III SA/Łd 96/04
PostanowienieWSA w Łodzi2004-03-03
Skład orzekający: Teresa Rutkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego wniesiona na decyzję nieostateczną, od której przysługuje środek zaskarżenia, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona na decyzję nieostateczną, od której stronie przysługuje jeszcze środek zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 PPSA, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza, że stronie nie może przysługiwać żaden środek odwoławczy.Stan faktyczny
E. i Z. S. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotyczącą umorzenia postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. w sprawie określenia kwoty długu celnego. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej i Konstytucji RP. Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że decyzja była nieostateczna i skarżącym przysługiwał środek zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 3 marca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , , po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i Z. S. wspólników spółki cywilnej P.P.H. A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] nr [...] dotyczącej określenia kwoty długu celnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
III SA/Łd 96/04
U Z A S A D N I E N I E
E. i Z. S. wspólnicy spółki cywilnej P.P.H. A wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] dotyczącą umorzenia postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z [...] Nr [...] w sprawie określenia kwoty długu celnego.
Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 208 Ordynacji podatkowej poprzez umorzenie postępowania odwoławczego tylko z tej przyczyny, iż strona wykonała decyzję Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...], co jest niedopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów, orzecznictwa i narusza również art. 127 Ordynacji podatkowej i art. 78 Konstytucji RP poprzez pozbawienie strony uprawnienia do możliwości merytorycznego rozpatrzenia sprawy w drugiej instancji.
Jednocześnie pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie art. 224 Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego, na skutek rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podczas gdy organ celny powinien postanowieniem rozstrzygnąć o uwzględnieniu bądź o nieuwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zaś o odwołaniu skarżącego merytorycznie rozstrzygnąć decyzją.
Wskazał, że z sentencji decyzji wydanej przez Izbę Celną wynika, że przedmiotem rozpatrzenia przez organ celny był tylko wniosek strony w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Urzędu Celnego z dnia [...], lecz w wyniku rozpoznania tego wniosku umorzono całość postępowania odwoławczego.
Jak wynika z załączonych akt administracyjnych, na skutek odwołania wniesionego przez pełnomocnika skarżących od decyzji [...]z dnia [...], Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] uchylił w całości tę decyzję, a następnie postanowieniem z dnia [...] umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Ponadto w dniu [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. rozpatrzył merytorycznie odwołanie skarżących od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] – wydając stosowną decyzję.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej odrzucenie.
Organ podkreślił, że strona błędnie z rozumiała, że zaskarżona do Sądu w niniejszej sprawie decyzja [...] z dnia [...] kończyła postępowanie odwoławcze.
Powyższa decyzja rozstrzygała jedynie kwestię wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Wskazał także, że decyzja ta była decyzją nieostateczną, od której złożone zostało odwołanie w dniu 12 grudnia 2003 r., i które do dnia sporządzenia skargi nie zostało rozpatrzone.
Stwierdził, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia , a tym wypadku skarga złożona została na decyzję nieostateczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja , od której stronie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 262 § 1 Kodeksu celnego. Pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Celnej było także zawarte w decyzji.
Jednocześnie w świetle przytoczonych wyżej okoliczności nie budzi już wątpliwości, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] wydana została tylko w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...]
Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję, która była decyzją nieostateczną należało, w świetle przytoczonych wyżej przepisów, uznać za niedopuszczalne.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 p.s.a. odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło