III SA/Łd 801/25

Dnia 22 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat, Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. A. na postanowienie Rektora Politechniki Łódzkiej z dnia 26 sierpnia 2025 roku nr R074/01/26.08.2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Rektora Politechniki Łódzkiej na rzecz M. A. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z 26 sierpnia 2025 r., Rektor Politechniki Łódzkiej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne: Jak wynika z akt sprawy M. A. (dalej: strona, strona skarżąca lub skarżąca) po ukończeniu studiów pierwszego stopnia na kierunku logistyka w specjalności logistyka przedsiębiorstw na Wydziale Mechanicznym [...], z tytułem zawodowym inżynier, została przyjęta na studia drugiego stopnia na kierunku papiernictwo i poligrafia prowadzone na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej. 7 lipca 2025 r. skarżąca złożyła egzamin dyplomowy - komisja przeprowadzająca ten egzamin, biorąc pod uwagę przebieg studiów, ocenę pracy dyplomowej oraz ocenę z egzaminu dyplomowego uznała, iż strona skarżąca uzyskała tytuł zawodowy magistra. Zaznaczyć przy tym należy, iż tytuł magistra został nadany skarżącej zgodnie z uchwałą Nr 74/2019 Senatu Politechniki Łódzkiej z 12 czerwca 2019 r. w sprawie przyporządkowania kierunku prowadzonych studiów do dyscyplin naukowych oraz dostosowania programów studiów na kierunku "papiernictwo i poligrafia" na poziomie drugiego stopnia o profilu ogólnoakademickim prowadzonym na Politechnice Łódzkiej do wymagań ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W załącznikach nr 1 oraz 2 do wskazanej powyżej uchwały (określających charakterystykę programu studiów dla kierunku "papiernictwo i poligrafia" odpowiednio dla formy stacjonarnej/niestacjonarnej), a mianowicie w pkt. 6 każdego z nich wskazano, iż absolwentom kierunku "papiernictwo i poligrafia" nadawany jest tytuł zawodowy: magister. Na podstawie protokołu egzaminu dyplomowego z 7 lipca 2025 r., w dniu 8 lipca 2025 r. sporządzono dla strony dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia. Skarżąca dyplomu nie odebrała. Pismem z 12 lipca 2025 r. (w aktach sprawy znajduje się kopia tego pisma, która nie została opatrzona ani prezentatą wskazującą na datę jego wpływu do organu, ani adnotacją wskazującą na sposób złożenia pisma, tj. czy pismo wpłynęło pocztą, czy zostało osobiście złożone w siedzibie organu, czy też zostało złożone za pomocą środków komunikacji elektronicznej), skierowanym do Dziekana Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej, strona skarżąca wskazała, iż w związku z realizacją magisterskich studiów uzupełniających na kierunku Papiernictwo i poligrafia na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej, w oparciu o § 54 ust. 2 pkt 2 uchwały nr 20/2022 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 27 kwietnia 2022 r. – Regulamin studiów w Politechnice Łódzkiej, wnosi o nadanie jej tytułu magistra inżyniera i wpisanie tej informacji na dyplomie uzyskanym po ukończeniu przedmiotowych studiów. W piśmie tym skarżąca wskazywała, iż 18 czerwca 2015 r. uzyskała tytuł inżyniera na kierunku logistyka w specjalności logistyka przedsiębiorstw, prowadzonym na Wydziale Mechanicznym [...]. Nadto, powoływała się na art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, § 54 ust. 2 pkt 2 Regulaminu studiów w Politechnice Łódzkiej wprowadzonego uchwałą Nr 20/2022 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 27 kwietnia 2022 r., a także rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów – wskazując, iż efekty uczenia się dla studiów kończących się uzyskaniem tytułu zawodowego inżyniera lub magistra inżyniera zawierają również pełny zakres efektów dla studiów, umożliwiających uzyskanie kompetencji inżynierskich, zawartych w charakterystykach drugiego stopnia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji oraz konkludując, iż przedłożone w trakcie rekrutacji na wybrany kierunek dokumenty potwierdzają zasadność nadania skarżącej tytułu magistra inżyniera. A co za tym idzie skarżąca wnosi o nadanie jej tytułu zawodowego magier inżynier i wydanie dyplomu ukończenia studiów wyższych, który zawierałby taki właśnie tytuł zawodowy. W przedłożonych do sądu aktach administracyjnych znajduje się kopia odpowiedzi na wskazane powyżej pismo skarżącej – tj. niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kopia pisma Dziekan Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej z 18 lipca 2025 r. – w treści którego poinformowano skarżącą, iż złożony przez nią wniosek w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra inżyniera i wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych, który zawierałby wskazany tytuł zawodowy, został rozpatrzony odmownie. Przy czym, jako uzasadnienie, przywołano opinię Dyrektor Centrum Kształcenia zgodnie z którą w przypadku studiów drugiego stopnia i jednolitych studiów magisterskich kierunek papiernictwo i poligrafia studiów 2-go stopnia o profilu ogólnoakademickim jest kwalifikacja nadająca tytuł magistra. W ramach wybranego przez skarżącą kierunku uczelnia nie posiada uprawnień do nadawania tytułu magistra inżyniera, gdyż efekty uczenia się określone dla tego kierunku nie zawierają efektów umożliwiających uzyskanie kompetencji inżynierskich. Pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r. (data wpływu do organu 7 sierpnia 2025 r.) skarżąca wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy i nadanie jej tytułu zawodowego magister inżynier. W uzasadnieniu tegoż wniosku skarżąca podniosła, iż odmowa nadania jej tytułu zawodowego magister inżynier narusza przepisy prawa oraz stoi w sprzeczności z profilem kształcenia, programem i efektem końcowym studiów na kierunku papiernictwo i poligrafia. Ponadto, skarżąca powtórzyła uzasadnienie z pisma z 12 lipca 2025 r., a także powołała się na: sylabus dla kierunku papiernictwo i poligrafia zamieszczony na stronie Politechniki Łódzkiej oraz ustawę o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji. Powołanym na wstępie postanowieniem z 26 sierpnia 2025 r. Rektor Politechniki Łódzkiej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ ten wskazał, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zgodnie przyjęto, że rozstrzygnięcie stwierdzające złożenie egzaminu magisterskiego i postanawiające o nadaniu tytułu magistra jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 k.p.a., gdyż przyznaje obywatelom uprawnienia w sferze prawa powszechnie obowiązującego, a skoro w niniejszej sprawie egzamin dyplomowy i uzyskanie tytułu zawodowego przez skarżącą miało miejsce 7 lipca 2025 r. to decyzja w tym zakresie jest ostateczna. Nadto, organ zwrócił uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. termin do wniesienia odwołania od wydanej decyzji wynosił 14 dni od dnia jej ogłoszenia stronie. Tymczasem, jak dalej wskazuje organ, skarżąca nadała odwołanie zatytułowane "Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy" w placówce pocztowej dopiero 6 sierpnia 2025 r., podczas gdy termin na złożenie odwołania upłynął 21 lipca 2025 r. (14 dni od egzaminu dyplomowego z dnia 7 lipca 2025 r.) Jednocześnie organ zwrócił uwagę na fakt, iż skarżąca nie złożyła wraz z wnioskiem prośby o przywrócenie uchybionego terminu. Z uwagi na powyższe organ orzekł jak na wstępie. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie organu w całości, zarzucając mu: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.: art. 77 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - zwanej dalej: "p.s.w.n." - poprzez brak zastosowania prawidłowej procedury dotyczącej stwierdzenia nieważności dyplomu skarżącej, w którym został wskazany tytuł zawodowy "magister" w sytuacji, gdy powinien w nim być tytuł zawodowy "magister inżynier", a w konsekwencji uznanie, że pismo strony nadane 6 sierpnia 2025 r. zostało złożone po terminie; II. naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.: 1) art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - zwanej dalej: "k.p.a." - poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu sprawy (w aspekcie tak faktycznym, jak i prawnym), brak rozpatrzenia w całości zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego oraz dokonywanie ustaleń na podstawie wybiórczo wybranego i zgromadzonego materiału dowodowego, a ponadto dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, co w konsekwencji spowodowało naruszenie słusznego interesu strony poprzez wydanie błędnego rozstrzygnięcia; 2) art. 112 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nierozpoznanie merytoryczne wniosku strony o ponowne rozpoznanie sprawy, podczas gdy w niniejszej sprawie strona mogła skutecznie wnieść odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) w każdej chwili, gdyż nigdy nie utraciła takiego prawa z uwagi na brak pouczenia o terminie na wniesienie takie wniosku w jakimkolwiek piśmie od organu; 3) art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 157 §1 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został złożony w trybie postępowania nieważnościowego, podczas gdy w sytuacji braku pewności co do charakteru złożonego przez skarżącą wniosku dotyczącego nadania jej tytułu zawodowego "magister inżynier" organ powinien wezwać ją do wyjaśnień i sprecyzowania swojego żądania zawartego w pierwotnym wniosku, a w sytuacji wskazania przez stronę, że złożony wniosek z 12 lipca 2025 r. stanowił wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania, organ I instancji powinien przekazać wniosek ten do organu wyższego stopnia, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że pismo strony nadane 6 sierpnia 2025 r. dotyczy postępowania nieważnościowego; 4) art. 156 §1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 157 §1 k.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu nieważnościowym z naruszeniem przepisów o właściwości (postępowanie nieważnościowe powinno być prowadzone przez Rektora, a w niniejszym stanie faktycznym było prowadzone przez Dziekana); 5) art. 134 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadany 6 sierpnia 2025 r. strona wniosła z uchybieniem terminowi, podczas gdy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony terminie 14 dni od dnia otrzymania pierwotnego stanowiska organu (które de facto nie było decyzją, gdyż pismo z 18 lipca 2025 r. nie zawierało obligatoryjnych elementów dla decyzji); 6) art. 107 k.p.a. w związku z art. 77 p.s.w.n. poprzez uznanie, że dyplom stanowi decyzję administracyjną, podczas gdy orzecznictwo nie wskazuje w sposób oczywisty, czy dyplom ukończenia studiów stanowi czy też nie stanowi decyzji administracyjnej, a w konsekwencji potraktowanie pisma Dziekana Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej z 18 lipca 2025 r. odmawiającego nadania stronie tytułu zawodowego "magister inżynier" jako decyzji organu I instancji (mimo, że pismo to nie zawierało elementów wymaganych w decyzji administracyjnej); 7) ewentualnie z ostrożności procesowej w świetle aktualnego orzecznictwa i obowiązujących przepisów naruszenie art. 104 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że w niniejszej sprawie została już wydana decyzja administracyjna, podczas gdy organ I instancji tak naprawdę nie wydał decyzji administracyjnej, a Rektor Politechniki Łódzkiej na mocy art. 157 § 1 k.p.a. powinien wydać decyzję jako organ I instancji w postępowaniu nieważnościowym; 8) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak umożliwienia stronie czynnego udziału w postępowaniu poprzez bezpodstawne stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z: a) pisma Dziekana Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej z dnia 18 lipca 2025 r. celem wykazania faktu braku elementów prawem wymaganych dla decyzji administracyjnej oraz faktu niepotraktowania pisma strony z 12 lipca 2025 r. jako wniosku o wszczęcie postępowania nieważnościowego, ewentualnie celem wykazania faktu wydania decyzji w postępowaniu nieważnościowym z naruszeniem przepisów o właściwości; b) pisma strony 12 lipca 2025 r. odnośnie nadania jej tytułu zawodowego "magister inżynier" celem wykazania faktu wszczęcia przez nią de facto postępowania nieważnościowego. Ponadto pełnomocnik strony wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. W piśmie z 17 listopada 2025 r., pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał stanowisko strony zawarte w skardze, wnosząc o uwzględnienie jej w całości, w tym wniosków dowodowych w niej wskazanych oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Pełnomocnik strony zaznaczył, że przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu nie jest fakt ustalenia merytorycznych kwestii związanych z odbywanymi przez skarżącą studiami lecz wyłącznie to, że w sprawie nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skutkujące niemożnością procedowania procedury odwoławczej / nieważnościowej. Organ nie zastosował prawidłowej procedury dotyczącej stwierdzenia nieważności dyplomu strony, w którym został wskazany tytuł zawodowy "magister" w sytuacji, gdy powinien w nim być tytuł zawodowy "magister inżynier", a konsekwencji uznał, że pismo strony nadane 6 sierpnia 2025 r. zostało złożone po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, dlatego sąd uchylił wydane przez organ postanowienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Podkreślić należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Przy czym w myśl art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Badając niniejszą sprawę w tak zakreślonej kognicji sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie Rektora Politechniki Łódzkiej w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Komisji Egzaminu Dyplomowego z 7 lipca 2025 r. stwierdzającej złożenie egzaminu dyplomowego i uzyskanie tytułu zawodowego magistra. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1571 ze zm.) – dalej również: "u.PSWiN" – absolwent studiów otrzymuje dyplom ukończenia studiów na określonym kierunku i profilu potwierdzający wykształcenie wyższe oraz tytuł zawodowy: 1) licencjata, inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie wyższe na tym samym poziomie – w przypadku studiów pierwszego stopnia; 2) magistra, magistra inżyniera albo równorzędny potwierdzający wykształcenie wyższe na tym samym poziomie – w przypadku studiów drugiego stopnia i jednolitych studiów magisterskich. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż de facto dyplom ukończenia studiów stanowi władcze, skierowane do indywidualnie określonego adresata i dotyczące bezpośrednio jego praw i obowiązków rozstrzygnięcie w przedmiocie nadania tytułu zawodowego. Uwadze nie może uiść również i to, że co prawda przepisy u.PSWiN nie zawierają regulacji odnośnie dopuszczalności i formy zmiany danych na dyplomie, w tym również w zakresie nadanego tytułu zawodowego, to jednak posiłkowo należy odwołać się do art. 77 ust. 4 u.PSWiN, który wskazuje, iż rektor jest organem właściwym zarówno do wznowienia postępowania (w przypadku zaistnienia przyczyn wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie nadania tytułu zawodowego), jak i do stwierdzenia nieważność dyplomu (w przypadku zaistnienia przyczyn stwierdzenia nieważności dyplomu) – a jego rozstrzygnięcie przybiera formę decyzji administracyjnej (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt II SA/Po 130/21, Lex/el nr 3247383). Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl art. 77 ust. 2 u.PSWiN to uczelnia wydaje absolwentowi, w terminie 30 dni od ukończenia studiów, dyplom ukończenia studiów wraz z suplementem do dyplomu oraz ich 2 odpisy. Wzór dyplomu zatwierdza senat (art. 77 ust. 3 u.PSWiN). Natomiast stosownie do art. 17 ust. 1. pkt 1 u.PSWiN organami uczelni publicznej są rada uczelni, rektor i senat. Przy czym art. 23 u.PSWiN ustanawia domniemanie kompetencji rektora, co oznacza, że podejmuje on decyzje we wszystkich sprawach dotyczących uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni. Rozpoznając niniejszą sprawę należy mieć więc na uwadze przywołany powyżej art. 77 ust. 4 u.PSWiN. Równocześnie, w myśl art. 77 ust. 5 u.PSWiN w przypadku, gdy w pracy dyplomowej stanowiącej podstawę nadania tytułu zawodowego osoba ubiegająca się o ten tytuł przypisała sobie autorstwo istotnego fragmentu lub innych elementów cudzego utworu lub ustalenia naukowego, rektor, w drodze decyzji administracyjnej, stwierdza nieważność dyplomu. Z powyższych regulacji jednoznacznie, w ocenie składu orzekającego, wynika, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o zmianę danych na dyplomie ukończenia studiów w tym zakresie nadanego tytułu zawodowego i wydania w tym zakresie decyzji jest Rektor. Jak wynika z sprawy 7 lipca 2025 r. skarżąca złożyła egzamin dyplomowy - komisja przeprowadzająca ten egzamin, biorąc pod uwagę przebieg studiów, ocenę pracy dyplomowej oraz ocenę z egzaminu dyplomowego uznała, iż strona skarżąca uzyskała tytuł zawodowy magistra. Na podstawie protokołu egzaminu dyplomowego (z 7 lipca 2025 r.) sporządzono dla strony, 8 lipca 2025 r., dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia (nr dyplomu 130056), z treści którego wynika, iż uzyskała ona "tytuł zawodowy magistra w dniu 7 lipca 2025 r. z wynikiem ponad dobrym. Studia niestacjonarne o profilu ogólnoakademickim prowadzone były w dyscyplinie inżynieria chemiczna na kierunku papiernictwo i poligrafia". Dyplomu tego – jak wskazuje organ - strona skarżąca nie odebrała. Niemniej jednak pismem z 12 lipca 2025 r. (w aktach sprawy znajduje się kopia tego pisma, która nie została opatrzona ani prezentatą wskazującą na datę jego wpływu do organu, ani adnotacją wskazującą na sposób złożenia pisma, tj. czy pismo wpłynęło pocztą, czy zostało osobiście złożone w siedzibie organu, czy też zostało złożone za pomocą środków komunikacji elektronicznej), skierowanym do Dziekana Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej, strona skarżąca wskazała, iż w związku z realizacją magisterskich studiów uzupełniających na kierunku Papiernictwo i poligrafia na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej, w oparciu o § 54 ust. 2 pkt 2 uchwały nr 20/2022 Senatu Politechniki Łódzkiej z dnia 27 kwietnia 2022 r. – Regulamin studiów w Politechnice Łódzkiej, wnosi o nadanie jej tytułu magistra inżyniera i wpisanie tej informacji na dyplomie uzyskanym po ukończeniu przedmiotowych studiów. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż pismo z 12 lipca 2025 r. zostało przesłane "13 lipca 2025 r. drogą elektroniczną na adres jednego z pracowników Centrum Papiernictwa i Poligrafii Politechniki Łódzkiej (...) następnie przekazanym do Dziekanatu Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej (...)" – niemniej jednak twierdzenia te nie znajdują żadnego potwierdzenia w przedłożonych sądowi aktach administracyjnych. Wręcz przeciwnie fakt, iż pismem z 18 lipca 2025 r. udzielono nań merytorycznej odpowiedzi zdaje się świadczyć o tym, że zostało ono wniesione zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Zauważyć bowiem należy, iż w przedłożonych sądowi aktach administracyjnych znajduje się wprawdzie kopia odpowiedzi na wskazane powyżej pismo skarżącej – tj. niepotwierdzona za zgodność z oryginałem kopia pisma Dziekana Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Łódzkiej z 18 lipca 2025 r. – w treści którego poinformowano skarżącą, iż złożony przez nią wniosek w sprawie nadania tytułu zawodowego magistra inżyniera i wydania dyplomu ukończenia studiów wyższych, który zawierałby wskazany tytuł zawodowy, został rozpatrzony odmownie. W aktach sprawy brak również dowodu doręczenia pisma z 18 lipca 2025 r. stronie skarżącej, widnieje na nim jedynie odręczna adnotacja, która nie została opatrzona ani datą jej sporządzenia, ani podpisem osoby która ją sporządziła, o następującej treści: "wysłano pocztą 21.07.2025". Wobec powyższego strona skarżąca pismem z dnia 1 sierpnia 2025 r. wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy i nadanie jej tytułu zawodowego magister inżynier, załączając doń szereg dokumentów. Zauważyć należy, że na piśmie strony skarżącej z 1 sierpnia 2025 r. brak prezentaty wskazującej na datę jego wpływu do organu, nie ma też koperty, która wskazywałaby na datę jego nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Wprawdzie w odpowiedzi na skargę organ wskazuje, iż pismo to wpłynęło do organu 7 sierpnia 2025 r., natomiast w treści postanowienia z 26 sierpnia 2025 r. wskazano, iż został on nadany w placówce pocztowej 6 sierpnia 2025 r. i wpłynął do organu 7 sierpnia 2025 r. - niemniej jednak okoliczność ta w żaden sposób nie wynika z przedłożonych akt administracyjnych. Zaznaczyć również trzeba, że w toku postępowania kluczowe znaczenie ma data nadania pisma (w sposób przewidziany przez ustawodawcę), a nie data jego wpływu do organu. W odpowiedzi na powyższe, w powołanym na wstępie postanowieniu z 26 sierpnia 2025 r., Rektor Politechniki Łódzkiej stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ostateczną decyzją Komisji Egzaminu Dyplomowego z 7 lipca 2025 r. stwierdzającą złożenie egzaminu dyplomowego i uzyskanie tytułu zawodowego magistra. Organ ten stanął na stanowisku, że "zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. termin wniesienia wniosku wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie, tak jak w przedmiotowej sprawie – 14 dni od dnia jej ogłoszenia stronie. Czternastodniowy termin złożenia wniosku liczy się zatem od dnia ogłoszenia lub od dnia doręczenia decyzji stronie w postaci i w sposób czyniący zadość wymaganiom ustawowym. Zgodnie z powyższym termin na złożenie wniosku w sprawie upłynął w dniu 21 lipca 2025 r.". Takie rozstrzygnięcie, w świetle dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych – w szczególności wobec znajdującej się w aktach sprawy kopii pisma strony skarżącej z 12 lipca 2025 r., jest co najmniej przedwczesne. W myśl art. 6 k.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Przy czym zgodnie z wolą ustawodawcy w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). W świetle powyższego podkreślić należy, że każde skierowane do organu pismo należy ocenić na podstawie jego treści (a nie np. na podstawie jego tytułu), a nadto wszelkie wątpliwości co do intencji autora pisma powinny zostać przez organ rozwiane na drodze ustaleń poczynionych autorem pisma. W świetle powyższego należy zauważyć, że aktach sprawy znajduje się nie poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pisma strony skarżącej z 12 lipca 2025 r., z treści którego zdaje się wynikać, że intencją strony skarżącej było uzyskanie zmiany danych na dyplomie ukończenia studiów. Skarżąca nie wskazała jednak jakie konkretnie postępowanie chce uruchomić, a w takim przypadku rolą organu jest podjęcie działań zmierzających do ustalenia właściwego trybu. Organ nie jest bowiem władny decydować w tym zakresie za stronę. Należy przy tym pamiętać, że jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest zasada budzenia zaufania do władzy publicznej, w myśl bowiem art. 8 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Co więcej obowiązkiem organów administracji jest należyte i wyczerpujące informowani stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek (art. 9 k.p.a.). Nadto należy zauważyć, że jeśli podanie zostało wniesione do organu w sposób zgodny z przepisami obowiązującego prawa, to powinno ono zostać w pierwszej kolejności poddane ocenie formalnej, a w razie stwierdzenia, że nie spełnia ono wymagań ustalonych w przepisach prawa należy wezwać do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, ze stosownym pouczeniem. Podjęcie tego typu działań jest tym bardziej konieczne, gdy pismo inicjujące postępowanie nie zostało w sposób jednoznaczny osadzone przez zainteresowanego w normach prawa, tj. nie wskazał on podstawy prawnej swojego żądania, a jedynie w ogólny sposób je zasygnalizował. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, treść pisma, które zainicjowało postępowanie, w istocie nie jest do końca jasne i może świadczyć o tym, iż strona skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności dyplomu – jak to zresztą wywiedziono w skardze do tutejszego sądu. W związku z powyższym należy zauważyć, że w postępowaniu przed organem władzy publicznej obowiązuje zasada falsa demonstratio non nocet, zgodnie z którą nieprecyzyjne, niejasne, czy nawet błędne oznaczenie sprawy lub pisma, nie powinno pociągać za sobą automatycznie odmowy rozpoznania, ani ich rozpoznanie – lecz w oderwaniu od istoty sprawy lub pisma, czy w oderwaniu od rzeczywistych intencji strony. Innymi słowy, znaczenie ma istota pisma, warstwa merytoryczna żądania strony, a nie jego oznaczenie (por. np. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 1996 r., sygn. akt K 25/95, opubl. w: OTK z 1996 r., Nr 6, poz. 52; czy uchwała NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09, Lex/el nr 524941, a także w: ONSAiWSA 2010/1/1). W związku z tym należy wskazać, że w przypadku wniesienia pisma zawierającego argumenty mogące się mieścić w podstawach różnych trybów, a szczególnie gdy brak wyraźnie sformułowanej podstawy prawnej żądania – organ powinien był zapytać stronę o wyrażenie i sprecyzowanie swojego stanowiska w sprawie (por. przywołane powyżej art. 7, art. 8 i art. 9 k.p.a.). O tym bowiem, jaki charakter ma mieć pismo wniesione przez stronę w postępowaniu administracyjnym decyduje ostatecznie strona, a nie organ administracyjny, do którego strona pismo to zostało skierowane. Organ administracji publicznej nie jest bowiem uprawniony do samodzielnego precyzowania treści żądania. Mogłoby to prowadzić do niedopuszczalnej zmiany jego kwalifikacji prawnej, wbrew intencjom osoby wnoszącej podanie. Ponadto treść art. 7 k.p.a. w której określono zasadę prawdy obiektywnej, wiąże się z obowiązkiem dokładnego ustalenia żądania strony, ponieważ to ono zakreśla granice danej sprawy, a także wskazuje na organ, który jest właściwy do jej rozpoznania. W niniejszym przypadku organ nie tylko mógł, ale powinien powziąć wątpliwości co do treści żądania i to na nim spoczywał obowiązek ich wyjaśnienia, po uprzednim przedstawieniu stronie skarżącej (art. 7 i art. 9 k.p.a.) okoliczności faktycznych i prawnych, które mogły wpływać na ustalenie jej praw i obowiązków, w kontekście przedstawionej przez nią sprawy. Tego rodzaju czynności jednak nie zostały podjęte, co stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie sądu dostrzeżone uchybienie spowodowało konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, jak również przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. Podstawą dla tego rozstrzygnięcia jest art. 135 p.p.s.a., który przewiduje, że dokonując oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Obowiązkiem sądu administracyjnego jest bowiem stworzenie takiego stanu, aby w obrocie prawnym nie istniał i funkcjonował żaden akt organu administracji publicznej niezgodny z prawem. Ponownie rozpoznając sprawę organ zastosuje się do wyrażonej powyżej oceny prawnej, a przede wszystkim w sposób odpowiadający przepisom obowiązującego prawa oceni, czy podanie z 12 lipca 2025 r. zostało wniesione w sposób prawidłowy (przy czym dokumenty zgromadzone w przedłożonych sądowi aktach administracyjnych – wbrew treści odpowiedzi na skargę - temu nie przeczą), następnie oceni czy zostały zachowane określone przepisami prawa wymogi formalne tego podania, w tym w szczególności zwróci się do strony skarżącego o podpisanie podania oraz sprecyzowanie podstawy prawnej złożonego żądania. Przy czym, kierując się treścią art. 7 k.p.a. i art. 9 k.p.a., organ pouczy we właściwy sposób stronę skarżącą oraz poinformuje ją o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Podkreślić bowiem należy, że weryfikacja dyplomu może nastąpić tylko w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 77 ust. 4 u.PSWiN albo przepisów szczególnych. Należy przy tym pamiętać, że zgodnie z § 25 rozporządzenia Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 2787), że uczelnia może dokonywać sprostowań w indeksie, albumie studentów i w księdze dyplomów na wniosek studenta, absolwenta albo z urzędu (ust. 1). Przy czym, sprostowania dokonuje się na podstawie dokumentu zawierającego prawidłowe dane przez przekreślenie nieprawidłowych danych i wpisanie nad nimi właściwych danych. W miejscu sprostowania umieszcza się adnotację o sprostowaniu, podpis i pieczątkę imienną osoby, która dokonała sprostowania, datę sprostowania i pieczęć urzędową uczelni. W przypadku sprostowania dokonywanego w dokumentacji prowadzonej w postaci elektronicznej dokument, w którym dokonano sprostowania, opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym osoby, która dokonała sprostowania, albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną uczelni; w dokumentacji zachowuje się informację o sprostowaniu, jego dacie i osobie, która dokonała sprostowania (ust. 2). Sprostowania może dokonać wyłącznie osoba upoważniona do wystawienia dokumentu (ust. 3). A informację o dokonanym sprostowaniu umieszcza się w teczce akt osobowych studenta (ust. 4). Nadto w myśl § 25 ust. 5 wskazanego powyżej rozporządzenia elektroniczna legitymacja studencka, dyplom ukończenia studiów, odpis dyplomu, suplement do dyplomu oraz odpis suplementu, zawierające błędy lub omyłki, podlegają wymianie. Mając powyższe na uwadze, sąd uchylił zaskarżone doń postanowienie Rektora Politechniki Łódzkiej na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt. 1 sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt. 2 sentencji wyroku – o kosztach postępowania - znajduje umocowanie w art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. a.kr