III SA/Łd 887/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. U.K. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za styczeń 2010 r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym jest jedną z wielu w sprawach, które toczą się przed organami podatkowymi. Spółka wskazała, że znalazła się w trudnej sytuacji finansowej, bowiem wskutek pożaru hali produkcyjnej nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej i koncentruje się na odbudowie potencjału produkcyjnego. Spowodowało to, iż zalega z innymi opłatami. W chwili obecnej spółka posiada jedynie instalację do recyklingu oraz samochód combo – "zajęte komorniczo". Z uwagi na powyższe spółka ponosi jedynie straty finansowe, co w zestawieniu z windykacją należności określonej w zaskarżonej decyzji może pogłębić trudną sytuację finansową i przyczynić się do jej likwidacji. Spółka zatrudnia 8 osób oraz zajmuje się utylizacją i przerobem trudno rozkładalnych odpadów. Do wniosku spółka załączyła kserokopię protokołu z dnia 19 października 2011 r. ustaleń z czynności kontrolno – rozpoznawczych w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy 2012 CIT – 8. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi również do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaś wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązując stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakłada jednakże obowiązku ich udowodnienia, a jedynie uprawdopodobnienia. Uprawdopodobnienie zaistnienia tych przesłanek oznacza wykazanie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo – graniczące z pewnością – zmaterializowania się trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie sądu skarżąca spółka uprawdopodobniła w wystarczającym stopniu wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podzielić stanowisko skarżącej spółki, iż realnym następstwem wykonania zaskarżonej decyzji byłaby m.in. utrata płynności finansowej, a w konsekwencji brak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej (odbudowy potencjału produkcyjnego) i tym samym utrata możliwości dalszego zatrudniania pracowników. Wysokość zobowiązań określonych w zaskarżonych do sądu decyzjach (spółka łącznie wniosła do sądu 6 skarg) jest znaczna – w niniejszej sprawie wynosi 63.013,00 zł. Sytuacja, w której spółka się znalazła wskutek pożaru hali produkcyjnej, znacznie ogranicza jej możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i pozwala uznać, iż została wypełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby się zatem wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. U.K.