III SA/Łd 927/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] znak [...] w przedmiocie oddalenia jako bezzasadnych zarzutów przedawnienia i nieistnienia obowiązku postanawia przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 928/16 Uzasadnienie A. K. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] w przedmiocie oddalenia jako bezzasadnych zarzutów przedawnienia i nieistnienia obowiązku. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Następnie w przedłożonym na żądanie Sądu formularzu "PPF" strona zaznaczyła w zakresie żądania "zwolnienie od kosztów sądowych". W tej sytuacji referendarz uznał, iż zamiarem strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy było "uzupełnienie" pierwotnego wniosku zawartego w skardze i uzyskanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólne z mężem. Odnośnie do informacji o posiadanym majątku (w tym nieruchomości, środków pieniężnych itp.) skarżąca w każdej rubryce formularza wpisała "egzekucja komornicza". Odnośnie do informacji o dochodach wyjaśniła, iż obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu syna. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżąca wraz z mężem ponosi koszy bieżącego utrzymania, w tym czynsz za zajmowany lokal mieszkalny, media i bieżące potrzeby gospodarstwa domowego. Jak wynika z oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu syna. Odnośnie do informacji o posiadanym majątku (w tym nieruchomości, środków pieniężnych itp.) skarżąca w każdej rubryce formularza wpisała "egzekucja komornicza". Informacje o zajęciach komorniczych znajdują potwierdzenie w aktach administracyjnych sprawy. W tej sytuacji, w ocenie referendarza, wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.