III SA/Łd 860/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. N. na czynność Prezydenta Miasta S. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie załatwienia skargi z dnia [...]. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. P.K. W dniu 17 sierpnia 2018 r. T. N. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej wniósł do Prezydenta Miasta S. skargę w trybie art. 227 oraz art. 224 k.p.a. na urzędników zatrudnionych w Wydziale Komunikacji w Urzędzie Miasta S. zarzucając zaniedbanie, naruszenie zasady praworządności i biurokratyczne załatwianie spraw w związku z wymianą dowodu rejestracyjnego z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminów badań technicznych pojazdu. W odpowiedzi na powyższe pismo, Prezydent Miasta S. w piśmie z dnia 4 września 2018 r. wyjaśnił, że pracownicy Wydziału Dróg i Komunikacji Urzędu Miasta S. obsługujący interesantów w zakresie wymiany dowodu rejestracyjnego z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminów badań technicznych, każdorazowo stosują procedurę szczegółowo opisaną w § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz.U .z 2017 r., poz. 2355) i w § 9 Instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów stanowiącej załącznik nr l do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1088 ze zm.). Z treści cyt. przepisów wynika, że po złożeniu przez właściciela pojazdu wniosku o wymianę dowodu rejestracyjnego z powodu braku miejsca na kolejne wpisy terminów następnych badań technicznych, dotychczasowy dowód rejestracyjny jest przyjmowany i unieważniany, jeżeli upłynął termin następnego badania technicznego pojazdu. Jeżeli właściciel wnioskuje o wydanie pozwolenia czasowego, taki dokument jest wydawany. Z uwagi na fakt, że w dowodzie rejestracyjnym figurował wpis określający termin badania technicznego na dzień 16 sierpnia 2018 r. dowód rejestracyjny został zatrzymany i unieważniony, a ostateczne załatwienie wniosku wymagało wydania pozwolenia czasowego ważnego przez okres 30 dni oraz uiszczenia stosownych opłat, tj. 54 zł za dowód rejestracyjny, 18,50 zł za pozwolenie czasowe i opłatę ewidencyjną w wysokości 1.00 zł. Jednocześnie zwrócono uwagę, że nastąpiła zmiana nazwy ul. A na B (z przyczyn niezależnych od władz Miasta S.) i należy we wniosku wpisać obecną nazwę ulicy, na co strona nie chciała wyrazić zgody. Opisane powyżej okoliczności spowodowały znaczne wydłużenie czasu załatwienia sprawy i konieczność szczegółowego odniesienia się do wszystkich zgłaszanych przez stronę uwag i wątpliwości związanych z procedurą wymiany dowodu rejestracyjnego. Zdaniem Prezydenta Miasta S. zarzuty kierowane pod adresem pracowników Wydziału Dróg i Komunikacji Urzędu Miasta S. dotyczące sposobu załatwienia sprawy wymiany dowody rejestracyjnego nie znajdują odzwierciedlenia w stanie faktycznym sprawy i są bezzasadne. W dniu 5 września 2018 r. (data wpływu skargi do organu) T. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję administracyjną, wskazując, że w dniu 4 września 2018 r. otrzymał odpowiedź na skargę z dnia [...] w sprawie wymiany dokumentów. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta S. wniósł o odrzucenie skargi lub jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 5 października 2018 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie skargi (lub nadesłanie odpisu skargi własnoręcznie podpisanego) oraz sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia, tj. czy jest to skarga na czynność, decyzję, czy inne orzeczenie Prezydenta Miasta S. pouczając jednocześnie skarżącego o treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a. W dniu 16 października 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo skarżącego, w którym ustosunkowując się do wezwania sądu wskazał, że skarga z dnia [...] została wniesiona w związku z pismem Prezydenta Miasta S. z dnia [...] znak; [...] będącym odpowiedzą na skargę z dnia [...]. W załączeniu skarżący przedstawił podpisany egzemplarz skargi, pismo Prezydenta Miasta S. z dnia [...] oraz kopię skargi z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest czynność (zawiadomienie) Prezydenta Miasta S. z dnia [...], w którym organ udzielił odpowiedzi na skargę wniesioną przez skarżącego w trybie art. 227 k.p.a. Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Podkreślić należy, że w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII "Skargi i wnioski" Kodeksu postępowania administracyjnego, które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną, czyli zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy, nie podlegającym zaskarżeniu i kontroli sądowej. Stosownie do treści art. 237 § 3 k.p.a., o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, a elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. załatwienie skargi następuje przez zawiadomienie (pismo) zawierające oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne oraz pouczenie o treści art. 239 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy postępowanie skargowe zainicjowane przez stronę pismem z dnia 17 sierpnia 2018 r. zakończyło się wydaniem zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi z dnia [...], które nie stanowi decyzji administracyjnej. Kwestia ta nie budzi, zdaniem sądu żadnej wątpliwości. Forma i treść pism oraz poprzedzające je postępowanie wskazuje bowiem jednoznacznie, że organ procedował w trybie skargowym uregulowanym w Dziale VIII k.p.a. Jak zaś już wyżej wskazano sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji (tj. skargi powszechnej w rozumieniu Działu VIII k.p.a.) nie została wymieniona w cyt. powyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99 - ONSA 2001/1/27, z dnia 12 kwietnia 2001r., I SA 2668/00, Lex nr 54426, z dnia 23 lipca 2001r., II SAB 213/00, Lex nr 54555, z dnia 21 listopada 2000r., sygn. akt III SAB 108/99, Lex nr 48017, z dnia 15 października 2009r., I OSK 1382/09 CBOIS). Nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania także żadne ustawy szczególne. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji należy wskazać, że w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 k.p.a.). Tym samym, skoro niniejsza skarga nie mieści się w kategorii spraw, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a. należało stwierdzić, że jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. P.K.