III SA/Łd 953/12

Dnia 1 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych po rozpatrzeniu wniosku J. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia została doręczona skarżącej w dniu 27 sierpnia 2012 roku. W dniu 27 września 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) J. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku. Do skargi skarżąca załączyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia wskazując, iż przyczyną uchybienia terminu był stan jej zdrowia. Podniosła, iż chwili obecnej przybywa na zwolnieniu lekarskim, a złe samopoczucie w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi spowodowało jego uchybienie. Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2012 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącą do nadesłania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania dokumentu (zwolnienia lekarskiego, zaświadczenia lekarskiego), potwierdzającego okoliczność choroby, która uniemożliwiła wniesienie skargi z zachowaniem ustawowego terminu. W dniu 15 stycznia 2013 roku do Sądu wróciła dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca powyższe wezwanie z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 20 grudnia 2012 roku i złożono ją na okres siedmiu dni we właściwej placówce pocztowej. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 2 stycznia 2013 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 9 stycznia 2013 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot , nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2013 roku sędzia sprawozdawca na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznał przesyłkę sądową za doręczoną w dniu 3 stycznia 2013 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 10 stycznia 2013 roku. Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2013 roku pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 5 lutego 2013 roku. Na powyższe zarządzenie skarżąca nie wniosła zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270)- dalej –p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Analiza powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, iż datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi administracji publicznej, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 27 sierpnia 2012 roku. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od dnia 28 sierpnia 2012 roku, a upłynął w dniu 26 września 2012 roku (środa). Natomiast skarżąca wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie w dniu 27 września 2012 roku (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej), a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2013 roku pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na powyższe zarządzenie skarżąca nie wniosła zażalenia. Z powyższych względów, z uwagi na niezachowanie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. e.o.