III SA/Łd 828/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące w okresie od lutego do grudnia 2006 r. postanawia: odrzucić skargę. P.Pij. Decyzją z [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z [...] w sprawie określenia A.M. zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące w okresie od lutego do grudnia 2006 r. Decyzję organu odwoławczego doręczono do rąk adresatki 21 czerwca 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji zawarte w aktach administracyjnych). Skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej podatniczka wniosła za pośrednictwem poczty w dniu 22 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W stanie faktycznym sprawy nie ma wątpliwości co do tego, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu, o którym mowa w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Decyzja Dyrektora Izby Celnej została doręczona stronie 21 czerwca 2011 r., zatem termin do jej wniesienia upływał 21 lipca 2011 r. Tymczasem skarga została nadana na poczcie dopiero następnego dnia tj. 22 lipca 2011 r. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany sąd, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. P.Pij.