III SA/Łd 844/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. znak [...] w przedmiocie retrospektywnego zaksięgowania należności wynikających z długu celnego postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić A S.A. z siedzibą w R. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi i zaksięgowaną [...]. R.A. III SA/Łd 844/07 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] w sprawie retrospektywnego zaksięgowania należności wynikających z długu celnego. Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] została doręczona A S.A. z siedzibą w R. w dniu 2 listopada 2007 r. (dowód doręczenia decyzji w aktach administracyjnych). Na przedmiotową decyzję spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga, zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) została wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie stanowiło przedmiot skargi, tj. za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w Ł. Skarga przesłana została na adres Dyrektora Izby Celnej w Ł. w dniu 3 grudnia 2007 r. za pośrednictwem przedsiębiorstwa przewozowego B, za listem przewozowym (kserokopia dowodu nadania k-30 akt). Skarga ta wpłynęła do Dyrektora Izby Celnej w dniu 4 grudnia 2007 r. (dowód: skarga z adnotacją o dacie wpływu, k-6). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z akt administracyjnych, decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], została doręczona skarżącemu w dniu 2 listopada 2007 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 3 grudnia 2007 r., z uwagi na fakt, iż 2 grudnia 2007 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy. Skarga na przedmiotowe rozstrzygnięcie wpłynęła do Dyrektora Izby Celnej w Ł., w dniu 4 grudnia 2007 r. (prezentata organu administracji na skardze z dopiskiem "dowód nadania przesyłki expr. wspólny"), a zatem po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. Oddanie pisma obejmującego skargę w przedsiębiorstwie przewozowym B, w postaci przesyłki wysłanej za listem przewozowym w dniu 3 grudnia 2007 r., nie oznacza zachowania 30-dniowego terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Przedsiębiorstwo przewozowe pełniło bowiem jedynie rolę posłańca. Pismo należałoby uważać za wniesione w terminie, jeżeli co najmniej w ostatnim dniu terminu wpłynęłoby do organu , za pośrednictwem którego składa się skargę. Jedyny wyjątek od tej zasady dotyczy oddania pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym, co jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a. Przedsiębiorstwo przewozowe B nie jest polskim urzędem pocztowym, zatem oddanie przez stronę skarżącą skargi przedsiębiorstwu przewozowemu w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia, nie może być uznane za złożenie skargi w terminie, jeżeli w tym samym dniu skarga nie wpłynęła do organu, za pośrednictwem, którego jest składana do sądu albo nie została nadana w polskim urzędzie pocztowym na adres tego organu. W tym miejscu należy zauważyć, że ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) określając zasady wykonywania działalności gospodarczej podlegającej na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących tę działalność, a mianowicie przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej, zwanych operatorami i operatora publicznego, który obowiązany jest do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Tym operatorem publicznym z mocy art. 46 ust. 2 ustawy – Prawo pocztowe jest Poczta Polska. Zgodnie z postanowieniami art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 w zw. z art. 54 § 1 i art. 83 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. R.A.