III SA/Łd 976/12

Dnia 7 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 roku sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne W dniach 4-23 listopada 2011 r. funkcjonariusze Urzędu Celnego [...] w Ł. przeprowadzili w Sp z o. o. A z siedzibą w S., kontrolę w zakresie przestrzegania ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w związku organizacją "Radiowego Konkursu Urodzinowego". Na podstawie zgromadzonych w toku kontroli materiałów dowodowych organ podatkowy ustalił, iż kontrolowana Spółka przeprowadziła Radiowy Konkurs Urodzinowy, w trakcie którego wypłaciła wygrane pieniężne. Omawiane przedsięwzięcie wypełniało, zdaniem organu, definicję loterii audioteksowej. Zgodnie zatem z art. 7 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, jego urządzenie wymagało uzyskania stosownego zezwolenia, którego organizator nie posiadał. Jednym z uczestników biorących udział w tym przedsięwzięciu, który uzyskał wygraną, była E. W. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. wszczął postępowanie zmierzające do określenia kary pieniężnej z tytułu uczestnictwa i uzyskania wygranej w grze losowej urządzanej bez stosownego pozwolenia, a następnie decyzją z dnia [...] nr [...] nałożył na E. W. karę pieniężną w wysokości 4.500,00 zł. W ocenie Naczelnika, warunki konkursu urządzanego przez Sp z o. o. A z siedzibą w S., wyczerpały ustawowe wymogi określone w art. 2 ust. 1 pkt. 11 ustawy o grach hazardowych, kwalifikujące go jako grę losową (loterię audioteksową), dla zorganizowania której niezbędne było uprzednie uzyskanie stosownego zezwolenia właściwego dyrektora izby celnej. Była to bowiem gra o wygrane pieniężne, której wynik zależał od przypadku, a warunki gry określał regulamin. Z uwagi na fakt, iż organizator konkursu nie otrzymał stosownego zezwolenia, organ, na podstawie art. 89 ust 1 pkt. 3 ustawy o grach hazardowych, nałożył na skarżącą karę pieniężną odpowiadającą 100% uzyskanej wygranej. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła E. W., wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy o grach hazardowych oraz Konstytucji RP. Jak podała, biorąc udział w przedmiotowym "Radiowym Konkursie Urodzinowym" była przekonana, iż jest on legalny, w czym utwierdzał ją fakt szerokiego reklamowania organizowanego konkursu. Wskazała, iż z informacji uzyskanych z radia nie wynikało, że jest to gra losowa wymagająca zezwolenia, już tym bardziej że takiego zezwolenia organizator nie posiada. Strona nie zgodziła się z faktem ukarania jej za to, że wprowadzono ją w błąd. Podniosła, iż nie miała świadomości, że bierze udział w przedsięwzięciu nielegalnym. W jej ocenie, w myśl zasady praworządności, nie może to powodować nakładania kary. Zdaniem skarżącej, nie można bowiem popełnić czynu umyślnego, jeżeli pozostaje się w błędzie, co do okoliczności stanowiącej znamię czynu zabronionego. Dodatkowo strona zakwestionowała możliwość zakwalifikowania konkursu do gry losowej. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, uznając, że Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. nie naruszył przepisów prawa materialnego ani procesowego, a wydana przez niego decyzja jest prawidłowa. E. W. nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego zawartym w decyzji [...] z dnia [...] i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa procesowego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 122, art. 124, art. 187, art. 191 i art. 210 § 1 oraz art. 229 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego nakładającej karę pieniężną za udział w nielegalnej grze hazardowej, w sytuacji niewyjaśnienia kwestii winy strony i świadomości udziału w grze hazardowej, urządzanej bez stosownego zezwolenia lub koncesji przez organizatora. Skarżąca podniosła również zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, że przepis ten nie wymaga badania kwestii winy uczestnika w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia, w sytuacji, gdy penalny charakter tego przepisu powoduje, że koniecznym jest wnikliwe badanie tych kwestii, a interpretacja przeciwna sprzeczna jest z zasadą winy wynikającą zarówno z zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji), jak i zasady godności człowieka jako najwyższego i niezbywalnego dobra (art. 30 Konstytucji) oraz art. 2 ust 1 pkt 11 ustawy o grach hazardowych poprzez błędne przyjęcie, że konkurs, w którym brała udział wymagał stosownej koncesji lub zezwolenia jako gra hazardowa. Podkreśliła, iż kwestia konstytucyjności art. 89 ustawy o grach hazardowych badana jest przez Trybunał Konstytucyjny (sygn. P 32/12), do którego zwrócił się WSA w Gliwicach w sprawie sygn. akt III SA/Gl 1979/11. Z uwagi na powyższe E. W. wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącej oraz pełnomocnik organu złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11, co do zgodności art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z art. 2, art. 30 i 32 ust. 1 Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką zawieszenia postępowania sądowego jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. Strony postępowania wskazały bowiem, że w ich ocenie dla rozstrzygnięcie sprawy istotne znaczenie może mieć rozpoznanie przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11, co do zgodności art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych z art. 2, art. 30 i 32 ust. 1 Konstytucji RP. Powyższa sprawa oznaczona została przed Trybunałem sygnaturą akt P 32/12 i nie została jeszcze zakończona wydaniem orzeczenia. Podkreślić należy, iż pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dotyczy zgodności z Konstytucją art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych, a zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja opiera się na art. 89 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 3 tej ustawy, jednak z uzasadnienia powyższego pytania prawnego wynika jednoznacznie, iż Sąd zakwestionował konstytucyjność całego art. 89 ustawy o grach hazardowych. Argumentacja zawarta w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11 wprost odnosi się zarówno do art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 i 89 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych, jak również do art. 89 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 3 tej ustawy. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie sygn. akt P 32/12 oraz rozważania zawarte w uzasadnieniu tego orzeczenia mogą mieć zatem istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. Zasadne jest więc zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zadane w sprawie o sygn. akt: III SA/Gl 1979/11. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ak