III SA/Łd 907/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016r. skargi M. K. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: odrzucić skargę. d.j. Pismem z dnia 29 sierpnia 2016r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. We wniesionej skardze skarżąca wniosła także o uchylenie decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...]. Sprawa została zarejestrowana w Repertorium SA pod sygn. akt III SA/Łd 820/16. W celu prawidłowego ustalenia przedmiotu skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 4 października 2016r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy przedmiotem wniesionej skargi jest postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr[...], czy też skarga dotyczy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...], w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że wniesiona skarga dotyczy postanowienia z dnia [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca, w piśmie z dnia 24 października 2016r. wyjaśniła, że wniesiona przez nią skarga dotyczy zarówno postanowienia z dnia [...] jak i decyzji z dnia [...]. Mając powyższe na uwadze zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 28 października 2016r. wyłączono ze sprawy III SA/Łd 820/16 skargę M. K. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr[...]. Sprawa została zarejestrowana w Repertorium SA pod sygn. akt III SA/Łd 907/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 718), zwanej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zważywszy na powyższą regulację prawną wskazać należy, że sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi, w pierwszej kolejności, z urzędu dokonuje oceny jej dopuszczalność, pod kątem braku wystąpienia przesłanek odrzucenia skargi, określonych w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd, dokonując oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi stwierdził, iż podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z treści powołanego wyżej art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega jedynie decyzja ostateczna, czyli decyzja wydana w postępowaniu drugoinstancyjnym. Tymczasem zarówno z treści wniesionej skargi, jak i z treści pisma procesowego z dnia 24 października 2016 r. bezspornie wynika, że wniesiona przez M. K. skarga z dnia 29 sierpnia 2016r. dotyczy decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr[...], a zatem decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji, do której kontroli legalności sąd administracyjny nie jest uprawniony. Na marginesie powyższych rozważań wskazać należy, iż doręczona skarżącej decyzja organu pierwszej instancji zawierała pouczenie, co do przysługującego jej prawa wniesienia odwołania, z którego to prawa strona skorzystała bezskutecznie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. d.j.