III SA/Łd 947/17

Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 roku sprawy ze skargi D. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dna 14 czerwca 1060 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: K.p.a.; art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst. jedn.:DZ.U. z 2017 r. poz. 128) – dalej: p.r.d.; art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst. jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 978) – dalej: u.k.p.; art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 r. poz. 970 ze zm.) – dalej: ustawa zmieniająca u.k.p., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...], nr [...] o skierowaniu D.T. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2017 r., nr Rd-II-5380/213E/17/EZ Komendant Wojewódzki Policji w Ł., działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., art. 49 ust. 1 pkt 2 u.k.p. wystąpił do Prezydenta Miasta S. o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, z uwagi na fakt uzyskania przez D.T. w okresie od 17 kwietnia 2014 r. do 25 października 2014 r., łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W następstwie wszczętego postępowania administracyjnego, o czym skarżący został poinformowany zawiadomieniem z dnia 9 maja 2017 r., Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] skierował D.T. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., w którym zarzucił brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. Uzasadniając wskazał, iż wydana wobec jego osoby decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy, której konsekwencją było wydanie przedmiotowej decyzji, jest przedmiotem odrębnego odwołania. Wniósł o zmianę decyzji organu I instancji i niekierowanie go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy ww. decyzję z dnia [...]. Uzasadniając organ odwoławczy przywołał treść art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Zgodnie z art. 130 ust. 1 p.r.d. Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Ponadto Kolegium powołało przepis art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia, co ich kwalifikacji. Organ wskazał także, że w myśl art. 129 ust. 2 pkt 13a p.r.d. uprawniony do występowania z wnioskiem do starosty o skierowanie kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na egzamin sprawdzający kwalifikacje, jest także Policja, w związku z wykonywaniem czynności związanych z czuwaniem nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu drogowego, w sytuacji gdy istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia, co do kwalifikacji tej osoby. W oparciu o treść powyższych przepisów Kolegium wywiodło, że decyzja wydawana w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest decyzją związaną, co oznacza, że organ ma obowiązek wydania tej decyzji, w przypadku wystąpienia przesłanki jego zastosowania, w tym uzyskania przez kierującego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, wykazanych w ewidencji kierowców. Ponadto, co istotne organ wydający decyzję jest związany treścią danych zawartych w ewidencji, a co za tym idzie nie posiada uprawnień do ich weryfikacji, czy też podważania ich skuteczności. Kwestionowanie tych wpisów jest możliwie jedynie przed organami prowadzącymi ewidencję, to jest przed właściwymi organami Policji. Dalej Kolegium wskazało, iż w niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wnioskiem z dnia 28 kwietnia 2017 r. wystąpił do Prezydenta Miasta S. o skierowanie D.T. na kontrole sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami, z uwagi na uzyskanie przez ww. w okresie od 17 kwietnia 2014 r. do 25 października 2014 r., łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Uzasadnienie złożonego wniosku zawierało wyszczególnienie popełnionych w tym okresie naruszeń, miejsce ich popełnienia oraz liczbę punktów przypisanych za każde z nich. Tym samym uznać należało, iż kwestionowana przez skarżącego decyzja o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji odpowiada prawu. Na powyższą decyzję D.T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę. Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Wniesiona skarga dotyczyła, oprócz przedmiotowej decyzji, dwóch pozostałych wydanych w stosunku do osoby skarżącego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], w przedmiocie: zatrzymania prawa jazdy z rygorem natychmiastowej wykonalności (nr [...]) oraz w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu (nr. [...]). Uzasadniając zarzucił niewyjaśnienie w sposób dokładny stanu faktycznego sprawy, w szczególności nieuwzględnienie faktu odbycia przez skarżącego szkolenia redukującego uzyskane punkty, zaraz po fakcie powzięcia wiadomości o otrzymaniu, co miało miejsce na początku listopada 2014 r. Jednakże wtedy w Komendzie Miejskiej Policji w S. uzyskał informacje, że ma ich tylko 10. Ponadto skarżący zakwestionował fakt popełnienia wykroczenia w miejscowości "W.", wskazując, że nigdy tam nie był, zasadność nadania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy rygoru natychmiastowej wykonalności, jak również nieuwzględnienie, że przypisywane kierowcy punkty "kasują" się z upływem roku, a tym samym poddał w wątpliwość prawidłowość naliczenia przypisanych mu punktów. Zarzucił nadto wydanie decyzji na podstawie przepisów nieistniejących w dniu popełnienia przez niego naruszeń. Podniesiona argumentacja odnosiła się do wszystkich trzech skarg. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 11 marca 2005 r., I OZ 45/05; z dnia 7 czerwca 2008 r., I OZ 382/08). Generalnie zawieszenie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej). W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08) przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi być więc istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2012 r., II FZ 941/12). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zgłosił na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. wniosek formalny o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania przed Komendantem Wojewódzkim Policji w Ł. w przedmiocie usunięcia z ewidencji 6 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego z tytułu nałożonego na skarżącego mandatu karnego. Załączył wniosek skarżącego z dnia 27 listopada 2017 r. o usunięcie punktów karnych z ewidencji, skierowany do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. Sąd uznał, że z uwagi na to, iż skarżący kwestionuje podstawy do naliczenia mu 6 punktów z tytułu nałożonego mandatu karnego i złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł o ich usunięcie z ewidencji kierowców, a postępowanie, od wyniku którego skarżący uzależnia rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, nie zostało zakończone, zasadnym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Orzeczenie, jakie zapadnie w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców będzie miało istotny wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.