III SA/Łd 889/25

PostanowienieWSA w Łodzi2025-12-09

Skład orzekający: Joanna Wyporska-Frankiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady powiatu zajmująca stanowisko w sprawie skargi na działania starosty, dotyczącej rzekomej dyskryminacji i mobbingu w stosunkach pracy, podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na uchwałę rady powiatu zajmującą stanowisko w sprawie skargi na działania starosty, jeśli skarga ta dotyczy kwestii pracowniczych, takich jak dyskryminacja czy mobbing. Tego typu sprawy należą do właściwości sądów pracy lub Państwowej Inspekcji Pracy, a uchwała rady powiatu w tym zakresie nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Powiatu w Bełchatowie dotyczącą zajęcia stanowiska w sprawie skargi na działania Starosty B., zarzucając mu dyskryminację i mobbing. Rada Powiatu uznała się za niewłaściwą do rozpatrzenia skargi, wskazując na właściwość Sądu Pracy lub Państwowej Inspekcji Pracy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 9 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na uchwałę Rady Powiatu w Bełchatowie z dnia 24 września 2025 roku Nr XVI/105/2025 w sprawie zajęcia stanowiska dotyczącego skargi na działania Starosty B. postanawia: odrzucić skargę. J. R. (dalej: skarżąca, strona skarżąca lub strona), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Powiatu w Bełchatowie z 24 września 2025 r. w sprawie zajęcia stanowiska dotyczącego skargi na działania Starosty B.. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku podjęcia merytorycznego rozpoznania o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Podkreślić należy, że powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zatem sprawy, które dotyczą aktów lub czynności niewymienionych w tym katalogu, nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. Skarżący przedmiotem skargi uczynił uchwałę Rady Powiatu w Bełchatowie z 24 września 2025 r. w sprawie zajęcia stanowiska dotyczącego skargi na działania Starosty B.. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 223 § 1 i art. 231 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1907) - dalej "k.p.a.". Zgodnie z art. 223 § 1 k.p.a. organy państwowe, organy samorządu terytorialnego i inne organy samorządowe oraz organy organizacji społecznych - rozpatrują oraz załatwiają skargi i wnioski w ramach swojej właściwości. Art. 231 § 1 k.p.a. stanowi natomiast, że jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać mu właściwy organ. Rada Powiatu w Bełchatowie w § 1 uchwały z 24 września 2025 r. z uwagi na charakter zarzutów uznała się za niewłaściwą do rozpatrzenia skargi skarżącej na działania Starosty B., wskazując, że organem właściwym do rozstrzygnięcia jest Sąd Pracy lub Państwowa Inspekcja Pracy, wskazując w uzasadnieniu uchwały, że skarga dotyczy sporu związanego ze stosunkiem pracy. Skarżąca zarzuca bowiem Staroście B. "jawną dyskryminację i mobbing". Tym samym w ocenie Komisji sprawa dotyczy relacji pracowniczych, zaś spory dotyczące mobbingu, dyskryminacji lub niewłaściwego traktowania przez pracodawcę mieszczą się w sferze prawa pracy i są właściwe do rozpoznania przez Sąd Pracy lub Państwową Inspekcję Pracy. Wskazać należy, że stosownie do art. 237 § 1 i 3 k.p.a. organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki i o sposobie załatwienia skargi zawiadomić skarżącego. Przepisy te zostały zamieszczone w dziale VIII k.p.a., dotyczącym skarg i wniosków obywateli. Jednakże działalność organów państwa i organów administracji publicznej regulowana przepisami działu VIII k.p.a. nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. W ocenie sądu wniesioną w niniejszej sprawie skargę należy uznać za tzw. skargę powszechną, jaką strona niezadowolona z nienależytego wykonywania zadań przez organ może wnieść na zasadzie przepisów działu VIII k.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski". Przedmiotem skargi powszechnej może być bowiem w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 k.p.a.). W postępowaniu skargowym, rozpatrywanym w trybie działu VIII k.p.a., nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie – jak wskazano wyżej - zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze oraz o sposobie załatwienia skargi. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu w świetle art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. Przepisy działu VIII k.p.a. o postępowaniu skargowym, jak już wyżej wyjaśniono, nie przewidują wydania przez uprawniony organ po rozpatrzeniu skargi, jakiegokolwiek aktu lub czynności tego organu podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a zatem skarga taka nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego i należy uznać ją za niedopuszczalną, a zatem podlegającą odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. a.kr

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło