III SA/Łd 930/25

Dnia 22 stycznia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. Spółki jawnej na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z dnia 8 września 2025 roku znak sprawy: WP.414.7.75.2024.JK.0076 w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: 1. przywrócić termin do wniesienia skargi; 2. odrzucić skargę; 3. zwrócić na rzecz skarżącej S. Spółki jawnej z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - kwotę 200 (dwieście) złotych, zaksięgowaną w dniu 22 grudnia 2025 r., pod poz. 4825. 25 listopada 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło, wraz z odpowiedzią na skargę, pismo S. Spółki jawnej (dalej: strona, strona skarżąca lub skarżąca) z 23 września 2025 r. zatytułowane: "Protest" na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z 8 września 2025 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 26 listopada 2025 r. wezwano stronę skarżącą do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy wnosi o potraktowanie wskazanego powyżej protestu z 23 września 2025 r. dotyczącego oceny projektu jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na ponowną negatywną ocenę projektu i przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwagi na błędne pouczenie zawarte w informacji o negatywnej ocenie projektu z 8 września 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżąca wniosła o potraktowanie pisma z 23 września 2025 r. zatytułowanego "Protest" jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z 8 września 2025 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowych ze środków europejskich w perspektywie 2021-2027 z uwagi na to, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony, wskutek błędnego pouczenia zawartego w informacji z 8 września 2025 r. Wobec powyższego, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z 10 grudnia 2025 r., wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii dokumentacji, o której mowa w art. 73 ust. 3 i 4 ustawy z 28 kwietnia 2022 r o zasadach realizacji zadań finansowych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 oraz uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Odpis przedmiotowego zarządzenia strona skarżąca odebrała 15 grudnia 2025 r. 22 grudnia 2025 r. strona skarżąca złożyła pismo stanowiące odpowiedź na wskazane powyżej wezwanie sądu z 10 grudnia 2025 r. oraz uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Ustawą taką jest ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1733 ze zm.) – dalej: "u.z.r.z." lub "ustawa wdrożeniowa". W niniejszej sprawie zastosowanie ma wskazana powyżej ustawa wdrożeniowa, która określa szczególne zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 73 ust. 1 u.z.r.z. w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 ust. 3, art. 70 ust. 1 lub art. 77 ust. 2 pkt 1 wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z kolei, w myśl art. 73 ust. 2 ustawy wdrożeniowej skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 64 ust. 3, art. 69 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 ust. 2 albo art. 77 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, przy czym skarga podlega wpisowi stałemu. Stosownie zaś do przepisu art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2; 2) bez kompletnej dokumentacji; 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje odrzucenie skargi. II. Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona informacja COP z 8 września 2025 r. została doręczona stronie skarżącej 10 września 2025 r. (k. 195 załączonej przez organ dokumentacji). Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na powyżej wskazane rozstrzygnięcie rozpoczął zatem swój bieg 11 września 2025 r., a jego czternasty dzień przypadał 24 września 2025 r. i był to ostatni dzień na wniesienie skargi. Zauważyć należy, iż w piśmie z 8 września 2025 r., zawierającym ponowną negatywną ocenę projektu w rozumieniu art. 69 ust. 3 u.z.r.z., błędnie pouczono stronę o przysługującym jej środku odwoławczym, bowiem przeprowadzona ocena, której wynik został przekazany wnioskodawcy pismem z 8 września 2025 r., stanowiła ponowną negatywną ocenę projektu, o której mowa w art. 69 ust. 4 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027. Wnioskodawcy przysługiwało zatem prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 73 ustawy wdrożeniowej, nie zaś protest do organu - jak błędnie wskazano w zaskarżonej informacji. Strona skarżąca natomiast, zgodnie z pouczeniem, skierowała do organu pismo z 23 września 2025 r. o nazwie "protest", nadane w placówce pocztowej 9 października 2025 r. Tym samym pismo strony stanowiło niewłaściwy środek zaskarżenia, zostało skierowane do niewłaściwego organu oraz zostało wniesione po terminie do wniesienia skargi. Pismo to zostało następnie przekazane do tutejszego sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Wobec powyższego zarządzeniem z 26 listopada 2025 r. wezwano stronę skarżącą do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy wnosi o potraktowanie protestu z 23 września 2025 r. dotyczącego oceny projektu jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na ponowną negatywną ocenę projektu i przywrócenie terminu do jej wniesienia z uwagi na błędne pouczenie zawarte w informacji o negatywnej ocenie projektu z 8 września 2025 r. W odpowiedzi na wskazane wezwanie skarżąca wniosła o potraktowanie pisma z 23 września 2025 r. zatytułowanego "Protest" jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z 8 września 2025 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie jej terminu do złożenia skargi. Tym samym sąd, zgodnie z żądaniem strony potraktował pismo z 23 września 2025 r. jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Łodzi z 8 września 2025 r. Wskazać należy, że w myśl art. 76 u.z.r.z. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie zawierającym taki wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Ponadto, równocześnie z wnioskiem, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, że błędna informacja co do prawa, trybu i terminu złożenia przysługujących środków prawnych nie może powodować dla strony negatywnych konsekwencji. Jednakże błędne informacje odnośnie środka zaskarżenia bądź ich brak w żaden sposób nie wpływają na bieg ustawowego terminu (nie zawieszają jego biegu) do dokonania określonej prawem czynności. Brak pouczenia lub błędne pouczenie może natomiast stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia środka zaskarżenia. W ocenie sądu brak pouczenia strony o prawie i trybie wniesienia środka zaskarżenia, to jest o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz o trybie jej wniesienia uzasadnia przywrócenie stronie terminu do wniesienia skargi do sądu. Skarżąca nie miała bowiem wiedzy o przysługujących jej uprawnieniach procesowych. Brak zaś właściwego pouczenia o przysługujących stronie środkach zaskarżenia stanowi dostateczne uprawdopodobnienie braku jej winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności należało uznać, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy, zatem wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie zostały bowiem spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. Brak pouczenia o prawie i terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie powinien skutkować zamknięciem skarżącej (szczególnie gdy nie korzysta ona z usług profesjonalnego pełnomocnika) drogi do sądowej kontroli zaskarżonego aktu, skoro za sformułowanie pouczenia o sposobie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego odpowiada organ wydający zaskarżone orzeczenie. Podkreślić przy tym należy, iż przedmiotowa kategoria spraw regulowana jest szczególnym, dosyć restrykcyjnym i często nieznanym trybem postępowania, który sprawia trudności nawet profesjonalnym prawnikom nie zajmującym się zbyt często tego typu sprawami. Tym bardziej więc istotne są tutaj prawidłowe, czytelne i zrozumiałe pouczenia, których brak lub nieprecyzyjność należy mieć na uwadze przy ocenie stopnia zawinienia strony w naruszeniu terminu procesowego do jakiego jest dana strona zobowiązana. W związku z powyższym sąd na podstawie art. 76 u.z.r.z. w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. III. Skarga podlega odrzuceniu. Skarga, o której mowa w art. 73 ust. 1 u.z.r.z., jest - jak już wskazywano - wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 64 ust. 3, art. 69 ust. 1 pkt 2 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 ust. 2 albo art. 77 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (art. 73 ust. 2 u.z.r.z.). Stosownie do treści art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 56 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 69 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 70 albo art. 77 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Zgodnie z wolą ustawodawcy kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 74 ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje odrzucenie skargi, z zastrzeżeniem ust. 7. W myśl art. 73 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że sąd administracyjny rozpoznający skargę w sprawach z zakresu prowadzenia polityki spójności, dotyczących wniosków o dofinansowanie, orzeka na podstawie akt sprawy, którymi są dokumenty, określone w art. 73 ust. 3 pkt 1-4 ustawy wdrożeniowej, wraz z ewentualnymi załącznikami. Przy czym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wnioskodawca kwestionujący negatywne rozstrzygnięcie ma obowiązek dołączyć bezpośrednio do skargi kompletną dokumentację, a więc taką, która stanowiła podstawę rozstrzygnięcia organu. Na kompletną dokumentację składają się wszystkie dokumenty złożone przez stronę wraz z wnioskiem o dofinansowanie, wymienione jako załączniki wniosku, a także pozostałe dokumenty wymienione w art. 73 ust. 3 pkt 2-4 ustawy wdrożeniowej, obejmujące dokumenty pochodzące od strony oraz od organu. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie kompletnej dokumentacji dotyczącej realizowanego projektu, zgodnie z art. 73 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej. Przy czym, w myśl art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. W wyznaczonym przez sąd terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, albowiem w złożonej 22 grudnia 2025 r. odpowiedzi na wezwanie brakuje oryginału lub uwierzytelnionej kopii informacji o wyniku oceny merytorycznej projektu oraz wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami, o której mowa art. 73 ust. 3 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Odnotować przy tym należy, że zasady uwierzytelnienia dokumentów w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały uregulowane w art. 48 p.p.s.a. Jak stanowią § 3 i 3a tego przepisu, zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli odpis dokumentu został sporządzony w formie dokumentu elektronicznego, poświadczenie jego zgodności z oryginałem, o którym mowa w § 3, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy dokumentów poświadczane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca nie złożyła dokumentacji, o której mowa w art. 73 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii. Znajdujący się w przesłanym do sądu pliku dokumentów wniosek o dofinansowanie projektu stanowi jedynie kserokopię dokumentu, który nie został uwierzytelniony przez stronę. Samo zaś podpisanie wybranych załączników do wniosku jest niewystarczające. Również informacja z 8 września 2025 r. o negatywnej ocenie projektu stanowi skan dokumentu. Przedłożone do sądu pliki dokumentów zostały zatem przesłane w formie, która nie spełnia wymagań art. 73 ust. 4 ustawy wdrożeniowej. Dopiero złożenie przez stronę skarżącą pełnej dokumentacji, spełniającej warunki określone w art. 73 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej, pozwalałoby sądowi na zbadanie, czy organ dokonał zgodnie z prawem negatywnej oceny merytorycznej wniosku spółki. W tych okolicznościach sąd zobligowany był do stwierdzenia, że ze skargą nie złożono kompletnej dokumentacji zgodnie z art. 73 ust. 2-4 ustawy wdrożeniowej. Z uwagi na powyższe, sąd w pkt 2 odrzucił skargę zgodnie z art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. IV. O zwrocie uiszczonego wpisu sąd orzekł jak w pkt 3 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a. e.o.