III SA/Łd 910/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zasad usytuowania na terenie Miasta Ł. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych p o s t a n a w i a : sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2016r., sygn. akt III SA/Łd 910/16 w ten sposób, że w wierszu 3 od dołu zamiast słów "na rzecz skarżącego – B. S." wpisać słowa "na rzecz Rady Miejskiej w Ł." oraz w uzasadnieniu postanowienia w ten sposób, że w wierszu 9 od góry i 6 od dołu zamiast słów "pełnomocnik skarżącego", wpisać słowa "pełnomocnik Rady Miejskiej w Ł.". B.K. Postanowieniem z dnia 3 marca 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 150 zł tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej mylnie (omyłkowo) wskazując, że czyni to na rzecz skarżącego – B. S., zamiast na rzecz Rady Miejskiej w Ł., która złożyła skargę kasacyjną w niniejszej sprawie, uiszczając jednocześnie wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 300 zł. Podobna omyłka wystąpiła również w uzasadnieniu postanowienia, ponieważ w niniejszej sprawie bezspornym jest, że skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2017r., sygn. akt III SA/Łd 910/16 złożył pełnomocnik Rady Miejskiej w Ł., a nie pełnomocnik skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.)- dalej p.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje natomiast przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie oczywistej omyłki nie dotyczy więc ani przeoczenia, jakiego sąd dopuścił się przy rozstrzygnięciu sprawy, ani niezgodności sentencji z następnie sporządzonym uzasadnieniem. Sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie i rachunkowe, czy inne oczywiste omyłki popełnione także w uzasadnieniu orzeczenia, które nie mogą jednak prowadzić do zmiany mylnych ustaleń faktycznych. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w postanowieniu z dnia 3 marca 2017r., sygn. akt III SA/Łd 910/16 omyłkowo (błędnie) wskazał stronę postępowania, na rzecz której zwrócił z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 150 zł tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, tj. zamiast "na rzecz skarżącego – B. S." powinno być "na rzecz Rady Miejskiej w Ł.". Podobna omyłka wystąpiła również w uzasadnieniu postanowienia. Bezspornym bowiem jest, że skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 stycznia 2017r., sygn. akt III SA/Łd 910/16 złożył pełnomocnik Rady Miejskiej w Ł. uiszczając jednocześnie wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 300 zł, a nie pełnomocnik skarżącego. Powyższa okoliczność jednoznacznie wynika z akt sądowych sprawy (k. nr 84 i nast.). Sprostowanie dotyczy zatem oczywistych omyłek i jest w pełni uzasadnione. Z powyższych względów na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł, jak w postanowieniu. B.K.