III SA/Łd 825/07

Dnia 3 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nakazania odsunięcia M. S. od prac wymagających bezpośredniego kontaktu z żywnością p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi k.ż. W dniu 15 listopada 2007 r. M. C., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą: A z siedzibą w Ł., reprezentowana przez radcę prawnego A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie nakazania odsunięcia M. S. od prac wymagających bezpośredniego kontaktu z żywnością. Postanowieniem z dnia 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. W dniu 26 lutego 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej z dnia 20 lutego 2008 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca podała, że dopiero 13 lutego 2008 r. ustała przyczyna, która uniemożliwiała złożenie wpisu sądowego od skargi, oraz że równocześnie z wnioskiem zostaje dokonana czynność procesowa poprzez złożenie wniosku o zaliczenie wpisu uiszczonego znakami opłaty sądowej na poczet należnego wpisu. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek niniejszy jest uzasadniony skomplikowanym i niejasnym stanem prawnym, regulującym kwestię sposobu uiszczania wpisów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zdaniem skarżącej przyjęcie koncepcji, zgodnie z którą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyeliminowana została jedna z trzech form opłaty sądowej – opłata znakami sądowymi – skutkować powinna uznaniem, że jest to utrudnienie dostępu do sądu, powodujące naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji. W związku z powyższym wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wnosząc o zaliczenie wpisu uiszczonego znakami opłaty sądowej na poczet należnego wpisu. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi z dnia 28 lutego 2008 r. organ administracji zobowiązany został do nadesłania oryginału skargi z dnia 15 listopada 2007 r. na decyzję z dnia [...] nr [...], natomiast pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez uiszczenie wpisu – gotówką w kasie sądu lub przelewem na rachunek bankowy sądu – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 12 marca 2008 r. został uiszczony wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień zawartych w art. 87 oraz art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2. wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; 3. równocześnie z wniesieniem wniosku strona dokona czynności, której nie dokonała w terminie; 4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5. powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ww. ustawy). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Stanowisko to zostało wypracowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W niepublikowanym postanowieniu z dnia 4 października 2000 r. sygn. akt. I SA/Gd 560/00 NSA wskazał, że strona obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podobny pogląd wyraził NSA w niepublikowanym wyroku z dnia 2 lutego 2000 r. sygn. akt SA/Sz 2125/98. Zauważyć należy, że art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r. sygn. akt II FZ 672/2005, Lex nr 235269). Składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu strona skarżąca spełniła następujące wymogi zawarte w art. 87 i 86 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: strona złożyła wniosek w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału dopełniła czynności, dla której był określony termin – uiściła wpis, spełniony został także wymóg powstania ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 ustawy). Ponadto we wniosku podniesiono okoliczności, które miały uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu, podniesiona we wniosku argumentacja dotycząca uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 219 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych (art. 219 § 2 ustawy). A zatem w art. 219 § 2 ustawy określono dopuszczalne sposoby uiszczenia opłaty sądowej. Opłaty nie można więc uiścić znakami opłaty sądowej. Nie można podzielić poglądu wyrażonego we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, iż brak możliwości uiszczenia opłaty znakami opłaty sądowej jest utrudnieniem dostępu do Sądu, powodującym naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Adwokat lub radca prawny, z mocy art. 221 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wnosząc pismo do Sądu jest obowiązany do dołożenia należytej staranności. Pismo nie jest należycie opłacone w przypadku wniesienia opłaty znakami opłaty sądowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. k.ż.