III SA/Łd 952/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant: Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2011 r. sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia uchyla zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] Wójt Gminy Ł. odmówił wydania zaświadczenia stwierdzającego, że H. W. uległ w dniu 29 maja 1999r. wypadkowi przy pracy. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podniósł, że w piśmie z dnia 25 lutego 2010r. H. W. wystąpił do Wójta Gminy Ł. o wydanie zaświadczenia o uznaniu zdarzenia z dnia 29 maja 1999r. za wypadek przy pracy. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009r. w sprawie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy (Dz.U. z 2009r., nr 105, poz. 870 ze zm.) pracownik, który uległ wypadkowi powinien poinformować niezwłocznie o wypadku swojego przełożonego. H. W. faktu zaistniałego wypadku z dnia 29 maja 1999r. nie zgłosił pracodawcy, wobec czego nie został powołany przez pracodawcę zespół powypadkowy celem ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku. Z tego też względu H. W. udzielona została odpowiedź, iż w aktach sprawy, brak jest dokumentu, protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy. W Urzędzie Gminy nie znajduje się żaden dokument stwierdzający zaistnienie wypadku przy pracy w dniu 29 maja 1999r. W zażaleniu na to postanowienie H. W. podniósł, iż od samego początku nie może uzyskać protokołu lub zaświadczenia o zaistniałym w dniu 29 maja 1999r. wypadku. Wójt twierdził, że wypadek te nie miał miejsca przy wykonywaniu "robót gminnych". Jego przełożony podarł dokumenty. W dniu 29 maja 1999r. pracował tylko od 7:00 do 8:30. Od godziny 8:30 pracował u swojego przełożonego, a wypadek miał miejsce o godzinie 9:00. Wcześniej w 1995r. w godzinach pracy wykonywał u Wójta prace polowe. Pracownicy z robót publicznych byli wykorzystywani nielegalnie. Z tych względów nie może otrzymać odszkodowania i prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że z akt sprawy wynika, iż organ pierwszej instancji nie dysponuje ani stosownymi ewidencjami, rejestrami, ani też żadnymi innymi danymi, z których wynikałyby fakty, których potwierdzenia zaświadczeniem żąda osoba ubiegająca się o nie. Postępowanie wyjaśniające spełnia jedynie pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, bo główną rolę pełnią dane z ewidencji, rejestru, zbioru dokumentów lub zbioru danych utrwalanych innymi technikami. Z tych względów nie jest możliwe wydanie żądanego przez osobę ubiegającą się zaświadczenia, a zatem prawidłowo zastosowano przepis art. 219 K.p.a. W skardze na to postanowienie H. W. wniósł o wydanie mu zaświadczenia oraz ponownie powołał się na okoliczności, w jakich doszło do wypadku w dniu 29 maja 1999r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli działalności administracji publicznej podlegają m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przy czym, Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe zatem oznacza, że Sąd ma obowiązek z urzędu dokonać wszechstronnej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jej zgodności z obowiązującymi przepisami prawnymi. W związku z powyższym należy zauważyć, że – pomijając treści zawarte w skardze – zaskarżone postanowienie dotknięte jest wadą, zapadło bowiem z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Jak już wspomniano na wstępie, z wnioskiem o wszczęcie postępowania mającego na celu wydanie H. W. zaświadczenia ewentualnie odmowę wydania zaświadczenia wystąpił w dniu 6 kwietnia 2011 r. Prokurator Rejonowy w Ł. Wniósł też o potraktowanie go jako strony postępowania i przesłanie odpisu końcowej decyzji w sprawie. W dniu 26 maja 201 r. Prokuratorowi doręczono postanowienie Wójta Gminy Ł. z dnia [...]. Zgodnie z art. 182 k.p.a. prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem. Artykuł 188 k.p.a. stanowi, że prokuratorowi, który bierze udział w postępowaniu w przypadkach określonych w art. 182-184 służą prawa strony. To oznacza, że decyzja (postanowienie) załatwiająca sprawę będzie mu doręczona do wiadomości w celu umożliwienia korzystania z uprawnień procesowych. Mając prawa strony, prokurator nie jest związany z żadną ze stron, dokonuje on w pełni samodzielnie wszystkich czynności procesowych, realizując własne zadania urzędowe związane ze strzeżeniem praworządności. Podkreślenia wymaga, ze powyższego obowiązku zaniechał organ II instancji, gdyż nie doręczył Prokuratorowi zaskarżonego postanowienia, co czyni je wadliwym. Przytoczone przepisy wskazują, że organ administracyjny ma w takiej sytuacji w stosunku do prokuratora te same obowiązki, które realizuje w stosunku do stron postępowania. Muszą być zatem prokuratorowi doręczane wszystkie zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia, gdyż w przypadku zaniechania tego obowiązku ta okoliczność może stanowić przesłankę wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Biorąc powyższe pod uwagę i – ze względu na ewentualną możliwość zajęcia stanowiska przez Prokuratora – nie przesądzając o zasadności zarzutów zawartych w skardze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. A.D.