III SA/Łd 8/17

Dnia 6 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi skargi A. Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...], obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym za kwiecień 2007 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. R.T. Postanowieniem z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 8/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę A. Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie podatku akcyzowego. Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2017 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...). Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 26 stycznia 2017 r., zatem 7-dniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 lutego 2017 r. Skoro skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania, to brak możliwości stwierdzenia, czy na dzień wniesienia skargi podpisały ją osoby uprawnione do reprezentacji spółki. Dlatego skarga podlegała odrzuceniu. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Odrębnym pismem, wniesionym w tym samym dniu, co zażalenie, skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podniosła, że w przesyłce poleconej z Sądu, którą otrzymała w dniu 26 stycznia 2017 r., znajdowało się jedynie wezwanie do wypełnienia druków w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy "PPPr", nie było w niej natomiast wezwania do złożenia odpisu z KRS, zatem niewykonanie zarządzenia Sądu nastąpiło bez jej winy. W załączeniu złożono oświadczenie likwidatorów informujące, iż w otrzymanej przesyłce nie było wezwania do przedłożenia odpisu z KRS. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2017 r. o sygn. akt I GZ 161/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej Spółki na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 maja 2017 r., odrzucające skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżąca zachowała 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 maja 2017 r., III SA/Łd 8/17 o odrzuceniu skargi A. Spółki jawnej w likwidacji z siedzibą w [...], został doręczony pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 15 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 84 akt sądowych), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi strona złożyła w dniu 22 maja 2017 r. (data nadania przesyłki pocztowej w UP Ł. – k. 98 akt sądowych). Jednocześnie skarżąca dokonała uchybionej czynności. Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniesione żądanie pełnomocnik skarżącej wskazał, że w przesyłce poleconej z Sądu, którą otrzymał w dniu 26 stycznia 2017 r., znajdowało się jedynie wezwanie do wypełnienia druków w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy "PPPr", nie było w niej natomiast wezwania do złożenia odpisu z KRS, zatem niewykonanie zarządzenia Sądu nastąpiło bez winy Spółki. W załączeniu złożono oświadczenie likwidatorów Spółki informujące, iż w otrzymanej przesyłce nie było wezwania do przedłożenia odpisu z KRS. W ocenie Sądu, odnosząc się do powyższej argumentacji pełnomocnika strony skarżącej ponownie wskazać należy, iż przyczyną odrzucenia skargi Spółki było nieuzupełnienie jej braku formalnego, tj. niezłożenie w zakreślonym terminie dokumentu określającego sposób reprezentacji spółki (KRS). Do uzupełnienia powyższego braku strona skarżąca wezwana została zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2017 r. Odpis tego zarządzenia został przesłany na wskazany przez skarżącą adres, przesyłką poleconą nr [...]. Przesyłkę odebrano w placówce UP [...] w dniu 26 stycznia 2017 r. (k. 24 akt sądowych). Argumentacja pełnomocnika skarżącej, że w przesyłce poleconej znajdowało się tylko wezwanie o wypełnienie druków w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy "PPPr", nie jest w ocenie Sądu wiarygodne. Należy wskazać, że w dniu 5 czerwca 2017 r. pracownik sekretariatu Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Renata Tomaszewska oświadczyła, że w dniu 4 stycznia 2017 r., wykonała pkt IV – VI zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 4 stycznia 2017 r., zgodnie z § 33 ust. 2 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z dnia 14 sierpnia 2015 r.). Oświadczenie pracownika sekretariatu znajduje się w aktach sądowych, na stronie nr 105. Zgodnie z powyższym, wezwanie do uiszczenia wpisu należy połączyć z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi jednym listem poleconym (§ 7 ust. 1 Zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych), zawierającym wezwanie do złożenia urzędowego formularza "PPPr" dla każdej ze spraw o sygnaturach III SA/Łd 2/17 – III SA/Łd 11/17 oddzielnie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (do każdej z ww. spraw oddzielnie), wraz z odpowiednią ilością formularzy urzędowych "PPPr" oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skarg w sprawach o sygnaturach akt III SA/Łd 2/17 – III SA/Łd 11/17 (do każdej ze spraw oddzielnie), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Potwierdzeniem tego jest zwrotne potwierdzenie odbioru wraz z oznaczeniem adresata, daty nadania pisma, sygnatur spraw oraz zawartością koperty, wraz z załącznikami, załączone do poszczególnych spraw (karta nr 24 akt sądowych). Zgodnie z treścią § 8 Zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalania zasad biurowości w sądach administracyjnych kopię pism wysłanych przez Sąd do Spółki A. pozostawiono w aktach poszczególnych spraw Spółki. Tym samym podniesiona w powyższym zakresie argumentacja nie stanowi w ocenie Sądu okoliczności uprawdopodobniających brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Okoliczności tej nie stanowi także przedłożone przez stronę skarżącą oświadczenie wspólników Spółki, iż w korespondencji kierowanej do Spółki z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odebranej w dniu 26 stycznia 2017 r. znajdowało się wezwanie do wypełnienia formularzy PPPr oraz te formularze oraz, że koperty nie zawierały wezwania do złożenia odpisu z KRS. Oświadczenie to nie posiada przymiotu domniemania prawdziwości treści w nim zawartej. Jest to bowiem dokument wewnętrzny, o charakterze porządkowym. Natomiast potwierdzenie odbioru korespondencji sądowej, jako dokument urzędowy, korzysta z domniemania prawdziwości, które może zostać obalone przez stronę jedynie przez skuteczne wykazanie wadliwości w doręczeniu. Ze znajdujących się w aktach sprawy danych dotyczących przesyłki nr [...], zawierającej kierowany do skarżącego odpis zarządzenia z dnia 4 stycznia 2017 r. wynika, iż korespondencja została odebrana w dniu 26 stycznia 2017 r. w UP [...] przez J. W. (k. 24 akt sądowych). Strona skarżąca nie wykazała w sposób skuteczny wadliwości tego doręczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że podniesione przez skarżącego okoliczności i argumenty nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Tym samym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. R.T.