III SA/Łd 88/10

Dnia 18 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi S.P. Z. O. Z. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. D.T. W dniu 2 marca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek S. P. Z. O. Z. w P..o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. W uzasadnieniu strona skarżąca opisała swoją trudną sytuację finansową i podkreśliła, że Zakład jest ustawicznie niedofinansowany przy istniejącym jednocześnie ustawowym obowiązku udzielania świadczeń zdrowotnych. Wskazano, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje pogłębienie się dramatycznej sytuacji finansowej skarżącego. Nadto, tracąc płynność finansową, Zakład stanie przed koniecznością wstrzymania działalności, co może prowadzić do realnego zagrożenia życia i zdrowia pacjentów szpitala. Podkreślono, że istotą działalności SPZOZ jest zapewnienie ciągłości udzielania świadczeń medycznych i dlatego wstrzymanie działalności w tym zakresie spowoduje nieodwracalne skutki zwłaszcza dla chorych oraz zakwestionuje możliwość dalszego istnienia szpitala. Wykonanie zaskarżonego postanowienia może zatem w konsekwencji doprowadzić do utraty przez ZUS możliwości odzyskania egzekwowanych należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie lub sprowadzenie takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Wykonanie aktu dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których podmiot uzyskuje uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony. Jeżeli chodzi o akt o charakterze deklaratoryjnym jak np. decyzja o stwierdzeniu nieważności innej decyzji ostatecznej to podlega ona wykonaniu. Wykonanie to polega na zaprzestaniu realizacji uprawnień lub obowiązków wynikających z decyzji pozbawionej w tym trybie bytu prawnego (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295-296). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z dnia [...] r. w sprawie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione nie posiada, w ocenie Sądu, przymiotu wykonalności, nie nakłada bowiem na adresata żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. D.T.