufania obywatela do organów administracji (art. 8 k.p.a.), a także zasady uwzględnienia interesu strony i okoliczności sprawy (art. 7 i 77§ 1 k.p.a.). Do skargi skarżący załączył kserokopię Karty informacyjnej leczenia szpitalnego wystawioną przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny [...], z której wynika, że skarżący przebywał na Oddziale Urologii i Onkologii Urologicznej w okresie od 16 grudnia 2020 r. do 24 grudnia 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Oznacza to zatem, że w przypadku zaistnienia takiej konieczności, uchylone może zostać nie tylko orzeczenie organu wydane w postępowaniu odwoławczym, które zostało zaskarżonego do wojewódzkiego sądu administracyjnego, ale i orzeczenie wydane na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego. Poruszając się w tak zakreślonych ramach kontroli zgodności z prawem, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji naruszają prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 5 września 2025 r., którym utrzymano w mocy postanowienie Starosty Radomszczańskiego z dnia 1 sierpnia 2025 r. o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do dokonania rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Mercedes - Benz o nr VIN [...]. Jak wynika z akt sprawy samochód ten został sprowadzony w dniu 22 grudnia 2020 r. Zgodnie z treścią art. 71 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047 ze zm., zwanej dalej p.r.d.) właściciel pojazdu, niebędącego nowym pojazdem, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia. Z uwagi na stan epidemii z powodu COVID-19, ogłoszony na terytorium RP w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do dnia 16 maja 2022 r., termin, o którym mowa w art. 71 ust. 7 p.r.d. został wydłużony. Zgodnie bowiem z treścią art. 31i ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm., zwanej dalej ustawą COVID-19), w okresie od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia 31 grudnia 2020 r.: 1) wydłuża się do 180 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. Art. 31i ust. 1 ustawy dodany został przez art. 1 pkt 17 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. (Dz.U.2020.568) zmieniającej nin. ustawę z dniem 31 marca 2020 r. Z kolei w myśl art. 31ia ustawy COVID-19 w okresie od dnia ogłoszenia ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw do dnia odwołania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19: 1) wydłuża się do 60 dni terminy określone w art. 71 ust. 7 i art. 78 ust. 2 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym; 2) art. 140mb ustawy, o której mowa w pkt 1, stosuje się z uwzględnieniem terminu określonego w pkt 1. Art. 31ia ustawy COVID-19 dodany został przez art. 1 pkt 29 ustawy z dnia 24 czerwca 2021 r. (Dz.U.2021.1192) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 lipca 2021 r. Zauważyć należy, że postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia obowiązki rejestracji pojazdu marki Mercedes Benz E 400 CDI zostało wszczęte przez Starostę Radomszczańskiego dopiero 16 kwietnia 2025 r., a decyzja o nałożeniu na skarżącego kary w wysokości 456 zł z tytułu naruszenia obowiązku zarejestrowania pojazdu na terytorium RP w terminie 180 dni od dnia jego sprowadzenia w dniu 22 grudnia 2020 roku została wydana przez Starostę 12 maja 2025 r. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się, powołując się na chorobę nowotworową oraz okoliczność, że pojazd miał zatarty silnik. Do odwołania załączył kartę informacyjną ze Szpitala Powiatowego w R. z dnia 9 kwietnia 2021 r., potwierdzającą pobyt strony na Oddziale Dziennym Chemioterapii w dniu 9 kwietnia 2021 r. Jednocześnie strona załączyła opinię rzeczoznawcy z dnia 23 grudnia 2020 r. dotyczącą przedmiotowego pojazdu i wyjaśniła, że w okresie kiedy miała dokonać rejestracji pojazdu ciężko zachorowała i nie mogła dokonać czynności. Ponadto z akt sprawy wynika, że strona sprzedała przedmiotowy pojazd w dniu 5 sierpnia 2023 r. na podstawie umowy kupna - sprzedaży pojazdu. Natomiast w dniu 7 sierpnia 2023 r. M. L. złożył oświadczenie skierowane do Starosty Radomszczańskiego, w którym oświadczył, że samochód marki Mercedes - Benz o nr VIN [...] został sprowadzony do kraju 22 grudnia 2020 r. Ponadto oświadczył, że jest bezpośrednim importerem pojazdu. Pojazd został sprowadzony bez tablic rejestracyjnych. Tablice zostały w kraju pierwszej rejestracji. Do dnia sprzedaży ww. pojazdu skarżący nie dokonał jego rejestracji, tj. do dnia 5 sierpnia 2023 r. Oznacza to, że organ miał obowiązek rozważyć, które przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy COVID-19 mają zastosowania w niniejszej sprawie. Powyższe miało bowiem również znaczenie w niniejszej sprawie przy ocenie spełnienia przesłanek przywrócenia terminu do dokonania rejestracji pojazdu. Organ stwierdził, że skarżący miał 180 dni na zarejestrowanie pojazdu od dnia jego sprowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z treścią art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID-19, w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Z kolei przepis art. 15zzzzzn2 ust. 2 stanowi, że w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Natomiast przepis art. 15zzzzzn2 ust. 3 stanowi, że w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika z akt sprawy, w związku z ww. decyzją SKO w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 2 lipca 2025 r., zawiadomieniem z 18 lipca 2025 r. organ I instancji poinformował skarżącego, że doszło do uchybienia terminu na dokonanie rejestracji sprowadzonego przez niego pojazdu i w terminie 30 dni może złożyć wniosek o przywrócenie terminu na złożenie wniosku o zarejestrowanie tego pojazdu. Organ nie wskazał przy tym, że we wniosku skarżący powinien uprawdopodobnić, że uchybienie nastąpiło bez jego winy oraz dopełnić czynności, dla której został oznaczony termin. Pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu na dokonanie rejestracji sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej pojazdu marki Mercedes - Benz o nr VIN [...]. Skarżący wniosku nie uzasadnił. Wskazać należy, że choć z treści przepisu art. 15zzzzzn² ust. 1 i 2 ustawy o COVID-19 nie wynika według jakich zasad i przesłanek organy administracji powinny rozpatrywać wnioski o przywrócenie terminów, to jednak skoro ustawodawca nawiązał w ust. 3 tego artykułu wprost do art. 58 k.p.a., to należy przyjąć, że jego intencją było, aby wnioski tego rodzaju rozpatrywane były właśnie w oparciu o tryb z Kodeksu postępowania administracyjnego. Do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu znajdą więc zastosowanie postanowienia art. 58 k.p.a., ale z modyfikacjami z art. 15zzzzzn² ust. 1 i 2 ustawy o COVID-19, jako lex specialis. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminowi, należy przywrócić go na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przytoczony przepis określa zasadę, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić tylko na wniosek zainteresowanego oraz przesłankę przywrócenia terminu, tj. uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę braku winy w niedopełnieniu określonej czynności procesowej w wyznaczonym terminie. Organ, oceniając czy strona dopuściła się uchybienia terminu bez swojej winy, powinien odwołać się do obiektywnych mierników staranności. O braku winy strony można mówić tylko wtedy, gdy zaistniała rzeczywista przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi i przyczyna ta była niezależna od strony, przy czym strona nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie była w stanie owej przeszkody przezwyciężyć. Ciężar wykazania, że istotnie zaistniała taka przeszkoda faktyczna, która wykluczyła możność terminowego dokonania czynności procesowej, spoczywa na stronie, przy czym wystarczającym środkiem jest tutaj uprawdopodobnienie. Jest ono środkiem zwolnionym od ścisłych formalności, ale jego zadaniem jest przekonanie organu orzekającego o prawdziwości graniczącej niemalże z pewnością, co do formułowanych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń. Aby uprawdopodobnić brak winy, strona postępowania winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała cały czas, aż do momentu wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Powyższe oznacza, że przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest dopuszczalne, gdy strona zawiniła uchybienie terminu, choćby w postaci lekkiego niedbalstwa. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy nieznajomość prawa. Istniejący stan epidemii i związane z nim obostrzenia nie mogą bezwzględnie usprawiedliwiać i tłumaczyć w każdym przypadku naruszenia obowiązujących przepisów. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w treści wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu skarżący nie przedstawił żadnych wyjaśnień, ale nie był też pouczony o tym ani o obowiązku dopełnienia czynności, tj. zarejestrowania pojazdu, w czasie kiedy był jego właścicielem. Nie został też w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwany do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu. Organy nie wyjaśniły także w pełni, dlaczego przyjmują, że wniosek o rejestrację byłby bezprzedmiotowy, ponieważ skarżący nie jest już jego właścicielem. Zauważyć w tym miejscu należy, że przedmiotowa rejestracja dotyczyła okresu, kiedy skarżący był właścicielem na podstawie umowy kupna z dnia 21 grudnia 2020 r. Ponadto art. 140 mb ust. 1 ustawy stanowi, że kto będąc właścicielem, a nie kto jest właścicielem pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej wbrew przepisowi art. 71 ust. 2 nie rejestruje pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega karze pieniężnej wysokości od 200 do 1000 zł. Wątpliwości budzi zatem, dlaczego nie można dokonać rejestracji wstecznie, w sytuacji gdy strona posiada wszystkie wymagane do rejestracji pojazdu dokumenty i była jego właścicielem. Przechodząc do dalszej części rozważań, które mają kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, Sąd stwierdził, że w sprawie istnieją sprzeczne dokumenty dotyczące skarżącego, jako właściciela pojazdu marki Mercedes - Benz o nr VIN [...]. I tak z umowy kupna sprzedaży przedmiotowego pojazdu wynika, że skarżący nabył pojazd w Grenzach 21 grudnia 2020 r. Na umowie kupna/sprzedaży używanego pojazdu mechanicznego znajduje się podpis skarżącego - M. L.. Powyższe potwierdza oświadczenie skarżącego z dnia 7 sierpnia 2023 r. skierowane do Starosty Radomszczańskiego, w którym oświadczył, że samochód marki Mercedes - Benz o nr VIN [...] został sprowadzony do kraju 22 grudnia 2020 roku. Ponadto oświadczył, że jest bezpośrednim importerem pojazdu. Pojazd został sprowadzony bez tablic rejestracyjnych. Tablice zostały w kraju pierwszej rejestracji. Tymczasem z załączonej do skargi dokumentacji lekarskiej, tj. kserokopii Karty informacyjnej leczenia szpitalnego wystawionej przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny [...] wynika, że skarżący przebywał na Oddziale Urologii i Onkologii Urologicznej w okresie od 16 grudnia 2020 r. do 24 grudnia 2024 r. 17 grudnia 2020 r. wykonano zabieg, a skarżący został wypisany do domu 24 grudnia 2020 r. godz. 9:10. Otrzymał zwolnienie lekarskie od 16 grudnia do 10 stycznia 2021 roku. Z powyższego wynika, że skarżący przebywając w szpitalu nie mógł dokonać zakupu pojazdu w Niemczech w dniu 21 grudnia 2020 r. oraz sprowadzić go w dniu 22 grudnia 2020 r. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sąd podkreśla, że ww. dokument dotyczący pobytu skarżącego w Szpitalu w S. został dołączony dopiero do skargi, a zatem organ nie wiedział w toku postępowania administracyjnego o tej okoliczności. Jednakże powyższe ustalenia mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy nie tylko wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie obowiązku rejestracji pojazdu, ale również dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy dotyczącej przywrócenia terminu do dokonania czynności. Podkreślić bowiem należy, że zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. uprawnionym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest "zainteresowany". Pojęcie to nie oznacza osoby mającej (tylko) interes faktyczny w załatwieniu sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz osobę uczestniczącą w postępowaniu administracyjnym uprawnioną bądź zobowiązaną do dokonania czynności procesowej. Zainteresowanym w rozumieniu tego przepisu będą zatem uczestnicy postępowania (strony, uczestnicy na prawach strony i inni uczestnicy), którzy są "zainteresowani" przywróceniem im prawa do podjęcia pewnych czynności procesowych (patrz: Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IX, Opublikowano: WKP 2026). Tym samym zachodzi konieczność wyjaśnienia, kto jest właścicielem przedmiotowego pojazdu, a tym samym ustalenia, czy wniosek o przywrócenie terminu pochodzi od osoby zainteresowanej. Mając zatem na uwadze wskazane okoliczności, ze względu na naruszenie przez organ przepisów postępowania, tj. art. 7, 8, 9 i 58 § 1 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalski na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania - uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Sąd skargę złożoną w niniejszej sprawie rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. e.o.