III SA/Łd 93/15

PostanowienieWSA w Łodzi2015-03-26

Skład orzekający: Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania w podatku akcyzowym, gdy rozstrzygnięcie zależy od odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące zgodności krajowych przepisów o podatku akcyzowym z prawem unijnym?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Odpowiedzi te mogły mieć istotny wpływ na legalność zaskarżonej decyzji, a zasada szybkości postępowania powinna ustąpić pierwszeństwa zasadzie jednolitości orzecznictwa oraz zasadzie ekonomiki procesowej.
Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. S.-K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za grudzień 2009 r. Organ podatkowy uznał, że strona utraciła prawo do preferencyjnej stawki podatku akcyzowego z powodu niezłożenia w terminie miesięcznego zestawienia oświadczeń pobieranych od nabywców oleju opałowego. Sąd powziął wiadomość, że inny WSA wystąpił do TSUE z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi zgodności krajowych przepisów o podatku akcyzowym z prawem unijnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 26 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S.-K. prowadzącej działalność pod nazwą Sklep Wielobranżowy A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za grudzień 2009 roku postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. U.K. W dniu 29 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. S.-K. prowadzącej działalność pod nazwą Sklep Wielobranżowy A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za grudzień 2009 r. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi m.in. przepis art. 88 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 9, ust. 4 pkt 1, ust. 5 pkt 1 i 2, ust. 8, ust. 10, ust. 14, ust. 15, ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3, poz. 11 ze zm.). Organ podatkowy wskazał, że strona skarżąca w grudniu 2009 r. dokonała sprzedaży 72.965 l paliwa opałowego. Sprzedaż była udokumentowana fakturami VAT, ponadto przy sprzedaży odbierano od nabywców oświadczenia o jego przeznaczeniu. W ocenie organu strona nie złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. miesięcznego zestawienia oświadczeń pobieranych od nabywców oleju opałowego we właściwym terminie, wskazanym w art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym. Zestawienie takie zostało złożone dopiero w dniu 10 lutego 2011 r. Naruszenie tego technicznoprawnego warunku skutkowało, zdaniem organów podatkowych, utratą prawa do korzystania z preferencyjnej stawki podatku i stanowiło podstawę do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym na podstawie art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym. Stanowiło to podstawę do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W toku postępowania Sąd powziął wiadomość, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 4 czerwca 2014 r. (I SA/Wr 562/14) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "ETS" lub "TSUE") z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści: "czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.? "czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? "czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? ". W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, odpowiedzi na przytoczone wyżej pytania, mogą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość problemu prawnego, dotyczącego możliwości stosowania stawki podatku akcyzowego przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a. jako tzw. "stawki sankcyjnej" w związku z przepisami ust. 5 i ust. 14 – 16 art. 89 u.p.a. Zdaniem Sądu, zasada szybkości postępowania sądowego powinna ustąpić pierwszeństwa w realiach niniejszej sprawy zasadzie jednolitości oraz stabilności orzecznictwa sądowego. Zawieszenie postępowania sądowego jest nadto zgodne z zasadą ekonomiki procesowej, gdyż pozwala uniknąć szeregu potencjalnie zbędnych czynności do czasu rozstrzygnięcia spraw prejudycjalnych, które mają istotne znaczenie dla kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. U.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło