III SA/Łd 98/26

Dnia 21 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 listopada 2025 roku nr UP-835/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę. Z akt sprawy wynika, że Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydał 5 listopada 2025 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 30 września 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W piśmie z 16 grudnia 2025 r., które wpłynęło do organu 17 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł o uzupełnienie i sprostowanie decyzji. Postanowieniami z 16 i 23 grudnia 2025 r. organ sprostował decyzję. 9 grudnia 2025 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 5 listopada 2025 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał, że wniosek skarżącego o uzupełnienie decyzji jest w trakcie procedowania, dlatego skarga jest niedopuszczalna. W odpowiedzi na zarządzenie z 23 lutego 2026 r. pełnomocnik organu nadesłał kserokopię postanowienia z 24 lutego 2026 r. nr 2/2026 o odmowie uzupełnienia decyzji w zakresie rozstrzygnięcia i uzasadnienia oraz wyjaśnił, że nie zostało doręczone skarżącemu. Z kolei pełnomocnik skarżącego w piśmie z 31 marca 2026 r. wyjaśnił, że nie wnosił skargi na postanowienie z 24 lutego 2026 r. nr 2/2026, ponieważ termin na zaskarżenie jeszcze nie minął, a skarżący nie podjął decyzji co do zasadności zaskarżenia. 30 marca 2026 r. do sądu wpłynęła kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia nr 2/2026, z którego wynika, że doręczenie nastąpiło 17 marca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.) dalej k.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (§ 1a). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (§ 1b) . W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (§ 2). Z treści art. 111 § 2 k.p.a. wynika, że zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji modyfikuje bieg terminu do wniesienia skargi. Złożenie takiego wniosku powoduje bowiem przerwanie biegu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi. Termin ten biegnie na nowo od doręczenia postanowienia wydanego na podstawie art. 111 § 1b k.p.a., o czym organ poinformował skarżącego w pouczeniu postanowienia z 24 lutego 2026 r. o odmowie uzupełnienia decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lutego 2026 r. sygn. III OZ 20/26, poubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z analizy akt sprawy wynika jednoznacznie, że w dniu 11 grudnia 2025 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono decyzję o odmowie umorzenia należności z tytułu składek. Co do zasady więc termin na wniesienie skargi upływał w dniu 12 stycznia 2026 r. (10 stycznia 2026 r. to sobota). Jednakże, w dniu 17 grudnia 2025 r. skarżący złożył wniosek o sprostowanie i uzupełnienie decyzji. Wniosek ten został złożony z zachowaniem terminu wynikającego z art. 111 § 1 k.p.a. W orzecznictwie zaś uznaje się, że przewidziane w art. 111 § 2 k.p.a. przesunięcie rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi od dnia doręczenia postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji następuje tylko wówczas, gdy żądanie uzupełnienia decyzji zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 111 § 1 k.p.a., tj. w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Tak więc w rozważanym wypadku konieczne było uwzględnienie przesunięcia terminu na złożenie skargi w związku ze skutecznie wniesionym żądaniem uzupełnienia decyzji. Postanowienie z 24 lutego 2026 r. o odmowie uzupełnienia decyzji zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 17 marca 2026 r. W istocie od tej daty biegł termin na wniesienie skargi i upływał on w dniu 16 kwietnia 2026 r. Tymczasem skargę wniesiono 9 grudnia 2025 r. (k. 12 data stempla pocztowego na kopercie). Zestawienie tych dat prowadzi do wniosku, że skarga została wniesiona przedwcześnie. Jednym ze skutków procesowych zgłoszenia wniosku o uzupełnienie decyzji jest przesunięcie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Uznać należało, że skarga jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ds