III SA/Łd 817/15

Dnia 20 sierpnia 2015 roku Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział III Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T.Ł. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.Ł. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji postanawia umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. AG W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] 2015 r. w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji T.Ł. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie na mocy art. 239 pkt 1 lit. d) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, o jakich stanowi art. 249a p.p.s.a. Wobec powyższego na podstawie art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG