III SA/Łd 820/25

Dnia 19 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat, Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.), Sędzia WSA Anna Dębowska, Protokolant Starszy asystent sędziego Dominika Ratajczyk-Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 roku sprawy ze skargi U. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 15 września 2025 roku nr RPS-II.8641.89.2025 w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania pierwszej instancji o przyznaniu statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję. III SA/Łd 820/25 Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga U. S. na decyzję Wojewody Łódzkiego z 15 września 2025 r. (znak: RPS-II.8641.89.2025) uchylającą decyzję Starosty Poddębickiego z 7 lipca 2025 r. nr 131/Renat/07/25, znak: EŚ-5422-685/RO/2025) w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 19 - 20, art. 105 § 1 k.p.a., art. 2 pkt 1, art. 25 ust. 1 pkt 1 lit. h, art. 30 ust. 2 pkt 2, art. 31 pkt 2, art. 55 ust. 1 - 3, art. 61 ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620) [dalej: ustawa o rynku pracy]. Z akt sprawy wynika, że U. S. 9 czerwca 2025 r. wypełniła formularz elektroniczny wniosku o dokonanie rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej, udostępniony w systemie teleinformatycznym praca.gov.pl i przekazała go do Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi. We wniosku strona podała adres zameldowania stałego w Ł. oraz adres do korespondencji w D. (powiat [...]). Skarżąca we wniosku podała informacje o ostatnim pracodawcy, dołączyła również dokumenty potwierdzające, że posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Wniosek o dokonanie rejestracji (wraz z załącznikami) U. S. opatrzyła potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP. Następnie 10 czerwca 2025 r. skarżąca przekazała do Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi za pośrednictwem konta w systemie praca.gov.pl pismo stanowiące uzupełnienie załączników do wniosku o dokonanie rejestracji. W piśmie tym strona podała, że posiada adres tymczasowy w D. (obowiązujący do 31 grudnia 2025 r.) Powiatowy Urząd Pracy w Łodzi pismem z 11 czerwca 2025 r. przekazał wniosek skarżącej o dokonanie rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej do Powiatowego Urzędu Pracy w Poddębicach "zgodnie z właściwością" sugerując się informacją zainteresowanej o adresie zamieszkania. Następnie 16 czerwca 2025 r. U. S. zgłosiła się do Powiatowego Urzędu Pracy w Poddębicach i okazała posiadane świadectwa pracy. Dodatkowo 17 i 24 czerwca 2025 r. skarżąca okazała ponadto zaświadczenia wystawione przez ZUS dotyczące niektórych okresów podlegania ubezpieczeniom od 2 listopada 2005 r. do 31 lipca 2010 r. W tym stanie prawnym i faktycznym Starosta Poddębicki 7 lipca 2025 r. na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 14 lit. a i d, art. 2 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 1, art. 218 i art. 224 ustawy o rynku pracy wydał decyzję nr 131/Renat/07/25 o przyznaniu U. S. od 9 czerwca 2025 r. statusu bezrobotnego oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 9 czerwca 2025 r. do 8 czerwca 2026 r. w wysokości 1.721,90 zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku, następnie 1.352,20 zł brutto miesięcznie w okresie kolejnych dni posiadania prawa do zasiłku, co stanowi 100% podstawy zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu decyzji Starosta Poddębicki wyjaśnił, że 9 czerwca 2025 r. skarżąca złożyła "kompletny wniosek o dokonanie rejestracji jako bezrobotny" za pośrednictwem formularza elektronicznego udostępnionego w systemie teleinformatycznym. Z treści uzasadnienia decyzji wynika ponadto, że zainteresowanej przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania posiada co najmniej 365 dni okresów uprawniających do nabycia prawa do zasiłku, o których mowa w art. 218 ustawy. W odwołaniu od powyższej decyzji U. S. zakwestionowała przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 100%. Skarżąca podniosła, że staż pracy, od którego zależy wysokość zasiłku dla bezrobotnych ustalono z pominięciem zatrudnienia w okresie od 2 listopada 2005 r. do 31 lipca 2010 r., które udokumentowała zaświadczeniem ZUS z 23 czerwca 2025 r. Podniosła, że z treści przedłożonego przez nią zaświadczenia ZUS wynika, iż w miesiącach, w których podstawę wymiaru składek stanowiły kwoty niższe niż minimalne wynagrodzenie, pobierane były przez nią świadczenia z ubezpieczenia chorobowego. W ocenie skarżącej, w takim przypadku "istnieje obowiązek przeliczenia podstawy wymiaru składek na pełny miesiąc". Jednocześnie wskazała, że "w takich przypadkach należy ustalić, jaka byłaby podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, gdyby pracownik wykonywał pracę przez pełny miesiąc". Zainteresowana wniosła o ponowne przeliczenie jej stażu pracy, gdyż "okazać się może, iż staż lat pracy może wynieść co najmniej 20 lat, wówczas prawo do zasiłku wyniesie 120% podstawy zasiłku dla bezrobotnych". Wobec braku w aktach sprawy dokumentów potwierdzających zgodę strony na rejestrację w PUP w Poddębicach, Wojewoda Łódzki wezwał U. S. do złożenia wyjaśnienia z jakiego powodu swój wniosek przekazała do PUP w Łodzi. Skarżącą poproszono o jednoznaczne wskazanie, czy chciała dokonać rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej w PUP w Łodzi, czy w PUP w Poddębicach. W odpowiedzi strona wyjaśniła, że "dokonując rejestracji w dniu 09.06.2025 r. składała wniosek według miejsca zameldowania, tj. PUP w Łodzi". Skarżąca wskazała, że "Powiatowy Urząd Pracy w Poddębicach był wynikiem podania tymczasowego adresu zamieszkania i przekazaniem wniosku przez pracownika PUP w Łodzi do PUP w Poddębicach". Ponadto skarżąca wyjaśniła, że "złożyła wniosek wg. miejsca zameldowania, ponieważ adres tymczasowy może ulec zmianie". Skarżąca udzielając wyjaśnienia dodała, że "w momencie rejestracji przebywała pod adresem – D., ul. [...], [...] D.". Wspomnianą na wstępie decyzją Wojewoda Łódzki uchylił w całości zakwestionowane rozstrzygnięcie oraz umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Z treści art. 20 k.p.a. wynika, że właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania. Dalej powołując się w szczególności na art. 55 ustawy o rynku pracy Wojewoda wyjaśnił, że rejestracja bezrobotnych albo poszukujących pracy następuje na wniosek. W celu dokonania rejestracji osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny lub poszukujący pracy: składa wniosek o rejestrację jako bezrobotny albo poszukujący pracy za pośrednictwem formularza elektronicznego udostępnionego w systemie teleinformatycznym albo zgłasza się do PUP właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. W kontekście powyższego Wojewoda zwrócił uwagę, że PUP w Łodzi przekazał niekompletny wniosek skarżącej do PUP w Poddębicach uznając się za niewłaściwy w związku z adresem zamieszkania skarżącej. Wojewoda podkreślił jednak, że zgodnie z art. 2 pkt 1 obowiązującej od 1 czerwca 2025 r. ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia bezrobotny, to osoba spełniająca szereg warunków określonych w tym przepisie (od lit. a do lit. n), zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy. Ustawodawca zrezygnował z warunku osoby bezrobotnej wynikającego z treści art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (która obowiązywała do 31 maja 2025 r.) dotyczącego zarejestrowania we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. Definicja bezrobotnego określona w art. 2 pkt 1 ustawy o rynku pracy nie odnosi się ani do miejsca zameldowania, ani do miejsca zamieszkania osoby, która wnioskuje o rejestrację w charakterze bezrobotnego. Z treści art. 55 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, który dotyczy osób składających wniosek o dokonanie rejestracji za pośrednictwem formularza elektronicznego (przez system praca.gov.pl) również nie wynika wprost, że rejestracja "zdalna" wymaga przesłania przez osobę zainteresowaną wniosku do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Z treści art. 55 ust. 2 pkt 2 ustawy o rynku pracy wynika natomiast, że w przypadku wyboru rejestracji w sposób tradycyjny, zainteresowana osoba zgłasza się do PUP właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Dalej Wojewoda zwrócił uwagę, iż w toku postępowania odwoławczego skarżąca wyjaśniła, że swój elektroniczny wniosek o rejestrację w charakterze osoby bezrobotnej przekazała do PUP w Łodzi "według miejsca zameldowania, ponieważ adres tymczasowy może ulec zmianie". Skarżąca wyjaśniła również, że jej wniosek o rejestrację przekazano do PUP w Poddębicach z PUP w Łodzi, gdyż uzupełniając wniosek - podała adres zamieszkania w D.. Zatem Wojewoda ocenił, że przekazanie wniosku o rejestrację do PUP w Łodzi przez skarżącą było działaniem celowym i nie wynikało z pomyłki. Skarżąca, jak wynika z akt sprawy, nie wyraziła zgody na przekazanie jej wniosku przez PUP w Łodzi do PUP w Poddębicach. Powołując się na art. 25 ust. 1 pkt 1 lit. h ustawy o rynku pracy Wojewoda zwrócił uwagę, że minister właściwy do spraw pracy realizuje zadania w zakresie aktywności zawodowej, wspierania zatrudnienia oraz rynku pracy m.in. przez zapewnianie jednolitości stosowania prawa, w szczególności przez udzielanie wyjaśnień dotyczących stosowania przepisów ustawy. Ministerstwo zamieszcza wyjaśnienia do ustawy na stronie internetowej, do której dostęp posiadają m.in. powiatowe urzędy pracy. Z treści wyjaśnień udzielonych do art. 55 ustawy wynika, że status bezrobotnego można uzyskać tylko w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla miejsca zamieszkania, bez względu na formę złożonego wniosku o rejestrację (elektroniczną, albo poprzez osobiste zgłoszenie się do PUP). Przekazywanie wniosku elektronicznego wniesionego do niewłaściwego PUP (z uwagi na miejsce zamieszkania) do PUP właściwego w trybie art. 65 k.p.a. możliwe byłoby jedynie za zgodą wnioskodawcy, gdyż bezrobotny może być zainteresowany rejestracją tylko w tym konkretnym PUP, do którego złożył wniosek. Wojewoda podniósł, iż związku z tym, że skarżąca złożyła wniosek o rejestrację w charakterze bezrobotnego za pośrednictwem formularza elektronicznego udostępnionego w systemie teleinformatycznym praca.gov.pl i umyślnie (nie przez pomyłkę) przekazała go do PUP w Łodzi, zgodnie z jej miejscem zameldowania na pobyt stały, organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie uznania, bądź odmowy uznania skarżącej za osobę bezrobotną i ew. przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jest Prezydent Miasta Łodzi. Skarżąca opatrzyła swój wniosek o rejestrację podpisem zaufanym ePUAP. Prezydent Miasta Łodzi powinien zatem wydać stosowną decyzję w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej U. S. zamiast przekazywać jej wniosek do PUP w Poddębicach "wg. właściwości". Wojewoda Łódzki podkreślił, że katalog decyzji wydawanych przez starostę określony został w art. 38 ust. 1 pkt 14 ustawy o rynku pracy. W katalogu tym wyszczególniono m.in. decyzje o przyznaniu statusu bezrobotnego (lit. a), a także decyzje o odmowie przyznania statusu bezrobotnego (lit. b) i decyzje o przyznaniu, odmowie przyznania (...) prawa do zasiłku (lit. d). Przekazywanie przez PUP, w którym bezrobotny jest zarejestrowany, danych zgromadzonych we wniosku o dokonanie rejestracji jako bezrobotny, wraz z kopią dokumentów zgromadzonych w związku z rejestracją, możliwe jest wyłącznie w przypadku, gdy bezrobotny zamierza zmienić miejsce zamieszkania, czego skutkiem jest zmiana właściwości PUP. Powyższe wynika z treści art. 62 ust. 3 i 4 ustawy o rynku pracy. Ustawodawca nie przewidział natomiast możliwości przekazywania do innego PUP danych zgromadzonych we wniosku o dokonanie rejestracji przez PUP, do którego osoba przekazała swój wniosek o dokonanie rejestracji. Wobec powyższego, w przypadku U. S., to Prezydent Miasta Łodzi powinien dokonać weryfikacji danych przekazanych w jej wniosku z 9 czerwca 2025 r., a następnie powinien wydać zainteresowanej stosowną decyzję (z katalogu określonego w art. 38 ust. 1 pkt 14 ustawy o rynku pracy). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi U. S. podniosła, że 9 czerwca 2025 r. złożyła wniosek o dokonanie rejestracji jako osoba bezrobotna za pośrednictwem formularza elektronicznego, udostępnionego w systemie teleinformatycznym praca.gov.pl i przekazała go do Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi. Skarżąca zaakcentowała, że dzień składania wniosku w formie elektronicznej usługa w systemie teleinformatycznym nie była dostosowana do zmienionej ustawy obowiązującej od 1 czerwca 2025 r.: przy składaniu wniosku w formie elektronicznej nie było możliwości zaznaczenia miejsca zamieszkania, dlatego podała adres miejsca zameldowania stałego w Ł. i zaznaczyła adres do korespondencji w D.. Po uzupełnieniu wniosku 10 czerwca 2025 r. oraz podaniu informacji o tymczasowym adresie zamieszkania, otrzymała informację od Pracownika PUP w Łodzi, iż jej wniosek o dokonanie rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej zostanie przekazany do PUP w Poddębicach zgodnie z właściwością miejscową na podstawie art. 21 § 1 pkt 3 k.p.a. W trakcie rozmowy telefonicznej ustnie wyraziła zgodę na przekazanie dokumentów dotyczących rejestracji jako osoba bezrobotna do PUP w Poddębicach, nigdzie nie ma zapisu aby owo oświadczenie było w formie pisemnej. Dalej skarżąca podkreśliła, że 16 czerwca 2025 r. zgłosiła się dobrowolnie oraz zgodnie z tymczasowym adresem pobytu, na co pozwoliły nowe przepisy ustawy o rynku pracy, która zaczęła obowiązywać od 1 czerwca 2025 r. do PUP w Poddębicach. Ponadto strona zaznaczyła, że w piśmie z 19 sierpnia 2025 r. wyjaśniła, iż złożyła wniosek o dokonanie rejestracji jako osoba bezrobotna za pośrednictwem formularza elektronicznego do PUP w Łodzi (we wniosku elektronicznym nie było możliwości wskazania innego adresu, niż adres zameldowania) dlatego wniosek został skierowany do PUP w Łodzi. Po wskazaniu dodatkowego adresu do korespondencji, uzyskała informację od Pracownika PUP w Łodzi, że od 1 czerwca 2025 r. weszła w życie nowa ustawa o rynku pracy i służbach zatrudnienia i jej wniosek może być przekazany do PUP w Poddębicach zgodnie z tymczasowym adresem zamieszkania (D.) oraz zgodnie z właściwością miejscową, na co ustnie wyraziła zgodę. Stąd wizyta skarżącej w PUP w Poddębicach 16 czerwca 2025 r. Odnosząc się do tezy Wojewody, iż strona nie wyraziła zgody na przekazanie wniosku przez PUP w Łodzi do PUP w Poddębicach strona podniosła, iż zgodę taką wyraziła ustnie w rozmowie telefonicznej z PUP w Łodzi oraz stawiając się dobrowolnie i osobiście w PUP w Poddębicach. Zaskarżoną decyzję strona uważa za krzywdzącą, bowiem pozbawia jej statusu osoby bezrobotnej, zasiłku oraz dodatku aktywizacyjnego. Z decyzji Wojewody Łódzkiego wynika, iż to Prezydent Miasta Łodzi powinien wydać stosowną decyzję w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej, kiedy strona świadomie wyraziła zgodę na przekazanie dokumentów do PUP w Poddębicach. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143) [dalej: ustawa p.p.s.a.], sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada więc co do zasady, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 ustawy p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu jest decyzja Wojewody Łódzkiego z 15 września 2025 r. (znak RPS-II.8641.89.2025) uchylająca decyzję Starosty Poddębickiego z 7 lipca 2025 r. orzekającą o przyznaniu U. S. z dniem 9 czerwca 2025 r. statusu bezrobotnego oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudniania (Dz.U. z 2025 r., poz. 572) [dalej: ustawa o rynku pracy]. Spór w sprawie dotyczy określenia właściwości miejscowej organu, który powinien rozpoznać wniosek skarżącej w przedmiocie przyznania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Właściwy w tym przypadku przepis art. 55 ust. 1 i 2 ustawy o rynku pracy, na którym oparł się organ odwoławczy stanowi: 1. Rejestracja bezrobotnych albo poszukujących pracy następuje na wniosek. 2. W celu dokonania rejestracji osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny lub poszukujący pracy: 1) składa wniosek o rejestrację jako bezrobotny albo poszukujący pracy za pośrednictwem formularza elektronicznego udostępnionego w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2, albo 2) zgłasza się do PUP właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. W stanie faktycznym sprawy skarżąca złożyła w dniu 9 czerwca 2025 r. wypełniony formularz elektroniczny wniosku o dokonanie rejestracji w charakterze osoby bezrobotnej do Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi. W tym przypadku skorzystała z formularza wykorzystywanego na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy (ustawa z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudniania i instytucjach rynku pracy). W tym formularzu znajdowała się rubryka określająca miejsce zameldowania (stałego i tymczasowego) oraz adres do doręczeń. Powyższe było zgodne z uprzednio obowiązującymi przepisami. Z treści wniosku wynikało, że skarżąca jest zameldowana na stałe w Ł., przy czym ma inny adres do korespondencji (w powiecie [...]). Następnie 10 czerwca 2025 r. skarżąca uzupełniła wniosek przesyłając do PUP w Łodzi pismo, do którego dołączyła skan odręcznie wypełnionego druku stosowanego w PUP w Łodzi dostosowanego już do obowiązujących od 1 czerwca 2025 r. przepisów ustawy o rynku pracy. Uzupełniając wniosek skarżąca podała, że posiada adres tymczasowy (obowiązujący do 31.12.2025 r.), tj. D., ul. [...] (powiat [...]). Z treści dokumentów dołączonych do pisma z 10 czerwca 2025 r. wynikało również, że skarżąca faktycznie mieszka w D., ul. [...] (powiat [...]). Powiatowy Urząd Pracy w Łodzi przekazał niekompletny wniosek skarżącej (wskazała jedynie dane ostatniego pracodawcy) do PUP w Poddębicach uznając się za niewłaściwy miejscowo w związku z adresem zamieszkania skarżącej. Organ pierwszej instancji wyszedł z założenia, iż właściwy w sprawie jest PUP miejsca zamieszkania skarżącej. Wskazać dalej należy, iż w toku postępowania odwoławczego skarżąca udzieliła - na żądanie Wojewody - wyjaśnień, z treści których wynika, że swój elektroniczny wniosek o rejestrację w charakterze osoby bezrobotnej przekazała do PUP w Łodzi "według miejsca zameldowania, ponieważ adres tymczasowy może ulec zmianie". Skarżąca wyjaśniła również, że jej wniosek o rejestrację przekazano do PUP w Poddębicach z PUP w Łodzi, gdyż uzupełniając wniosek - podała adres zamieszkania: D., ul. [...] (powiat [...]). Zdaniem organu odwoławczego z powyższego wynikało, że wniesienie wniosku o rejestrację do PUP w Łodzi przez skarżącą było działaniem celowym i nie wynikało z pomyłki, a skarżąca nie wyraziła zgody na przekazanie jej wniosku przez PUP w Łodzi do PUP w Poddębicach. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca wskazała natomiast, iż w drodze rozmowy telefonicznej z pracownikiem PUP w Łodzi zgodziła się na przekazanie jej wniosku do PUP w Poddębicach i następnie stawiła się w jego siedzibie. W tym stanie faktycznym i prawnym, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcia podjętego przez Wojewodę Łódzkiego nie można uznać za prawidłowe. Przede wszystkim, zdaniem Sądu, nie można zgodzić się z przyjętym przez organ odwoławczy rozumieniem treści art. 55 ustawy o rynku pracy. Zgodzić się należy co prawda z twierdzeniem Wojewody, iż z treści art. 55 ust. 2 pkt 1 ustawy o rynku pracy, który dotyczy osób składających wniosek o dokonanie rejestracji za pośrednictwem formularza elektronicznego (przez system praca.gov.pl) nie wynika wprost, że rejestracja zdalna wymaga przesłania przez osobę zainteresowaną wniosku do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Niemniej jednak zastosowanie wykładni celowościowej, funkcjonalnej i systemowej prowadzi do wniosku, iż zarówno w przypadku zgłoszenia "elektronicznego" jak i zgłoszenia się przez zainteresowanego bezpośrednio w urzędzie pracy właściwym będzie urząd pracy miejsca zamieszkania wnioskodawcy. Przyjęcie innego założenia, innej interpretacji niniejszego przepisu mogłoby w efekcie prowadzić do nieuprawnionego zróżnicowania sytuacji prawnej osób ubiegających się o status bezrobotnego tylko z uwagi na sposób złożenia przez nich wniosku do urzędu pracy. Ponadto przyjęcie założenia, że wniosek elektroniczny kierowany mógłby być do dowolnego urzędu pracy sprzeciwiłby się też istocie działań, dla których powołane są urzędy pracy. Chodzi m.in. o wiedzę, ile osób na danym terenie jest zarejestrowanych jako bezrobotni i poszukujący prac, ile osób i jak długo pobiera ustawowe świadczenia, jaką pomoc należy im zapewnić. Przyjęcie właściwości miejscowej zamieszkania pozwala także na zaplanowanie zadań i środków oraz kontrolę działań podejmowanych przez zarejestrowanych, zapewnienie odpowiedniej ilości środków finansowych i innych instrumentów prawnych, a ponadto służy zapobieganiu nadużyciom w korzystaniu ze środków publicznych na koszt podatników. Także analiza uzasadnienia do projektu ustawy o rynku pracy wskazuje na takie założenie ustawodawcy. W treści uzasadniania wskazano bowiem, iż "Obecnie osoba chcąca dokonać rejestracji w PUP, zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia musi udać się do PUP właściwego dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego, natomiast na mocy projektowanych przepisów, osoba będzie miała możliwość wyboru urzędu pracy, z którym będzie współpracowała. W celu rejestracji osoba będzie zgłaszała się do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. Przyjęte rozwiązanie umożliwi łatwy kontakt bezrobotnego z tym urzędem pracy. Dokonanie rejestracji w urzędzie jest działaniem niezbędnym do uzyskania statusu bezrobotnego lub poszukującego pracy. Stanowi formalną przesłankę uzyskania ww. statusu i pozwala na zweryfikowanie spełniania warunków, od których ustawodawca uzależnia nabycia/posiadanie status bezrobotnego. Dostarcza ponadto wiedzy o oczekiwaniach osób rejestrujących się w urzędzie" (uzasadnienie do projektu ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia - https://www.sejm.gov.pl/sejm10.nsf/druk.xsp?nr=948). Za poparciem tej tezy przemawia także - wskazywane przez Wojewodę w treści uzasadnienia decyzji stanowisko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, zgodnie z którego wynika, że status bezrobotnego można uzyskać tylko w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla miejsca zamieszkania, bez względu na formę złożonego wniosku o rejestrację (elektroniczną, albo poprzez osobiste zgłoszenie się do PUP). Wojewoda mylnie przy tym odczytał dalszą część powoływanego stanowiska Ministerstwa, w części dotyczącej przekazywania wniosku w trybie art. 65 k.p.a. Niewątpliwie w tym fragmencie chodzi o sytuacje wyrażenia zgody przez osobę zainteresowaną na przekazanie jej wniosku do innego urzędu właśnie z uwagi na zmianę (inne) miejsce zamieszkania. Wtedy to zainteresowany wyrażałby zgodę na przekazanie wniosku właśnie argumentując to faktem innego miejsca zamieszkania. Końcowo wskazać ponadto należy, iż w realiach stanu faktycznego sprawy zaistniała faktyczna zgoda strony skarżącej na przekazanie jej wniosku do PUP w Poddębicach. Powyższe wynika po pierwsze z potwierdzenia przez samą skarżącą, iż zgody takiej udzieliła, co wprost potwierdziła w skardze do sądu. Ponadto, jak wynika z akt administracyjnych w toku procedowania jej wniosku dobrowolnie stawiła się w PUP w Poddębicach, w którego to właściwości miejscowej miała miejsce zamieszkania. Uznać zatem należało, iż nastąpiła zgoda na zmianę PUP, o której wspomina Wojewoda. W związku z powyższym, uwzględniając powyższe rozważania, zasadnym było uchylenie zaskarżonej decyzji. Sprawa winna zatem wrócić do ponownego rozpoznania przez Wojewodę Łódzkiego wniesionego przez skarżącą odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Mając wszystko powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. ds