III SA/Łd 912/17

Dnia 15 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2017 roku sprawy ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o numerze [...]. III SA/Łd 912/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: k.p.a.; art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (test jedn.: Dz.U. z 2015 r. poz. 1659 ze zm); art. 2, ar. 4, art. 5, art. 6, art. 7 ustawy z dnia 1 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (teks jedn. Dz.U. z 201 r. poz. 966 ze zm.) – dalej: u.d.m., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...] orzekającą o przyznaniu H. L. dodatku mieszkaniowego w kwocie 186,19 zł miesięcznie, na okres od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, iż skarżąca kwestionując wysokość przyznanego jej dodatku mieszkaniowego, zarzucała pominięcie przez organ I instancji faktu, iż zajmowany przez nią lokal nie posiada instalacji gazowej, a co z tym idzie określając kwotę należnego jej dodatku, organ winien uwzględnić ryczałt na zakup opału. Skarżąca nie kwestionowała natomiast ustaleń organu, co do powierzchni użytkowej lokalu, ustalonej powierzchni normatywnej koniecznej dla obliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego, średniego miesięcznego dochodu skarżącej uzyskanego przez stronę w okresie 3 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku, wysokości ponoszonych przez siebie wydatków mieszkaniowych, jak również liczby osób wchodzących w skład jej gospodarstwa domowego. Odnosząc się do spornej kwestii nieuwzględnienia ryczałtu na zakup opału organ odwoławczy wskazał, iż przysługuje on w przypadku, gdy w lokalu zajmowanym przez wnioskodawcę nie ma instalacji gazu przewodowego. W niniejszej sprawie, co wynika z adnotacji pracownika zarządcy budynku S.M A w Ł. zamieszczonej na złożonym przez skarżącą odwołaniu, z której wynika, że "strona od 2003 r. nie posiada w zajmowanym lokalu instalacji gazowej, na dzień 6 lipca 2017 r. lokator nie posiada urządzeń odbiorczych gazu ziemnego". Zdaniem organu, z powyższego wynika, że budynek, w którym znajduje się lokal skarżącej jest wyposażony w instalacje gazu ziemnego, a brak tej instalacji w lokalu przez skarżąca zajmowanym wynika prawdopodobnie z jej działania. Tym samym zdaniem Kolegium ustalając wysokość należnego skarżącej dodatku mieszkaniowego organ I instancji zasadnie nie uwzględnił ryczałtu na zakup opału. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi H. L. podniosła, że zgodnie z art. 6 ust. 7 u.d.m. ryczałt na zakup opału przysługuje stronie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, jeżeli zajmowany przez nią lokal nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Tym samym użyty w powołanym przepisie spójnik "lub" oznacza, iż jeżeli lokal wnioskodawcy nie jest wyposażony w choć jedną z wymienionych w nim instalacji, ustalając wysokość należnego dodatku mieszkaniowego organ jest zobowiązany uwzględnić ryczałt na zakup opału. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem procesowym z dnia 10 października 2017 r. H. L. zakwestionowała stanowisko organu, co do odłączenia urządzeń na gaz ziemny na jej wniosek, w 2003 r., gdyż jak wskazała właścicielem mieszkania jest dopiero od 1 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że badanie legalności zaskarżonej decyzji obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna . Przedmiotem niniejszej skargi H. L. uczyniła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł.z dnia [...] orzekającą o przyznaniu jej dodatku mieszkaniowego w kwocie 186,19 zł miesięcznie, na okres od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. Natomiast podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 180) – dalej: u.d.m. Stosownie do treści art. 2 u.d.m. dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych, 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych, 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem, 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 u.d.m dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa a art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 u.d.m stanowi, iż normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m2 dla 1 osoby. Normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju (art. 5 ust. 3 u.d.m). Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 5 u.d.m. dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż: 1) 30 % albo 2) 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. Powyżej powołane przepisy w sposób jednoznaczny określają kryteria nabycia prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Warunkiem jego otrzymania jest łączne spełnienie następujących warunków: 1) zajmowanie lokalu mieszkalnego o określonej normatywnej powierzchni użytkowej , z uwzględnieniem liczby członków gospodarstwa domowego; 2) osiąganie określonego dochodu w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego; 3) tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego. Natomiast wysokość dodatku mieszkaniowego, jak i sposób jego wyliczenia reguluje przepis art. 6 ust. 1 – 11 u.d.m. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 1-3 u.d.m. wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości: 1) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym; 2) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym; 3) 10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym. Zgodnie z art. 6 ust. 3 u.d.m. wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego. Wydatkami, o których mowa w ust. 3, są: 1) czynsz; 2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej; 3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną; 4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego; 5) inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego; 6) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych; 7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału (art. 6 ust. 4 u.d.m.). Nie stanowią wydatków, o których mowa w ust. 4, wydatki poniesione z tytułu: 1) ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów; 2) opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe (art. 6 ust. 4a u.d.m.). Ponadto w myśl art. 6 ust. 6 u.d.m. jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się: 1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy; 2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 7 u.d.m. jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Wysokość ryczałtu na zakup opału ustala się na podstawie § 3 pkt 1-3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 156 poz. 1817 ze zm.), zgodnie z którym: 1. jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 5 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na 1 m2, normatywnej powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 5 , z uwzględnieniem art. 6 ust. 9 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych; 2. jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20 kilowatogodzin energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej oraz stałych opłat miesięcznych, na każdego członka gospodarstwa; 3. jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 10 kilowatogodzin energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej i stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkową osobę. W niniejszej sprawie skarżąca nie kwestionuje ustaleń organu, co do spełnienia przez nią koniecznych kryteriów do nabycia prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Kwestią sporną pozostaje natomiast wysokość przyznanego skarżącej dodatku mieszkaniowego, która nie uwzględnia ryczałtu na zakup opału, a który to ryczałt zdaniem skarżącej jest jej należny z uwagi na fakt, iż zajmowany przez nią lokal nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, o której mowa w art. 6 ust. 7 u.d.m. Zdaniem skarżącej z treści powołanego przepisu, a w szczególności z faktu użycia przez ustawodawcę spójnika "lub" wynika, iż brak choćby jednej z wymienionych w nim instalacji w lokalu podmiotu uprawnionego do przyznania dodatku mieszkaniowego, skutkuje koniecznością uwzględnienia przy obliczaniu jego wysokości ryczałtu na zakup opału. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą skargę przedstawione powyżej stanowisko H. L. uznać należy za prawidłowe. Art. 6 ust. 7 u.d.m. wiąże przyznanie ryczałtu na zakup opału z brakiem wyposażenia lokalu mieszkalnego w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Taka sytuacja występuje w przypadku skarżącej. Jej lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem. Tylko budynek mieszkalny w którym znajduje się lokal skarżącej jest wyposażony w taką instalację. Skoro jednak z przepisu wprost wynika że chodzi w tym przypadku o lokal mieszkalny, a nie o budynek mieszkalny, to nie mają racji organy obu instancji odmawiając skarżącej przyznania ryczałtu na zakup opału, zwłaszcza, że jak podniosła skarżąca na rozprawie taki ryczałt był jej dotychczas przyznawany. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. a.l.