III SA/Łd 882/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] Nr [...] w sprawie odwołania B. T. ze stanowiska dyrektora Zespołu Kolegiów Nauczycielskich w Ł. postanawia odrzucić skargę R.A. III SA/Łd 882/13 Uzasadnienie Pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Zarząd Województwa [...] przekazał skargę B. T. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] w sprawie odwołania B. T. ze stanowiska dyrektora Zespołu Kolegiów Nauczycielskich w Ł. Skarga w tym przedmiocie została pierwotnie skierowana przez B. T. do Sądu Rejonowego w S., który postanowieniem z dnia 3 lipca 2013 r. stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał Zarządowi Województwa [...] celem nadania stosownego biegu skardze. W treści skargi (pisma) B. T. wnosił o uchylenie lub stwierdzenie nieważności uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia [...], o orzeczenie o przywróceniu go na funkcję dyrektora Zespołu Kolegiów Nauczycielskich w Ł. i o nawiązanie z nim stosunku pracy z dniem 1 października 2011 r. lub alternatywnie, ustalenie istnienia stosunku pracy od dnia 1 października 2011 r. Strona kwestionowała legalność podjętej uchwały, wskazując na fakt powołania skarżącego na stanowisko dyrektora Zespołu Kolegiów Nauczycielskich w Ł. na okres 5 lat kadencji. Z tych też względów, w ocenie skarżącego, nie było odstaw do odwołania go ze stanowiska w momencie osiągniecia wieku 65 lat, przed upływem 5-letniego okresu kadencji. W odpowiedzi na skargę organ ograniczył się do stwierdzenia, iż odwołanie B. T. ze stanowiska dyrektora odbyło się zgodnie z przepisami prawa oświatowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 września 2013 r. strona skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, kiedy otrzymała zaskarżoną uchwałę, wyjaśnienia czy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli tak to wskazania kiedy i do przedstawienia dowodów wyczerpania tego trybu. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie B. T. przedstawił stan faktyczny sprawy i dotychczasowe działania podejmowane w tej sprawie. Odnośnie natomiast żądania wykazania wyczerpania trybu z art. 90 ustawy o samorządzie województwa, tj. wykazania faktu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, skarżący stwierdził, że nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, co wynikało z faktu – jak to ujął – braku pouczenia o przysługującym prawie odwołania od uchwały Zarządu Województwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.], skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała Zarządu Województwa [...] z dnia [...] w sprawie "odwołania Pana B. T. ze stanowiska dyrektora Zespołu Kolegiów Nauczycielskich w Ł.". Skarżący wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą uchwałę nie wyczerpał jednak wszystkich środków zaskarżenia przysługujących w sprawie. W tym miejscu należy bowiem wskazać, iż środki zaskarżenia warunkujące dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego szczebla wojewódzkiego zostały uregulowane w treści art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 596 ze zm.) [dalej ustawa o samorządzie województwa]. Stosownie do powyższego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Jak wynika z brzmienia art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, ustawodawca uzależnił wniesienie skargi na akty organów samorządu województwa do sądu administracyjnego od bezskutecznego wezwania organu samorządu województwa do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., skargę wnosi się wówczas w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W świetle art. 90 ust. 4 ustawy o samorządzie województwa w związku z art. 35 k.p.a. należy stwierdzić, iż organ samorządu województwa powinien ustosunkować się do wezwania do usunięcia naruszenia nie później, niż w terminie jednego miesiąca od dnia jego otrzymania. Jeżeli w ciągu miesiąca organ wezwany do usunięcia naruszenia udzieli odpowiedzi na wezwanie, wówczas od dnia doręczenia odpowiedzi zaczyna biec dla strony 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast organ w powyższym terminie nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia, skarga powinna zostać wniesiona przed upływem 60. dnia, licząc od daty wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 roku o sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA 2007/3/60). Jak wynika z akt sprawy, skarżący B. T. nie wystąpił do Zarządu Województwa [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego w trybie, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. W związku z powyższym nie sposób uznać, iż skarżący wyczerpał w stosunku do uchwały Zarządu Województwa [...] środki zaskarżenia przysługujące w ramach postępowania przed organem administracji. Wskazać w tym miejscu należy dla porządku, że z akt sprawy i wyjaśnień samego skarżącego złożonych w piśmie z dnia 13 września 2013 r. wynika, że wnosił on pozwy w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym dotyczące żądania przywrócenia go na stanowisko dyrektora. W ocenie Sądu, pisma te (pozwy) nie mogą być jednak w żadnym razie uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Przede wszystkim należy zauważyć, iż kierowane one były do sądu powszechnego, a nie do Zarządu Województwa [...] , a ponadto skarżący wyraźnie określał je jako pozwy w postępowaniu przed sadem pracy. Tymczasem prawidłowo dokonane wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego musi zostać sporządzone w formie pisemnej i przesłane do właściwego organu, który podjął przedmiotową uchwałę, ze wskazaniem dokonanych uchwałą naruszeń interesu prawnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2002 r., sygn. akt IV SA 3595/01 czy z dnia 9 listopada 1995 r., sygn. akt II SA 1933/95). Wskazanie bowiem istoty naruszenia interesu prawnego pozwoli organowi na ustosunkowanie się do meritum sprawy w odpowiedzi na wezwanie bądź nawet uwzględnienie racji skarżącego. Reasumując, Sąd uznał, iż występując do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, o których mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa. Skargę taką zatem, zgodnie z przepisami art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, należało uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w postanowieniu. R.A.