III SA/Łd 871/11

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego choroby zawodowej postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącej H. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 871/11 Uzasadnienie H. W. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego choroby zawodowej. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – na wezwanie sądu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W dniu 2 listopada 2011 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem R. W. Na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne obojga małżonków w łącznej kwocie 2.049,04 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 60 m2. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazała także na ponoszone wydatki w ramach gospodarstwa domowego, tj. czynsz – 474,56 zł, woda – 60,15 zł, energia elektryczna – 85,50, gaz – 54 zł oraz koszty ubezpieczenia – 40 zł. wskazała także na szereg dolegliwości na jakie cierpi ona i jej mąż, a co wiąże się – jak wskazała – z koniecznością ponoszenia kosztów zakupu leków i zapewnienia świadczeń zdrowotnych. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych, świadczeń rehabilitacyjnych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest umorzenie postępowania dotyczącego choroby zawodowej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. c) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącej w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia). Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając wniosek skarżącej referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym fakt, iż na dochody gospodarstwa domowego składają się świadczenia emerytalne skarżącej i jej męża w łącznej wysokości 2.049,04 zł. Daje to średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 1.000 zł. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Z uzyskiwanych natomiast dochodów ponosi koszty bieżącego utrzymania, które wyliczył na ok. 700 zł oraz ponosi zwiększone koszty świadczeń leczniczo-rehabilitacyjnych oraz zakupu leków. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.