III SA/Łd 980/11

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Ł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi E. Ł na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności ONW na 2008 rok postanawia 1/ umorzyć postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem E. Ł. w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych; 2/ przyznać skarżącej E. Ł. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego R.A. III SA/Łd 980/11 Uzasadnienie Pismem z dnia 19 sierpnia 2011 r. E. Ł. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności ONW na 2008 rok. W toku postępowania, w związku z uprzednim wnioskiem skarżącej, Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał E. Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2011 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. W związku z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku, występując jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w całości, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na formularzu "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej, ma orzeczoną tzw. I grupę inwalidzką, przeszła wylew, jest chora na cukrzycę, nadciśnienie. Jak wskazała utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.464 zł netto. W gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje jej 52-letni syn, pozostający osobą bezrobotną. Podniosła, iż wydaje ok. 400 – 600 zł na leki, rehabilitację i świadczenia zdrowotne, dużą cześć dochodów pochłaniają wydatki na pokrycie kosztów utrzymania mieszkania oraz bieżącego utrzymania. Nadmieniła także, że nie uzyskuje żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego. Opisując swój stan majątkowy wskazała ponadto, iż jest właścicielką domu o powierzchni 40 m2, jak wskazała przy tym bez żadnych wygód oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 5,80 ha. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszym wniosku skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie skarżącej postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia z 11 października 2011 r. przyznane zostało prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonym obecnie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca sformułowała ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie korzysta ona już z przyznanego jej na mocy wskazanego postanowienia zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowanie w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W tej sytuacji odnieść się należy do wniosku skarżącej o ustanowienie radcy prawnego. Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżącej referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody gospodarstwa domowego stanowi świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 1.600 zł, a we wspólnym gospodarstwie z nią pozostaje bezrobotny syn. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty zakupu leków, rehabilitacji i zapewnienia świadczeń zdrowotnych (ok. 400-600 zł) w związku z licznymi przebytymi chorobami. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.