III SA/Łd 86/12

Dnia 31 lipca 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G.O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – G.O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. (MSi) Wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę G.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wobec treści wyroku skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł skargę kasacyjną, a następnie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej. Jednocześnie w zawartym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Osiąga dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1050 zł netto, a jego żona pobiera rentę w wysokości 491,60 zł netto. Skarżący wskazał przy tym, że majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu drewnianego o pow. 80 m2 oraz stacji paliw w G. wraz ze znajdującym się na jej terenie mieszkaniem o powierzchni 56 m2, a także samochód osobowy (rok produkcji 1997). Cały posiadany majątek został zabezpieczony w związku z wydanymi w stosunku do niego oraz żony decyzjami podatkowymi. Jednocześnie skarżący podkreślił, że obecnie posiada długi z tytułu fizycznego braku możliwości bieżącego regulowania ciążących na małżonkach płatności. Wskazał, że z dochodów, jakie posiadają, starają się regulować, choć często z opóźnieniem, opłaty za wodę i energię elektryczną. Prowadzą bardzo skromne życie, z braku środków nie są w stanie zrealizować nawet recept na zakup lekarstw. Ponadto skarżący dodał, że ciąży na nim obowiązek spłaty kredytu w wysokości 100.000 zł, przy czym do spłaty pozostała mu kwota ok. 70.000 zł. W konkluzji skarżący stwierdził, że oboje z żoną nie są w stanie wygospodarować wskazanej przez Sąd kwoty na żądany wpis od skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem utrzymania rodziny jest dochód skarżącego z tytułu umowy o pracę w wysokości 1050 zł netto oraz renta jego żony w wysokości 491,60 zł netto. Z dochodów tych małżonkowie starają się regulować, choć często z opóźnieniem, opłaty za wodę i energię elektryczną. Jednocześnie majątek rodziny stanowią nieruchomości w postaci domu drewnianego o pow. 80 m2 i stacji paliw w G. wraz ze znajdującym się na jej terenie mieszkaniem o powierzchni 56 m2, a także samochód osobowy (rok produkcji 1997). Przy czym cały posiadany majątek został zabezpieczony w związku z wydanymi w stosunku do skarżącego i jego żony decyzjami podatkowymi. Ponadto małżonkowie posiadają długi z tytułu braku możliwości bieżącego regulowania ciążących na nich płatności. Dodatkowo na skarżącym ciąży obowiązek spłaty kredytu w wysokości 100.000 zł, przy czym do spłaty pozostała mu kwota ok. 70.000 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie w jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, w tym zwłaszcza wpisu od wniesionego środka odwoławczego. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. (MSi)