III SA/Łd 8/10

Dnia 18 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant Referendarz Sądowy Robert Adamczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 roku sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu oddala skargę Decyzją z dnia [...], znak: [...] Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997roku - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 108 póz. 908 ze. zm.) w związku z § 2 i 14 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. z 2007r., Nr 186, poz. 1322 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., odmówił Z. K. zarejestrowania pojazdu marki [...] o nr ramy [...] i nr rej. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 12 stycznia 2009 roku Z. K. wystąpił z wnioskiem o rejestrację samochodu osobowego marki [...], oznaczonego nr rej. [...] i zarejestrowanego przez Starostę [...] jako motocykl marki [...]. Do wniosku wnioskodawca załączył dokumenty w postaci; dowodu rejestracyjnego nr serii [...] karty pojazdu serii [...], oceny technicznej nr [...] z dnia 14 lipca 2006 roku, klasyfikującej przedmiotowy pojazd jako motocykl osobowy trzykołowy, ekspertyzy nr [...] z dnia 9 stycznia 2009 roku sporządzonej przez biegłego sądowego do spraw mechaniki pojazdowej, klasyfikującą pojazd jako samochód osobowy trójkołowy, umowę kupna-sprzedaży pojazdu motocyklowego zawartą w dniu 30 listopada 2008 roku oraz zalegalizowaną tablicę rejestracyjną nr [...]. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mającego na celu wykazanie przez wnioskodawcę, że w zakupionym pojeździe dokonano zgodnie z przepisami prawa zmian konstrukcyjnych uprawniających do wnioskowania o zmianę rodzaju pojazdu, ustalono, że wnioskodawca nie przedstawił dokumentu, potwierdzającego, iż zmiany konstrukcyjne w następstwie których doszło do zmiany rodzaju pojazdu zostały dokonane przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Brak wskazanego powyżej dokumentu, pomimo wezwania strony do uzupełnienia wniosku, uniemożliwił organowi administracji rejestrację przedmiotowego pojazdu zgodnie z wnioskiem strony. Od powyższej decyzji Z. K. złożył odwołanie, w którym podnosząc zarzut naruszenia prawa procesowego tj.: -art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niezasadne pominięcie przy ocenie materiału dowodowego złożonej do akt niniejszego postępowania opinii biegłego sądowego W. Ś., z której jednoznacznie wynika, iż przedmiotowy pojazd jest kwalifikowany jako pojazd samochodowy, - art. 107 k.p.a. poprzez zaniechanie w uzasadnieniu rozważań dotyczących powodów, dla których organ I instancji pominął wskazaną opinię biegłego, - art. 84 § 1 poprzez zaniechanie zwrócenia się do biegłego z zakresu mechaniki pojazdów, w sytuacji gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaiskrzonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołania skarżący podkreślił, iż z załączonej do akt sprawy opinii biegłego z zakresu mechaniki pojazdów jednoznacznie wynika, iż przedmiotowy pojazd jest kwalifikowany jako pojazd samochodowy. Z tej przyczyny przedstawienie dokumentów potwierdzających dokonanie zmian konstrukcyjnych uznać należało za zbędne. W świetle powołanej opinii należało uznać, że będący przedmiotem wniosku pojazd został pierwotnie przez Starostwo Powiatowe w K. błędnie zarejestrowany, jako motocykl. Przedmiotowy pojazd nie jest bowiem pojazdem jednośladowym w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z treścią art. 73 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Stosownie natomiast do art. 72 ust. 1 ustawy, rejestracji dokonuje się na podstawie: dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; karty pojazdu, jeżeli była wydana; wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, jeżeli są wymagane; zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany (...); W myśl natomiast art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym zabrania się dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Wyjątek od powyższej zasady został unormowany w wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy, rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, stanowiąc w § 14 ust. 1 pkt 5, iż w przypadku zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym, wynikającej z wprowadzenia w pojeździe zarejestrowanym zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, do zawiadomienia dołącza się: a) dokument potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy, b) zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego potwierdzające, że dokonane zmiany są zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne pojazdów. Przepisy natomiast § 2-5 cytowanego rozporządzenia stosuje się odpowiednio, co oznacza, iż powyższe dokumenty należy przedłożyć nie tylko przy zawiadomieniu o zmianie stanu faktycznego, lecz również przy rejestracji pojazdu, jeżeli obok przeniesienia prawa własności pojazdu nastąpiła zmiana stanu faktycznego w zakresie zmian konstrukcyjnych pojazdów, których skutkiem jest zmiana rodzaju takiego pojazdu. Ustosunkowując się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż sporządzona w dniu 9 stycznia 2009 roku ekspertyza Nr [...] przez biegłego sądowego do spraw mechaniki pojazdowej, klasyfikująca pojazd jako samochód osobowy trójkołowy, pozostaje bez jakiegokolwiek znaczenia dla podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Przedmiotem prowadzonego postępowania nie jest bowiem ustalenie, jaki pojazd marki [...] o nr identyfikacyjnym: [...], winien być w dniu 20 lipca 2006 roku zarejestrowany przez Starostę [...] i czy przedmiotowy pojazd pierwotnie został błędnie zarejestrowany. Organ odwoławczy podkreślił, że decyzja Starosty [...] ma walor ostateczności, pozostaje w obrocie prawnym i wywołuje skutki prawne w zakresie sklasyfikowania spornego pojazdu jako motocykla. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący podnosząc zarzut naruszenia prawa procesowego: tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyrażające się w naruszeniu art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie należyte stanu faktycznego sprawy oraz naruszenie prawa materialnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a poprzez: nieprawidłową wykładnię oraz wadliwe zastosowanie art. 2 pkt 33 i 45 ustawy –Prawo o ruchu drogowym poprzez wadliwe przyjęcie, że pojazd wielośladowy należy do kategorii motocykli oraz wadliwą wykładnię art. 88 ust. 2 pkt 4 ustawy w związku z pkt 1ppkt 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2005 roku w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych pojazdów mających cztery koła oraz motorowerów (Dz.U. Nr 162, poz. 1360 ze zm.), poprzez uznanie, że pojazd trójkołowy utożsamiać należy z motocyklem - wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], jak również decyzji Starosty [...] z dnia [...] w trybie art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż orzekające w sprawie organy administracji uzależniły ewentualną możliwość zarejestrowania przedmiotowego pojazdu samochodowego, od przedstawienia przez wnioskodawcę dokumentów potwierdzających dokonanie zmian konstrukcyjnych w pojeździe, tymczasem, jak podkreślił skarżący, w przedmiotowym pojeździe nie dokonał żadnych zmian konstrukcyjnych, a domaga się jedynie jego rejestracji zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przedmiotem wniosku jest bowiem pojazd wielośladowy, trójkołowy, którego nie sposób zakwalifikować jako motocykl, gdyż byłoby to sprzeczne z art. 2 pkt 45 ustawy – Prawo o ruchu drogowym. W świetle przepisów – Prawa o ruchu drogowym jedyną kategorią pojazdów, do których można zaliczyć pojazd trójkołowy jest szeroki zbiór pojazdów samochodowych, który wyodrębniono w art. 2 pkt 33 ustawy. Dodatkowo, jak wskazał skarżący o tym, że zaprezentowana przez organy administracji wykładnia jest nieprawidłowa świadczy art. 88 ust. 2 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, który stanowi, iż dla prowadzenia pojazdów trójkołowych o wadze do 550 kg ustawodawca przewidział odrębną podkategorię prawa jazdy B1, i wyraźnie wyłączył spod tego uprawnienia możliwość kierowania motocyklem. Kategoria B zaś jako zawierająca szerszy katalog uprawnień do kierowania pojazdami, umożliwia poruszanie się wyłącznie pojazdami samochodowymi, z wyłączeniem motocykli. Posiadając prawo jazdy kategorii B można prowadzić zarówno pojazd samochodowy czterokołowy, jak też trójkołowy. Kategoria B1 zaś uprawnia do poruszania się jedynie pojazdami trójkołowymi. Nie jest więc jak chcą tego organy administracji sporny pojazd motocyklem, skoro ustawodawca wyraźnie wyróżnił pojazdy trójkołowe, jako nienależące do zbioru motocykli, lecz stanowiące pojazdy samochodowe. Reasumując skarżący podkreślił, iż dokonując ustaleń faktycznych organy administracji pominęły cechy charakterystyczne pojazdu, nie odniesiono się do przedłożonej opinii biegłego rzeczoznawcy, natomiast odstępstwo od powszechnie stosowanej praktyki, w zakresie rejestracji tego typu pojazdów jako pojazdy samochodowe powoduje dotkliwe skutki, ponieważ brak rejestracji uniemożliwia skarżącemu użytkowanie pojazdu zgodnie z jego przeznaczeniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu jest zatem ograniczona do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej. W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż badanie legalności zaskarżonej decyzji obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną. W niniejszej sprawie organy dokonały właściwej oceny stanu faktycznego pod kątem przepisów prawa materialnego regulujących kwestie rejestracji pojazdu. Na wstępie rozważań należy podkreślić, że Sąd nie może uwzględnić wniosku skarżącego o uchylenie ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] roku w trybie art. 135 p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem "Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia". Rozważania dotyczące kwestii ustalenia sensu zwrotu "w granicach danej sprawy" były już przedmiotem rozważań uchwały 7 Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000r. FPS 12/99 (ONSA 2001, Nr 1 poz. 7). Na gruncie art. 135 p.p.s.a. nadal aktualne pozostają rozważania uzasadnienia cytowanej uchwały w powyższej kwestii. W uchwale tej przesadzono, że w analizowanym wypadku chodzi o sprawę administracyjną w ujęciu materialnym, na którą składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Granice rozstrzygnięcia sądu ze względu na treść art. 134 p.p.s.a. zakreśla dana sprawa. Sąd może więc stosować w myśl art. 135 p.p.s.a. przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa jedynie w stosunku do aktów lub czynności podjętych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Sąd nie może więc uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej, niż ta, w której wniesiono skargę. Z tożsamością sprawy jak wykazano wyżej mamy bowiem do czynienia, gdy zarówno elementy podmiotowe jak i przedmiotowe są tożsame. Z uwagi na fakt, iż stroną postępowania toczącego się przed Starostą [...] był zupełnie inny podmiot aniżeli wnoszący skargę w niniejszej sprawie z powyższych względów Sąd nie może skorzystać z uprawnienia wynikającego z art. 135p.p.s.a. i uczynić przedmiotem oceny ostatecznej decyzji Starosty [...] z [...] .(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2008r. w sprawie sygn. akt I FSK 174/07, LEX nr 462907, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2006r. w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 514/05, LEX nr 227781). Również właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi rozumiana jako możliwość rozpoznawania spraw dotyczących aktów podejmowanych przez organy mające siedzibę na terenie właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stoi na przeszkodzie rozpoznaniu decyzji Starosty [...]. Podsumowując powyższe rozważania należy stwierdzić, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Starosty [...] z dnia [...] dotycząca zarejestrowania motocykla marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] dla którego wydano dowód rejestracyjny serii [...] oraz kartę pojazdu serii [...], będącego przedmiotem wniosku skarżącego o jego rejestrację. W świetle art. 72 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 108 poz. 908 ze zm): Rejestracji dokonuje się m.in., na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany Skarżący do wniosku o rejestrację 12 stycznia 2009 roku załączył m.in. dowód rejestracyjny motocykla marki [...] serii [...], kartę pojazdu serii [....], umowę kupna – sprzedaży pojazdu motocyklowego oraz ekspertyzę Nr [...] z dnia 9 stycznia 2009 roku wykonaną przez biegłego sądowego ds. mechaniki pojazdowej, klasyfikującą rodzaj pojazdu jako "samochód osobowy trójkołowy" , wnioskując na podstawie tak przedłożonych dokumentów o rejestrację wskazanego pojazdu jako "samochodu osobowego – użytek własny". W tej sytuacji organ rejestrujący zasadnie wezwał wnioskodawcę do przedłożenia stosownych dokumentów potwierdzających, że dokonano zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu oraz zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego potwierdzającego, że dokonane zmiany są zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne pojazdów. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący złożył: 1/ "opis zmian dokonanych w pojeździe", z którego wynika, że modernizacji poddano instalację elektryczną (oświetleniową) pojazdu. Zamontowano również atestowany hak holowniczy, 2/ zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 8 lipca 2009 roku Nr [...]. [...] - i wniósł o rejestrację pojazdu jako pojazdu "samochodowego innego". Na wezwanie organu do dostarczenia dokumentów potwierdzających, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, skarżący odpowiedział, że do akt sprawy załączył opinię biegłego sądowego, który zakwalifikował ten pojazd jako samochodowy co w jego ocenie czyni zbędnym przedstawianie żądanego przez organ dokumentu potwierdzającego dokonanie zmian konstrukcyjnych. W świetle art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b w/w ustawy zabrania się dokonywania zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu, z wyjątkiem: a)pojazdu, na którego typ zostało wydane świadectwo homologacji lub decyzja zwalniająca pojazd z homologacji, b) pojazdu, w którym zmian konstrukcyjnych dokonał przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w tym zakresie. Analizując więc stan faktyczny ustalony w sprawie na tle powyżej cytowanych uregulowań prawnych wynikających z art. 72 i 66 ust. 4 pkt 6 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji Sąd stwierdza, iż rozstrzygnięcia organów nie naruszają prawa. W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Starosty [...] rejestrująca sporny pojazd jako motocykl i taki rodzaj pojazdu "motocykl" został wpisany do dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu. W tej sytuacji skoro podstawą rejestracji pojazdu jest m.in. dowodów rejestracyjny i karta pojazdu jeżeli była wydana i z tych dokumentów jednoznacznie wynika, że przedmiotem rejestracji dokonanej przez Starostę [...] był motocykl, to dopóki w obrocie prawnym będzie istniała decyzja Starosty [...] o rejestracji motocykla i skarżący nie przedstawi dokumentu wymaganego zgodnie z treścią art. 66 ust. 4 pkt 6 lit. b Prawa o ruchu drogowym dopóty nie będzie możliwości uwzględnienia wniosku skarżącego o rejestrację zakupionego pojazdu jako "samochodowego innego". Sąd podziela stanowisko organów, że w trakcie procedury rejestracji pojazdu, wcześniej zarejestrowanego przedmiotem oceny organu rejestrującego dany pojazd nie może być ocena prawidłowości dokonanej wcześniej rejestracji, w sytuacji, gdy w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja w tym przedmiocie. Rejestracji dokonuje właściwy organ na podstawie przepisów prawa regulujących kwestie wymagań koniecznych do spełnienia w przypadku rejestracji pojazdu. Również Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji bada jedynie prawidłowość zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego i przestrzegania przez organy prowadzące postępowanie zasad tego postępowania. Wobec powyższego nie jest w ocenie Sądu zasadny zarzut nieprawidłowej wykładni oraz wadliwego zastosowania art. 2 pkt 33 i 45 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez wadliwe przyjecie, że pojazd wielośladowy należy do kategorii motocykli. Należy bowiem podnieść, co wynika z powyższych rozważań, że organy rejestracyjne w przedmiotowej sprawie nie dokonywały wykładni wskazanych wyżej przepisów celem ich zastosowania. Rodzaj pojazdu, a tego dotyczy spór, przyjęły z dokumentów załączonych przez samą stronę, a koniecznych przy rejestracji pojazdu już wcześniej zarejestrowanego. Z dokumentów tych bezspornie wynikało, że zakupiony pojazd o rejestrację którego wnosił skarżący to motocykl. Wobec faktu, że skarżący nie podważył skutecznie decyzji Starosty [...] o rejestracji motocykla, a nie przedłożył wymaganych dokumentów uprawniających do zmiany rodzaju pojazdu organ rejestrujący nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku strony o zarejestrowanie zakupionego pojazdu jako "samochodowego innego" W tym miejscu należy podkreślić, iż w skardze skarżący oświadczył, że nie dokonywał żadnych zmian konstrukcyjnych w zakupionym pojeździe, a domaga się jedynie jego prawidłowej rejestracji z uwagi na fakt, iż rejestracja dokonana mocą decyzji Starosty [...] była wadliwa. Również zarzut wadliwej wykładni art. 88 ust. 2 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym w związku z pkt 1ppkt 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2005 roku w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych pojazdów mających cztery koła oraz motorowerów, poprzez uznanie, iż pojazd trójkołowy utożsamiać należy z motocyklem – nie zasługuje na uwzględnienie, jako , że wskazane przepisy w ogóle nie miały zastosowania w sprawie. Art. 88 dotyczy dokumentów stwierdzających uprawnienie do kierowania pojazdami i nie ma żadnego związku ze sprawą rejestracji spornego pojazdu, którą to kwestię regulują wskazane w decyzjach organów inne przepisy Prawa o ruchu drogowym w tym art. 72 i 66. Na marginesie powyższych rozważań podkreślić należy, że przepisy prawa w zakresie definicji pojazdu samochodowego, pojazdu osobowego oraz motocykla nie zmieniły się w zasadzie od czasu uchwalenia ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku. Żaden z obowiązujących aktów prawnych nie podaje również definicji rodzaju pojazdu. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2005 roku w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych mających dwa lub trzy koła, niektórych pojazdów mających cztery koła oraz motorowerów (Dz.U. Nr 162 poz. 1360 ze zm.) w załączniku Nr 1 określa tylko definicje kategorii i typów pojazdów dla potrzeb homologacji typu pojazdu. W przypadku rejestracji pojazdu w dowodzie rejestracyjnym podać natomiast należy rodzaj pojazdu. Wykaz rodzajów pojazdów znajduje się natomiast w załączniku nr 4 "Klasyfikacja pojazdów" do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 roku w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz.U. z 2007 r. Nr 137 poz. 968 ze zm.) . Jak wynika z treści tego załącznika do rodzaju pojazdu "motocykl" zalicza się następujące podrodzaje pojazdu: motocykl osobowy, ciężarowy i inny. Znamienne jest, że do podrodzaju pojazdu "motocykl ciężarowy" zalicza się następujące kategorie homologacyjne L3e, L4e, L5e. Jak zaś wynika z pkt 1 ppkt 3 Załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 28 lipca 2005r. w sprawie homologacji do kategorii L5e zalicza się "motocykle trójkołowe, to jest pojazdy posiadające trzy koła umieszczone symetrycznie, wyposażone w silnik o pojemności skokowej większej niż 50cm3, w przypadku silnika ze spalaniem wewnętrznym, lub o maksymalnej prędkości konstrukcyjnej większej niż 45km/h". Wprawdzie sporny pojazd nie posiada świadectwa homologacji to jednak jego konstrukcja odpowiada opisowi pojazdu homologowanego do kategorii L5e, co jednakowoż w ocenie Sądu potwierdza prawidłowość jego rejestracji jako motocykla w świetle cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 roku w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach. Zgodnie z tym rozporządzeniem następuje klasyfikacja rejestrowanego pojazdu do określonego rodzaju pojazdu (§ 7 w/w rozporządzenia). Powyższe podkreślenie, aczkolwiek pozostające co do zasady poza sferą rozważań w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, może stanowić dodatkowy argument potwierdzający prawidłowość stanowiska organów. Reasumując odmawiając rejestracji spornego pojazdu jako pojazdu "samochodowego innego" (taki rodzaj pojazdu skarżący wskazał ostatecznie we wniosku z dnia 10 lipca 2009 roku) organy administracji nie naruszyły przepisów prawa materialnego. W świetle tych przepisów rodzaj pojazdu o rejestrację którego wystąpił skarżący określały zarówno dowód rejestracyjny jak i karta pojazdu. Zasadnie organy administracji powołują się w tym względzie na pozostającą w obrocie prawnym ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...] dotyczącą rejestracji motocykla marki [...]. Również jak wynika z umowy kupna-sprzedaży przedmiotem transakcji której stroną był skarżący, był motocykl. Skarżący nie przedstawił wymaganych przepisami prawa dokumentów, które potwierdzałyby zmianę rodzaju pojazdu i uprawniały do wystąpienia z wnioskiem o rejestrację zakupionego motocykla jako pojazdu "samochodowego innego". Zarzuty skarżącego, które w zasadzie sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości rejestracji spornego pojazdu jako motocykla przez Starostę [...] pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości postępowania zarówno Prezydenta Miasta Ł., jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z przyczyn podanych wyżej. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania w szczególności poprzez naruszenie art. 7 i 77 § 1 i 107 § 3 Kpa. Stan faktyczny sprawy został ustalony w oparciu o wyczerpująco zebrany materiał dowodowy. Organ I instancji zawiesił nawet toczące się w przedmiocie rejestracji postępowania celem umożliwienia stronie przedłożenia dokumentów uprawniających do ewentualnej rejestracji zgodnie z wnioskiem skarżącego. Nie jest również zasadny zarzut, że organy zignorowały przedłożoną opinię rzeczoznawcy. Uzasadnienie decyzji organu odwoławczego zawiera ocenę tego dowodu. Fakt, iż organ uznał nieprzydatność tej opinii wobec jednoznacznego określenia rodzaju pojazdu wynikającego z dokumentów koniecznych załączanych do wniosku o rejestracje tj. dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu nie oznacza, że przedłożona opinia została zignorowana. Mając powyższe na uwadze skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Ł. nie narusza prawa. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Sąd orzekł jak w sentencji. a.ł.