III SA/Łd 853/19

Dnia 27 listopada 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant Referent stażysta – Ewa Górska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2019 roku sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Łęczycy na uchwałę Rady Gminy Świnice Warckie z dnia 29 grudnia 2015 roku nr X/77/2015 w przedmiocie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania stwierdza nieważność § 2 ust. 2, § 2 ust. 3, § 3 pkt 4 i § 10 zaskarżonej uchwały. W dniu 29 grudnia 2015r. Rada Gminy Świnice Warckie podjęła uchwałę nr X/77/2015 w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Podstawę prawną uchwały stanowił art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015r., poz. 1515 ze zm.) oraz art. 9a ust. 1 i ust. 15 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1390 ze zm.). W § 1 uchwały wskazano, że określa się tryb i sposób powoływania i odwoływania członków Zespołu Interdyscyplinarnego działającego na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie zwanego dalej zespołem oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Zgodnie z § 2 ust. 1 uchwały, Zespół Interdyscyplinarny zwany dalej "Zespołem" powołuje Wójt Gminy Świnice Warckie w drodze odrębnego zarządzenia. W myśl § 2 ust. 2 uchwały, w skład Zespołu wchodzą przedstawiciele: 1) Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Świnicach Warckich; 2) Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych; 3) Jednostek Oświatowych; 4) Zakładu Opieki Zdrowotnej; 5) Policji. Zgodnie z § 2 ust. 3 uchwały, Zespół działa na podstawie porozumień zawartych pomiędzy Wójtem Gminy Świnice Warckie a podmiotami, których przedstawiciele powołani zostaną do Zespołu. Z kolei stosownie do treści § 3 pkt 4 uchwały, Wójt Gminy Świnice Warckie odwołuje członka zespołu przed upływem kadencji w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub nieumyślne przestępstwo skarbowe. Stosownie do treści § 10 ust. 1 i ust. 2 uchwały, w celu rozwiązywania indywidualnych problemów związanych z występowaniem przemocy w rodzinie, Zespół może powoływać Grupy Robocze na zasadach określonych w ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Grupy Robocze składają informację Zespołowi o wynikach swej pracy. Skargę na powyższą uchwałę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Prokurator Rejonowy w Łęczycy. Wskazując na istotne naruszenie przepisów prawa, tj. 1) art. 9a ust. 15 w zw. z art. 9a ust. 3, 4. 5 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie poprzez wskazanie katalogu podmiotów wchodzących w skład Zespołu Interdyscyplinarnego, co stanowiło przekroczenie delegacji ustawowej, wynikającej z art. 9a ust. 15 ustawy, który określa, iż rada gminy określi, w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania, nie zaś jego skład, a nadto określenie tego składu w sposób odmienny niż ma to miejsce w art. 9a ust. 3 ustawy, gdyż nie przewidziano w składzie zespołu kuratorów sądowych, prokuratora oraz przedstawiciele podmiotów innych niż określone w ust. 3, działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie; 2) art. 9a ust. 8 ustawy w zakresie dotyczącym porozumień zawartych między Burmistrzem a jednostkami, instytucjami oraz organizacjami, co stanowiło przekroczenie delegacji ustawowej, wynikającej z art. 9a ust. 15 ustawy albowiem w uchwale powtórzono przepisy ustawy, a nadto dokonano modyfikacji w ten sposób, że przyjęto, iż kuratorzy sądowi również działają na podstawie porozumień zawartych z Wójtem Gminy Świnice Warckie, czego ustawa nie przewiduje; 3) art. 9a ust. 15 ustawy poprzez przekroczenie delegacji ustawowej w zakresie odwołania członka zespołu przed upływem kadencji w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub nieumyślne przestępstwo skarbowe, podczas gdy ustawa nie przewiduje kompetencji dla rady gminy w tym zakresie; 4) art. 9a ust. 15 ustawy poprzez przekroczenie delegacji ustawowej w zakresie określenia sposobu działania grup roboczych, podczas gdy ustawa nie przyznaje kompetencji radom gminy do określenia tej materii, a nadto uregulowanie zadań tych grup w sposób odmienny niż czyni to przepis art. 9b ust. 3 ustawy. Wskazując na powyższe i powołując się na przepis art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Prokurator wniósł o stwierdzenie nieważności § 2 ust. 2 i 3, 3 ust 4, oraz § 10 uchwały. W uzasadnieniu skargi wskazał, że stosownie do art. 9a ust. 15 ustawy rada gminy określi, w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Przepis ten nie przewiduje uprawnienia rady gminy do określania zadań Zespołu Interdyscyplinarnego. § 2 ust. 2 uchwały jest powtórzeniem art. 9a ust. 11 ustawy z dnia 15 września 2015 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Ustawa przewiduje także, że w skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą także kuratorzy (art. 9a ust. 4 ), a mogą także prokuratorzy oraz przedstawiciele podmiotów działających na rzecz przeciwdziałania przemocy w rodzinie (art. 9a ust. 5 ). W uchwale brak jest natomiast wskazania podmiotów z art. 9a ust. 4 i 5 ustawy, co może sugerować, iż nie mogą one brać udziału w zespole interdyscyplinarnym. Przyjęcie regulacji, które w rzeczywistości stanowią powtórzenie norm o charakterze powszechnie obowiązującym jest niezgodne z zasadami legislacji, w szczególności wynikających z rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" ( t.j.Dz.U.2016.283). Ponadto Prokurator wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 3 skarżonej uchwały "zespół działa na podstawie Porozumień zawartych pomiędzy Wójtem Gminy Świnice Warckie a podmiotami, których przedstawiciele wchodzą w jego skład (...). Wśród podmiotów biorących udział w pracach zespołu są miedzy innymi kuratorzy sądowi. Powyższa regulacja narusza przepis art. 9a ust. 8 ustawy oraz stanowi jego modyfikację. Zgodnie bowiem z jego brzmieniem zespół interdyscyplinarny działa na podstawie porozumień zawartych między wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta a podmiotami, o których mowa w ust. 3 lub 5 ustawy. Wyraźnie zatem ustawodawca obowiązku zawarcia porozumienia nie odniósł do kuratorów sądowych, którzy wchodzą w skład zespołu interdyscyplinarnego na podstawie art. 9a ust. 4 ustawy. Co więcej przepisy te stanowią powtórzenie i modyfikacje przepisów ustawy, co jest niedopuszczalne. Zdaniem Prokuratora ustawa nie nakłada na członków gminnych zespołów interdyscyplinarnych wymogu braku karalności za przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo skarbowe. Jednocześnie ustawodawca nie upoważnił rady gminy do określenia wymagań wobec członków zespołu interdyscyplinarnego. Z tej racji rada może uregulować wyłącznie tryb odwoływania członków zespołu, a więc procedurę pozbawienia członkostwa. Jednak w § 3 pkt 4 uchwały Rada Miejska zadecydowała, że osoba pozbawiona praw publicznych lub też skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo skarbowe nie może uczestniczyć w pracach zespołu. Działanie takie nie mieści się w ramach przekazanego Radzie Miejskiej upoważnienia, co w świetle art. 7 Konstytucji, zobowiązującego organy władzy publicznej do działania wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, musi zostać uznane za istotne naruszenie prawa. Wyłącznie bowiem upoważnionym do kształtowania składu zespołu będzie Burmistrz, co wynika wprost z art. 9a ust. 2 ustawy. Wobec tego § 3 pkt 4 uchwały wkracza w ustawową kompetencję organu wykonawczego. Nadto Prokurator wskazał, że w § 10 uchwały rada określiła szczegółowe warunki funkcjonowania grup roboczych, czym wykroczyła poza delegację art. 9a ust. 15 ustawy. Podejmując uchwałę na podstawie ww. przepisu rada gminy jest zobowiązana wskazać, w jakim trybie i w jaki sposób będą powoływani i odwoływani członkowie zespołu interdyscyplinarnego. Brak jest jednak podstaw prawnych do rozszerzania tego upoważnienia na grupy robocze. Ponadto ustawodawca nałożył na radę gminy obowiązek określenia warunków, na jakich zespół interdyscyplinarny, a nie grupy robocze, będzie funkcjonował. W przepisie kompetencyjnym nie ma zatem mowy o grupach roboczych. Zgodnie z brzmieniem ustawy zespół interdyscyplinarny może tworzyć grupy robocze w celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach. Fakt, że w ramach zespołu interdyscyplinarnego można tworzyć grupy robocze nie oznacza, że kompetencja z art. 9a ust. 15 ustawy odnosi się również do grup roboczych. Tym bardziej, że ustawa zawiera odpowiednie unormowania odnoszące się do grupy roboczej określające jej skład (art. 9a ust. 11 i 12), zasady funkcjonowania (art. 9a ust. 13 i 14, art. 9c), czy zadania (art. 9b ust. 3). W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Świnice Warckie wniosła na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a w zw. z art. 3 § 2 ust. 5 p.p.s.a. o odrzucenie skargi z uwagi na to, że interes prawny na uchwałę stanowiącą akt prawa miejscowego nie został naruszony, w przypadku niepodzielenia przez Sąd wniosku z pkt 1 wnosiła o: 1) oddalenie skargi w całości, 2) odstąpienie od obciążenia zaskarżonego organu kosztami postępowania. W uzasadnieniu Rada Gminy Świnice Warckie wskazała, że z uwagi na to, że podjęła uchwałę zmieniającą zgodnie z zaleceniami Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Łęczycy interes prawny nie został naruszony, co uzasadnia odrzucenie skargi. Wobec powyższego postępowanie w tym stanie rzeczy i wobec przedstawionej podstawy organu staje się bezprzedmiotowe i dlatego Rada wnosi jak w petitum odpowiedzi na skargę. W piśmie z dnia 7 października 2019 r. Prokurator Rejonowy w Łęczycy wskazał, że popiera skargę, wskazując, że zmiana lub uchylenie uchwały podjętej przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej nie czyni zbędnym wydania wyroku, jeżeli zaskarżona uchwała może być stosowana do sytuacji z okresu poprzedzającego jej uchylenie lub zmianę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej p.p.s.a.) poddaje tak określonej kontroli administracji publicznej także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego. Zakresu tej kontroli nie wyznaczają zarzuty, wnioski czy podstawa prawna skargi, ale sprawa administracyjna, w której akt został wydany (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Podstawy do stwierdzenia nieważności aktu lub uchwały organu gminy wyznaczają przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm., dalej: u.s.g.). W myśl art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Wprowadzając sankcję nieważności, jako następstwo sprzeczności z prawem uchwały lub zarządzenia, ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa, które prowadziłoby do zastosowania takiej sankcji. W judykaturze przyjmuje się, że tylko istotne naruszenie prawa stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy, a więc uchybienie prowadzące do skutków, które nie mogą być zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia (por. wyrok NSA z 11 lutego 1998 r. w sprawie II SA/Wr 1459/07, publ. OSS 1988, nr 3, poz. 79 oraz wyrok NSA z 8 lutego 1996 r. w sprawie SA/Gd 327/95). Do takich naruszeń zalicza się między innymi naruszenie przepisów wyznaczających kompetencje do wydania aktu lub brak podstawy prawnej, bądź przepisów prawa ustrojowego lub przepisów prawa materialnego przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie to nie wystąpiło. O istotnym naruszeniu prawa można zatem mówić wówczas, gdy naruszenie dotyczy przepisów prawa ustrojowego, materialnego, czy procedury podejmowania aktów (por. wyroki NSA z 11 lutego 1998 r. w sprawie II SA/Wr 1459/97, publ. OwSS 1998/3/79; z 8 lutego 1996 r. w sprawie SA/Gd 327/95, publ. OwSS 1996, nr 3, poz. 90; z 26 lipca 2012 r. w sprawie I OSK 679/12 i I OSK997/12, baza orzeczeń.nsa.gov.pl). Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić więc tylko wtedy, gdy pozostaje ona w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu. Nie jest zatem konieczne rażące naruszenie, warunkujące stwierdzenie nieważności decyzji czy postanowienia, o jakim mowa w przepisie art. 156 § 1 k.p.a. Za nieistotne naruszenie prawa należy natomiast uznać takie naruszenie, które jest mniej doniosłe w porównaniu z innymi przypadkami wadliwości, jak np. nieścisłość prawna, czy też błąd, który nie ma wpływu na istotną treść aktu organu gminy. Takie naruszenia są jedynie przesłanką do wskazania, że akt został wydany z naruszeniem prawa, ale nie stanowią przesłanki do stwierdzenia jego nieważności. Skarga w rozpoznawanej sprawie została złożona przez Prokuratora, do czego był on uprawniony na mocy art. 50 § 1 p.p.s.a. oraz art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2019 r., poz. 740), stanowiącego, że jeżeli uchwała organu samorządu terytorialnego jest niezgodna z prawem prokurator - oprócz możliwości zwrócenia się o zmianę lub uchylenie wadliwej uchwały - może także wystąpić o stwierdzenie jej nieważności do sądu administracyjnego. Przedmiotem kontroli sądowej jest uchwała z dnia 29 grudnia 2015 r. w sprawie trybu i sposobu powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowych warunków jego funkcjonowania. Postawione w skardze zarzuty są w pełnym zakresie zasadne. Przedmiotowa uchwała jako akt prawa miejscowego, wywołująca powszechne skutki prawne znajduje umocowanie w ściśle określonej delegacji ustawowej. Zakwestionowane przez Prokuratora przepisy wykraczają poza tę delegację. Art. 9a pkt 15 ustawy 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1390 ze zm.) dalej u.p.p.r. (obowiązujący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały) stanowi, że rada gminy określa w drodze uchwały, tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu interdyscyplinarnego oraz szczegółowe warunki jego funkcjonowania. Przepis art. 9a pkt 15 nie przewiduje zatem dla rady gminy kompetencji do wskazania podmiotów wchodzących w skład zespołu interdyscyplinarnego, a tym bardziej do modyfikacji jej składu. O składzie Zespołu stanowi sama ustawa (art. 9a ust. 3-5), a wobec tego § 2 ust. 2 zaskarżonej uchwały jest niezgodny z ustawą. Ponadto w ocenie Sądu § 2 ust. 3 uchwały w sposób istotny narusza art. 9a ust. 15 ustawy w zw. z art. 9a ust. 8 ustawy, poprzez wskazanie, że Zespół działa na podstawie porozumień zawartych pomiędzy Wójtem Gminy Świnice Warckie a podmiotami, których przedstawiciele powołani zostaną do Zespołu. Tym samym należy stwierdzić, że Rada wykroczyła poza umocowanie prawne, gdyż niniejsza materia została uregulowana w art. 9a ust. 8 ustawy. W myśl bowiem powyższego przepisu zespół interdyscyplinarny działa na podstawie porozumień zawartych między wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta a podmiotami, o których mowa w ust. 3 lub 5. Zgodnie natomiast z rozwiązaniem wynikającym z art. 9a ust. 3-5 ustawy w skład zespołu interdyscyplinarnego wchodzą przedstawiciele wskazani w tych przepisach, w tym kuratorzy. A zatem wedle unormowań zamieszczonych w omawianej ustawie kuratorzy nie stanowią podmiotów, z którymi Wójt zawiera rzeczone porozumienia. Wobec powyższego stwierdzić należy, że z zastawienia kwestionowanego zapisu uchwały z postanowieniami art. 9a ust. 8 w związku z art. 9a ust. 4 i 5 ustawy ewidentnie wynika, że Rada Gminy dokonała niedopuszczalnej modyfikacji przepisów ustawowych. Zasadny jest również zarzut Prokuratora, że przepis art. 9a ust. 15 ustawy nie uprawniał Rady do zamieszczenia w § 3 pkt 4 zaskarżonej uchwały przesłanki odwołania członka zespołu interdyscyplinarnego przez Wójta Gminy Świnice Warckie. W § 3 pkt 4 zaskarżonej uchwały, wśród przesłanek uzasadniających odwołanie przez Wójta Gminy członka zespołu przed upływem kadencji wskazano przypadek skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne lub umyślne przestępstwo skarbowe. W ocenie Sądu, w przywołanym przepisie zaskarżonej uchwały zawarto przesłankę odwołania z członkostwa w zespole interdyscyplinarnym, wykraczającą poza ustawowe upoważnienie do określenia trybu i sposobu odwołania członków zespołu interdyscyplinarnego. Rada może bowiem uregulować wyłącznie tryb odwoływania członków zespołu, a więc procedurę pozbawienia członkostwa. Uregulowanie zawarte w § 3 pkt 4 zaskarżonej uchwały nie mieści się w ramach przekazanego radzie gminy upoważnienia, co w świetle art. 7 Konstytucji RP, zobowiązującego organy władzy publicznej do działania wyłącznie na podstawie i w granicach prawa, musi zostać uznane za istotne naruszenie prawa. W oparciu o powyższe, subdelegacja kompetencji Rady Gminy na Wójta nie znajduje oparcia w przepisach prawa. Norma art. 9a ust. 15 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie nakazuje, by to organ stanowiący gminy samodzielnie określił tryb i sposób powoływania i odwoływania członków zespołu. Ponadto w ocenie Sądu § 10 uchwały w sposób istotny narusza art. 9a ust. 15 ustawy w zw. z art. 9a ust. 10 ustawy, poprzez wskazanie, że w celu rozwiązywania indywidualnych problemów związanych z występowaniem przemocy w rodzinie, Zespół może powoływać Grupy Robocze na zasadach określonych w ustawie o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Grupy Robocze składają informację Zespołowi o wynikach swej pracy. Należy stwierdzić, że Rada wykroczyła poza umocowanie prawne, gdyż niniejsza materia została uregulowana w art. 9a ust. 10 ustawy. W myśl bowiem powyższego przepisu zespół interdyscyplinarny może tworzyć grupy robocze w celu rozwiązywania problemów związanych z wystąpieniem przemocy w rodzinie w indywidualnych przypadkach. Dodać trzeba, że zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Powyższa zasada konstytucyjna oznacza, że każda norma kompetencyjna musi być tak realizowana, aby nie naruszała innych przepisów ustawy. Zakres upoważnienia musi być zawsze ustalony przez pryzmat zasad demokratycznego państwa prawego, działania w granicach i na podstawie prawa. Realizując kompetencję organ musi uwzględniać treść normy ustawowej. Odstąpienie od tej zasady z reguły stanowi istotne naruszenia prawa. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie, ugruntował się pogląd dotyczący dyrektyw wykładni norm o charakterze kompetencyjnym. Naczelną zasadą prawa administracyjnego jest zakaz domniemania kompetencji. Ponadto należy podkreślić, że normy upoważniające powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. Jednocześnie zakazuje się dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 593/09, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto wskazać należy, że okoliczność, iż Rada Gminy Świnice Warckie podjęła uchwałę nr VII/54/2019 z dnia 20 września 2019 r. w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały nie czyniła bezprzedmiotowym rozpoznania skargi. Przepis obowiązuje bowiem w danym systemie prawa, jeśli można go zastosować do sytuacji z przeszłości, teraźniejszości lub przyszłości (por. orzeczenie TK z 14 lutego 1994 r., K 10/93). Rada Gminy nie ma kompetencji do stwierdzenia nieważności swojej uchwały ani do stwierdzenia jej niezgodności z prawem, co oznacza, że postępowania nie można uznać za bezprzedmiotowe (por. wyrok NSA z 7 września 2007 r., II OSK 1046/07; postanowienie NSA z 25 września 2018 r., I OZ 862/18). Stwierdzenie powyższego obligowało Sąd - stosownie do treści art. 147 § 1 p.p.s.a., do orzeczenia jak w sentencji wyroku. eg