III SA/Łd 982/12

Dnia 20 lutego 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale III - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zaświadczenie p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A.P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. (MSi) Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zaświadczenie. Wobec treści wyroku skarżący wniósł o przesłanie mu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, a następnie wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w kwocie 100 zł wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec dwójki dzieci w kwocie 550 zł. Alimentów tych jednak nie uiszcza z powodu braku jakichkolwiek dochodów. Ponadto ma do spłacenia grzywnę w wysokości 870 zł zasądzoną wyrokiem z dnia 20 lutego 2012 roku przez Sąd Rejonowy w P. Grzywnę tę rozłożono mu na 10 rat, począwszy od czerwca 2012 roku. Jednakże z braku jakichkolwiek dochodów od listopada 2012 roku grzywny tej nie spłaca. Osiągane niewielkie dochody z dorywczych prac wystarczają mu jedynie na bardzo skromne życie. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest zasadny. Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia (wyroku) z uzasadnieniem, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych (w tym opłaty kancelaryjnej) w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a.). W tym względzie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący nie osiąga obecnie dochodów pozwalających na poniesienie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tego tytułu. Jednocześnie ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec dwójki dzieci w kwocie 550 zł, obowiązku tego nie realizuje z braku jakichkolwiek dochodów. Także brak dostatecznych dochodów stanowi przyczynę nieuiszczania przez skarżącego od listopada 2012 roku grzywny w wysokości 870 zł zasądzonej wyrokiem z dnia 20 lutego 2012 roku przez Sąd Rejonowy w P. Ponadto skarżący nie posiada żadnego majątku, a niewielkie dochody z dorywczych prac przeznacza na swoje utrzymanie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W ocenie Referendarza sądowego wykazana bowiem przez skarżącego sytuacja majątkowa dowodzi, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. (MSi)