III SA/Łd 88/05

Dnia 30 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie Asesor Monika Krzyżaniak, Asesor Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2005 roku na rozprawie przy udziale sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odsetek od świadczenia przedemerytalnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. III SA/Łd 88/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 10 ust. 4 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 z 2004r. poz. 1001), art. 23 ust. 1 i 3, art. 29 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U. nr 120 z 2004r. poz. 1252) oraz art. 24 ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. Nr 58 z 2003r. poz. 514 ze zm) – po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez P. Z. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy przyznania odsetek ustawowych od świadczenia przedemerytalnego za okres od 4 stycznia 2001 roku do 1 lipca 2004 roku. W odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] (uzupełnionym pismem z dnia [...]) P. Z. podniósł, że w przedmiotowej sprawie bezspornie miało miejsce opóźnienie w wypłacie świadczenia w należnej wysokości, które było skutkiem błędnych decyzji organów zarówno Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jak i Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] i nie polegało na ustalaniu prawa do świadczenia przedemerytalnego, które uprawniony posiadał od dnia 4 stycznia 2001 roku tylko na błędnym wyliczeniu wysokości tego świadczenia i w konsekwencji jego wypłacanie w zaniżonej kwocie. W ocenie skarżącego jeżeli organ nie wypłacał mu w terminie świadczenia w należnej wysokości ( nie z jego winy) to spełnione zostały przesłanki żądania wypłaty odsetek ustawowych. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania w obszernym uzasadnieniu decyzji przedstawił stan faktyczny sprawy dokonując jego analizy na tle obowiązujących przepisów prawa. Żądanie wypłaty odsetek za okres od 4 stycznia 2001 roku do 1 lipca 2004 roku, które w ocenie odwołującego przysługują mu z tytułu nieterminowej wypłaty świadczenia w zaniżonej wysokości organ odwoławczy uznał za niezasadne, tłumacząc, że nieterminowa wypłata świadczenia nastąpiła nie z winy urzędu lecz na skutek toczącego się postępowania sądowego oraz administracyjnego przed organem rentowym. Wojewoda [...] argumentował, że ustalenie wysokości przysługującego P. Z. świadczenia przedemerytalnego możliwe było dopiero po uprawomocnieniu się decyzji ZUS z dnia [...] znak [...] ustalającej wysokość emerytury, która to decyzja stanowiła podstawę do wyliczenia świadczenia przedemerytalnego. Fakt, iż postępowanie w przedmiocie ustalenia wysokości emerytury trwało tak długo (ponad trzy lata) nie stanowi podstawy do wystąpienia z roszczeniem o wypłatę odsetek, bowiem zgodnie z przepisem art. 24 ust. 8 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu uprawnionym do zasiłku, dodatku szkoleniowego, stypendium, zasiłku przedemerytalnego oraz świadczenia przedemerytalnego przysługują odsetki ustawowe, jeżeli powiatowy urząd pracy z przyczyn niezależnych od uprawnionych osób nie dokonał ich wypłaty w terminie. Powołując się na orzecznictwo NSA organ odwoławczy wyjaśnił, że wykładnia powyższego przepisu zarówno językowa jak i systemowa, prowadzi do związania prawa do odsetek z uchybieniem terminu wypłaty zasiłku tj. opóźnieniem czynności faktycznej, która w tym przypadku rodzi skutki prawne, a nie z opóźnieniem w ustaleniu prawa do zasiłku wynikającym z wykonywania kompetencji przez właściwe urzędy pracy i wykorzystywania przez strony środków prawnych. Niezwłocznie po otrzymaniu w dniu 24 czerwca 2004roku pisma informującego, że decyzja ZUS z dnia [...] ustalająca wysokość emerytury jest prawomocna Prezydent Miasta Ł. w dniu [...] wydał decyzję w przedmiocie uprawnień P. Z. do świadczenia przedemerytalnego oraz w dniu 1 lipca 2004r. wypłacił świadczenie przedemerytalne wraz z wyrównaniem od dnia 4 lipca 2001 roku. Mając na względzie ustalony w sprawie stan faktyczny i prawny organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i orzekł jak w sentencji. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi P. Z. wniósł o zasądzenie od Powiatowego Urzędu Pracy Nr [...] w Ł. kwoty 2193,01 lub kwoty 6556,35, zasądzenie kosztów postępowania sądowego i wydanie wyroku w razie niestawiennictwa pozwanej. Zgłoszenie alternatywnej kwoty do zasądzenia skarżący tłumaczył "działaniem ubezpieczającym na wypadek gdyby Sąd Pracy nie był właściwy do rozpatrzenia ewentualnego pozwu o zapłatę kwoty odsetek w wysokości 4.363,34 zł", których skarżący będzie dochodził od ZUS. W ocenie skarżącego nastąpiło opóźnienie w wypłacie należnego choć zaniżonego przez błędy ZUS świadczenia przedemerytalnego w kwocie 879 zł, które w tej wysokości winien wypłacać PUP Nr [...] w Ł. Wypłata 120% zasiłku podstawowego co stanowiło kwotę 572 zł w miejsce należnego choć zaniżonego świadczenia przedemerytalnego w kwocie 879 zł spowodowała różnicę 307 zł brutto, a zatem odsetki od tej kwoty za okres od 1 sierpnia 2001 roku do 31 maja 2005 roku wynoszą żądaną kwotę 2.193, 01 zł. i są zasadne. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 20 czerwca 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącego P. Z. informujące o skierowaniu przedmiotowej sprawy do rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł., a stroną pozwaną będzie Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Ł. a nie Powiatowy Urząd Pracy Nr [...] w Ł. reprezentowany przez Wojewodę [...]. Kierując się daleko idącą ostrożnością skarżący zwrócił się o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sporu przez Wojewódzki Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a jeżeli takie rozwiązanie nie jest możliwe skarżący prosi o anulowanie sprawy przeciwko Wojewodzie [...]. Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2005 roku Sąd postanowił odmówić zawieszenia postępowania wobec niespełnienia w przedmiotowej sprawie przesłanek wynikających z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270). Wniosek o anulowanie sprawy przeciwko Wojewodzie [...] został przez Sąd potraktowany jako cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270): Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył wniosek o anulowanie sprawy przeciwko Wojewodzie [...]. Z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują instytucji anulowania sprawy Sąd uznał, że wniosek skarżącego jest w istocie wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi na decyzję Wojewody [...]. Cofnięcie skargi oznacza bowiem rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i taki zapewne był sens wystąpienia strony wnioskującej o anulowanie sprawy. Sąd uznając, że cofnięcie skargi nie ma na celu obejścia prawa ani utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności uwzględnił wniosek skarżącego. W tej sytuacji mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji.