III SA/Łd 904/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 26 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. B. i J. P. na pismo Wojewody Ł. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia nieważności uchwał podjętych przez Radę Powiatu [...] w dniu [...] postanowił odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 lipca 2004 r. skierowanym do Wojewody [...], radni powiatu [...] m. in. W. B. i J. P., wnieśli "skargę na niezgodną z obowiązującymi przepisami prawa procedurę organizowania pracy Rady Powiatu". Podnieśli, iż w porządku obrad sesji Rady w dniu 2 lipca 2004 r. znalazły się projekty uchwał, które miały być rozpatrywane na sesji w dniu 9 lipca 2004 r. Zmiana w porządku obrad nastąpiła na wniosek Starosty Powiatu [...]. Tym samym, zdaniem skarżących, doszło do złamania art. 15 ust. 8 i 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (tekst jednolity: Dz. U. 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.). Pismem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...] wyjaśnił, iż prowadzone postępowanie nadzorcze nie dało podstaw do stwierdzenia nieważności uchwał podjętych na sesji w dniu 2 lipca 2004 r. W dniu 14 września 2004 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga W. B. i J. P. "na odpowiedź [...] Urzędu Wojewódzkiego z wnioskiem o postępowanie wyjaśniające dotyczące zaskarżenia uchwał podjętych na sesji Rady Powiatu w K. w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 85 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie powiatowym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące powiatu podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem, w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniony jest powiat lub związek powiatów, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Postępowanie nadzorcze w stosunku do aktów podejmowanych przez organy samorządu terytorialnego podejmowane jest z urzędu. Wojewoda nie wszczynając tego postępowania na żądanie obywatela, nie pozostaje zatem w bezczynności. Jego pismo odmawiające wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 79 ww. ustawy jest jedynie odpowiedzią na skargę w rozumieniu art. 238 k.p.a., nie jest natomiast rozstrzygnięciem nadzorczym, ani też decyzją administracyjną i jako takie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego - por. postanowienie NSA z 23 stycznia 1992 r., SA/Po 69/92 (ONSA 1992, nr 2, poz. 34) oraz postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 1992 r. SAB/Wr 16/92 (Wspólnota 21/29/1992). Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być rozstrzygnię-cie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały organu gminy, a nie zanie-chanie – obojętnie, w jakiej formie wyrażone – wydania przez organ nadzoru takiego rozstrzygnięcia. Legitymacja do wniesienia skargi, stosownie do art. 85 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym przysługuje wyłącznie gminie lub związkowi komunalnemu – por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 1991 r. SA/Ka 491/91 (ONSA 1991/3-4 poz. 68). Wniesienie skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze przez jakikolwiek inny podmiot poza gminą lub związkiem komunalnym nie jest możliwe. W niniejszej sprawie organ nadzoru – Wojewoda [...] – poinformował skarżących, iż nie widzi podstaw do podejmowania czynności nadzorczych w stosunku do uchwał Rady Powiatu [...] podjętych w dniu 2 lipca 2004 r. Od takiego rozstrzygnięcia, stosownie do tego co zostało wyżej powiedziane, nie służy skarga do sądu administracyjnego. Skarga złożona przez W. B. i J. P. jest zatem niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd orzeka o odrzuceniu skargi w drodze postanowienia; rozstrzyg-nięcie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarga jest niedopuszczalna w szczególności gdy został złożona na czynność, na którą – jak w niniejszej sprawie – skarga nie służy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.