III SA/Łd 959/04

Dnia 31 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Asesor Ewa Alberciak, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2005 roku sprawy ze skargi M. F. i A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania samochodu oddala skargę. Decyzją z dnia [...] wydaną, po wznowieniu postępowania, na podstawie art. 151 §1 pkt. 2 w związku z art. 145 §1 pkt. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2003 r., Nr 58, poz. 515z późn. zm.) w związku z §2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2002 r., Nr 133, poz. 1123t z późn. zm.), Prezydent Miasta Ł. uchylił swoją decyzję z dnia [...] o rejestracji za nr rej. EL [...] samochodu marki Nissan Micra, wydaną na wniosek M. i A. F. i odmówił zarejestrowania przedmiotowego samochodu oraz zobowiązał stronę do zwrotu dowodu rejestracyjnego serii [...] oraz tablic rejestracyjnych pojazdu. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż decyzją z dnia [...] Starosta Powiatu w G. uchylił swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] w sprawie rejestracji w G. samochodu marki Nissan Micra (nr nadw. [...] nr siln.[...] ) wskazując, iż przedmiotowy pojazd nie przeszedł odprawy celnej i nie został dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym oraz unieważnił dowód rejestracyjny serii [...] wydany na ten samochód i odmówił jego rejestracji. W oparciu o powyższy dokument decyzją z dnia [...] w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta Ł. został zarejestrowany należący do M. i A. F. samochód osobowy marki Nissan Micra (nr nadw. [...], nr siln.[...]). Jako potwierdzenie dokonanej rejestracji zostały stronie wydane tablice rejestracyjne [...] oraz dowód rejestracyjny serii[...]. Organ wyjaśnił, że w myśl art. 151 §1 pkt. 2 w związku z art. 145 §1 pkt. 8 kpa organ administracji, który wydał decyzję ostateczną, wznowi postępowanie w sprawie i uchyli swoją dotychczasową decyzję, gdy stwierdzi m.in., że decyzja ta została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Zgodnie z treścią art. 72 i art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca1997 r. Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje właściwy organ administracji na wniosek jego właściciela, na podstawie m.in.: dowodu własności pojazdu, karty pojazdu, jeżeli była wydana, dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Stwierdzenie nieważności dowodu rejestracyjnego wydanego przez poprzedni organ rejestrujący oznacza, iż dokument ten nie istnieje w obrocie prawnym. Bark jest zatem jednego z dokumentów wymaganych przez art. 72 ustawy Prawo o ruchu drogowym dla dokonania rejestracji. W odwołaniu od powyższej decyzji M. i A. F. domagali się jej zmiany oraz nakazania rejestracji pojazdu podnosząc, iż kupując sporny samochód działali w dobrej wierze. Wskazali, iż wraz z nabywanym pojazdem otrzymali komplet dokumentów potwierdzających jego rejestrację w G. i nie byli w stanie zweryfikować ich wiarygodności . Po rozpatrzeniu odwołania skarżących, decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art.145 § 1 pkt 8, art.151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000r. nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 72 i art.73 ust.1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r Prawo o ruchu drogowym (t.jedn. Dz. U. z 2003r Nr 58 poz. 515 z późn. zm.), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133 poz.1123) oraz art. 1 ust.1 ustawy z dnia 12 października 1994r o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r Nr 70 poz.856 z późn. zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w poparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. W związku z uchyleniem decyzji Starosty [...] z dnia [...] o rejestracji przedmiotowego pojazdu i unieważnieniem dowodu rejestracyjnego [...] w obrocie prawnym nie istnieje dowód rejestracyjny, którego przedstawienie jest jednym z warunków wydania decyzji o zarejestrowaniu samochodu na nazwisko kolejnego właściciela. Zgodnie bowiem z art. 72 i 73 ustawy Prawo o ruchu drogowym(...), rejestracji pojazdu dokonuje właściwy organ administracji na wniosek jego właściciela, m.in. na podstawie dowodu własności i ostatniego dowodu rejestracyjnego. Z uwagi na uchylenie decyzji o wcześniejszej rejestracji przedmiotowego pojazdu, organ rejestrujący obowiązany był wznowić postępowanie w sprawie rejestracji samochodu i stwierdziwszy brak dowodu rejestracyjnego wymaganego przy rejestracji pojazdu wydać przedmiotową decyzję zgodnie z treścią art.151 §1 pkt.2 kpa. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnieśli M. i A. F. domagając się jej uchylenia oraz umorzenia postępowania zakończonego skarżoną decyzją. W uzasadnieniu skargi oraz stanowiącym jej uzupełnienie piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2005 roku powtórzyli argumentację podnoszoną uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Ponadto odwołując się do orzeczeń Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wywodzili, iż uzyskane przez Starostę [...] informacje o niedopuszczeniu samochodu będącego przedmiotem toczącego się postępowania do obrotu na obszarze RP nie stanowiły podstawy do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji tego pojazdu. Ponadto zarzucili, iż Starosta Powiatowy w G. wydając w 2002 roku decyzję o rejestracji spornego samochodu sam dopuścił go do obrotu na obszarze RP, więc w swojej późniejszej decyzji nie może powoływać się na okoliczność, iż pojazd ten nie został do obrotu dopuszczony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację prezentowaną w toku postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Bezspornym w rozstrzyganej sprawie jest, iż na podstawie umowy kupna-sprzedaży z 19 maja 2002 roku skarżący stali się kolejnymi właścicielami samochodu osobowego marki Nissan Micra, którego rejestracja jest przedmiotem sporu w sprawie niniejszej. Stosownie do przepisu art. 72 ustęp 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.) rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie: dowodu własności pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Samochód Nissan Micra o nr nadw.[...] , oraz nr siln. [...] został zarejestrowany po raz pierwszy decyzją Starosty Powiatu w G. z dnia [...] na potwierdzenie tej rejestracji został wydany dowód rejestracyjny[...] , będący podstawą rejestracji spornego samochodu w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta Ł.. Następnie Starosta Powiatu w G. uchylił swoją decyzję z dnia [...] i unieważnił dowód rejestracyjny serii [...] Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 8 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeśli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Decyzja o rejestracji samochodu na rzecz skarżących na terenie miasta Ł. wydana została w oparciu o uchyloną decyzję z [...] o jego rejestracji w G. W kontekście powyższego uchylenie przez Starostę Powiatu w G. swojej decyzji z dnia [...] o rejestracji przedmiotowego samochodu na podstawie, której została wydana decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] stanowiło podstawę do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Kategoryczne sformułowanie cytowanego przepisu - "postępowanie wznawia się" - przesądza o tym, że w razie stwierdzenia przez organ administracji jednej z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. ma on obowiązek wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996, s. 645). Wykonaniu tego obowiązku Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] wznowił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji samochodu Nissan Micra na rzecz skarżących, a następnie decyzją z dnia [...] uchylił swoją decyzję z dnia [...] o rejestracji spornego samochodu i odmówił jego zarejestrowania. Organy administracyjne zasadnie odmówiły skarżącym rejestracji samochodu w przedmiotowej sprawie, gdyż na skutek uchylenia wcześniejszej decyzji Starosty Powiatu w G. przestał istnieć w obrocie prawnym dowód rejestracyjny, którego przedstawienie stosownie do art. 72 ustęp 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym było jedną z pozytywnych przesłanek ponownej rejestracji samochodu. Wskazać należy, iż bez znaczenia w rozstrzyganej sprawie pozostaje okoliczność na którą powołują się skarżący, iż kupując samochód działali w dobrej wierze wraz z nabywanym pojazdem otrzymali komplet dokumentów potwierdzających jego rejestrację w G. i nie byli w stanie zweryfikować ich wiarygodności. W postępowaniu o rejestrację pojazdu organy administracji publicznej i sąd administracyjny nie zajmują się oceną istnienia, bądź nie istnienia po stronie rejestrującego dobrej wiary. Pojęcie dobrej wiary jest pojęciem z zakresu prawa cywilnego i ocena jej istnienia należy do sądów powszechnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 listopada 2001 roku sygn. akt II SA 2611/00 opubl. w Systemie Informacji Prawniczej LEX nr 84478). Rejestracja pojazdu uzależniona jest od obiektywnego istnienia niezbędnych do tego celu dokumentów prawdziwych zarówno w sensie formalnym jak i materialnym. W związku z unieważnieniem dowodu rejestracyjnego na podstawie, którego rejestracji swojego samochodu domagali się skarżący, organ administracyjny zobowiązany był rejestracji tej odmówić. W skardze do sądu administracyjnego skarżący podnieśli, iż w ich ocenie uzyskane przez Starostę [...] informacje o niedopuszczeniu nabytego przez nich samochodu do obrotu na obszarze RP nie stanowiły podstawy do wznowienia postępowania w sprawie rejestracji tego pojazdu. Odnosząc się do powyższego zarzutu należy wskazać, iż stosownie do art. 134§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z cytowanego przepisu wynika, iż nie będąc związany granicami skargi sąd administracyjny jest jednakże związany granicami, jakie wyznacza przedmiot zaskarżonej decyzji i poza te granice sąd wyjść nie może (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2001 r. w sprawie sygn. akt III SA 502/00 opubl. Przegląd Podatkowy 2001 nr 12 str. 63). Przedmiotem oceny zgodności z prawem w toczącym się postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta Ł. z [...] . Sąd nie może natomiast oceniać legalności wydanej w ramach innego postępowania administracyjnego decyzji starosty Powiatu w G., a wobec tego podniesione przez skarżących zarzuty dotyczące tego aktu pozostają bez wpływu na wynik rozstrzyganej sprawy. Nadto należy zauważyć, iż powołując się na orzecznictwo sądowe należy pamiętać, iż dotyczy ono indywidualnych spraw i zapada na tle konkretnych stanów faktycznych, często odmiennych od występującego w sprawie. Powołany przez skarżących wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 1998 roku sygn. akt III SA 1226/97 dotyczył wznowienia postępowania w trybie art. 145 pkt 5 czyli w sytuacji jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi który ją wydał, natomiast wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1998 roku sygn. akt III RN 94/98 został wydany w sprawie z zakresu prawa celnego. Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, iż skarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.