III SA/Łd 837/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 500,00 (pięćset) złotych, zaksięgowaną w dniach 15 kwietnia 2014 r. pod poz. 1543 i 21 maja 2014 r. pod poz. 2051. U.K. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie przedłużenia zezwolenia udzielonego "A." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa łódzkiego na okres sześciu lat przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. ostateczną decyzją z dnia [...] Na powyższą decyzję spółka "A." wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". W dniu 10 sierpnia 2015 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na ustanie przyczyny jego zawieszenia (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 marca 2015 r. sygn. P 4/14, Dz. U. z 2015 r. poz. 369 oraz postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2015r., sygn. akt P 10/14 i z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt P 22/14). Zarządzeniem z dnia 4 września 2015 r. Przewodniczący Wydziału III wyznaczył rozprawę na dzień 14 października 2015 r. W piśmie z dnia 18 września 2015 r. skarżąca spółka oświadczyła, że cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu sądowego uiszczonego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie w piśmie z dnia 18 września 2015 r. skarżąca spółka oświadczyła, że cofa skargę. Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Cofnięcie wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z uwagi na to, że skarżąca spółka skutecznie cofnęła skargę, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec cofnięcia skargi, należało skarżącej spółce zwrócić cały uiszczony wpis sądowy od skargi. Przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie skarżąca spółka złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w piśmie z dnia 18 września 2015 r., które wpłynęło do sądu w dniu 25 września 2015 r., a więc przed dniem rozpoczęcia rozprawy wyznaczonej na dzień 14 października 2015 r. Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł jak w postanowieniu. U.K.