III SA/Łd 959/18

Dnia 21 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , Protokolant specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2019 roku sprawy ze skargi Niepublicznego Zakładu [...] "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Decyzją z [...] Dyrektor Ł. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 142 ust. 5 pkt 1 oraz art. 154 ust. 1, 2, 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1938 ze zm.), zwanej dalej u.ś.o.z., utrzymał w mocy decyzję własną z [...] o oddaleniu w całości odwołania A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym/opiekuńczo-leczniczym na obszarze: powiat [...], powiat [...], miasto S., miasto Ł. W uzasadnieniu organ administracji przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy podniósł, że podstawie art. 139 ust. 2 u.ś.o.z. ogłosił postępowanie konkursowe w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym/opiekuńczo-leczniczym na obszarze: powiat s., powiat b., miasto S., miasto Ł. o kodzie postępowania [...] na okres od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2021 r.. W ogłoszeniu wskazano wartość zamówienia nie większą niż 4 016 868,00 zł i maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, tj. 4. W postępowaniu złożono 5 ofert. 21 kwietnia 2017 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania. Informacja o rozstrzygnięciu postępowania została opublikowana na tablicach ogłoszeń oraz stronie internetowej organu administracji. 27 kwietnia 2017 r. do organu administracji wpłynęło odwołanie A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. Decyzją z [...]. Dyrektor Ł. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. oddalił odwołanie skarżącej spółki w całości. 8 czerwca 2017 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] Od powyższej decyzji skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z 29 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Łd 789/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję z [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją z [...] W uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził, że z zaskarżonej decyzji nie wynika na podstawie którego ustępu § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. poz. 1980), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 22 grudnia 2014 r., została przeprowadzona weryfikacja u skarżącego. Zdaniem sądu, nie jest zatem jasne, czy strona została potraktowana jako nowy oferent, który dotychczas nie miał zawartej umowy. Wątpliwości sądu wynikają z faktu, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że oferent funkcjonuje na rynku nieprzerwanie od 2004 r., poprzednio pod nazwą B w latach 2006-2014 r. realizował kontrakt z NFZ. Podczas realizacji kontraktu nigdy nie było zarzutu niewykonania profesjonalnej opieki medycznej. Od 2016 r. zakład przejęła skarżąca spółka, która wprowadziła nowe standardy, jednakże wykorzystuje bazę, która dotychczas spełniała wymogi NFZ i nigdy nie budziła zastrzeżeń. Natomiast jako nowy podmiot nigdy nie brała udziału w konkursie. Skarżąca zarzucając Komisji konkursowej naruszenie art. 134 ust. 1 i 2 u.ś.o.z. wskazała, że w jej składzie uczestniczył A. B. – wcześniej Prezes C Sp. z o. o., która to spółka straciła kontrakt z [...] NFZ w 2015 r. z uwagi na daleko idące nieprawidłowości finansowe. Sąd uznał, że organy nie wyjaśniły powyższego zarzutu strony skarżącej, w szczególności dlaczego właśnie A. B. został skierowany do jej kontroli oraz czy rzeczywiście nie łączył go z Prezesem skarżącej spółki stosunek prawny i faktyczny. A. B. nie został nawet zobowiązany do ustosunkowania się do zarzutów, choć organy powołały się na stosowne przepisy w tym zakresie. Sąd wskazał, że sprzeciw, co do składu Komisji konkursowej złożył Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w W., a dodatkowe wątpliwości budzi usunięcie A. B. ze składu Komisji konkursowej. Zdaniem sądu, nie jest wystarczającym uzasadnieniem, że powyższa zmiana związana była z wydanym zarządzeniem przez Dyrektora [...] NFZ, bowiem organ nie wyjaśnił, dlaczego został odwołany ten właśnie członek komisji. W ocenie sądu, nie wyjaśniono wątpliwości, co do bezstronności tego członka komisji konkursowej i powodów jego odwołania, co stanowiło naruszenie zasady równego traktowania oferentów oraz zachowania uczciwej konkurencji. Dlatego też nie można wykluczyć, że w sprawie nie doszło do naruszenia przez organ administracji obowiązku równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy oraz prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Sąd wskazał, że przyczyną odrzucenia oferty było nieprzedłożenie przez skarżącego dokumentów dotyczących wybranego sprzętu medycznego potwierdzającego, że oferent dysponuje aparaturą i sprzętem medycznym posiadającym stosowne certyfikaty, atesty lub dokumenty potwierdzające dokonanie aktualnych przeglądów. Zdaniem sądu, z akt sprawy wynika, że sprzęt medyczny posiada dokumentację techniczną, która została dołączona do protestu i brak jest podstaw do uznania, że podmiot nie posiadał tej dokumentacji w dacie przeprowadzenia weryfikacji. Sąd uznał, że jeżeli jakieś dokumenty nie zostały przedłożone, to osoby przeprowadzające weryfikację u oferenta 30 marca 2017 r. powinny zażądać brakujących dokumentów, stosownie do § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014 r.. W sytuacji gdy komisja konkursowa stwierdza brak wszystkich dokumentów powinna zażądać ich przedłożenia w dniu kontroli. Skoro tego nie uczyniła, to działała z nienależytą starannością. Sąd stwierdził również, że z protokołu weryfikacji oferenta oraz pozostałych dokumentów nie wynika, dlaczego kontrolujący nie dokonali oględzin 12 pomieszczeń (łazienek) przystosowanych dla osób niepełnosprawnych (wymóg ofertowy), a jedynie pomieszczenie, które nie posiadało odpowiednich poręczy do wózka najazdowego. Strona skarżąca wskazała, że chciała okazać pozostałe pomieszczenia, jednak komisja nie wyraziła takiej woli, co nosi cechy arbitralnego działania. Ponadto zdaniem sądu, organ w ogóle nie odniósł się do zarzutu naruszenia rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. poz. 739), zwanego dalej rozporządzeniem z 26 czerwca 2012 r.. Sąd podzielił stanowisko skarżącej, że nie doszło do naruszenia § 10 ust. 3 i 4 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015 r. poprzez zanegowanie przedłożonych przez oferenta dokumentów – promes pracowniczych, bowiem do oferty załączono oświadczenia na druku NFZ podpisane przez pracowników, określające wymiar czasu pracy, opatrzone podpisem pracownika, jak również pieczęcią pracodawcy. Komisja konkursowa w wezwaniu do usunięcia braków formalnych nie zakwestionowała przedstawionych oświadczeń. Organ administracji wskazał następnie, że 29 marca 2018 r. do Wydziału Prawno-Organizacyjnego i Gospodarczego wpłynęło pismo A. B., w który m.in. wskazał, że funkcję C pełnił w latach 1991-2011 oraz od 2014 do 16 czerwca 2016 r. Wyjaśnił ponadto, że nigdy nie łączył go stosunek prawny lub faktyczny z Prezesem skarżącej spółki. Przy weryfikacji sprzętu medycznego i paszportów technicznych stwierdzono ich brak. Prezes skarżącej spółki oświadczył, "że dla niego nie jest żadnym problemem posiadać odpowiednie wpisy". Wyboru pomieszczeń do okazania dokonał Prezesa skarżącej spółki. W trakcie oględzin, m.in. dokonano wizji kilku pomieszczeń, które miały spełniać warunki toalet dla niepełnosprawnych, lecz żadne z nich nie było wyposażone w uchwyty dla niepełnosprawnych. Jedno z okazanych pomieszczeń okazało się łazienką do mycia pacjentów na noszach. Prezes skarżącej spółki poinformował kontrolujących, że część z okazanych pomieszczeń będzie wykorzystywana nie tylko dla pacjentów w ramach kontraktu z NFZ, lecz także dla celów komercyjnych. Wydział Świadczeń Opieki Zdrowotnej [...] NFZ przekazał także oświadczenia członków – Komisji konkursowej, którzy m.in. wskazali, że wszystkich oferentów uczestniczących w postępowaniu konkursowym traktowali w równy sposób celem zachowania uczciwej konkurencji. E. K. – przewodnicząca Komisji konkursowej wyjaśniła, że nie stwierdziła, aby zachowanie . B. nosiło jakiekolwiek znamiona nierównego traktowania oferentów. W jej ocenie, nie wystąpiły żadne przesłanki, które uprawniałyby wniosek, że A. B. pozostaje z którymkolwiek ze świadczeniodawców uczestniczących w postępowaniu konkursowym w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że mogło to budzić uzasadnione wątpliwości, co do jego bezstronności. J.K. oświadczył, że traktował wszystkich oferentów w równy sposób w celu zachowania zasad uczciwej konkurencji. Wyjaśnił, że podczas weryfikacji 31 marca 2017 r. A. J. – Prezes skarżącej spółki stwierdził, że brak posiadania paszportów i aktualnych przeglądów nie jest problemem. Wszystko można załatwić. Dodatkowo A. B. i J. K. w oświadczeniu z 5 kwietnia 2018 r. wskazali, że skarżąca spółka wskazała im kilka pomieszczeń – więcej niż jedno, które miały być dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych, przy czym żadne z zaprezentowanych pomieszczeń nie posiadało poręczy umożliwiających korzystanie z nich przez osoby niepełnosprawne. Prezes skarżącej spółki pokazywał im wybrane pomieszczenia, gdyż jak twierdził, część z nich będzie wykorzystywana jedynie przez pacjentów komercyjnych. Decyzją z [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. oddalił odwołanie w całości. Skarżąca spółka złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Rozpatrując wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy organ administracji stwierdził, że w części jawnej konkursu ofert komisja konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert stwierdzając, iż złożone oferty zawierają braki, które w wyznaczonym terminie zostały uzupełnione. Komisja konkursowa na podstawie § 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014 r. przeprowadziła weryfikację oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umowy w zakresie świadczeń stanowiących przedmiot postępowania, czyli skarżącej spółki oraz Specjalistycznego Zakładu Opieki Zdrowotnej D Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Komisja konkursowa potwierdziła dane zawarte w ofercie spółki Specjalistyczny Zakład Opieki Zdrowotnej D Natomiast w czasie weryfikacji skarżącej spółki zespół kontrolujący stwierdził, m.in. brak paszportów dla zasobów: EKG o unikalnym wyróżniku zasobu 9; inhalatory o unikalnych wyróżnikach zasobu: 15, 16, 17; koncentratory tlenu o unikalnych wyróżnikach zasobu: 19, 20; łóżka szpitalne w liczbie 20 o unikalnych wyróżnikach zasobu 25. Sprzęt: pulsoksymetry o unikalnych wyróżnikach zasobu: 27, 28; ssaki o unikalnych wyróżnikach zasobu: 31, 32, 33; wózki inwalidzkie o unikalnych wyróżnikach zasobu: 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48 nie posiadał w kartach gwarancyjnych wskazanych numerów seryjnych. Koncentrator tlenu o wyróżniku 22 posiadał dwa paszporty. Pomieszczenie sanitarne, dla którego oferent udzielił twierdzącej odpowiedzi na pytanie ankietowe nr 1.3.1.1 "Co najmniej jedno pomieszczenie sanitarne przystosowane dla osób niepełnosprawnych – w miejscu" nie posiadało odpowiednich poręczy przystosowanych do wózka najazdowego. Podczas oględzin oferent przedłożył promesy zatrudnienia personelu wskazanego w formularzu ofertowym, datowane na 29 marca 2017 r.. 7 kwietnia 2017 r. Komisja konkursowa odrzuciła ofertę skarżącej spółki. 13 kwietnia 2017 r. skarżąca spółka złożyła protest na czynność Komisji konkursowej polegającą na odrzuceniu oferty. W proteście wskazano, że Komisja bezpodstawnie zakwestionowała brak posiadania przez skarżącą paszportów technicznych w zakresie posiadanej aparatury medycznej, wskazała na brak spełnienia wymogów w zakresie pomieszczenia sanitarnego zgłoszonego jako pomieszczenie dla niepełnosprawnych pomimo jego przystosowania do potrzeb osób niepełnosprawnych, zakwestionowała przedstawione przez oferenta promesy zatrudnienia z 29 marca 2017 r.. 20 kwietnia 2017 r. Komisja konkursowa postanowiła oddalić protest. Do dalszego postępowania przyjęto 4 oferty złożone przez: D, E A.K., SP F, im. [...] w Ł. W rankingu końcowym oferty, które zostały wybrane w rozstrzygnięciu postępowania uzyskały odpowiednio: 69,486 punktów – oferta złożona przez D (komórka 001), 68,176 punktów – oferta złożona przez E A. K., 58,486 punktów – oferta złożona przez D (komórka 043), 57,5 punktów – oferta złożona przez SP F w Ł. Wybrane oferty wyczerpały wartość zamówienia określoną w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym. W ocenie organu administracji, nie doszło w jakikolwiek sposób do naruszenia zasad postępowania, które mogłyby spowodować uszczerbek w interesie prawnym oferenta. Postępowanie było prowadzone prawidłowo. Celem kontroli oferenta przeprowadzonej na podstawie § 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014 r. jest sprawdzenie w trakcie postępowania konkursowego, czy oferent zapewnia realną możliwość spełnienia zobowiązania zadeklarowanego w ofercie. Tym samym przeprowadzenie weryfikacji oferenta po wniesieniu odwołania byłoby przeprowadzeniem jej w innym stanie faktycznym i byłoby niecelowe. Celem weryfikacji jest bowiem potwierdzenie stanu deklarowanego w ofercie ze stanem rzeczywistym istniejącym w dniu składania ofert. Zdaniem organu administracji postępowanie konkursowe prowadzone było z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania, zarówno w znaczeniu formalnoprawnym, jak i materialnym. Uzasadniając decyzję I instancji organ administracji wskazał okoliczności, którymi wyjaśnił, że powołanie A. B. do Komisji konkursowej i jego udział w jej pracach, nie miało wpływu na wynik rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, czy też na odrzucenie oferty skarżącej spółki. Komisja konkursowa skierowała do skarżącej spółki pisemną informację, że 30 marca 2017 r. odbędą się oględziny. W piśmie tym wskazano, że w trakcie wizytacji dokonane zostaną oględziny pomieszczeń i urządzeń przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego, przy pomocy którego wykonywana ma być umowa. Ponadto zwrócono się o przygotowanie: dokumentacji medycznej, na podstawie której udzielono twierdzących odpowiedzi na pytania ankietowe: 1.3.1.3, 1.3.1.4, 1.3.1.5, 1.3.1.6, 1.3.1.7., dokumentów określonych w § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 12/2015/DSOZ z dnia 13 lutego 2015 r. według stanu przed terminem związania ofertą i wyjaśniono, że po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania (§18 ust. 4 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 12/2015/DSOZ z dnia 13 lutego 2015 r.). W czasie oględzin oferent nie przedłożył wszystkich dokumentów dotyczących wybranego sprzętu potwierdzających, że dysponuje aparaturą i sprzętem medycznym posiadającym stosowne certyfikaty, atesty lub inne dokumenty potwierdzające dopuszczenie aparatury i sprzętu medycznego do użytku oraz dokumenty potwierdzające dokonanie aktualnych przeglądów wykonanych przez uprawnione podmioty. Dla części sprzętu skarżąca spółka przedłożyła paszporty zawierające wpisy o następnym terminie badania technicznego, co jasno potwierdza, że wiedziała, jakie dokumenty winna posiadać i jakie winna przedłożyć zespołowi kontrolującemu celem potwierdzenia wypełnienia dyspozycji § 7 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 1146), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 8 września 2015 r.. Wobec skutecznego poinformowania o dacie i zakresie przeprowadzonej weryfikacji, skarżąca spółka powinna być przygotowana na okazanie dokumentów. Tryb opisany w § 17 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014 r. to weryfikacja prawdziwości danych zawartych w ofercie, a nie tryb uzupełniania braków oferty. Dokumenty wykazujące dokonanie przeglądów sprzętu nie stanowią części składowej oferty, co w konsekwencji oznacza, że nie znajduje tu zastosowania tryb określony w art. 149 ust. 3 u.ś.o.z.. Skarżąca dopiero na etapie protestu przedłożyła dokumenty, które potwierdzają, że posiadała zadeklarowaną aparaturę i sprzęt medyczny, a zatem podczas weryfikacji, takich dokumentów nie okazała. Dopuszczenie przez Komisję konkursową możliwości przedłożenia przez skarżącego dokumentów po przeprowadzonych oględzinach skutkowałoby nierównym traktowaniem, w odniesieniu do oferenta, który podczas oględzin posiadał wymagane dokumenty techniczne dla sprzętu wykazanego w ofercie i naruszałoby art. 134 u.ś.o.z.. Skarżąca spółka złożyła oświadczenie na formularzu wprowadzonym zarządzeniem nr 18/2017/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, że zapoznała się z przepisami tego zarządzenia, warunkami zawierania umów, ogólnymi warunkami udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, wzorami umów określonymi w zarządzeniach Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących warunków zawierania i realizacji umów o świadczenia opieki zdrowotnej. Zapewniła, że spełnia inne wymogi określone w odrębnych przepisach dla podmiotów udzielających świadczeń opieki zdrowotnej, a dane przedstawione w ofercie i niniejszych oświadczeniach są zgodne ze stanem prawnym i faktycznym. Zdaniem organu administracji, to jednoznaczne w swej treści oświadczenie uprawnia do wniosku, że skarżąca zobowiązała się przestrzegać obowiązujące regulacje, była świadoma ich treści i konsekwencji ich nieprzestrzegania. 23 marca 2017 r. Komisja konkursowa wezwała oferenta do uzupełnienia braków m. in do: "8. (1.5.1.1 przedłożone dokumenty dot. personelu o unikalnym wyróżniku osoby – 39, nie potwierdzają spełnienia wymagań określonych w zał. nr 4 Ip.1 lit. A pozostały personel pkt 4), 9. (rozbieżność danych wskazanych w cz. VI oferty i w oświadczeniach personelu, dotyczy personelu o unikalnych wyróżnikach osób 8, 9, 18)". Brak z pkt 9 wezwania dotyczący rozbieżności danych wskazanych w cz. VI oferty i w oświadczeniach personelu dotyczących personelu o unikalnym wyróżniku – 9, odnosił się do braku wykazania spełniania warunku wymaganego z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej (Dz. U. z 2015 r., poz. 1658) zał. nr 4 Ip. 1 lit. A pozostały personel pkt 2. W odpowiedzi na powyższe wezwanie 27 marca 2017 r. skarżąca spółka usunęła z oferty osobę o unikalnym wyróżniku 39 (w pierwotnej ofercie) i wskazała nową osobę o unikalnym wyróżniku 7 (w ofercie uzupełniającej) oraz przedłożyła kopię dokumentu potwierdzającego kwalifikacje tej osoby wraz z oświadczeniem z 27 marca 2017 r.. Tym samym nie udokumentowała warunku wymaganego, tj. posiadania "terapeuty zajęciowego" według stanu na dzień składania oferty. Ponadto dołączyła oświadczenia z 27 marca 2017 r. dotyczące personelu o unikalnych wyróżnikach osób: 8 i 9 (w ofercie pierwotnej), gdzie wymiar zatrudnienia był zgodny z czasem pracy wskazanym w formularzu ofertowym. Tym samym nie udokumentowała warunku wymaganego, tj. posiadania psychologa lub psychologa posiadającego tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej – udzielającego świadczeń w łącznym wymiarze 1/2 etatu przeliczeniowego na 35 łóżek, według stanu na dzień składania oferty. Odnośnie personelu o unikalnym wyróżniku osoby 18, skarżąca wyjaśniła, że osoba ta została wykreślona z oferty, więc nie dołącza jej oświadczenia. Dodatkowo, celem potwierdzenia spełnienia warunku ocenianego w pytaniu ankietowym nr 1.2.1.6, skarżąca spółka wskazała w formularzu ofertowym trzy nowe osoby o unikalnych wyróżnikach: 1, 5 i 6 oraz dołączyła kopie dokumentów potwierdzających kwalifikacje wymienionego personelu, a także przedłożyła oświadczenia z 27 marca 2017 r.. W konsekwencji powyższego skarżąca spółka dołączyła oświadczenia o gotowości personelu o unikalnym wyróżniku 7 i 9 z 27 marca 2017 r., tj. po terminie składania ofert. W związku z tym, 29 marca 2017 r. przewodnicząca Komisji konkursowej, podczas rozmowy telefonicznej z oferentem poinformowała o planowanym na 30 marca 2017 r. oględzinach, podczas których zostaną zweryfikowane dokumenty potwierdzające gotowość do realizacji świadczeń personelu wskazanego w ofercie, z uwzględnieniem faktu, że po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania (§ 18 ust. 4 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 12/2015/DSOZ z dnia 13 lutego 2015 r.). Oferent stwierdził, że takich dokumentów nie posiada, stąd komisja konkursowa skierowała do oferenta pismo, w którym wskazano, że w trakcie wizytacji zostaną skontrolowane dokumenty określone w § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nr 12/2015/DSOZ z dnia 13 lutego 2015 r. według stanu przed terminem związania ofertą. Zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015 r. oferent obowiązany jest na wezwanie komisji udokumentować gotowość do udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez każdą z osób wymienionych w ofercie. Z kolei § 18 ust. 4 nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015 r. stanowi, że po upływie terminu składania ofert, oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania. W związku z powyższym, przedłożone oświadczenia, na których widniały późniejsze daty niż termin składania ofert nie potwierdzają, iż oferent spełniał warunki określone w tych przepisach, a więc, że osoby o wymienionych wyżej unikalnych wyróżnikach złożyły oświadczenia o gotowości udzielania świadczeń, w dniu złożenia oferty przez skarżącego. Zdaniem organu administracji, wobec niespełniania wyżej wymienionych warunków wymaganych oferta skarżącej spółki podlegała odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z.. Organ administracji stwierdził nadto, że nawet w sytuacji gdyby oferta skarżącej spółki zostałaby zakwalifikowana do części niejawnej postępowania, to fakt spełniania wymaganych warunków określonych przepisami prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z., nie skutkuje wybraniem oferty celem zawarcia umowy, a jedynie pozwala na dokonanie oceny oferty. Ocena wszystkich ofert jest wówczas dokonywana według kryteriów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm.), tj.: jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej; zapewnienia kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, rozumianej jako możliwość realizacji świadczeń opieki zdrowotnej w danym zakresie obejmująca wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji; ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, rozumianej jako organizacja udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zapewniającą kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, w szczególności ograniczająca ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej, realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w dniu złożenia oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów; ceny świadczeń opieki zdrowotnej ocenianej poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez Narodowy Funduszu Zdrowia w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy. Porównanie ofert nastąpiło zgodnie z wymienionymi wyżej kryteriami. Przyjmując hipotetyczną sytuację, że oferta skarżącej spółki nie zostałaby odrzucona na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z., to w rankingu końcowym uzyskałaby 54,00 pkt i zajęłaby 5 pozycję. Oferent znajdujący się na 4 pozycji w rankingu końcowym uzyskał 57,500 pkt. Nawet gdyby oferta skarżącej spółki nie została odrzucona to i tak nie zostałaby wybrana do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, gdyż w ogłoszeniu o konkursie ofert wskazano maksymalną liczbę umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu postępowania, tj. 4. W skardze na powyższą decyzję A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła o zobowiązanie organu administracji do wydania decyzji uwzględniającej odwołanie od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oraz o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła, że organ administracji nie zastosował się do wytycznych zamieszczonych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 789/17, a w związku z tym naruszenie prawa materialnego, tj.: 1. rażące naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 7 u.ś.o.z. poprzez odrzucenie oferty skarżącej spółki w sytuacji, w której oferent spełnia warunki określone przepisami prawa oraz brak jednoznacznego wskazania czy oferent został potraktowany jako podmiot, który nie miał dotychczas zawartej umowy w zakresie świadczeń stanowiących przedmiot postępowania, co w konsekwencji miałoby wpływ na wynik w rankingu końcowym, gdyby oferta skarżącej nie została odrzucona; 2. rażące naruszenie § 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014 r. poprzez brak zażądania przez komisję weryfikacyjną podczas kontroli niezbędnych dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez oferenta zarówno na etapie weryfikacji, jak również zaniechanie przez organ weryfikacji dokumentów na etapie poprzedzającym wydanie decyzji, co w rezultacie spowodowało brak wypełnienia dyspozycji zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 789/17; 3. rażące naruszenie § 7 ust. 1 Ogólnych warunków umów o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej stanowiących załącznik do rozporządzenia z dnia 8 września 2015 r. w związku z art. 90 ust. 6 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 211 ze zm.) poprzez uznanie przez Komisję konkursową, że deklarowany w ofercie sprzęt nie odpowiada wymaganiom wynikającym z obowiązujących przepisów prawa, co świadczy o tym, iż Komisja konkursowa dokonując weryfikacji oferenta wykonywała swoje czynności z nienależytą starannością, gdyż dokumenty załączone do protestu w momencie przeprowadzonej kontroli znajdowały się u skarżącej, a zadaniem Komisji konkursowej było zweryfikowanie wskazanych dokumentów oraz zaniechanie przeprowadzenia czynności wyjaśniających, tj. weryfikacji dokumentów zgodnie ze wskazaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawartymi w wyroku o sygn. akt III SA/Łd 789/17; 4. rażące naruszenie przepisów rozporządzenia z dnia 26 czerwca 2012 r. poprzez uznanie, że oferent nie zapewnił pomieszczenia sanitarnego zgłoszonego jako pomieszczenie dla osób niepełnosprawnych w sytuacji, której na terenie placówki znajduje się 12 łazienek przystosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, a wybrane przez Komisję konkursową pomieszczenie jako jedyne nie posiada poręczy przystosowanych do wózka inwalidzkiego, gdyż przystosowane jest do wózka toaletowego najazdowego, a pozostałe łazienki spełniają wymóg ofertowy – brak przeprowadzenia ponownej weryfikacji podmiotu na skutek postępowania toczącego się po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 789/17, które zdaniem organu, jawiłoby się jako niecelowe, bowiem celem weryfikacji jest potwierdzenie stanu deklarowanego w ofercie ze stanem rzeczywistym istniejącym w dniu składnia oferty, co powoduje wobec skutecznie zgłoszonych zastrzeżeń, brak możliwości rzetelnej weryfikacji oferenta; 5. rażące naruszenie rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2014 r. poprzez upoważnienie do przeprowadzania weryfikacji oferenta A. B., który z uwagi na wcześniejsze prowadzenie przez niego C nie mógł być osobą bezstronną (okoliczność tę potwierdza chociażby usunięcie nazwiska A.B. ze składu komisji na etapie rozpatrywania złożonych w sprawie protestów jak również w ogłoszeniu o rozstrzygniętym konkursie), co świadczy o tym, że Komisja konkursowa prowadziła postępowanie na etapie weryfikacji ofert w sposób nienależyty, a ograniczenie się organu do przedstawienia oświadczeń złożonych przez członków komisji, które mają wydźwięk subiektywny jest niewystarczające wobec przedstawionych zarzutów zgłoszonych przez dwa pomioty biorące udział w postępowaniu; 6. rażące naruszenie art. 134 ust. 1 i 2 u.ś.o.z. poprzez niezapewnienie równego traktowania wszystkim świadczeniodawcom ubiegającym się o zawarcie umowy oraz prowadzenie postępowania konkursowego z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji poprzez niezastosowanie się do wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności w sprawie, a w szczególności brak dokładnej weryfikacji oferentów, przygotowanie nierzetelnego wyniku weryfikacji oferenta, nie przygotowanie merytorycznego Komisji konkursowej oraz brak określenia, czy oferent traktowany jest jako podmiot, który dotychczas nie miał zawartej umowy w zakresie świadczeń stanowiących przedmiot postępowania; 7. rażące naruszenie § 10 ust. 4 pkt 3 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015 r. poprzez zanegowanie przedłożonych przez oferenta dokumentów, promes pracowniczych, w sytuacji gdy oferent przedłożył żądane dokumenty na skutek wezwania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie 7 lutego 2019 r. pełnomocnik skarżącej spółki oświadczyła, że popiera skargę oraz wniosła o zasądzenie kosztów postępowania. Pełnomocnik organu administracji wniósł o oddalenie skargi. Pełnomocnik organu administracji oświadczył, że z oględzin 31 marca 2017 r. został sporządzony jedynie dokument zatytułowany "Wyniki weryfikacji oferenta", który został doręczony spółce 31 marca 2017 r.. Zawiadomienie o oględzinach zostało doręczone spółce mailowo 30 marca 2017 r., ale wcześniej została ona powiadomiona o oględzinach telefonicznie. Prezes zarządu skarżącej spółki A. J. wyjaśnił, że zgodził się podpisać dokument "Wyniki weryfikacji oferenta" po wykreśleniu sformułowania o braku poręczy w pomieszczeniu sanitarnym dla osób niepełnosprawnych. Pan K. wykreślił z wymienionego dokumentu całe sformułowanie dotyczące kontroli pomieszczeń sanitarnych dla osób niepełnosprawnych i dał odpis dokumentu, który jest w stanie dostarczyć w ciągu 7 dni. W piśmie z 13 lutego 2019 r. organ administracji wyjaśnił, że komisja konkursowa zawiadomiła skarżącą spółkę o konieczności przeprowadzenia oględzin 31 marca 2017 r. (pismo z 29 marca 2017 r.) drogą elektroniczną. Skarżąca na rozprawie 7 lutego 2019 r. przyznała fakt uzyskania informacji o terminie oględzin początkowo telefonicznie, a następnie za pomocą poczty elektronicznej. Komisja konkursowa nie potwierdziła spełnienia warunku wymaganego pozostałego personelu w postaci terapeuty zajęciowego z uwagi na to, że oferent przedłożył dokument potwierdzający kwalifikacje personelu o unikalnym wyróżniku [..] (D. B.) w postaci dyplomu odbycia studiów w latach 1984-1991 na Wydziale Kompozycji, Teorii Wychowania Muzycznego i Rytmiki oraz zaświadczenie o ukończeniu kursu 18 października 1964 r., (przygotowanie ogólne w zakresie terapii zajęciowej z osobami niepełnosprawnymi w wymiarze 30 godzin). Komisja wskazała oferentowi, że dokumenty dotyczące B. D. nie potwierdziły wymaganych kwalifikacji zgłoszonej osoby, z czym skarżąca się zgodziła, bowiem w odpowiedzi na powyższe 27 marca 2017 r. skarżąca usunęła z oferty osobę o unikalnym wyróżniku [...] (D. B. w pierwotnej ofercie) i wskazał nową osobę o unikalnym wyróżniku 7 (w ofercie uzupełniającej) oraz przedłożyła kopię dokumentu potwierdzającego kwalifikacje tej osoby wraz z oświadczeniem z 27 marca 2017 r., czyli oświadczeniem złożonym po dniu składania ofert. Tym samym nie udokumentowała warunku wymaganego, tj. zapewnienia "terapeuty zajęciowego" według stanu na dzień składania oferty. Organ administracji podniósł także, iż skarżąca spółka przedłożyła oświadczenie personelu o gotowości do udzielania świadczeń (I. A. S. – psycholog) z 29 marca 2017 r., tj. po dniu składania oferty. Skarżąca spółka przedłożyła prawidłowe kwalifikacje tej osoby w postaci kserokopii dyplomu odbytych studiów magisterskich na Wydziale Filozoficzno-Historycznym w zakresie psychologii. Powyższe oznacza, że jakkolwiek zgłosiła w postępowaniu osobę o wymaganych kwalifikacjach, to jednak nie zapewniła jej dostępności na dzień złożenia oferty. Zdaniem organu administracji, takim działaniem skarżąca spółka nie udokumentowała warunku wymaganego w postaci – psycholog lub psycholog posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej – udziela świadczeń w łącznym wymiarze 1/2 etatu przeliczeniowego na 35 łóżek. Odnośnie personelu o unikalnym wyróżniku osoby 18, skarżąca spółka wyjaśniła, że osoba ta została wykreślona z oferty, więc nie dołącza jej oświadczenia. Dodatkowo w pytaniu ankietowym nr 1.2.1.6 skarżąca spółka wskazała w formularzu ofertowym trzy nowe osoby o unikalnych wyróżnikach: 1, 5 i 6, dołączyła kopie dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu oraz oświadczenia z 27 marca 2017 r., tj. po terminie składania ofert. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] w sprawie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w zakładzie pielęgnacyjno – opiekuńczym na obszarze powiatu s. i b. oraz miast S. i Ł. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2017r. poz.1938 ze zm.), dalej u.ś.o.z. Zgodnie z treścią art.132 ust.1 wymienionej ustawy podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a Funduszem, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4. W myśl art.132 ust.2 u.ś.o.z. umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale. Zgodnie z treścią art.134 ust.1 u.ś.o.z. .fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W myśl art.139 ust.1 u.ś.o.z. zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159 i art. 159a, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie: 1) konkursu ofert albo 2) rokowań. Zgodnie z treścią art.142 ust.1 wymienionej ustawy konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W myśl art.142 ust.6 u.ś.o.z. komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia: 1) liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej; 2) ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Zgodnie z treścią art.148 ust.1 u.ś.o.z. porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. W myśl art.151 ust.1 u.ś.o.z. jeżeli nie nastąpiło unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, komisja ogłasza o rozstrzygnięciu postępowania. Zgodnie z treścią art.154 ust.1 u.ś.o.z. świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. W myśl art.154 ust.3 u.ś.o.z. po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Decyzja jest zamieszczana w terminie 2 dni od dnia jej wydania, na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu. Zgodnie z treścią art.154 ust.4 u.ś.o.z. od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W myśl art.154 ust.6 u.ś.o.z. dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Zgodnie z treścią art.154 ust.6a u.ś.o.z. stronami postępowania, o którym mowa w ust. 1-6, są świadczeniodawca, który złożył odwołanie, o którym mowa w ust. 1, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, oraz świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W myśl art.155 ust.1 u.ś.o.z. do umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, który wyrokiem z dnia 29 listopada 2017r. w sprawie III SA/Łd 789/17 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] W wymienionym wyroku sąd uznał, że organ administracji naruszył przepisy postępowania i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. WSA podniósł, że nie wiadomo który z przepisów był podstawą działania komisji konkursowej a mianowicie § 17 ust.2 czy § 17 ust.3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2014r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. z 2014r. poz.1980 ze zm.). WSA uznał, że organ nie wyjaśnił w sposób nie budzący wątpliwości zarzutu strony skarżącej odnoszącego się do braku bezstronności kontrolującego A. B. Nie zostało wyjaśnione, dlaczego właśnie A. B. jako jeden z członków kilkuosobowej komisji konkursowej został skierowany do kontroli strony skarżącej, a ponadto nie sprawdzono, z uwagi na zarzuty oferenta, czy rzeczywiście nie łączył go z Prezesem skarżącej spółki stosunek prawny ani faktyczny budzący wątpliwości co do jego bezstronności. A. B. nie został nawet zobowiązany do ustosunkowania się do podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów. Odnośnie kwestii, że w czasie oględzin nie przedłożono dokumentów dotyczących wybranego sprzętu potwierdzającego, iż strona dysponuje aparaturą i sprzętem medycznym posiadającym stosowne certyfikaty, atesty i dokumenty stwierdzające przeprowadzenie aktualnych przeglądów to WSA podniósł, że spółka działała dopiero od 2016r. i nie brała dotychczas udziału w konkursie. Sprzęt medyczny posiada wymaganą dokumentację techniczną, którą dołączono do protestu z 11 kwietnia 2017r. Zdaniem WSA brak jest podstaw do uznania, że dokumentacji tej nie było w dacie przeprowadzania kontroli. Jeżeli nawet jakieś dokumenty nie zostały przedłożone, to osoby przeprowadzające weryfikację u oferenta w dniu 30 marca 2017 r. powinny zażądać brakujących dokumentów. Zdaniem WSA nie jest tak jak interpretuje to organ, że podczas weryfikacji oferenta, to tylko na oferencie spoczywa obowiązek przedłożenia zespołowi kontrolującemu wszystkich dokumentów. W sytuacji gdy kontrolujący stwierdza brak wszystkich dokumentów powinien zażądać ich przedłożenia w dniu kontroli. WSA podniósł, że z protokołu weryfikacji oferenta a także z innych dokumentów nie wynika, dlaczego kontrolujący nie dokonali oględzin 12 pomieszczeń (łazienek) przystosowanych do potrzeb osób niepełnosprawnych, spełniających wymóg ofertowy, a tylko wskazują na pomieszczenie, które nie posiadało odpowiednich poręczy przystosowanych do wózka najazdowego. Strona skarżąca twierdzi, że chciała udostępnić pozostałe pomieszczenia, jednak komisja nie wyraziła woli ich sprawdzenia. Takie działanie nosi znamiona arbitralnego. W powyższej kwestii organ powołał się na rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 1422.). Tymczasem strona skarżąca wskazała na rażące naruszenie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. z 2012 r., poz. 739). Organ nie wyjaśnił, które przepisy powinny mieć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Organ w ogóle się do tej kwestii nie odniósł. Odnośnie kwestii dołączenia oświadczeń o gotowości personelu udzielania świadczeń to, w ocenie WSA, do oferty załączono oświadczenie na druku NFZ podpisane przez pracowników określające wymiar czasu pracy, opatrzone podpisem pracownika, jak również pieczęcią pracodawcy. Komisja konkursowa zaś w wezwaniu do usunięcia braków formalnych nie zakwestionowała przedstawionych oświadczeń. Zgodnie z treścią art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że odrzucenie oferty strony skarżącej nastąpiło wskutek niespełnienia przez nią wymaganych warunków określonych w przepisach prawa przy czym przyczyny odrzucenia były następujące: 1.) nieprzedłożenie dokumentów dotyczących wybranego sprzętu potwierdzających, że strona dysponuje aparaturą i sprzętem posiadającym stosowne certyfikaty, atesty oraz dokumenty stwierdzające dokonanie przeglądów przez uprawnione podmioty; 2.) nieposiadanie co najmniej jednego pomieszczenia sanitarnego przystosowanego dla potrzeb osób niepełnosprawnych; 3.) niespełnienienie wymagań personelu oraz niedołączenie oświadczeń o gotowości personelu udzielania świadczeń w terminie do składania ofert. Ad 1) Kwestię tę przesądził już WSA w Łodzi w wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Przede wszystkim należy podnieść, że wszelkie wymagana dokumentacja techniczna dotycząca sprzętu medycznego została dołączona do protestu z dnia 11 kwietnia 2017r. W wymienionym wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17 WSA podkreślił, że strona skarżąca jest nowym podmiotem, po raz pierwszym uczestniczącym w konkursie na zawarcie umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W ocenie WSA nawet jeżeli dokumentacja dotycząca sprzętu medycznego nie została przedłożona w czasie oględzin w dniu 30 marca 2017r. to osoby przeprowadzające weryfikacje oferty winny zażądać brakujących dokumentów. Obowiązek przedłożenia wszystkich wymaganych dokumentów spoczywa nie tylko na oferencie ale także na zespole kontrolującym, który winien zażądać ich złożenia. W przekonaniu WSA komisja konkursowa dokonując weryfikacji oferenta wykonywała swoje czynności z nienależytą starannością gdyż dokumenty załączone do protestu znajdowały się w A w dacie kontroli a obowiązkiem komisji było zweryfikowanie wszystkich dokumentów. Sąd w obecnym składzie podzielił ocenę prawną wyrażoną w wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Jeszcze raz należy podkreślić, że wszystkie wymagane dokumenty dotyczące potrzebnego sprzętu medycznego zostały dołączone do protestu z 11 kwietnia 2017r. a więc nie ma podstaw do przyjęcia tezy, że dokumentacji tej nie było w czasie kontroli. Błędna jest teza organu, że strona skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów dotyczących sprzętu medycznego bo nie złożyła go w czasie kontroli. Nawet jeżeli były braki w tej dokumentacji w czasie kontroli w dniu 31 marca 2017r. to kontrolujący winni zażądać ich złożenia w wymaganym terminie lecz tego nie uczynili. W sytuacji gdy kontrolujący nie zażądali uzupełnienia brakującej dokumentacji dotyczącej sprzętu medycznego w określonym terminie lecz poprzestali na stwierdzeniu, że w czasie kontroli taka dokumentacja nie została im przedłożona, to oznacza, iż nie wykazali należytej staranności przy weryfikacji oferty strony. W sprawie III SA/Łd 789/17 WSA trafnie zaznaczył, że obowiązkiem komisji konkursowej było zweryfikowanie wszystkich dokumentów dotyczących sprzętu medycznego a żeby to zrobić należało zażądać uzupełnienia brakującej dokumentacji. Ani komisja konkursowa ani jej członkowie przeprowadzający kontrolę tego nie zrobili. Reasumując tę część rozważań sąd w obecnym składzie uznał, że nie została spełniona przesłanka odrzucenia oferty strony skarżącej określona w punkcie 1. Będąc związany oceną prawną wyrażoną w sprawie III SA/Łd 789/17 sąd uznał, że wobec tego, iż spółka A nie była wzywana do uzupełnienia brakującej dokumentacji dotyczącej sprzętu medycznego to nie można uznać, że spełniona została przesłanka odrzucenia oferty w postaci nieprzedłożenia takiej dokumentacji. Dodać jedynie należy, że cała wymagana dokumentacja techniczna została dołączona do protestu. W ocenie sądu przyczyna odrzucenia oferty strony określona w punkcie 1 jest nieuzasadniona. Ad 2) Kwestia ta została szerzej wyjaśniona w postępowaniu prowadzonym po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Przede wszystkim do akt sprawy zostało załączone oświadczenie z 5 kwietnia 2018r. członków komisji konkursowej – A. B. i J. K., którzy uczestniczyli w oględzinach w dniu 31 marca 2017r., wyjaśnienie A. B. z 26 marca 2018r. dotyczące przebiegu oględzin oraz pismo Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 5 kwietnia 2018r. Odnośnie kwestii jak przebiegały oględziny w dniu 31 marca 2017r. oraz czy strona skarżąca posiadała bądź nie posiadała pomieszczenia sanitarnego (łazienki) przystosowanej dla potrzeb osób niepełnosprawnych to z zebranego materiału dowodowego wynika, że istnieją dwie różne wersje. Pierwsza wersja została przedstawiona przez stronę skarżącą i wynika z niej, że posiadała ona 12 łazienek przystosowanych dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Kontrolujący wybrali tylko jedno pomieszczenie do oględzin i jako jedyne nie posiadało ono poręczy przystosowanych do wózka inwalidzkiego gdyż przystosowane było do wózka toaletowego najazdowego zaś pozostałe łazienki spełniały wymóg oferty. Drugą wersję przedstawiły osoby kontrolujące tj. A. B. i J. K. Wskazują one, że oferent wskazał kilka pomieszczeń (więcej niż jedno), które miało być dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych. Żadne z zaprezentowanych pomieszczeń nie posiadało poręczy umożliwiających korzystanie z nich przez osoby niepełnosprawne. Prezes spółki pokazał kontrolującym tylko wybrane pomieszczenia. Wersja ta znajduje wsparcie w piśmie Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych NFZ z 5 kwietnia 2018r., wyjaśnieniu A.B. z 26 marca 2018r. oraz wydruku weryfikacji oferty z 31 marca 2017r. Obie wersje są ze sobą sprzeczne. Organ administracji rozważając kwestię ich wiarygodności trafnie oparł się na wersji osób, które przeprowadziły oględziny. Faktem jest, że z przebiegu oględzin winien być sporządzony dokładny protokół, w którym szczegółowo by opisano jakie czynności wykonano i jaki był ich przebieg zaś podmiot kontrolowany winien mieć możliwość złożenia do nich zastrzeżeń. Tak się jednak nie stało gdyż protokół taki, zatytułowany "Wyniki weryfikacji oferenta", jest bardzo lakoniczny. Zawiera on zaledwie kilkanaście zdań przy czym odnośnie kontroli pomieszczeń sanitarnych to kwestii tej poświęcono zaledwie jedno zdanie a mianowicie "Pomieszczenie sanitarne zgłoszone jako przystosowane do osób niepełnosprawnych nie posiada odpowiednich poręczy przystosowanych dla wózka najazdowego". W ocenie sądu A. B. i J.K. nie mieli żadnego interesu aby przedstawić nieprawdziwy przebieg oględzin. Ich oświadczenie z 26 marca 2018r. wskazuje, że to Prezes zarządu spółki wskazał kilka pomieszczeń przeznaczonych do oględzin lecz żadne z nich nie było wyposażone w uchwyty dla niepełnosprawnych. Wersja ta znajduje częściowe wsparcie w treści protokołu oględzin oraz piśmie Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych NFZ z 5 kwietnia 2018r. Zaznaczyć należy, że Prezes zarządu spółki w dniu 31 marca 2017r. podpisał protokół oględzin nie zgłaszając do niego żadnych zastrzeżeń. Przy jego podpisie nie ma żadnych uwag do jego treści. Nie ulega wątpliwości, iż gdyby protokół nie odpowiadał prawdzie to takie uwagi zostałyby zgłoszone. Strona skarżąca zaczęła kwestionować wyniki oględzin dopiero po negatywnym zakończeniu postępowania konkursowego. Niezgodne z prawdą jest twierdzenie strony skarżącej, że komisja konkursowa sprawdziła jedynie jedno pomieszczenie sanitarne i nie wyraziła woli skontrolowania pozostałych pomieszczeń. Faktycznie sprawdzono kilka pomieszczeń sanitarnych wskazanych przez Prezesa A.J. i żadne z nich nie było wyposażane w uchwyty dla osób niepełnosprawnych co wynika z wcześniej wskazanych dowodów (oświadczenia kontrolujących z 5 kwietnia 2018r., wyjaśnienia A.B. z 26 marca 2018r. pisma [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 5 kwietnia 2018r.). Nie zostały zatem spełnione wymogi posiadania co najmniej jednego pomieszczenia sanitarnego przystosowanego dla potrzeb osób niepełnosprawnych określone w § 86 ust.1 w związku z § 3 pkt.6 i § 71 ust.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015r. poz. 1422 ze zm.). Odnośnie kwestii naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z 26 czerwca 2012r. w sprawie szczegółowych wymagań jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz.U. z 2012r. poz. 739) to w tym zakresie wypowiedział się organ administracji w decyzji z [...] i sąd podzielił to stanowisko organu. W ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż powinna być ponownie przeprowadzona kontrola placówki celem ustalenia czy znajduje się w niej pomieszczenie sanitarne przeznaczone dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Należy zaznaczyć, że postępowanie konkursowe miało miejsce dwa lata temu i istotne było to czy w tym postępowaniu strona skarżąca spełniała wszystkie niezbędne wymagania, Sprawdzanie obecnie, po upływie dwóch lat, czy spółka posiada pomieszczenie sanitarne dla osób niepełnosprawnych nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia. Ponowna kontrola nie miałaby żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy gdyż istotne było to czy spółka posiadała takie pomieszczenie w terminie do składania ofert (tzn. do 27 lutego 2017r.) nie zaś w chwili obecnej. Ad 3) Problematyka dotycząca tego wymagania została szerzej wyjaśniona w postępowaniu prowadzonym po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17. Przy ocenie spełnienia tego wymagania przede wszystkim należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, iż określone przez NFZ warunki dla oferentów musza zostać spełnione najdalej na ostatni dzień składania ofert. Oferta musi zatem, być aktualna w toku całego postępowania poczynając od jej złożenia aż do dnia rozpoczęcia obowiązywania umowy, co służyć ma konkretnemu celowi a mianowicie stworzeniu możliwości jej zweryfikowania na odpowiednim etapie postępowania konkursowego. Innymi słowy ocena spełnienia warunków przez oferenta dokonywana jest w oparciu o wszystkie dane zawarte w ofercie przy czym dane te ocenia się na ostatni dzień składania ofert. (por. wyrok NSA z 25 maja 2017r. w spr. II GSK 2345/15, z 22 czerwca 2015r. w spr. II GSK 816/14, z 11 października 2016r. w spr. II GSK 912/15, wyrok WSA w Łodzi z 16 listopada 2017r. w spr. III SA/Łd 790/17 i z 2 lutego 2018r. w spr. III SA/Łd 958/17). W niniejszej sprawie końcową data składania ofert był dzień 27 lutego 2017r. Na ten też dzień należy ocenić czy strona skarżąca spełnia wymogi określone dla oferentów przez NFZ. Zgodnie z treścią § 10 ust.4 pkt.3 i 4 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 lutego 2015r., w sprawie warunków postemplowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, formularz oferty zawiera: 3.) wykaz personelu z opisem kompetencji; oferent obowiązany jest na wezwanie komisji udokumentować gotowość udzielania świadczeń od pierwszego dnia obowiązywania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez każdą z osób wymienionych w wykazie. Dokumentem potwierdzającym gotowość udzielania świadczeń jest zawarta z oferentem lub podwykonawcą umowa cywilnoprawna, w szczególności umowa o pracę lub pisemne zobowiązania do zawarcia jednej z ww. umów; 4.) wykazu zasobów ( w szczególności sprzętu, pojazdów, pomieszczeń). W myśl zaś rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej (Dz.U. z 2015r. poz.1658) załącznik nr 4 lp.1 lit.A pozostały personel pkt.4 warunkiem wymaganym realizacji świadczeń w zakresie świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej jest: 4.) osoba, która: a.) ukończyła studia wyższe na kierunku lub w specjalności terapia zajęciowa, obejmujące co najmniej 3000 godzin kształcenia, w tym 2000 godzin w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmujących wiedzę z zakresu teorii i technik terapeutycznych i uzyskała tytuł licencjata; b.) ukończyła szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy terapeuty zajęciowego lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuty zajęciowego; c.) ukończyła przed dniem wejścia w życie rozporządzenia szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy w zawodzie instruktor terapii zajęciowej; d.) ukończyła przed dniem 1 października 2011r. studia wyższe w specjalności terapia zajęciowa, obejmujące co najmniej 1665 godzin kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu terapeuty zajęciowego i uzyskał tytuł licencjata e.) rozpoczął po dniu 30 sierpnia 2012r. studia wyższe w zakresie terapii zajęciowej, obejmujące co najmniej 2000 godzin w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmujących wiedzę z zakresu teorii i technik terap0eutycznych i uzyskała co najmniej tytuł licencjata, - udziela świadczeń w łącznym wymiarze ½ etatu przeliczeniowego na 35 pacjentów uczestniczących w terapii w ciągu tygodnia; osoba ta nie udziela świadczeń w zakładach opiekuńczych dla pacjentów chorych na AIDS lub zakażonych HIV; W myśl zaś rozporządzenia z 22 listopada 2013r. załącznik nr 4 lp.1 lit.A pozostały personel pkt.2 warunkiem wymaganym realizacji świadczeń w zakresie świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej jest psycholog lub psycholog posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej – oddziale świadczeń w łącznym wymiarze ½ etatu przeliczeniowego na 35 łóżek. Z zebranego materiały dowodowego wynika, że strona skarżąca w złożonej ofercie nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego kwalifikacje personelu o unikalnym wyróżniku [...] – terapeuta zajęciowy (chodzi o B. D.). Zgłoszona osoba nie posiadała kwalifikacji wymaganych w załączniku nr 4 do rozporządzenia z 22 listopada 2013r. lp.1 lit.A – pozostały personel. (złożono dyplom ukończenia studiów w latach 1984-1991 w [...] w Ł. oraz zaświadczenie o ukończeniu kursu w zakresie terapii zajęciowej z osobami niepełnosprawnymi). W związku z czym komisja konkursowa wezwała spółkę do usunięcia braku w tym zakresie. W dniu 27 marca 2017r. strona skarżąca wycofała z oferty B. D. a w jej miejsce zgłosiła osobę o unikalnym wyróżniku [...] – M. F.k wraz z dokumentem potwierdzającym kwalifikacje tej osoby oraz oświadczeniem M.F. z dnia 27 marca 2017r. Zgłoszenie nowej osoby posiadającej wymagane kwalifikacje nastąpiło dopiero w dniu 27 marca 2017r. czyli po terminie składania ofert (27 lutego 2017r.) Dodać należy, iż w czasie oględzin w dniu 31 marca 2017r. strona skarżąca nie wykazała, że posiada dokumenty potwierdzające, iż M.F. była gotowa do udzielenie świadczeń na dzień składania oferty (do 27 lutego 2017r.). Oznacza to, że spółka na ostatni dzień składania ofert nie udokumentowała posiadania terapeuty zajęciowego o wymaganych kwalifikacjach bo B. D. takich kwalifikacji nie posiadała a nową osobę zgłoszono już po wymaganym terminie (tzn. po 27 lutego 2017r.). Nadto strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych odnośnie osoby o unikalnym wyróżniku[...] (A. A. – technik fizjoterapii). W odpowiedzi na to wezwanie, w dniu 27 marca 2017r. spółka wycofała z oferty A. A. a zgłosiła trzy nowe osoby o unikalnych wyróżnikach [...] i [...] (P. S., W. C. i A. K.) wraz z kopiami dokumentów potwierdzającymi ich kwalifikacje oraz ich oświadczeniami. Zgłoszenie tych osób nastąpiło już po upływie terminu do składania ofert. W sytuacji gdy zgłoszenie wymienionych osób nastąpiło już po wymaganym terminie to oznacza, że w terminie do 27 lutego 2017r. oferta strony skarżącej nie zawierała personelu w postaci technika fizjoterapii dysponującego wymaganymi kwalifikacjami. Dodatkowo należy podnieść, że w ofercie zgłoszono osobę o unikalnym wyróżniku [...] (Iwona A. S. – psycholog) wraz z dokumentem potwierdzającym posiadanie wymaganych kwalifikacji lecz nie został spełniony wymóg określony w załączniku nr 4 do rozporządzenia z 22 listopada 2013r. lp.1 lit.A – pozostały personel. Oświadczenie I.A.S. o gotowości do udzielania świadczeń zostało złożone dopiero w dniu 27 marca 2017r. czyli po terminie na składanie ofert. Oznacza to, że na ostateczny termin składania ofert nie został udokumentowany wymagany warunek posiadania psychologa mającego tytuł specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej – udzielającego świadczeń w łącznym wymiarze ½ etatu przeliczeniowego na 35 łóżek. Reasumując rozważania dotyczące punktu 3 sąd uznał, że na ostatni dzień składania ofert (27 lutego 2017r.) strona skarżąca nie udokumentowała wymaganych kwalifikacji w przypadku terapeuty zajęciowego (B. D.) i technika fizjoterapii (A. A.) zaś zgłoszenie w ich miejsce nowych osób (M. F., P. S., W. C. i A. K.) miało miejsce już po dniu 27 lutego 2017r. Również na ten dzień (tzn. 27 lutego 2017r.) nie został spełniony wymóg złożenia oświadczenia przez psychologa. Dodać należy, że po upływie terminu składania ofert oferent jest związany ofertą do czasu rozstrzygnięcia postępowania (§ 18 ust.4 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ z 13 lutego 2015r.). Na ostateczny dzień składania ofert nie został zatem spełniony wymóg posiadania personelu spełniającego konieczne wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 22 listopada 2013r. W ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej braku bezstronności członka komisji konkursowej A. B. Należy zaznaczyć, że A. B. w okresie od 1991r. do 2011r. i od 2014r. do 16 czerwca 2016r. był Prezesem C spółki z o.o. w Ł. będącej konkurencyjnym podmiotem w stosunku do strony skarżącej. Z podmiotem tym z dniem 17 marca 2015r. NFZ rozwiązał umowę o świadczenie usług, według strony skarżącej za nadużycia wobec NFZ. Od dnia 21 września 2016r. A. B. podjął pracę w [...] Oddziale Wojewódzkim NFZ i wszedł w skład komisji konkursowej. Należy zaznaczyć, że po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17 odebrano oświadczenie od A. B. odnośnie jego udziału w postępowaniu konkursowym. Takie oświadczenie, co do udziału A. B., złożyła także Przewodnicząca Komisji E.K.. Kwestia udziału A.B. w postępowaniu została także omówiona w obszernym piśmie Zastępcy Dyrektora d/s Medycznych [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 5 kwietnia 2018r. Wszystkie wymienione dokumenty wskazują, że brak jest podstaw do uznania, że A.B. nie był osobą bezstronną wobec strony skarżącej. Nigdy nie łączył go ze stroną skarżącą stosunek prawny lub faktyczny tego rodzaju aby mógł wywołać wątpliwości co do faktu jego bezstronności. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby jakiekolwiek zachowanie A. B. budziło wątpliwości co do tego czy jest on bezstronny. Żaden z oferentów w tym także strona skarżąca, nie składał protestu co do powołania A.B. do komisji konkursowej. Nie podnoszono wobec A.B. żadnej z okoliczności, o której mowa w art.139 ust.5 ustawy z 27 sierpnia 2004r. ani nie składano wniosku o jego wyłączenie. Niezgodna z prawdą okazała się okoliczność podniesiona przez Prezesa spółki na rozprawie w spr. III SA/Łd 789/17, iż Zakład Opiekuńczo – Leczniczy w W. złożył sprzeciw co do składu komisji konkursowej. Jak wynika z uzasadnienia decyzji z [...] wymieniony podmiot żadnego sprzeciwu nie składał. Nie był on oferentem ani w ogóle nie uczestniczył w postępowaniu konkursowym. W piśmie [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 5 kwietnia 2018r. szczegółowo wyjaśniono dlaczego A. B. brał udział w oględzinach w dniu 31 marca 2017r. oraz z jakiego powodu nie uczestniczył on w części niejawnej postępowania konkursowego. Wyjaśnienia te są logiczne i przekonujące. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd organu administracji, że udział A. B. w postępowaniu konkursowym nie miał żadnego wpływu na jego wynik i odrzucenie oferty strony skarżącej. Zebrany materiał dowodowy nie daje podstawy do postawienia zarzutu A. B. co do jego braku bezstronności w postępowaniu konkursowym. Organ administracji wykonał również wskazania zawarte w wyroku w sprawie III SA/Łd 789/17 co do tego czy strona skarżąca była traktowana jako "nowy" podmiot czy też podmiot, który wcześniej już realizował kontrakt z NFZ na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jak wynika z uzasadnienia decyzji z 4 czerwca 2018r. spółka była traktowana jako "nowy" podmiot, który dotychczas nie nadzielał świadczeń opieki zdrowotnej. Weryfikacja jej oferty była przeprowadzona w oparciu o § 17 ust.2 i 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 grudnia 2014r. W zaskarżonej decyzji trafnie również podniesiono, iż nawet gdyby oferta strony skarżącej nie została odrzucona na podstawie art.149 ust.1 pkt.7 ustawy i zakwalifikowano by ją do części niejawnej postępowania to i tak nie zostałaby ona wybrana. Ocena oferty strony skarżącej otrzymałaby bowiem najniższą ilość punktów spośród wszystkich pięciu ofert zaś w rozstrzygnięciu konkursowym wybrano oferty, które zajęły pozycje 1 – 4. Z uwagi na najniższą ilość otrzymanych punktów oferta spółki A i tak nie zostałaby wybrana do udzielania świadczeń. Reasumując sąd uznał, że skarga nie jest zasadna. Odrzucenie oferty strony skarżącej było uzasadnione niespełnieniem przez nią wymagań opisanych w punktach 2 i 3 niniejszego uzasadnienia. Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę spółki A a.l.