III SA/Łd 82/18

Dnia 7 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. D.Cz. A.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że dostrzega, iż nałożony na nią obowiązek ma charakter pieniężny, który jest z natury rzeczy odwracalny. Skarżąca zaznaczyła jednak, że kwota nałożona prze organ jest olbrzymia, i a ona nie dysponuje środkami pieniężnymi w takiej wysokości, aby pokryły wymagalną kwotę 96.000 zł. Strona wyjaśniła, że prowadzona przez nią działalność gospodarcza przynosi obecnie straty i zaktualizował się obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Skarżąca przedłożyła wydruki z ksiąg podatkowych za okres 3 miesięcy, z których wynika narastająca strata w prowadzonej działalności gospodarczej. Strona podniosła, że biorąc pod uwagę jej sytuację majątkową, egzekucja mogłaby odbywać się ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, w którym skarżąca zamieszkuje wraz z małoletnimi dziećmi. Sprzedaż mieszkania w drodze egzekucji pokryłaby nałożoną karę, jednak po pierwsze wiązałaby się z olbrzymimi kosztami egzekucji, po drugie dotknęłaby małoletnie dzieci strony. Ponadto po ewentualnym uwzględnieniu skargi i uchyleniu zaskarżonej decyzji, zwrotne przeniesienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu byłoby niemożliwe, a nie tylko że znaczenie utrudnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozpatrując przedmiotowy wniosek w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Związany jest przy tym zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, są to: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Należy jednak zauważyć, iż przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja należy do zakresu aktów, które nadają się do wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w świetle powołanego przepisu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. W tej kwestii stanowisko orzecznictwa i doktryny jest zgodne i niezmienne (por. postanowienie NSA z dni 27 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 140/12, postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11, postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1116/10, postanowienie NSA z dnia 6 listopada II OZ 975/09, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Zakamycze 2005, s. 168, Tarno J.P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2010, s. 207). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona załączyła dokumenty obrazujące jej sytuację finansową. Wskazała, że zapłata należności objętej zaskarżoną decyzją może spowodować pogorszenie sytuacji finansowej, pogłębienie strat w przedsiębiorstwie oraz ogłoszenie upadłości. Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia również znaczna kwota kary pieniężnej (96.000 zł) wymierzonej skarżącej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności uprawniają do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca uprawdopodobniła więc, że w jej konkretnej sytuacji zaistniały okoliczności faktyczne, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Z powyższych względów, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za zasadny i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. D.Cz.