III SA/Łd 875/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] informująca o niezłożeniu propozycji pracy postanawia: odrzucić skargę. a.l. III SA/Łd 875/17 UZASADNIENIE K. B. pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie niezłożenia propozycji pracy. Zaskarżonej czynności zarzucił naruszenie: - art. 7, art. 77, art. 79, art. 107 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i podjęcie decyzji w sposób arbitralny bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego, pozbawienie skarżącego czynnego udziału w postępowaniu oraz niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji; - art. 276 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1947) – dalej: ustawa o KAS poprzez pozbawienie skarżącego prawa do wniesienia odwołania, o którym mowa w w/w przepisie, w sytuacji, gdy z uwagi na niedoręczenie skarżącemu, w terminie określonym w art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r., przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1948) – dalej ustawa wprowadzająca KAS, pomiędzy skarżącym a organem nawiązany został stosunek służby, obliguje organ do zastosowania wszelkich wymogów związanych z decyzją o zwolnieniu ze służby. Z uwagi na powyższe naruszenia wniósł o uchylenie czynności i zniesienie postępowania w całości, jako wszczętego niezasadnie, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając wskazał, iż w dniu 16 czerwca 2017 r. doręczona została mu informacja z dnia 31 maja 2017 r. o nieprzedstawieniu mu propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, a co za tym idzie wiążący go stosunek służbowy, stosownie do treści art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy wprowadzającej KAS, ulegnie zakończeniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. Z uwagi na fakt, iż powyższa decyzja została do niego wysłana dopiero w dniu 1 czerwca 2017 r. oznacza, iż w sprawie nie ma zastosowania przepis art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy wprowadzającej KAS, lecz organ winien wszcząć wobec niego postępowanie administracyjne w przedmiocie zwolnienia ze służby, na podstawie art. 276 ust. 2 i ust. 6 ustawy o KAS. Tymczasem nadesłana mu informacja nie odpowiada wymogom decyzji określonym w art. 107 k.p.a., a postępowanie administracyjne przeprowadzone zostało bez jego udziału. Ponadto skarżący wskazał, iż z powołanej przez organ zaświadczenia WKU wynika jedynie, że skarżący w latach 1983-1989 pełnił zawodową służbę wojskową. Nie wynika zeń natomiast, że skarżący pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wnosił o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, iż zaskarżone do sądu pismo nie jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a Doręczona skarżącemu informacja o nieprzedstawieniu propozycji pracy, o której mowa w art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS nie ustala bowiem, nie stwierdza, jak i nie potwierdza żadnych uprawnień lub obowiązków skarżącej wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowej informacji nie można także uznać za decyzję administracyjną, gdyż nie rozstrzyga ona żadnej indywidualnej sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga niczego w sposób władczy, jak i nie nakłada na skarżącego żadnego prawnego nakazu postępowania. Stanowi jedynie, jak już wcześniej wskazano informacje o nieprzedstawieniu nowych warunków pracy i określa termin wygaśnięcia dotychczas wiążącego stronę stosunku służby. Ponadto, co istotne przepisy ustawy wprowadzającej KAS nie przewidują możliwości weryfikacji podjętej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej decyzji w sprawie przedstawienia/ nieprzedstawienia nowych warunków służby/pracy. Natomiast odnośnie wniosku o oddalenie skargi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. powołując przepis art. 144 ust. 1 ustawy o KAS wskazał, iż w jednostkach organizacyjnych KAS nie może być zatrudniona lub pełnić służbę osoba, która pełniła służbę lub była zatrudniona w organach bezpieczeństwa państwa wymienionych w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa za lata 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (tekst. jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 1721) ani nie była ich współpracownikiem. Tymczasem ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności z oświadczenia skarżącego z dnia 9 marca 2017 r., jak i z ze znajdującego się w aktach zaświadczenia WKU w S. z dnia 10 sierpnia 1990 r. i opinii służbowej skarżącego z dnia 1 lipca 1989 r., wynika, że pełnił on służbę w organach, o których mowa w art. 2 w/w ustawy. Powyższe dyskredytuje skarżącego do zatrudnienia w strukturach KAS. Ponadto, abstrahując od powyższych rozważań, organ wskazał, iż szczególny charakter lex specialis ustawy wprowadzającej KAS w stosunku do innych pozostających w obrocie prawnym ustaw, tworzy nie tylko nową strukturę ale daje, w ocenie organu możliwość ingerencji w istniejące stosunki pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 sąd p.p.s.a. odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano przedmiotem skargi K.B. uczynił czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. informującą o nieprzedstawieniu mu propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia, co skutkowało wygaśnięciem stosunku służbowego strony z dniem 31 sierpnia 2017 r. Powyższa czynność stanowiła de facto, zdaniem skarżącego decyzję o zwolnieniu ze służby, co uprawnia go do dochodzenia swoich roszczeń w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na wniesioną skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. w wnosząc o jej odrzucenie skargi wskazał, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie przedstawienia, czy też nieprzedstawienia propozycji pracy/służby, wydawane na podstawie przepisów wprowadzających KAS, nie ma charakteru decyzji administracyjnej, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. , a co za tym idzie w sprawie brak jest kognicji sądów administracyjnych. Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż zgodnie z art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz dyrektor Krajowej Szkoły Skarbowości składają odpowiednio pracownikom oraz funkcjonariuszom, w terminie do dnia 31 maja 2017 r., pisemną propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby, która uwzględnia posiadane kwalifikacje i przebieg dotychczasowej pracy lub służby, a także dotychczasowe miejsce zamieszkania. Z powołanej normy z art. 165 ust. 7 ustawy wprowadzającej KAS wynika zatem możliwość przedstawienia funkcjonariuszowi propozycji służby lub propozycji zatrudnienia, na co wskazuje użyty w tym przepisie zwrot "odpowiednio", a jaka to będzie propozycja prawodawca pozostawił uznaniu organu.. Ponadto, co istotne z treści art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy wprowadzającej KAS wynika, że ustawodawca przewidział także możliwość nieprzedstawienia żadnej z tych propozycji, co skutkuje wygaśnięciem stosunku służbowego najpóźniej z dniem 31 sierpnia 2017 r. W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy, organ dopełnił obowiązku, o którym art. 165 ust. 7 w zw. z art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów wprowadzających ustawę o KAS, informując skarżącego, pismem dnia 31 maja 2017 r., że nie zostanie mu przedstawiona propozycja określająca nowe warunki zatrudnienia, a co za tym idzie jego stosunek służbowy ulega wygaszeniu z dniem 31 sierpnia 2017 r. Ponadto, co istotne doręczona funkcjonariuszowi celnemu, na podstawie przepisów wprowadzających ustawę o KAS, informacja o wygaśnięciu stosunku służbowego skarżącego nie stanowiła aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie dotyczyła ona bowiem bezpośrednio praw i obowiązków administracyjnoprawnych wynikających z przepisów prawa, a przede wszystkim pozostaje w sferze podległości służbowej – art. 5 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Nie sposób również dostrzec w niej cech decyzji, od której przysługiwałoby uprawnienie do złożenia środka zaskarżenia w trybie administracyjnym (pn. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2825/17, z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. akt I OSK 2587/17). Przytoczone wyżej okoliczności przemawiają, w ocenie Sądu, za tym, że doręczona skarżącemu informacja o nieprzedstawieniu mu warunków zatrudnienia, a co za tym idzie wygaśnięcia jego stosunku służbowego, z mocy prawa, z dniem 31 sierpnia 2017 r., czyniło zadość obowiązkom organu nałożonym art. 165 ust. 7 i art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów wprowadzających ustawę o KAS, nie stanowiąc jednocześnie czynności, od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną e.o.