III SA/Łd 881/12
PostanowienieWSA w Łodzi2012-10-18
Skład orzekający: Małgorzata Łuczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, posiada legitymację do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji uchylające to rozstrzygnięcie?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w pierwszej instancji, nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji uchylające to rozstrzygnięcie. Organ ten nie ma bowiem interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 i 2 PPSA, a dopuszczenie takiej skargi nadawałoby mu dwojakie uprawnienia, co nie jest przewidziane w przepisach prawa.Stan faktyczny
Starosta [...] zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., które uchyliło postanowienie Starosty dotyczące zarzutów na postępowanie egzekucyjne i uznało zarzut niedopuszczalności egzekucji za uzasadniony. Starosta zarzucił naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak legitymacji Starosty jako organu orzekającego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławcze w S. po rozpoznaniu zażalenia Gminy U. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...], uchyliło w całości zaskarżone postanowienie i uznało za uzasadniony zarzut o niedopuszczalności egzekucji administracyjnej.
W dniu 4 września 2012 roku Starosta [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...]. Zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 2 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2005r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 264 § 1 k.p.a., Starosta [...] wniósł o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o odrzucenie skargi lub jej oddalenie, wskazując, iż Starosta [...] nie ma legitymacji do wniesienia skargi, gdyż w przedmiotowej sprawie występuje jako organ orzekający, a nie jako strona postępowania lub inny podmiot, który ma interes prawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.z 2012r., poz. 270) – [zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.], uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.
Zgodnie z poglądami wyrażonymi w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a nie może być organ, który orzekał w sprawie jako organ I instancji (por postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2002 r. , sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu ww. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienie strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podsumowując stwierdzić zatem należy, iż Starosta [...], jako organ administracji, który w I instancji wydał postanowienie o uznaniu zarzutów Gminy U. za nieuzasadnione, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Legitymację do wniesienia skargi posiada Gmina U., ponieważ to jej interesu prawnego dotyczy toczące się postępowanie.
. W takiej sytuacji skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
a.ł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło