III SA/Łd 958/17

Dnia 2 lutego 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Referent- stażysta Aneta Lubasińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 roku sprawy ze skargi Instytutu A w Ł. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 152 ust. 1 oraz art. 154 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1793, ze zm.), zwanej dalej: " ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej" lub " ustawą", po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez A. w Ł. dotyczącego decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nr [...] z dnia [...] w przedmiocie oddalenia w całości odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna, prowadzonego przez [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia o kodzie postępowania nr [...] w zakresie neurologia dziecięca, neurologia dziecięca – diagnostyka onkologiczna na obszarze: 1006- łódzki wschodni, 1008 – pabianicki, 1020 – zgierski, 1021 – brzeziński, 1061 – Łódź, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia uzasadniając wydaną decyzję wskazał, że na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, ogłosił postępowanie konkursowe w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w zakresie neurologia dziecięca, neurologia dziecięca – diagnostyka onkologiczna na obszarze: 1006- łódzki wschodni, 1008 – pabianicki, 1020 – zgierski, 1021 – brzeziński, 1061 – Łódź na okres od dnia 1 maja 2017 r. do dnia 30 czerwca 2017 r. W ogłoszeniu wskazano wartość zamówienia nie większą niż 62 920 zł. Wskazano również maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, tj. 1. W postępowaniu złożono 3 oferty. Na podstawie art. 151 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. Informacja o rozstrzygnięciu postępowania została opublikowana na tablicach ogłoszeń oraz stronie internetowej [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ. W dniu 13 kwietnia 2017 r. do Narodowego Funduszu Zdrowia – [...] Oddziału Wojewódzkiego wpłynęło odwołanie złożone przez A. w Ł. W wyniku rozpoznania przedmiotowego odwołania, decyzją z dnia [...] nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie w całości. A. w Ł. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję wyjaśnił, że oferenci przystępujący do konkursu ofert oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w tym w szczególności rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 357 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych ( tekst jedn. Dz.U. 2016, poz. 1743 z późn. zm.), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1372 z późn. zm.) oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej winni , zgodnie z art. 146 ust. 1 ustawy, spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ, wskazane w zarządzeniach: nr 62/2016/ DSOZ z 29 czerwca 2016 r., nr 125/2016/DSOZ z 22 grudnia 2016 r., nr 12/2015/DSOZ z 13 lutego 2015 r., nr 106/2016/DSOZ z 17 października 2016, nr 79/2016/DSOZ z 28 lipca 2016 r., 89/2016/DSOZ z 5 sierpnia 2016 oraz wymagania przewidziane w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. 2016, poz. 1146 ze zm.), a także w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 o działalności leczniczej. W części jawnej konkursu komisja konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert stwierdzając, że złożone oferty przez każdego z oferentów zawierają braki. Wezwała oferentów do ich usunięcia. W przypadku skarżącej dostrzeżono 10 braków. Trzy z nich nie zostały usunięte mimo wezwania. W wezwaniu z dnia 28 marca 2017 r. wskazano: - w pkt 1. Odpowiedź ankietowa nr 1.3.4.1. – brak oświadczenia o gotowości do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy dla osoby o unikalnym wyróżniku 2. Wezwano do przedstawienia oświadczeń podpisanych przez ww. osoby lub innego dokumentu potwierdzającego gotowość udzielania świadczeń, tj. kopię umów cywilnoprawnych, w szczególności umów o pracę lub pisemnych zobowiązań do zawarcia umowy o pracę. - w pkt 2. Odpowiedź ankietowa nr 1.3.4.1. – brak oświadczenia o gotowości do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy dla osoby o unikalnym wyróżniku 1. Wezwano do przedstawienia oświadczeń podpisanych przez ww. osoby lub innego dokumentu potwierdzającego gotowość udzielania świadczeń, tj. kopię umów cywilnoprawnych, w szczególności umów o pracę lub pisemnych zobowiązań do zawarcia umowy o pracę. - w pkt 9. Odpowiedź ankietowa nr 1.2.5.1 – Certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością. Brak udokumentowania odpowiedzi. Wezwano do przedstawienia kopii dokumentu potwierdzającego odpowiedź ankietową. W przypadku konieczności zmiany odpowiedzi ankietowej, należy złożyć ponownie formularz ofertowy w wersji papierowej i elektronicznej (zawierający zmiany dotyczące wyłącznie wskazanego braku). Oferta skarżącego została w dniu 6 kwietnia 2017 r. odrzucona z powodu nieprawdziwych informacji w niej zawartych – art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dnia 7 kwietnia 2017 r. po ogłoszeniu rozstrzygnięcia postępowania konkursowego wpłynął fax złożony przez A. w Ł zatytułowany protest. Następnie ww. pismo złożone zostało w kancelarii ŁOW NFZ. Z uwagi na złożenie go po terminie protest pozostawiono bez odwołania. Dnia 7 kwietnia 2017 r. do oferenta wystosowano pismo informujące o sposobie załatwienia sprawy. Pozostałe dwie oferty zostały przyjęte do dalszego postępowania. Organ stwierdził, że na skutek odrzucenia oferta podlega wykluczeniu spod merytorycznej oceny i nie jest brana pod uwagę w ramach decyzji o wyborze podmiotu do zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. W orzecznictwie przyjęto, iż podmiot którego oferta podlegała odrzuceniu zachowuje status uczestnika postepowania poprzez złożenie protestu na czynność w postaci odrzucenia oferty. Autor protestu w zakresie tym protestem objętym uczestniczy w postępowaniu, a uczestnictwo powoduje powstanie uprawnienia do złożenia odwołania. W analizowanej sprawie interes prawny skarżącego zdeterminowany zatem jest normą art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy; aby skutecznie zbadać istnienie czy też naruszenie tego interesu prawnego konieczne jest również ustalenie czy skarżący skutecznie wniósł protest na odrzucenie swojej oferty. Na podstawie art. 153 ust. 1 ustawy, w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, do czasu zakończenia postępowania, oferent może złożyć komisji umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. W niniejszym postępowaniu konkursowym ogłoszenie o rozstrzygnięciu postępowania w trybie konkursu ofert nastąpiło w dniu 7 kwietnia 2017 r. Jak wynika z § 20 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy, z chwilą ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania albo wysłania informacji o unieważnieniu postępowania dyrektor oddziału odwołuje komisję konkursową. Zgodnie z § 18 ust. 1 tego rozporządzenia Ministra Zdrowia, protesty, o których mowa w art. 153 ustawy, złożone do komisji konkursowej są kierowane do przewodniczącego. Zgodnie z § 22 ust. 2 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z 13 lutego 2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, protest uważa się za złożony z chwilą doręczenia go komisji prowadzącej postępowanie w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Jednocześnie ust. 1 ww. regulacji wskazuje, że protest powinien być złożony w formie pisemnej. Pismo skarżącego zatytułowane protest wpłynęło do organu za pomocą faksu w dniu 7 kwietnia 2017 r. o godzinie 8.32. Następnie zostało złożone w kancelarii organu tego samego dnia o godzinie 9.20, a zarejestrowane w elektronicznym systemie obiegu dokumentów o godz. 9.40. O godzinie 11.48 zostało zadekretowane na sekretariat Wydziału Świadczeń Opieki zdrowotnej ŁOW NFZ. Pracownicy tego wydziału są odpowiedzialni za prowadzenie postępowań konkursowych w przedmiocie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oryginał ww. pisma został przyjęty przez pracownika sekretariatu tego wydziału w dniu 10 kwietnia 2017 r. o godzinie 10.00. Ogłoszenie o rozstrzygnięciu postępowania zostało zamieszczone na stronie internetowej Oddziału NFZ w dniu 7 kwietnia 2017 r. o godz. 9.36. Z tą chwilą nastąpiło najpóźniej rozwiązanie komisji konkursowej. Do momentu rozwiązania komisji do jej przewodniczącego nie wpłynął protest, a co za tym idzie komisja nie miała możliwości zapoznać się z jego treścią. Z uwagi na powyższe, przedmiotowy fax, a następnie pismo złożone w kancelarii ŁOW NFZ nie mógł zostać rozpatrzony jako protest. Dyrektor ŁOW NFZ pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. o powyższych ustaleniach poinformował skarżącego na piśmie; poinformowano go także o możliwości wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania. Skoro ogłoszenie o rozstrzygnięciu nastąpiło w dniu 7 kwietnia 2017 r., a informacja o tym zamieszczona została na stronie internetowej ŁOW NFZ o godz. 9.36, to nie było możliwości aby także z treścią tego pisma zapoznała się komisja konkursowa, która uległa rozwiązaniu z chwilą ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania konkursowego. Zgodnie z powyższym, w ocenie organu, bezzasadne jest przeprowadzenie zgłoszonego przez stronę dowodu z zeznań świadka i nagrań z kamer monitoringu kancelarii ogólnej ŁOW NFZ na okoliczność osobistego i terminowego złożenia w formie pisemnej protestu. Okoliczności sprawy w aspekcie złożenia przez stronę protestu w formie pisemnej nie budzą wątpliwości i nie wymagają wyjaśnienia. Jeśli pismo zatytułowane protest złożone zostało po rozstrzygnięciu postępowania, to nie było podstaw do podejmowania czynności wynikających z art. 153 ust. 2 i 5 ustawy. W myśl art. 153 ust. 4 ustawy protest wniesiony po terminie nie podlega rozpatrzeniu. Tym samym nie ma podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 153 ust. 2 ustawy. Organ wyjaśnił, że po złożeniu oferty skarżący został w dniu 28 marca 2017 r. wezwany do uzupełnienia braków formalnych oferty do dnia 30 marca 2017 r. W wyznaczonym na dzień 30 marca 2017 r. nie uzupełnił następujących braków: Odpowiedź ankietowa nr 1.3.4.1 – brak oświadczenia o gotowości do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy dla osoby o unikalnym wyróżniku 2. Komisja wniosła o przedstawienie oświadczeń podpisanych przez ww. osoby lub innego dokumentu potwierdzającego gotowość udzielania świadczeń, tj. kopię umów cywilnoprawnych, w szczególności umów o pracę lub pisemnych zobowiązań do zawarcia umowy o pracę. Zgodnie bowiem z § 10 ust. 4 pkt 3 Zarządzenia Nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. formularz ofertowy zawiera: wykaz personelu z opisem kompetencji; oferent obowiązany jest na wezwanie komisji udokumentować gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez każdą z osób wymienionych w wykazie. Dokumentem potwierdzającym gotowość udzielania świadczeń jest zawarta z oferentem lub podwykonawcą umowa cywilnoprawna, w szczególności umowa o pracę lub pisemne zobowiązanie do zawarcia jednej z w/w umów. Odpowiadając na wezwanie komisji do uzupełnienia ww. braku oferent przedstawił oświadczenie osoby o wyróżniku 2, zawierające zobowiązanie do podjęcia współpracy z oferentem w przedmiocie postępowania konkursowego od pierwszego dnia obowiązywania umowy. Oświadczenie to nie zawierało daty jego sporządzenia. Zgodnie z § 18 pkt 4 tego Zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13.02.2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Istniała zatem konieczność wyjaśnienia czy oświadczenie (dokument) zostało złożone na dzień związania ofertą. W związku z tym, w dniu 30 marca 2017 r. - zgodnie dyspozycją zawartą w § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy - zespół dokonujący weryfikacji oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, wnioskował o przedstawienie dokumentu potwierdzającego gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wg stanu na dzień sporządzania oferty osoby o wyróżniku 2 . W odpowiedzi na wniosek zespołu Oferent przedstawił oświadczenie z datą na dzień złożenia oferty niezawierającą podpisu osoby oświadczającej tj. osoby o wyróżniku 2 . Oświadczenie zostało podpisane ,.z upoważnienia" przez inną osobę. Do oświadczenia nie dołączono upoważnienia do podpisywania dokumentów w imieniu osoby oświadczającej tj. osoby o wyróżniku 2. Odpowiedź ankietowa nr 1.3.4.1 - brak oświadczenia o gotowości do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy dla osoby o unikalnym wyróżniku 1. Komisja wniosła o przedstawienie oświadczeń podpisanych przez ww. osoby lub innego dokumentu potwierdzającego gotowość udzielania świadczeń, tj. kopię umów cywilnoprawnych, w szczególności umów o pracę lub pisemnych zobowiązań do zawarcia umowy o pracę. Odpowiadając na wezwanie komisji do uzupełnienia ww. braku oferent przedstawił oświadczenie osoby o wyróżniku 1 zawierające zobowiązanie do podjęcia współpracy z oferentem w przedmiocie postępowania konkursowego od pierwszego dnia obowiązywania umowy. Oświadczenie to zawierało datę świadczącą, że dokument ten został sporządzony po terminie złożenia oferty. W związku z tym w dniu 30 marca 2017 r. zespół dokonujący weryfikacji oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, wnioskował o przedstawienie dokumentu potwierdzającego gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy przed terminem złożenia oferty, osoby o wyróżniku 1. W odpowiedzi na wniosek zespołu oferent nie przedstawił żadnego dokumentu potwierdzającego gotowość ww. osoby udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy sporządzonego przed datą związania ofertą. Odpowiedź ankietowa nr 1.2.5.1 - Certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością. Brak udokumentowania odpowiedzi. Komisja wniosła o przedstawienie kopii dokumentu potwierdzającego odpowiedź ankietową. W przypadku konieczności zmiany odpowiedzi ankietowej, należy złożyć ponownie formularz ofertowy w wersji papierowej i elektronicznej (zawierający zmiany dotyczące wyłącznie wskazanego braku). Odpowiadając na wezwanie komisji do uzupełnienia ww. braku oferent przedstawił kopię certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością zawierającą informację o pierwszej certyfikacji mającej miejsce w dniu 7 kwietnia 2016 roku oraz o bieżącym wydaniu certyfikatu w dniu 28 marca 2017 roku. W związku z tym, że data bieżącego wydania certyfikatu jest datą późniejszą niż data złożenia oferty, w dniu 30 marca zespół dokonujący weryfikacji oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, wnioskował o przedstawienie dokumentu potwierdzającego posiadanie przez oferenta certyfikatu w przedmiocie postępowania konkursowego przed terminem złożenia oferty. W odpowiedzi na wniosek zespołu oferent przedstawił dokument wystawiony w dniu 22 marca 2017 roku (tj. w dniu złożenia oferty) potwierdzający dokonanie audytu rozszerzającego zakres certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością m. in. o poradnię neurologii dziecięcej, tj. komórkę organizacyjną zgłoszoną do postępowania konkursowego. Z treści przedstawionego dokumentu wynika, że przed dniem sporządzenia dokumentu z audytu oferent nie posiadał certyfikatu w zakresie, którego dotyczy postępowanie konkursowe. Zgodnie z § 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016r., poz. 1372 z późn. zmn.), w celu spełnienia kryterium posiadania certyfikatu systemu zarządzania Oferent zobowiązany jest przedstawić certyfikat. Dokument przekazany zespołowi jest potwierdzeniem dokonania audytu i rekomendacji audytora do rozszerzenia zakresu certyfikatu ISO 9001 systemu zarządzania jakością, nie jest jednak certyfikatem. W tym, zakresie uznać należy, że Oferentowi nie przysługują punkty rankingujące. Zarzut zatem naruszenie w/w z § 6 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r., jest bezzasadny. W zakresie Odpowiedzi ankietowej nr 1.3.4.1- oferent wskazał personel (o unikalnym wyróżniku 2 i 1), a na wezwanie komisji do udokumentowania gotowości udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez w/w osoby załączono oświadczenia, z których nie wynikało czy zostały sporządzone/złożone na dzień złożenia oferty (na moment związania ofertą). Na podstawie § 17 ust. 2 w/w Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r., zespół dokonujący weryfikacji oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, wnioskował o przedstawienie dokumentów potwierdzających gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wg stanu na dzień sporządzania oferty osoby o wyróżniku 1 i 2. W odpowiedzi na wniosek zespołu Oferent przedstawił: oświadczenie z datą na dzień złożenia oferty nie zawierającą podpisu osoby oświadczającej tj. osoby o wyróżniku 2. Oświadczenie zostało podpisane "z upoważnienia" przez inną osobę. Do oświadczenia nie dołączono upoważnienia do podpisywania dokumentów w imieniu osoby oświadczającej tj. osoby o wyróżniku 2. Nie przedstawił żadnego dokumentu potwierdzającego gotowość ww. osoby o wyróżniku 1 do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy sporządzonego przed datą związania ofertą. Wbrew zatem § 10 ust. 4 pkt 3 w/w Zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ, oferent nie udokumentował na żądanie komisji gotowości do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy przez każdą z osób wymienionych w wykazie. W pierwszym przypadku oświadczenie zostało złożone przez osobę nie wskazaną przez oferenta w wykazie personelu, w drugim przypadku oferent nie udokumentował gotowości wskazanej osoby do udzielania świadczeń, bowiem nie przedłożył dokumentu, w tym oświadczenia tej osoby złożonego na dzień związania ofertą. W świetle powyższych warunków, znanych oferentowi od momentu ogłoszenia postępowania, nie zostało wykazane że oferent zapewnia gotowość do udzielania świadczeń osób wskazanych w ofercie, to jest personelu o ww. wyróżnikach 1 i 2. Zarzut zatem naruszenia § 10 ust. 4 pkt. 3 Zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13.02.2015 r. poprzez brak zastosowania, jest całkowicie bezzasadny. Zdaniem organu uznać należy, że oferta zawierała nieprawdziwe dane i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zarzut naruszenia art.149 ust 2 cyt. ustawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż treść oferty odwołującego nie odpowiada rzeczywistemu stanowi faktycznemu, jest bezzasadny. Skarżący podniósł, iż komisja konkursowa działa na podstawie przepisów prawa i "przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia" (art. 142 ust.2 pkt. 3 w/w ustawy). "Oświadczenia lub wyjaśnienia o których mowa art. 142 ust. 2 pkt 3 ustawy, są składane w formie pisemnej lub ustnie do protokołu z przebiegu postępowania" (§ 12 ust. 1 w/w rozporządzenia MZ w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy). Dodatkowo członkowie komisji podczas oględzin zostali ustnie, a więc do protokołu, zapewnieni o potwierdzeniu faktu dysponowania wymaganym personelem od pierwszego dnia obowiązywania przyszłego kontraktu oraz iż jest to zapewnienie, które było również, prawidłowe na dzień składania oferty o już z pewnością po dniu wezwania przez komisję. W ocenie Skarżącego, Komisja uzyskała ustne potwierdzenie odpowiednich oświadczeń w zakresie personelu (zostały przyjęte przez kontrolujących z dodatkową informacją, iż w przypadku dalszych wątpliwości oferent zostanie dodatkowo wezwany). W przypadku wątpliwości komisji, które mogły się pojawić w dniu 30.03.2017 r. w toku oględzin, co do istnienia umocowania osób które podpisały dodatkowe oświadczenia komisja zobowiązana była do wezwania oferenta. Takiej czynności Komisja nie podjęła. Komisja konkursowa może przeprowadzić weryfikację oferenta w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie, w szczególności przez oględziny pomieszczeń i urządzeń przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego, przy pomocy którego wykonywana ma być umowa, a także żądać przekazania dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez oferenta" (§17 ust. 2 w/w rozporządzenia MZ w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy). Powyższe twierdzenia i zarzuty, w ocenie organu, są bezpodstawne. Jak wskazano już powyżej, co do wykazu personelu zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 3 w/w Zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ, oferent obowiązany jest na wezwanie komisji udokumentować gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez każdą z osób wymienionych w wykazie. Dokumentem potwierdzającym gotowość udzielania świadczeń jest zawarta z oferentem lub podwykonawcą umowa cywilnoprawna, w szczególności umowa o pracę lub pisemne zobowiązanie do zawarcia jednej z w/w umów. Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że celem wykazania gotowości do udzielania świadczeń przez personel oferent na wezwanie komisji przedłożyć musi dokument. Dokument z założenia wymaga formy pisemnej, nie może go zatem zastąpić ustne oświadczenia. Oświadczenia oferenta składane w toku weryfikacji (oględzin) dokonywanych w dniu 30 marca 2017 r., na podstawie § 17 w/w rozporządzenia Ministra Zdrowia, czy jak określił to skarżący "ustne potwierdzenie odpowiednich oświadczeń w zakresie personelu", nie mogą zatem zastąpić dokumentu wykazującego przedmiotową gotowość. Skoro oferent został wezwany do uzupełniania braków oferty, a następnie umożliwiono mu złożenie wyjaśnień w tym zakresie, w tym przedłożenia dokumentów, na podstawie § 17 w/w rozporządzenia Ministra Zdrowia, to nie można oczekiwać od komisji konkursowej że miałaby podejmować kolejne czynności wyjaśniające dotyczące tej samej wątpliwości. Oferent został wezwany do uzupełniania braków formalnych oferty, a następnie miał możliwość złożenia wyjaśnień i przedłożenia dokumentów celem udokumentowania gotowości w/w personelu. Brak udokumentowania tej gotowości pomimo w/w wezwań i wyjaśnień skutkuje uznaniem podania przez oferenta w ofercie nieprawdziwych informacji, a w następstwie obliguje komisję do odrzucenia tej oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. Wezwanie do uzupełniania braków i wyjaśnienia w trybie § 17 w/w rozporządzenia Ministra Zdrowia, były czynnościami stosowanymi także wobec pozostałych oferentów w toku postępowania konkursowego. Dodatkowe żądanie przez komisję złożenia wyjaśnień przez Skarżącego do oświadczenia złożonego w dniu 30.03.2017 r. w toku weryfikacji, oznaczałoby preferencyjne traktowanie oferenta i naruszało zasadę równego traktowania uczestników postępowania wynikającą z art. 134 ust. 1 i 2 tej ustawy o świadczeniach. Zauważyć także należy, iż przepis § 17 w/w rozporządzenia Ministra Zdrowia, wskazuje na możliwość żądania przez komisję złożenia wyjaśnień czy przeprowadzenia weryfikacji. Przepis ten nie ma charakteru obligatoryjnego. Skoro komisja w toku postępowania konkursowego w stosunku do oferentów, w tym w stosunku do skarżącego, z możliwości tej skorzystała, nie ma podstaw do żądania ponawiania tych czynności w stosunku do skarżącego. W ocenie organu niezasadny jest zarzut zatem naruszenia art. 77 kpa w związku z art. 142 ust. 2 pkt 2 i 3 w/w ustawy, w związku z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy, poprzez ich niezastosowanie i brak przyjęcia do protokołu oświadczenia oferenta w toku oględzin w zakresie złożonych pisemnie oświadczeń personelu wykazanego w ofercie oraz brak uwzględniania złożonych wyjaśnień, jest całkowicie bezzasadny. Biorąc pod uwagę prawidłowość braku rozpatrzenia protestu wniesionego po terminie oraz prawidłowość odrzucenia oferty skarżącego, nie sposób uznać że brak rozpoznania oferty odwołującego narusza zasadę równego traktowania świadczeniodawców wynikającą z art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach. Oferenci biorący udział w przedmiotowym postępowaniu konkursowym na takich samych zasadach byli wzywani do uzupełnienia braków formalnych ofert, na takich samych zasadach komisja przeprowadziła weryfikację prawdziwości danych wskazanych przez nich w ofertach. W sytuacji stwierdzenia podania nieprawdziwych danych przez oferenta, komisja zobligowana była do odrzucenia oferty skarżącego na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 tej ustawy o świadczeniach. Jak wskazano w uzasadnieniu do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7.05.2008r. (sygn. akt VII Sa/Wa 262/08), aby świadczeniodawca mógł skutecznie wnieść środek odwoławczy i skargę Fundusz musi naruszyć - określone przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia – zasady postępowania w rozumieniu zarówno materialno-prawnym (np. wymagania od świadczeniodawców), jak i proceduralnym (np. warunki postępowania). Takie naruszenie zasad postępowania musi naruszać interes prawny świadczeniodawcy. Dokonana analiza pokazała, że działania komisji konkursowej prowadzącej przedmiotowe postępowanie były zgodne z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W efekcie nie doszło do naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej będących przedmiotem niniejszego postępowania konkursowego, zaś zachowanie komisji było zgodne z prawem. Reasumując, stanowisko zawarte w decyzji Dyrektora ŁOW NFZ nr [...] z dnia [...] uznać należy za prawidłowe, co oznacza, że oddalenie odwołania było zasadne, a zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia ww. ustawy o świadczeniach, chybione. Organ odwoławczy stwierdził, że w świetle okoliczności niniejszej sprawy nie sposób zatem przyjąć, że organ rozpoznając niniejszą sprawę nie dopełnił obowiązków przewidzianych w art. 7, 77 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie wykazując niezbędnej dbałości o dokładne wyjaśnienie sprawy. Wszystkie istotne w sprawie fakty i zdarzenia zostały ustalone oraz w dostateczny sposób rozważone, a motywy podjętego rozstrzygnięcia należycie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim należy podnieść, że wydana na skutek odwołania decyzja Dyrektora ŁOW NFZ zawierała wszelkie wymagane ustawą elementy, służące wyjaśnieniu odwołującemu przyczyn wydania określonego rozstrzygnięcia, tj. w sposób szczegółowy i precyzyjny wyjaśniała i uzasadniała dlaczego przedmiotowa oferta została odrzucona. Ocena ta skutkuje uznaniem, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącego i nie ma podstaw do uwzględnienia odwołania także po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek złożonego przez skarżącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. A. w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...]. Zażądał uchylenia tej decyzji, a także uchylenia decyzji ją poprzedzającej. Wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentu oświadczenia E.D. na okoliczność osobistego i terminowego złożenia protestu bezpośrednio do rąk osoby upoważnionej w organie do odbioru pism, a także dopuszczenia dowodu z zeznań E.D. na okoliczność terminowego złożenia protestu w formie pisemnej oraz na okoliczność powiadomienia lub trudności powiadomienia o jego wpłynięciu członków komisji bezpośrednio przez osobę upoważnioną w organie do odbioru pism, a także dopuszczenia dowodów z nagrań kamer monitoringu na okoliczność osobistego i terminowego złożenia w formie pisemnej protestu oraz okoliczności powiadomienia lub trudności powiadomienia o jego wpłynięciu członków komisji bezpośrednio przez osobę upoważnioną w organie do odbioru pism i wystąpienia w tym celu do organu o kopie takich nagrań. Zarzucił organowi naruszenie art. 78 § 1, art. 75 § 1 , art. 7, art. 8, art. 80 k.p.a. skutkiem, którego było błędne uznanie, iż protest został złożony po terminie. Tymczasem protest został wniesiony przed zakończeniem postępowania konkursowego do rąk i za potwierdzeniem przez osobę upoważnioną do odbioru pism, a zatem z zachowaniem terminu, co powinno skutkować ustaleniem, że organ bezzasadnie odmówił rozpatrzenia prawidłowo wniesionego protestu. Zdaniem skarżącego organ naruszył także art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy, poprzez uznanie, że oferta skarżącego zawierała informacje nieprawdziwe. W trakcie postępowania konkursowego naruszony został przepis art. 134 ust. 1 ustawy poprzez uniemożliwienie uzupełnienia oferty konkursowej. Odmówiono przyjęcia do protokołu ustnych wyjaśnień oraz zaniechano dodatkowego wezwania. W ocenie skarżącego uzupełnił on ofertę o niezbędne dokumenty i informacje, a zatem nie zaistniały przesłanki uzasadniające odrzucenie oferty. Odmienne stanowisko organu świadczy o naruszeniu przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy, a także § 10 ust. 4 pkt 3 Zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Doszło także do naruszenia przepisu § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że dokument potwierdzający posiadanie certyfikatu powinien być wystawiony przed datą złożenia oferty, podczas gdy obowiązek ten nie wynika z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, zaś oferent przedstawił dokumenty, z których wynikało, iż pozytywnie zakończył procedurę audytu i weryfikacji dla miejsca udzielania świadczeń wskazanego w ofercie i otrzyma on rozszerzenie certyfikatu m.in. o poradnię neurologii dziecięcej, wobec czego informacje wskazane w ofercie uznać należy za prawdziwe. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż oferent zobowiązany jest przedłożyć wraz z ofertą jedynie wykaz personelu ze wskazaniem godzinowo określonej dostępności oraz opisem kompetencji. Potwierdzenie wykazanej dostępności oraz gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych w okresie obowiązywania umowy, następuje natomiast w toku postępowania, na wezwanie komisji konkursowej (oferent obowiązany jest na wezwanie komisji udokumentować gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy). Dlatego też oferent co prawda jest związany treścią oferty od dnia jej złożenia do czasu rozstrzygnięcia konkursu, niemniej jednak, wbrew twierdzeniom organu, nie istnieje wymóg aby same oświadczenia personelu były aktualne na dzień związania ofertą skoro przepisy zakładają obowiązek ich przedłożenia na wezwanie komisji. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 30 listopada 2017 r., podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. Stwierdził ponadto, że wbrew twierdzeniom organu skarżący nie był związany regulacjami Zarządzenia nr 12/2015/ DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. Podkreślić bowiem należy, iż zarządzenia Prezesa NFZ nie są aktami normatywnymi, adresowanymi do ogółu, a jedynie aktami obowiązującymi, ustalającymi jednolite sposoby realizacji ustawowych zadań realizowanych przez oddziały wojewódzkie NFZ. Na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił ponadto, ze uprawnienie prezesa NFZ do wydania zarządzenia nr 12/2015/DSOZ z dnia 13 lutego 2015 r. wynika z art. 102 ust. 5 pkt 21 i 25 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Warunki zawarte w tym zarządzeniu są jednocześnie częścią ogłoszenia o składaniu ofert. Każdy z uczestników konkursu składa oświadczenie, iż akceptuje warunki konkursu. Pełnomocnik organu stwierdził, ze na dzień składania ofert w aktach nie znajdowało się oświadczenie dr Ż., ani jej umowa o pracę. Oświadczenie to złożono 27 marca 2017 r., to jest po dniu składania ofert. Natomiast certyfikat został wydany dopiero w dniu 28 marca 2017 r., a zatem także po dniu składania ofert. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej: p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, tj. ich zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a jedynie uwzględniając skargę może je uchylić, stwierdzić ich nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że sąd ocenia czy orzeczenie organu jest zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Analiza w tym zakresie dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a sąd rozpatrując skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji w tak zakreślonej kognicji wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja nie zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t,j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1793, dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej lub ustawa).Unormowania tego aktu dają podstawę powierzenia organom Narodowego Funduszu Zdrowia określenia warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, a także sprawowania kontroli i nadzoru nad finansowaniem i realizacją tychże świadczeń, jak również są podstawą określenia zadań władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń. Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI ustawy, zatytułowanym "postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". W myśl art. 139 ust. 1 ustawy, zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert (pkt 1) albo w trybie rokowań (pkt 2). W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zaskarżenia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców, określenie obszaru terytorialnego. Prezes NFZ, stosownie do art. 146 ustawy określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty (art. 140 ust. 1 ustawy). Kryteria oceny ofert są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3 oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 2 ustawy). W części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, nie dokonać wyboru żadnej oferty, może też przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej i ich ceny (art. 142 ust. 5 i ust. 6 ustawy). Zgodnie z art. 148 ustawy, porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1); a także ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). W sytuacji, gdy oferent lub oferta nie spełniają wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu wówczas komisja konkursowa odrzuca ofertę (art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy). Odrzuca się również ofertę zawierającą nieprawdziwe informacje (art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy). W postępowaniu w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami mogą wystąpić dwie fazy. Rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w drodze konkursu ofert, jeśli żaden z uczestników konkursu nie skorzysta ze środka wymienionego w art. 154 ust. 1 ustawy, co do zasady kończy to postępowanie. Jednakże w przypadku gdy którykolwiek z uczestników postępowania złoży odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu, rozpoczyna się faza postępowania administracyjnego (v. wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. II GSK 186/06). Należy więc przyjąć, że odwołanie składane w trybie art. 154 ust. 1 ustawy, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a., w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy o świadczeniach. Jak stanowi art. 152 ustawy, świadczeniodawcom których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Środki odwoławcze możliwe do uruchomienia w fazie nieadministracyjnej, wymienione są w art. 153, te zaś, z których można skorzystać w postępowaniu administracyjnym w art. 154. Celem procedury uruchamianej na podstawie art. 154 ustawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej, nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zatem zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny jest ściśle związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego na skutek naruszenia zasad postępowania. Przy czym zauważyć należy, że zasady postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej są określone w przepisach ustawy o świadczeniach oraz w dokumentach Prezesa Funduszu, wydanych na podstawie art. 146 ustawy. Uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania (świadczeniodawcy) w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może zostać wywołany, gdy naruszenie zasad postępowania przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, którego zadaniem jest zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu i ocena czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. W postępowaniu administracyjnym musi zatem dojść do ujawnienia i wyjaśnienia wszelkich okoliczności związanych z oceną spełnienia wymagań stawianych w ogłoszeniu. Przyjąć należy, że zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem wyrażonej w art. 134 ustawy, zasady równego traktowania świadczeniodawców w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Chodzi tu zatem nie tylko o kontrolę postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, choć zasadny jest zarzut skargi naruszenia art. 153 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, do czasu zakończenia postępowania, oferent może złożyć do komisji umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Skarżący w dniu 7 kwietnia 2017 r. złożył protest na czynność odrzucenia jego oferty, dokonaną w dniu 6 kwietnia 2017 r. Zachował zatem termin 7 dni określony w art. 153 ust. 1 ustawy. Wykładnia powołanego przepisu dokonana została przez organ nieprawidłowo. Nie można bowiem przyjąć, że czynność ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania podjęta następnego dnia po odrzuceniu oferty złożonej przez uczestnika konkursu pozbawia oferenta ustawowego prawa do złożenia protestu. Zarządzenie Nr 122015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. w § 22 ust. 2 przewiduje, iż protest uważa się za złożony z chwilą doręczenia go komisji przeprowadzającej postępowanie w sposób umożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Obowiązkiem komisji jest zorganizowanie jej pracy w taki sposób, aby złożony w ustawowym terminie protest mógł zostać rozpatrzony. W niniejszym przypadku komisja tego obowiązku nie wypełniła. Skoro czynność odrzucenia oferty skarżącego została dokonana w dniu 6 kwietnia 2017 r., to zakończenie postępowania mogło nastąpić dopiero po upływie 7 dni po dokonaniu ww. czynności, to jest najwcześniej w dniu 14 kwietnia 2017 r. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd oddalił wnioski dowodowe strony skarżącej, zmierzające do wykazania, iż protest został złożony w terminie. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika okoliczność złożenia protestu w terminie przewidzianym w ustawie. Jednakże należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić dowody uzupełniające jedynie z dokumentów. Nie byłoby zatem możliwe przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W ocenie Sądu stwierdzone powyżej uchybienie komisji konkursowej nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji, bowiem nie mogło ono mieć istotnego wpływu na wynik postępowania. Strona skorzystała z przewidzianej w art. 154 ustawy możliwości wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie, bowiem strona skarżąca nie wykazała, iż składając ofertę spełniła warunki konkursu podlegające ocenie komisji konkursowej. Zdaniem Sądu nietrafne jest twierdzenie, iż skarżący nie był związany regulacjami zarządzenia Nr 122015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. W ogłoszeniu Dyrektora ŁOW NFZ o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej – kod postęp. [...] wskazano, iż mogą składać oferty podmioty będące świadczeniodawcami w rozumieniu obowiązujących przepisów i spełniające wymagania określone w wymienionych w ogłoszeniu aktach prawnych, wśród których podano m.in. ww. zarządzenie. Ponadto dyrektora [...], to jest osoba uprawniona do reprezentowania tego podmiotu, w dniu 29 marca 2017 r. złożył pisemne oświadczenie o zapoznaniu się z warunkami zawieranych umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. W aktach sprawy brak informacji o cofnięciu powyższego oświadczenia. Tym samym przyjąć należy, iż przystępując do postępowania konkursowego strona skarżąca zaakceptowała jego warunki i obecnie nie może skutecznie podnosić, że jej nie obowiązywały. W myśl § 18 ust. 4 zarządzenia Nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. Ponadto zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ( Dz.U. z 2016 r., poz. 1372) oferent, który deklaruje spełnienie warunku podlegającego ocenie, jest obowiązany go spełnić w okresie związania ofertą oraz przez cały okres realizacji umowy, chyba że przepisy rozporządzenia stanowią inaczej. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego określone dla oferentów przez NFZ warunki muszą zostać spełnione najdalej na ostatni dzień składania ofert. Oferta musi zatem być aktualna w toku całego postępowania, poczynając od jej złożenia, aż do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy, co służyć ma konkretnemu celowi, a mianowicie stworzenia możliwości jej zweryfikowania na odpowiednim etapie postępowania konkursowego (v. wyroki NSA z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt II GSK 2345/15, z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 816/14, z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II GSK 912/15). Organ prawidłowo przyjął, że skarżący nie udokumentował gotowości do udzielania świadczeń na dzień składania oferty ( 22 marca 2017 r.) przez osoby o wyróżniku 2 (prof. J.W.) i wyróżniku 1 ( dr E.Ż.), a także na dzień składania oferty nie posiadał certyfikatu w zakresie dotyczącym postępowania konkursowego. Załączone do oferty pisemne oświadczenie prof. W. nie zostało opatrzone datą, a złożone ponownie podpisała inna osoba (M.S.). Na oświadczeniu wpisano odręcznie " z upoważnienia prof. dr hab. n. med. J.W.". Nie załączono jednak stosownego upoważnienia dla M.S. Z kolei w przypadku dr E.Ż. na oświadczeniu znajduje się data 27 marca 2017 r., a zatem data późniejsza niż dzień złożenia oferty. W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko skarżącego, iż oferta konkursowa w zakresie wykazu personelu może zostać uzupełniona ustnie. Postępowanie konkursowe jest postępowaniem sformalizowanym. Sama oferta składana jest pisemnie oraz elektronicznie (§ 10 ust. 1 zarządzenia Nr 12/2015/ DSOZ Prezesa NFZ). Także potwierdzenie gotowości udzielania świadczeń dokonywane jest w formie dokumentowej ( § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia Nr 12 /2015/ DSOZ Prezesa NFZ). W sprawie bezsporne pozostaje, że na dzień składania ofert skarżący nie posiadał certyfikatu w zakresie świadczeń neurologii dziecięcej. W odpowiedzi na skargę sam przyznał, że na dzień składania oferty zakończona została procedura audytu i weryfikacji i oczekiwał dopiero na rozszerzenie certyfikatu m.in. na poradnię neurologii dziecięcej. Niezasadny jest także zarzut naruszenia, określonej w art. 134 ust. 1 ustawy, zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zwarcie umowy. Wszyscy oferenci byli traktowani w ten sam sposób. W przypadku stwierdzenia braków byli wezwani do ich usunięcia w tym samym terminie. Wobec żadnego z oferentów nie zastosowano formy usunięcia braków poprzez złożenie ustnych oświadczeń. Przyjęcie takiej formy w przypadku strony skarżącej stanowiłoby naruszenie przepisu art. 134 ust. 1 ustawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. D.Cz.