III SA/Łd 920/25

Dnia 22 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na czynność Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi w przedmiocie praw i obowiązków bezrobotnego oraz wprowadzenia okresów zaliczanych do zasiłku do programu "Syriusz" postanawia: odrzucić skargę. B. M.wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na czynność Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi w przedmiocie praw i obowiązków bezrobotnego oraz wprowadzenia okresów zaliczanych do zasiłku dla bezrobotnego do programu "Syriusz". Skarżący wniósł o stwierdzenie i uzasadnienie przez Sąd, że nie istnieją dwie linijki tekstu z pkt 5 praw i obowiązków bezrobotnego zawartych w dokumencie otrzymanym z Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi stwierdzające, że po upływie 7 dni nie zostaje wystawiona decyzja o wyrejestrowaniu bezrobotnego jak np. w momencie niestawiennictwa na wyznaczoną datę w PUP. Ponadto wniósł o stwierdzenie przez Sąd, iż na podstawie stwierdzenia z pkt 5 ww. dokumentu, tj.: "wynikające z umów cywilnoprawnych, w tym umowa agencyjna lub o dzieło, a także na podstawie świadczenia usług poza emerytalnych na podatek skarbowy VAT" Urząd Pracy nie posiada narzędzia w postaci systemu sprawdzającego do weryfikacji takich umów. Nadto skarżący wniósł o stwierdzenie, że pogram "Syriusz" do prowadzenia zestawienia odnośnie okresów zaliczanych do zasiłku nie jest kompletny, tj. nie da się wprowadzić do niego świadectw prac starszych niż podanych w dniu rejestracji na podstawie umów cywilnoprawnych oraz służy do zbierania informacji. Poza tym strona wniosła o stwierdzenie, że doszło do złamania RODO na podstawie umowy zawartej z Zakładami [...] oraz z Agencją [...], które wynika z zestawienia programu Syriusz. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Urząd Pracy w Łodzi wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 pkt 1 – 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Ponadto na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (aniżeli wymienione w punktach 1 – 5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznaczają przepisy art. 3 § 2, § 2a i 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). W złożonej w niniejszej sprawie skardze skarżący kwestionuje zapisy dotyczące praw i obowiązków bezrobotnego zawartych w dokumencie otrzymanym z Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi oraz niekompletność programu "Syriusz" polegającą na braku możliwości wprowadzenia niektórych okresów zaliczanych do zasiłku dla bezrobotnego. W ocenie Sądu zaskarżona czynność Powiatowego Urzędu Pracy w Łodzi nie należy do żadnej z kategorii aktów lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego wymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. W szczególności przedmiotowa czynność nie może być zakwalifikowana jako czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przedmiotem skargi na podstawie tego przepisu mogą być wyłącznie takie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podejmowane są w sprawie indywidualnej, skierowane są do oznaczonego podmiotu i dotyczą uprawnień lub obowiązków tego podmiotu, wynikających z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Samo wydanie przez organ administracji dokumentu informującego ogólnie o prawach i obowiązkach bezrobotnego, jak również wprowadzanie przez organ do programu "Syriusz" okresów zaliczanych do zasiłku dla bezrobotnego nie stanowi rozstrzygnięcia w sprawie indywidulanej konkretnego podmiotu. Wskazane czynności nie wiążą się z nałożeniem na skarżącego żadnego obowiązku lub przyznaniem bądź odmową przyznania uprawnienia, które wynikałoby z przepisu prawa. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, jak i żadne inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie przewidują kontroli sądowoadministracyjnej tego rodzaju czynności. Prawa i obowiązki bezrobotnego wynikają wprost z aktów prawa powszechnie obowiązującego, aktualnie przed wszystkim ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620), jak i aktów administracyjnych wydawanych na podstawie tych przepisów rozstrzygających konkretną sprawę indywidualnego adresata. Uwzględniając powyższe uznać należy, że wniesiona w niniejszej sprawie przez skarżącego skarga nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Tym samym skarga ta jest niedopuszczalna i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę. e.o.