III SA/Łd 94/09

Dnia 31 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie korzystania z ulg w komunikacji na liniach tramwajowych 11 i 46 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 12 listopada 2008 roku M. B. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miasta Z. Nr [...] z dnia [...], w przedmiocie korzystania z ulg w komunikacji na liniach tramwajowych 11 i 46. Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2008 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przekazał skargę organowi administracji – Radzie Miasta Z. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i ustosunkowania się do podniesionych w niej zarzutów. W odpowiedzi na skargę z dnia 30 grudnia 2008 roku Rada Miasta Z. wniosła o oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2009 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia poprzez wykazanie, że przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na uchwałę Rady Miasta Z., wezwał Radę Miasta Z. w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) do usunięcia naruszenia prawa. Pomimo wezwania prawidłowo doręczonego w dniu 11 marca 2009 roku, skarżący nie wykazał, iż przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest skarga na uchwałę Rady Miasta Z., Nr [...] z dnia [...], w przedmiocie korzystania z ulg w komunikacji na liniach tramwajowych 11 i 46. Dopuszczalność wniesienia i do sądu administracyjnego skargi na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego szczebla gminnego zostały uregulowane w treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Stosownie do treści powyższego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Jak wynika z brzmienia art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ustawodawca uzależnił wniesienie skargi na uchwałę organu gminy do sądu administracyjnego od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. W myśl art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., skargę wnosi się wówczas w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany, do wykazania, iż przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym tzn. wystąpił do Rady Miasta Z. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 marca 2009r. M. B. nie wykazał, iż przed wniesieniem skargi wyczerpał środki zaskarżenia, jakie przysługiwały w toku postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż M. B. nie wykazał, że przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środki zaskarżenia, o których mowa w art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę. a.ł.