III SA/Łd 973/11

Dnia 5 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Rozkazem personalnym z dnia [...], Nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. obniżył A. P. z dniem 16 października 2010 roku dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony do kwoty 320,00 zł. Od powyższego rozkazu personalnego w dniu 19 października 2010 roku strona wniosła odwołanie. Rozkazem personalnym z dnia [...], Nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 132 k.p.a. uchylił w całości rozkaz personalny z dnia [...], Nr [...] i obniżył z dniem 16 listopada 2010 roku dodatek służbowy przyznany na czas nieokreślony o 20% to jest do kwoty 384,00 zł. Rozkaz personalny został doręczony skarżącemu w dniu 22 października 2010 roku. W dniu 16 sierpnia 2011 roku A. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...]. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami sprawy zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przekazał skargę A. P. organowi administracji publicznej – Komendantowi Miejskiemu Policji w Ł. W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 powołanej ustawy). W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl.). W niniejszej sprawie, jak wynika z akt sądowoadministracyjnych, strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego. Od powyższego rozkazu personalnego, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem, strona złożyła za pośrednictwem Komendanta Miejskiego Policji w Ł. odwołanie. Rozkazem personalnym z dnia [...], Nr [...] Komendant Miejski Policji w Ł. korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 132 k.p.a. uchylił w całości rozkaz personalny z dnia [...], Nr [...]. W konsekwencji oznacza to, że zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], Nr [...] został wyeliminowany z obrotu prawnego w następstwie rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...], który korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 132 k.p.a. uchylił w całości rozkaz personalny z dnia [....], Nr [...] W istocie więc skarżący złożył skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji, a ponadto na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym, co również czyni ją niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt iż, skarga na akt prawny nieistniejący w obrocie prawnym w chwili jej w wniesienia, jak i na rozstrzygnięcie organu administracji I instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił. a.ł.